Jump to content
Eagle Dickson

[1838/1839] I dug up all your little secrets

Recommended Posts

Maandag 6 mei 1839 - 's ochtends voor het ontbijt - de Ravenklauw leerlingenkamer

 

"Ik weet niet in hoeverre je bekent bent met onze afdelingen?" vroeg Eagle, terwijl hij de deur van de leerlingenkamer opende na het raadsel waar tot zijn grote frustratie Felix uiteindelijk het antwoord op had bedacht, en gebaarde dat Felix als eerste naar binnen kon stappen. Het was nog 's ochtends vroeg, de eerste dag van de examens, maar dat had Eagle expres gedaan. Ten eerste ging hij er vanuit dat niemand op deze belangrijke dag zou proberen uit te slapen (Eagle was niet bekend met uit willen slapen) en ten tweede betekende het dat iedereen tot voor kort druk was geweest met studeren en dan nu vast niet de tijd had gehad om ineens te bedenken dat ze al hun illegale spullen eens op moesten gaan ruimen (Eagle was niet bekend met mensen die studeren uitstellen door ineens hun kamer op te gaan ruimen). Want dat was wat Felix en Eagle kwamen doen! Kijken of iedereen zich wel keurig aan de regels hield!

 

"Maar ik heb expres ervoor gekozen om met Ravenklauw te beginnen. Als zij er namelijk achter komen dat er in de andere afdelingen wordt gezocht naar illegale spullen, dan zijn het de Ravenklauwers die als eerste het idee hebben om alles op te gaan ruimen. Zwadderaars zijn sluw, die verstoppen alles toch wel goed en denken dat dat genoeg is, Griffoendors zijn juist precies het tegenovergestelde en in Huffelpuf valt er waarschijnlijk het minste te vinden, dus Ravenklauw eerst!" Enthousiast over zijn eigen stereotypes, keek hij rond in de leerlingenkamer. Er waren een paar leerlingen te vinden, die niet bepaald gerust keken nadat Eagle hard had uitgelegd aan Felix wat ze van plan waren, en er waren een stuk of wat die snel probeerden terug te gaan naar hun slaapzaal. 

 

"Zullen we hier beginnen, of eerst in de slaapzalen?" 

 


 

Met Felix Azure, maar ook open voor leerlingen! 

Share this post


Link to post
Share on other sites

“Eigenlijk niet,” gaf Felix zonder moeite toe, terwijl hij door de deur die zeer galant voor hem open werd gehouden naar binnen liep. “Huffelpuf een beetje, die lijken erg vriendelijk.” Doch niet per se getalenteerd op zijn vakgebied. Bij de introductieles voor Huffelpuffers werden er haast meer excuses geuit dan spreuken. Desondanks konden ze het waarschijnlijk allemaal wel, of evenveel als bij de andere afdelingen. Wat voorzichtiger zijn kon hij ze niet kwalijk nemen, nietwaar? Hij had collega’s uit Huffelpuf die uitstekend waren in hun baan. En hij had nog niet eens mensen van alle afdelingen gezien, dus wist hij veel. Net als op Ilvermorny zou de soep vast niet zo heet gegeten worden. Daar had je ook meer dan genoeg overlap. Uiteindelijk was iedereen toch maar weer een beetje hetzelfde, toch maar weer behoorlijk menselijk. “Welke zat jij?” Met de stereotyperingen die Eagle zelf had gemaakt, was het wel interessant waar hij zichzelf dan in zag.

 

Hij fronste. “Goed…” Haalde even een simpele doorlichtingsspreuk door de ruimte. Weinig kans daarmee alles boven water te halen in zo’n van magie doordrongen omgeving als Zweinstein, maar het was nooit een slecht begin. Inderdaad vond hij algauw een verstopt buideltje kruiden. Hij snifte eraan. “Eh. Thee. Sterrenmunt.” Hij lachte. “Niet echt lekker, maar gevaarlijk is het niet. Mm, het meeste zal op de slaapzalen zijn ook, of niet?”

Share this post


Link to post
Share on other sites

Kijk, er was veel wat Eagle dacht dat hij begreep van de wereld, maar dat andere toverscholen niet gewoon automatisch dezelfde afdelingen aanhielden (of, nog erger, niet eens deden aan afdelingen), vond hij onbegrijpelijk en hij wist ook nooit wat hij ermee aanmoest. Gewoon negeren, besloot hij maar over het algemeen, en de buitenlanders voor altijd raar vinden. "Huffelpuf," knikte hij als antwoord. "Dat is de afdeling van mijn familie." Niet echt een afdeling die je op het eerste gezicht zou verbinden aan een familie als de Dicksons, maar toch één waar ze allemaal terecht waren gekomen. Eagle wist niet eens waarom, hij wist alleen dat hij als elfjarige jongetje graag precies hetzelfde wilde doen als zijn vader en de sorteerhoed daar geen problemen in zag. "Laat wel zien dat niet alle Huffelpuffers watjes zijn, he?" 

 

Alleen de meeste.

