Jump to content
Rhiann Cadwgan

[1839] Some things will be lost forever

Recommended Posts

Posted (edited)

10 januari 1839

Huis van Keane en Josephine in Cambridge

 

Het deed nog steeds pijn. Een rauwe, alles verzengende pijn. Een open wond, even open als toen het zojuist was gebeurd.

 

Ze vroeg zich af of het ooit weg zou gaan. Ze dacht van niet.

 

Rhiann liet haar grijze ogen nogmaals over het artikel glijden. Heks&Haard… haar bediende was ermee aan komen zetten. Het was de eerste editie in jaren die ze in handen had gehad. Haar moeder had het blad altijd gelezen. Toen ze een jaar of dertien, veertien was had ze eens in de zomervakantie een hele stapel gevonden op zolder, onder een dikke laag gruis en stof. Haar moeder was toen al jaren dood geweest. Ze had de bladen gelezen, de roddels, de ingevulde kruiswoordpuzzels van destijds. Ze had niet veel van haar moeder in bezit gehad, afgezien van enkele juwelen die ze pas zou verkrijgen bij het sluiten van een huwelijk (en welke ze nooit meer had teruggezien). Ze herinnerde zich nog goed hoe bijzonder het op dat moment was geweest om iets in handen te hebben wat aan haar moeder had toebehoord, waar haar moeder toch eens plezier uit had gehaald, had gelezen…

 

Ze had Heks&Haard in geen jaren gemist. Ze dacht niet dat ze er ooit nog plezier aan zou beleven.

 

Ondanks de pijn stapte Lady Rhiannon gracieus uit de haard van het huis wat aan haar zoon toebehoorde in Cambridge. Haar vader had haar nog steeds niet toegestaan om een toverstaf in bezit te krijgen, en alhoewel het haar vast ook impliciet verboden was om van het haardnetwerk gebruik te maken had ze zich in deze situatie geen andere oplossing gezien. Ze had zich sowieso geen andere oplossing gezien dan tegen haar vader ingaan waar het dit onderwerp betrof. Had hij ook niet al zijn geloofwaardigheid verloren, toen hij tegen alle afspraken in... Rhiann haalde diep adem en gaf de instructies aan de toesnellende huiself dat ze Lady Josephine direct moest spreken, voordat ze zich langs de spiegel op de haard begaf om in een van de diepe banken neer te zakken. Ze schrok een beetje van zichzelf toen ze de enkele blik op haar eigen gelaat wierp, al was het te laat om nog terug te gaan en af te zien van deze roekeloze missie. Ze was bleek en had diepe wallen onder haar ogen, alsof ze al weken niet had kunnen slapen. Voorzichtig legde ze het blad op de koffietafel, alsof het vlam zou vatten wanneer ze het te achteloos daar zou neer werpen, voordat ze haar donkere haar nog wat fatsoeneerde. Deze bijeenkomst deed haar teveel denken aan die andere, de vorige, toen ze haar kleinzoon voor het eerst had ontmoet. Ze wist niet zeker wat ze van Lady Josephine vond, had haar toch zelf waarschijnlijk niet uitgekozen als echtgenote van haar zoon (alhoewel er weinigen wel die goedkeuring zouden hebben gekregen), maar... Haar vader vond dan misschien dat Lady Josephine van niets hoefde te weten, doch… nuja… 

 

Het was niet écht iets voor Rhiann om te handelen tegen de wil van haar vader. Niet meer. En toch, voor deze ene keer...

 

“Lady Josephine” sprak Rhiann, die opstond toen ze het meisje met opgeheven hoofd de kamer zag binnenkomen en boog. “Een genoegen, zoals altijd. Ik…” Bijna brak ze, daar en op dat moment, maar ze wist met enige moeite haar emoties te bedwingen en wederom een gezicht op te zetten wat niets dan kalmte uitstraalde. Keane was haar alles geweest. 

 

“Het spijt mij dat ik wederom zonder aankondiging mij aan uw huishouden opdring” sprak Rhiann uiteindelijk, wederom enigszins rustig en kalm. “Ik moet u iets vertellen. Misschien kunt u beter even gaan zitten.” 

 

OOC: Met Ann! Zie hier voor het artikel uit Heks&Haard ("Cadwgan-saga continued: Burggraaf nu ook spoorloos"). Dit topic is het mede vervolg op "Two may keep a secret, if one of them is dead". 

 

Edited by Rhiann Cadwgan

Share this post


Link to post
Share on other sites

Rhiannon zag er niet uit alsof het een genoegen was. Ze was bleek, ze was niet zo beheerst als normaal - of goed, als de vorige keer - en ze maakte haar zinnen niet af. Ze zag eruit zoals Josephine zich in deze confrontaties meestal voelde. Ze zou dapper zijn en het verstoppen, maar ze wilde ergens anders zijn, met Owen. Owen, die ze van plan was geweest te gaan halen toen ze had gehoord dat Rhiann er was, die zou dat wel willen maar hij had lekker liggen slapen en dat was ten eerste heel prettig en ten tweede een heel goed excuus. Iedere moeder zou immers begrijpen dat je een slapend kind evenmin wakker maakt als een slapende draak. Met andere woorden: niet, als je een andere keuze ter beschikking hebt.

 

Dus voorlopig waren ze louter met hen twee. Josephine liet thee verzorgen, dat zou ze toch wel hebben gedaan maar ook vanwege Rhiann’s uiterlijk, en ze kwam zitten zoals haar geboden was. Ze was nog steeds gehoorzaam, al viel het haar tegenwoordig op. “Ik heb het artikel al gezien,” zei ze rustig, terwijl ze haar handen om het kopje vouwde. “Een vriendin had het opgestuurd.” Trut, ongetwijfeld om zich lekker te verkneukelen. Nou, het kon Josie een worst wezen. “Keane wilde altijd al graag naar Frankrijk.” Zoiets had hij haar een keer gezegd, heel los natuurlijk, ze had het nooit in deze context geplaatst, had gedacht dat hij het over Aubigny had, het landgoed van haar vader. Ha.

 

“Maar ik heb niets van Keane zelf gehoord, dus ik ben bang dat het voor mij, met de kleine, nog niet mogelijk zal zijn om hem daar te komen vergezellen.” Rhiann zou wel weer een preek over kinderen en vaders voor haar klaar hebben, die hoopte ze zo uit de weg te kunnen gaan. En als Keane schreef... wel... dan verzon ze wel een ander excuus.

 

Ze geloofde niet dat hij dat zou doen. Wat kon het hem schelen? Hij had hen altijd willen verlaten en het was eindelijk gelukt. Soit. Hij zou haar hoogstens schrijven omdat hij wilde weten hoe je om eten vroeg in het Frans.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×