Jump to content
Augustus Matthias Graham Montagu

[1835] Master of whispers, lies and sandwiches.

Recommended Posts

November, 1835

 

''Bedankt dat u mij zo spoedig kon spreken, meneer Smith.'' Gus schoof aan bij John, de hertog van Argyll omdat hij wat onderzoek had laten doen naar een bepaalde roodharige man, en aangezien die man verloofd was met de dochter van John, zou die het vast waarderen als Gus hem attendeerde op het verleden van de man, die niet al te schoon bleek te zijn. ''Ik zal maar meteen beginnen. Ik maak mij zorgen over de keuzes die juffrouw Galloway maakt en vraag mij af of u wel goed bent ingelicht.'' Hij knikte naar een bediende, die wat op tafel zette. ''In mijn vriendenkringen word er gesproken over meneer Hawk. Ziet u, hij schijnt niet volledig... proper te zijn. Nu hoor ik sowieso dat een huwelijk tussen een lady en een... boekenwinkelier niet word geaccepteerd, maar het lijkt dat meneer Hawk zijn wilde haren niet heeft verloren en het lijkt ons toch vreselijk als het nieuws gelekt wordt dat meneer Hawk... weer een bastaard verwacht.''

 

De man was naar voren gebogen en hield John Smith goed in de gaten. Als hij zijn kaarten juist speelde, kon dit nog wel een heel hooglonend gesprek worden. Gus deed vrijwel nooit wat voor een ander, tenzij hij dacht dat anderen het zagen en hem erop aan zouden kijken als hij het niet zou doen, maar met dit gesprek had hij nog een ander doel. Hij was sinds kort weer vrijgezel. Gus had flink geld betaald om zijn ex-vrouw en alles wat eromheen was in de doofpot te drukken. Mensen wísten wel dat hij eerst wel getrouwd was, en men wíst wel dat hij dat nu niet meer was, maar geld had gezorgd dat men die overgang nauwelijks gemerkt had. En nu hij weer ruimte had naast hem in bed, had hij toch iemand nodig die erfgenamen voor hem zou maken. En aangezien juffrouw Galloway ook aan de leeftijd begon te komen zou dit gesprek veel beloven.

 

@John Smith

Edited by Augustus Matthias Graham Montagu

Share this post


Link to post
Share on other sites

John had zo'n twee jaar geleden toestemming gegeven dat Rosa de relatie met meneer Hawk mocht aanhouden, mits meneer Haek zich zou gedragen. Deze overeenkomst betrof echter geen verloving, laat staan een huwelijk. Hij had geprobeerd dat gesprek, waar om de hand van zijn dochter zou worden gevraagd, zo lang mogelijk uit te stellen. Alleen.. Heeft dat gesprek nooit plaatsgevonden. John had pas later van zijn dochter te horen gekregen dat zij ten huwelijk was gevraagd en nu de ring van deze meneer Hawk droeg. Ze was zo blij geweest, dat hij de bom niet had durven laten vallen. Nu was dat hele gebeuren aardig uit de hand gelopen en wist hij niet zo goed wat hij nou moest doen. Een ding was wel zeker; als dat huwelijk zou plaatsvinden, zou er een blik met wormen worden geopend. Misschien zelfs inclusief een stukje van het Vagevuur.

 

Hij wist dat dit een hoe dan ook een hoop roddels en geruchten zou veroorzaken, hij had her en der al wat voorbij horen komen, echter had hij niet verwacht dat een graaf van ergens onder in Engeland zich in de situatie zou vermengen. Van een mede-schot had hij zoiets nog kunnen verwachten, maar deze man, was een geval apart. Hij wilde op bezoek komen om enkele zorgbarende socialiteiten te bespreken, daar deze zijn dochter betroffen. Hoewel dit niet allerdaags koek was, las John tussen de lijnen; dit betrof de verloving. Mogelijk was dit zijn kans om de situatie weer onder controle te krijgen, en als hij het goed speelde... Kon dit nog best interessant worden.