 

Nou, verstopte thee was niet bijzonder, maar Eagle nam het wel in beslag toen Felix er klaar mee was, want je wist het maar nooit, he? Hij zou hem zeker wel bij zich houden tot iemand uit kwam leggen waarom hij ergens thee verstopte. "Ja, waarschijnlijk," zei Eagle, terwijl hij zijn schouders ophaalde en knikte naar de trap die naar de jongensslaapzalen leidde. "De meeste zitten toch zeven jaar lang in dezelfde zaal, dan ga je er toch automatisch vanuit dat het daar veilig is." Hij stormde enthousiast de trappen op door elke tweede trede over te slaan, als Dickson kon je niet normaal een trap nemen, en duwde even enthousiast de deur van de eerste kamer open.

 

Het gegil van leerlingen negeerde hij, pff, moet je maar eerder opstaan en je dan netjes aankleden, en in plaats daarvan zwaaide hij met zijn toverstok. "Aha!" zei hij even later, toen hij een doos magisch vuurwerk in handen kreeg. "Allemaal vanavond nablijven en een essay schrijven over waarom spelen met vuurwerk levensgevaarlijk is!" 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Clémentine Gordon-Lennox hield van rust, orde, regelmaat en routines. En sinds ze op Zweinstein zat hechtte ze er misschien nog wel meer belang aan dan ooit. Dat een leven in de magische wereld nogal roemoerig kon zijn, daar was ze namelijk al snel genoeg achter gekomen en dus was het dan maar aan haarzelf om een beetje orde te scheppen in de chaos. Een fijne ochtend was dan ook heilig en zeker een maandachtochtend, want een goed begin (van de week) was het halve werk, niet waar? 

 

Het was allemaal als een goede ochtend begonnen. Clementine was zorgeloos wakker geworden, ze had haar ochtendthee ontvangen van een zeer behulpzame huiself en ze had zelfs de tijd gehad om rustig een paar bladzijden uit haar nieuwste bibliotheekboek te kunnen lezen. Maar, toen Clémentine bij de vierde pagina aan was gekomen, had er zoveel lawaai van boven geklonken, dat ze wel even nieuwsgierig haar neus om de hoek moest komen steken. Op de gang vond ze alleen een stel onrustige leerlingen, die allemaal iets anders vertelden - iets over een man die hen hun slaapkamer had uitgegooid? Het klonk een beetje als een raar verhaal en eigenlijk had Clemmie hier helemaal geen tijd voor -ze moest ook nog haar haar doen straks en ze wilde wel op tijd bij het ontbijt zijn- maar ze was nou eenmaal Klassenoudste en als er leerlingen bezorgd waren, dan was het haar taak om het op te lossen en hen gerust te stellen. 

 

Dus stapte ze dapper op de slaapzaal af die ze aangewezen kreeg, wierp een korte blik op de chaos die daar gecreeërd werd, zuchtte even inwendig, en schraapte toen haar keel. "Professor Azure, Professor Dickson, mag ik u vragen wat u aan het doen bent?" En waar deze ravage in Godsnaam voor nodig is. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Okay, misschien was Felix niet helemaaaaal comfortabel met het binnenrennen van een slaapzaal vol nu inmiddels niet langer slapende jongens en misschien was dat absoluut niet wat hij met zijn opmerking had bedoeld. Hallo, privacy, ehm, propriëteit, hallo boze ouders, hallo onrustig geweten. Maar ja, hij was minder comfortabel met zijn andere drie opties op het moment, namelijk a. Eagle uitleggen waarom hij hier een bezwaar tegen had, wat hij vast niet kon doen op een manier die niet tot verdere vragen zou leiden, die hij vast niet kon beantwoorden op een manier waar hij niet gek van zou worden, enfin, b. Eagle in zijn eentje een slaapkamer vol nu niet langer slapende jongens binnen laten stormen (hij had op zich niets tegen Eagle, heus niet, geen reden om hem niet te vertrouwen maar Felix werkte niet zo, hij had ook geen reden om hem wel te vertrouwen en dat was toch eigenlijk wel wat hij nodig had) of c, Eagle vervloeken nu hij zijn rug naar Felix had en meer bezig was met de trap. Dat zou vast ook niet zonder uitleg weer weggelachen worden. Het was niet echt een optie, hoor. Felix was gewoon een bodyguard en als zodanig altijd grondig in de analyse. Sommige mensen zouden zeggen dat de optie ‘zelf serieus letsel oplopen’ ook ex ante geen echte optie was, en die mensen waren niet geschikt voor Felix’ specialiteit.

 

Goed, hij ging dus mee naar boven en vervolgens was Eagle al aan het bulderen. Strafwerk voor een beetje vuurwerk? Dat ging wel ver hoor. “Ik doe het wel,” bood hij aan. Dan kon hij ze een lesje veilig vuurwerk afsteken geven en werd er nog goed gebruik gemaakt van de tijd en het vuurwerk. Ondertussen zocht hij ook maar. “Ah, hallo, juffrouw. We controleren de leerlingenkamers even op verboden goederen...” Hij vond zelf onder een plank onder het bed twee gigantische flessen whisky, kwam weer overeind. “Zoals dit, bijvoorbeeld, dit kan echt niet in de slaapzaal van de derdejaars.”

 

Bij de vijfde had hij het misschien laten liggen... anders was hij wel heel hypocriet geweest. Maar misschien was dat een vereiste voor goed leraarschap

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×