Jump to content
Sign in to follow this  
Helle Iclingas

Helle Iclingas

Recommended Posts

Algemeen:

Naam: Helle Iclingas

Leeftijd en Verjaardag: 16, 17 mei 1818

Schooljaar en Afdeling: 6, Zwadderich

Politieke Voorkeur: Helle (Vrijzinnige Tovenaarspartij)

Burgerlijke staat: Single

Beroep: Being the best

Woonplaats: Scotney Castle, Lamberhurst, Kent

Bloedlijn: Volbloed

Rijkdom: Vroeger was het rijk, nu gemiddeld, maar ze leven nog steeds rijk

Religie: Helle

 

Achtergrond:

Familiesituatie & Geschiedenis in het kort:

 

Vader: Athamas Iclingas

Moeder: Nephele Iclingas - Kingsley-Savage

Stiefmoeder: Ino Royston

Tweelingbroer: Phrixus Iclingas

 

Een groot gedeelte komt van Gianna <3

 

Het leven als koning van Mercia was goed. Ja, oké, iedereen wilde je dood hebben en je moest om de vijf dagen vroeg opstaan om een veldslag te winnen, maar dankzij die kroon op zijn hoofd had Ecgfrith wel de aandacht getrokken van dat mooie zwarte meisje dat blijkbaar ver was gereisd om het koninkrijk van Mercia eens te bezoeken en die zeer onder de indruk was van zijn kroon. En dat ze graag op een nacht zijn bed in klom was fantastisch.

 

Maar toen ging Ecgfrith dood. Van een ziekte, want dat kwam nog wel eens voor in 796. Hij was nooit getrouwd geweest en had dus geen kinderen, waardoor de troon over ging op één of andere achterneef die misschien niet eens een achterneef was, want eigenlijk hield niemand goed bij wat de stambomen nou precies waren. Want als je dat wel deed, kon je niet beweren dat je van Odin afstamde.

 

Ayo was dus puur uit nieuwsgierigheid naar Engeland gereisd. Of eigenlijk was ze puur uit nieuwsgierigheid vertrokken uit haar woning in centraal-Afrika en had ze gewoon doorgelopen tot ze een interessante plek tegen kwam. Het was ook niet zo moeilijk voor Ayo, want Ayo was een heks. Met magie kwam je dus zomaar terecht in het kasteel van de koning van Mercia. En als de aantrekkingskracht er was om eens wat leuke dingen met elkaar te gaan doen, waarom niet? Alleen stierf de arme man snel en een paar maanden later kwam Ayo erachter dat ze zwanger was.

 

Goh, sommige vrouwen zouden dat misschien een probleem vinden en huilend naar huis vluchten, maar Ayo vond het allemaal zo erg niet. Ze had het wel naar haar zin in Engeland. Ze had een aantal aardige tovenaars en heksen ontmoet, zo onderhand sprak ze de taal best goed en eigenlijk vond ze sneeuw wel een grappig ding om te zien, dus Ayo bleef gewoon plakken.

 

Dus zo werd de onbekende zoon van de laatste koning van Mercia uit het geslacht van Icel geboren als zwarte man. En toen hij volwassen werd, trouwde hij natuurlijk met een mooi meisje en diens zoon trouwde weer en diens zoon trouwde weer…

 

Het is eigenlijk maar de vraag wat er nou precies klopt van deze geschiedenis. Phrixus vond dat het verhaal van geen kant klopte, maar Helle vond dat hij zijn stomme kop moest houden, want Ayo klonk geweldig. Bovendien wilde ze heel erg graag later koningin worden en daarom was haar afkomst heel erg handig. Maar de conclusie valt eigenlijk te trekken dat één of meerderen van zijn voorouders ooit besloten uit Afrika weg te trekken en zich te vestigen in Tamworth. En hoeveel jaren dat ook geleden was, of het nou duizend of achthonderd jaar was, het bleef deel van de traditie om te zeggen dat ze van de koningen van Mercia afstammen. Daardoor kunnen ze altijd vinden dat ze beter zijn dan de rest, want zij hebben koninklijk bloed.

