Jump to content
Livia Ingram

[1839/1840] As the night swallows the sun, I know you’ll come for me

Recommended Posts

Woensdag 4 september 1839 - direct na dit topic - Eagle's kantoor

 

Het vervelende aan nog maar net op Zweinstein zijn, was dat Livia nog niet alle sluiproutes kende die een tweedejaars wel kende, en dus ondanks de voorsprong die ze had toen ze als eerste de leerlingenkamer uitstormde en zo snel als haar beentjes konden naar de vijfde verdieping beende, kwam ze er tegelijkertijd met Edith aan. "Nee!" riep ze boos uit, toen ze Edith ineens achter een portret weg zag komen. Dat was zo oneerlijk! "Ik was eerst!" En dus rende ze, zo ondamesachtig, de laatste paar stappen naar de deur van het kantoor en begon ze er verwoed tegen aan te kloppen. "Professor Dickson, professor Dickson!"

 

Gelukkig was Eagle aanwezig, dus de deur werd snel geopend. Hij stapte net op tijd opzij zodat Livia zijn kantoor binnen kon stormen. "Professor Dickson," begon ze gehaast. "Ik wil graag een andere partner voor het groepsproject! Juffrouw Chadwick is..." Ze wierp een boze blik naar Edith. "Onbehoorlijk!" 

 

"En wat is uw mening, juffrouw Chadwick?" vroeg Eagle haar netjes.

 


 

Privé! 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Het meisje was boos op het meisje geweest en had even af staan koelen na hun confrontatie, maar toen eenmaal het ergste eraf was, was ook zij op weg gegaan naar hun docent om hem over het lellebellengedrag van Livia te vertellen en om te zeggen dat ze graag alleen of met iemand anders het project af zou willen maken. Het maakte haar niet eens uit of ze twee keer zoveel moeite moest doen om een goed cijfer te halen, waar Livia waarschijnlijk hard om zou zeggen dat ze in Ravenklauw had moeten gesorteerd worden. Misschien wel, dan had ze niet dat gezeik van haar familie gehad, maar nu was ze trots op haar afdeling. Niet zozeer op zichzelf, maar goed, als ze daar niet te lang over nadacht ging alles prima. En daar was ze ondertussen goed in geworden.

 

Het meisje had al haar spullen bij elkaar geraapt en was richting het kantoor van de man gelopen wiens goedkeuring ze nodig had om een project alleen te doen. Toen ze eenmaal uit het gangetje kwam, echter, zag ze plot Livia en Livia zag ook haar. Dat slinkse kreng, zo ontzettend sluw, was gewoon van plan om te klikken en om Edith zwart te maken. Edith fronstte en rende naar de deur toe waar het andere Zwadderaartje was en de deur ging net op tijd open toen Edith aan kwam en dus kwam zij samen met Livia de kamer binnengelopen. ''Professor Dickson!'' Zei ook Edith, en ze keek boos naar het meisje, die heel snel begon te praten en toen om haar mening vroeg. Tsjk. Alsof ze ernaar zou luisteren.

 

''Nou, juffrouw Ingram wilde alleen praten! En ik wil gewoon mijn project afmaken!'' Woest keek ze het meisje aan. Ze moest zich inhouden niet op diens tenen te gaan staan. Misschien kon ze later het meisje terugpakken. Haar populaire vrienden waren dan niet echt, maar ze had er tenminste wel profijt van. 

 

@Livia Ingram

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Ik heb heus wel werk gedaan!" protesteerde Livia direct toen Edith begon over dat ze alleen maar had willen praten. Nu had Edith geen ongelijk, Livia had alleen maar willen praten want huiswerk was echt zo saai, maar ze had wel wat gedaan, hoor! Het was niet goed geweest, maar de intentie was er geweest. Oké, haar intentie was om het zo snel mogelijk voorbij te hebben zodat ze weer konden gaan roddelen, maar was dat een slechte intentie? "En daarbij is het alsnog geen excuus om me zomaar ineens uit te gaan schelden!"

 

"Dames, dames," probeerde professor Dickson ze te sussen. "Kijk, ik zou jullie graag andere partners willen geven, maar ik denk dat het belangrijk is dat jullie eerst proberen met elkaar samen te werken. In het dagelijks leven moet je ook soms samen werken met mensen die je niet mag."

 

"Maar ze noemde me een lellebel!" pruilde Livia. Ze probeerde verwoed aan allerlei zielige dingen te denken zodat ze zou beginnen met huilen.

 

"Dat is geen aardig woord," gaf professor Dickson toe. "Juffrouw Chadwick, daar moet u uw verontschuldigingen wel voor aanbieden." 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Als blikken konden doden had Livia op de vloer gelegen want Edith's blik schoot messen richting het meisje. Alsof ze ook maar enig werk had gedaan! Ze was gewoon ontzettend lui en gemeen en ze deed net of dat Edith's fout was, nou, lekker niet. Edith wilde net wat zeggen toen de professor haar de mond snoerde. Ze sloeg haar armen over elkaar heen en keek al tandenknarsend naar de docent en rolde toen haar ogen toen dat kind begon dat Edith haar een lellebel noemde. Nou, dat was ze toch? Helaas nam de docent de kant van het meisje aan, want hij richtte zich tot Edith en vertelde dat die zich moest verontschuldigen. Ja, dikke doei! Zoek het uit met je zooi! Dat ging ze dus écht niet doen. 

 

''Zij begon!'' Riep ze gefrustreerd uit en wees met haar vinger naar het meisje, terwijl haar wangen rood werden. '''Zij begon, zij zei dat ik wanhopig was! Alsof ze dat zelf niet is.'' Ze gaf het meisje een vuile blik. ''Ik vraag tenminste niet of professor Dickson getrouwd is!'' Ze probeerde een beetje te lachen, om het meisje te laten zien dat ze er niet mee zat dat ze haar zwart probeerde te maken richting de docent. 

 

Zo. Dat was dan dat. Het meisje was knalrood geworden van woede. Hoezo moest zíj haar verontschuldigingen aanbieden, alleen omdat ze het meisje wilde beschermen. Ze had het beste met haar voorgehad, totdat ze plotseling begon over dat Edith brieven nodig had om jongen's hun aandacht te krijgen. Een echte lellebel.

 

@Livia Ingram

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×