 

De graaf betrad zijn kantoor nogal, onconventioneel. Menéér, puh. Het was alsof hij met grote haast naar het kasteel was gereist en de formaliteiten onderweg verloren waren geraakt. Misschien was deze beste man niet op de hoogte van Schotse manieren, wederom bewijs dat de Engelsen een onaangepast zooitje was. Nu hij er toch aan dacht- hij moest de geest van zijn grootvader maar weer eens een bezoekje brengen. 

 

John luisterde aan wat de man te zeggen had, zijn handen voor zijn mond, hij knikte bevestigend en liet zijn wenkbrauwen het meeste reagerende werk doen. Hij wist dondersgoed wat er allemaal mis was met die jongeman, te veel. Zijn fronsende wenkbrauwen schoten omhoog bij het woord 'bastaard', het zou hem niet berbazen, maar om zo'n beschuldiging te plaatsen... Er was bewijs nodig. Wederom fronsde John bedenkelijk "Ik ben op de hoogte van de verloving.", de afkeur drong lichtelijk door in zijn stem. "Hmm... Als ik het goed begrijp, wordt er veel in uw kringen gepraat en hoort u deze veelal aan... Ik ben erg benieuwd hoe u feiten onderscheidt van vermakelijke spinster-roddels.." hij leunde iets naar achteren in zijn stoel, tevreden met zijn kritische denkvermogen, maar waakzaam op bruikbare informatie. Hij zou behoorlijk wat uit de kast moeten trekken om Rosa te overtuigen, en bastaard was mogelijk de vonk die een brand veroorzaakte.

 

@Augustus Matthias Graham Montagu

Edited by John Smith
GRAMMAR

Share this post


Link to post
Share on other sites

Geld bezitten was erg handig, want met dat geld kon je mensen inhuren, om bijvoorbeeld, laat eens zeggen, een oogje in het zeil te houden bij een bepaalde roodharige jongeman. En zo was Augustus te weten gekomen dat die desbetreffende man een behoorlijk saai leventje leidde, zeker voor iemand die zo'n, eh, kleurrijk verleden had. Hij was vrijwel de gehele dag te vinden in zijn huis, of zijn winkel of onderweg naar de oppas voor zijn bastaardendochter of de supermarkt. Het enige aparte was dat de man elke vrijdagavond verdwijnselde op zijn stoep, en daarna weer terugkwam, een uurtje of wat later. Hij was er nog niet achter waar de man heen ging, maar dat wist John niet, die niet onder de indruk leek van wat Augustus had gezegd. Tja, bewijs. Het was niet alsof Augustus' privé-detective op zijn smartphone een foto van een verdwijnselende Thomas Hawk kon maken, á la 2020 stijl. Het enige wat Augustus had was zijn woord, wat dus erg overtuigend moest zijn om zijn gesprekspartner ervan te overtuigen dat Hawk niet de beste keuze was voor juffrouw Galloway.

 

Augustus was tevreden met de ontevreden klank van John's woorden toen die het over de verloving had. Die afkeuring zou het werk van Augustus een stuk makkelijker kunnen maken.

 

''Ik wist ook niet zo goed of ik de roddels moest geloven. Ik bedoel, de man heeft dan misschien wat zwarte kanten, maar een nieuwe bastaard, terwijl hij met  juffrouw Galloway wilt trouwen?'' Augustus maakte een ongelovige beweging, en ging weer verder met zijn verhaal. ''Maar Hawk, of iemand die als Hawk klonk werd door mijn vrienden gespot in de hoerenbuurt, elke vrijdagavond. Ik wilde het met eigen ogen zien, dus ben eenmalig heen geweest.'' Hij maakte een pijnlijk gezicht, alsof het zogenaamde aanzicht van de verloofde boekenwinkelier met een zwangere prostituee aan zijn arm hem in zijn hersenen gebrand stond. ''Zo'n zonde. Ik weet de naam van de dame niet, heb me nadat ik het zag me snel doen verdwijnselen. Maar... Helaas. Erg zonde.''

 

Augustus hoopte dat dat de man kon overtuigen, maar hij wist dat hij de beer niet moest verkopen voor hij die überhaupt geschoten had.

 

@John Smith

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×