 

Men weet niet helemaal hoe de familie Moat House, het familiehuis heeft gekregen, of hoe ze aan de andere huizen zijn gekomen. Zoals Scotney Castle, waar Helle woont. Ze weten ook niet waar al het geld vandaan is gekomen, al wordt dat op dit moment eigenlijk steeds minder. Helle zelf dacht er het liefst zo min mogelijk over na. Het was er omdat ze koninklijk bloed hadden en ze dit verdienden. Wat voor andere reden zou er zijn? Phrixus was iemand die dat heel erg graag uitzocht, maar hij was minder slim dan Helle, dus wat boeide het nou wat hij vond?

 

Helle was geboren op 17 mei 1818 en ze was het eerste kind dat uit haar moeder kwam. Het eerste. Haar tweelingbroer Phrixus was een vol kwartier later, maar neeee, omdat hij toevallig een ander geslachtsdeel had, was hij de erfgenaam van hun vader. Niet Helle die al vanaf het begin de goede ambitie had, maar haar broer. Haar jongere broer die alleen maar met zijn neus in de boeken zat en tegen niemand sprak. Oh en het was niet eens alsof hij goede, slimme boeken las ofzo. Nee, dan zou Helle het nog wel kunnen begrijpen. Phrixus las alleen Frankenstein en dat soort nonsens en sprak dan uren over de hoofdpersonen en zijn theorieën alsof dat iets uitmaakte in de wereld. Hij was saai en vervelend en niet zo slim en ambitieus als Helle, dus het feit dat hij wel haar vaders erfgenaam was en Helle niet, was oneerlijk en gemeen. Maar ze was er niet bitter over, hoor. Echt niet.

 

Helle werd geboren op Scotney Castle. Een klein kasteel in Kent dat sinds eind 18de eeuw gekocht was door één of andere dreuzelfamilie vanwege een communicatiefout. Ze dachten namelijk dat het kasteel leeg was, omdat de tovenaars deden alsof ze er niet woonden, omdat ze tovenaars waren en heel graag niet vermoord werden. Ze hadden ook geen zin om te doen alsof ze dreuzels waren, want pfff, wie ging er nou vrijwillig doen alsof ze dreuzels waren? Nee, ze probeerden gewoon met allerlei spreuken de dreuzels te weren. Ze waren tot nu toe nog niet dichterbij gekomen, maar de dreuzelfamilie en hun kinderen en hun families probeerden constant naar het huis te gaan dat ze eerlijk gekocht gestolen hadden en de Iclingas familie bleef ze constant weghouden.

 

De vader van Athamas woonde er niet en vond het eigenlijk meer gewoon irritant dan verschrikkelijk. Hij hield ze tegen met wat spreukjes en hield het daarbij, tot zijn jongere zoon ineens besloot dat hij er wilde gaan wonen. Penda snapte niet helemaal waarom, maar als Athamas dat zo graag wilde, liet hij het maar gewoon toe. Athamas zag de dreuzels en deed er alles aan om ze uit zijn nieuwe huis te krijgen.

 

Het nam al hun tijd in beslag. Phrixus en Helle werden vanaf het begin opgevoed door hun moeder, want zelfs het personeel moest meehelpen in de strijd tegen de dreuzels en uiteindelijk had Nephele er genoeg van. Ze vertrok naar Frankrijk, zonder de kinderen, want ze moest gewoon echt even alleen zijn voor een paar jaar. Hun vader had het pas door toen de kinderen heel erg aan het huilen waren van de honger en nam de zorg van de kinderen toen toch maar op zich. Totdat hij er drie dagen later genoeg van kreeg en trouwde met een vrouw genaamd Ino Royston. Nee, hij was niet gescheiden van zijn eerste vrouw, maar dat maakte niet uit. Die was weg.

 

Ino was vanaf dat moment hun stiefmoeder en Athamas verwachtte dat ze de zorg van hem zou overnemen. Dat deed ze ook, maar ze had al vanaf het begin een bloedhekel aan de kinderen. Aan alle kinderen eigenlijk. Dat had ze voor haar nieuwe echtgenoot verzwegen, maar ja, hij had verzwegen dat hij kinderen had, dus ze hadden allebei geheimen voor elkaar. De kinderen waren er en ze kon er niets aan doen, want men was het er niet mee eens als je baby’s in de prullenbak gooide.

 

Er gingen twee jaar voorbij en de kinderen waren vier jaar oud. Ze hadden constant ruzie met elkaar. Helle vond dat het allemaal de schuld van Phrixus vond, want dat was het altijd. Phrixus vond om de één of andere reden dat het haar schuld was, maar hij was gek, dus daar luisterde ze niet naar. Ino werd er ondertussen knettergek van. Niet alleen had ze twee kinderen, het waren ook nog eens twee luide kinderen en er was niets dat ze meer haatte dan dat. Toen ze op een dag in de bibliotheek was om zich van de kinderen te verstoppen, las ze het verhaal over Phrixus en Helle. Niet de helbeesten die een verdieping boven haar aan het rondstampen waren, maar de figuren uit de Griekse mythologie. En ze kwam achter een heel verontrustend toeval. Phrixus en Helle waren een tweeling, goed, ze konden vernoemd zijn. Maar hun ouders waren Athamas en Nephele. En hun stiefmoeder? Ino.

 

Elk ander persoon had het boek weggegooid en besloten dat dit de reden was dat Athamas met haar was getrouwd en vervolgens zou die persoon zijn gevlucht. Ino niet. Ze zag een kans. De Ino in de mythologie had geprobeerd de kinderen te vermoorden omdat het hele vervelende kinderen waren en ze daar recht op had, natuurlijk. Het was waarschijnlijk het lot dat zij dat ook zou doen! Natuurlijk! Zij zou de wereld afhelpen van die kleine gedrochten en iedereen zou haar bedanken! Natuurlijk was het plan van de mythologische Ino mislukt, maar daarom was er nu een tweede kans!

 

...Nee. Nee, dat kon niet. Dat was gestoord. Die kinderen tastten haar hersenen aan. Ze zette het boek weer terug op zijn plek.

 

En toen kwamen de kinderen gillend de bibliotheek binnen en pakte ze het boek weer op.

 

Ze ging naar haar echtgenoot en liet het boek zien. Vervolgens vertelde ze hem over haar plan en wonder boven wonder zei haar echtgenoot gewoon ja! Ze had verwacht dat ze misschien het huis in brand zou moeten steken daarvoor. Had niet eens zo erg geweest. Was het ook eens een keertje warm in dat stomme oude kasteel, maar nee. Hij zei gewoon ja. Omdat hij niet aan het opletten was en hij had geen idee wat Ino allemaal zei, want de dreuzels waren weer bezig, maar dat maakte niet uit. Het telde.

 

Gelukkig had iemand van het personeel haar gehoord en was die naar Nephele gedaan om te zeggen wat het plan was. Die was het daar helemaal niet mee eens, want ten eerste had ze geen idee dat hij weer getrouwd was, de eikel, en ten tweede wilde ze haar kinderen levend houden, thank you very much. Het kostte haar niet lang voor ze Scotney Castle binnenstormde en Helle uit de handen van Ino griste die haar boven een ketel vasthield. Ino werd opgepakt, natuurlijk en Athamas had pas twee dagen later door wat er aan de hand was. Hij voelde zich er verschrikkelijk over, maar Nephele had geen medelijden met hem. Ze zorgde ervoor dat het huwelijk tussen Ino en hem teniet gedaan werd en versterkte haar band met de Iclingas familie. Daar hoorden haar kinderen en ze had zelf geen enkele band met haar oude familie.

 

Helle en Phrixus groeiden op zonder door te hebben wat hun stiefmoeder nou precies had geprobeerd. Nephele vertelde het hen uiteindelijk, maar Helle had er nooit last van gehad. Ze kon het zich niet herinneren, dus waarom zou ze erbij stilstaan? Hun vader had plotseling heel veel zin om de kinderen op te voeden en dan met name zijn geliefde erfgenaam, dus Nephele ontfermde zich over Helle. Ze had het inmiddels helemaal gehad met mannen en legde haar dochter precies uit waarom. Keer op keer. Ze vertelde Helle dat ze beter was dan Phrixus en dat zij erfgenaam had moeten zijn. Dat de wetten ouderwets en stom waren en alleen maar bestonden omdat mannen wisten dat ze anders onnodig waren. Ze moesten zich aan vrouwen opdringen, anders werden ze weggegooid.

 

Helles eigen beeld daarvan was niet helemaal hetzelfde. Ze had geen hekel aan mannen. Niet echt. Ze waren gewoon een beetje dom en vervelend en moesten haar niet aanraken, maar ze kon best vrienden met ze zijn als ze precies deden wat ze wilde. Ze vond haar moeder te extreem, maar haar eigen beeld was ook vertekend. Zelf zag ze dat niet zo. Ze sprak gewoon de waarheid. Dat deed ze altijd. Het was vreemd dat zo weinig mensen het daarmee eens waren.

 

De grootste klap tegen haar trots kwam toen de tweeling elf werd. Ze kregen allebei een brief van Zweinstein. Maar Helle mocht niet mee. Ze was een meisje en niet de erfgenaam, vond haar vader. Het was niet nodig om twee kinderen naar Zweinstein te sturen. Bovendien hadden ze maar twee kinderen. Wat moest zijn vrouw doen als er geen kinderen thuis waren waar ze voor kon zorgen? Haar eigen leven leiden? Pfff, ze was een moeder. Dit was wat moeders deden. Helle zou thuis blijven.

 

Natuurlijk was Helle het hier niet mee eens, want als er iemand moest thuisblijven, dan was het Phrixus, want hij was stom. Ze was woest, maar niet zo woest als haar moeder. Wekenlang werd er geschreeuwd, maar Athamas hield voet bij stuk. Hij lachte er zelfs om en had het erover dat vrouwen altijd zo dramatisch waren. Uiteindelijk gaf Nephele het op en besloot ze haar dochter zelf te onderwijzen. Ze huurde leraren in van Athamas’ geld (HA!) en zorgde ervoor dat haar dochter nooit achter zou lopen.

 

In 1835 was de strijd die Athamas al jaren had gevoerd eindelijk afgelopen. Er werd een nieuw huis gebouwd en de familie had er geen interesse meer in om constant Scotney Castle in te komen. Het nieuwe huis zou echter groter en moderner worden dan het kleine kasteel waar ze woonden en Athamas besloot dat dat ook van hem was. Want het land was van hem. Zijn familie was er eerst. Nephele had er genoeg van. Ze sprak een spreuk over hem uit die ervoor zorgde dat hij dacht dat hij iets heel erg belangrijks hoorde te doen in Frankrijk en veranderde de sloten voor de zekerheid. Het eerste wat ze besloot te doen was Helle eindelijk naar Zweinstein stuurde. Het had heel erg lang geduurd en ze zou er niet lang blijven, maar het zou iets zijn. Haar slijmballen had ze thuis al gedaan en als ze op Zweinstein alle andere toetsen kon afmaken, zou ze een goede toekomst hebben.

 

Ze werd in Zwadderich gesorteerd, natuurlijk. Phrixus was in Ravenklauw en was nog steeds een nerd, ew. Het was weer een teken dat Helle veel beter was. Ze was zielsgelukkig met deze beslissing. Ze kende haar vader nauwelijks en was eigenlijk best blij dat ze hem niet meer hoefde te zien. En Zweinstein! Eindelijk kon ze zichzelf bewijzen. Eindelijk kon ze laten zien dat zij de beste was. Ze zou ook gezien worden als de beste. Nee. Als koningin! Het leven werd fantastisch.

 

Publiekelijk gezicht:

Uiterlijk:

Helle heeft donkerbruin, krullerig haar en bruine ogen. Ze heeft hele volle lippen en is daar trots op, dus draagt ze vaak rode lippenstift en het boeit haar niet dat in 1835 dat gezien wordt als slecht. Helle heeft een rond gezicht met sproeten en ze is iets kleiner dan gemiddeld. Ze is knap en heeft dit ook heel erg goed door.

 

Toverstok: Sequoia, drakenbloed, 28 centimeter, niet flexibel

Huisdier: Een uil genaamd Feathers, SUCK IT GIANNA

 

Karakterbeschrijving:

Positieve eigenschappen: (minimaal 3)

- Ambitieus

- Assertief

- Creatief

- Eerlijk

- Enthousiast

- Extravert

- Gepassioneerd

- Hardwerkend

- Intelligent

- Ondernemend

- Spontaan

- Vastberaden

- Zelfverzekerd

Negatieve eigenschappen: (minimaal 3)

- Aandachtszoekend

- Bazig

- Betweterig

- Dramatisch

- Egoïstisch

- Eigenwijs

- Fel

- IJdel

- Impulsief

- Kritisch

- Losbandig

- Materialistisch

- Perfectionistisch

 

OOC: (Niet verplicht)

Naam: Catherina

Edited by Enjolras Sauveterre

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×