Jump to content
Sign in to follow this  
Feather Raywood

[1838/1839] More fun than a chocolat frog in a glass of milk.

Recommended Posts

“Ik denk dat heel veel mensen gewoon niet zo goed tegen kritiek kunnen, hoor” Zou ze er zelf eigenlijk goed tegenkunnen? Dat was waarschijnlijk toch wel van de persoon afhankelijk en de manier waarop het werd gebracht en inderdaad ook of ze het zelf onzin vond, want dan zou ze erom kunnen lachen, of dat het toch wel de pijnlijke ongemakkelijke waarheid aanstipte. “Kan jij er goed tegen?” Of zou het bij hem ook van allerlei factoren afhangen? Of zou hij gewoon niet willen toegeven niet tegen kritiek te kunnen en dan zeggen dat hij er wel tegen kon? Ah… Soms zou het fijn zijn als de hele wereld gewoon op Veritaserum draaide, iedereen gelijk, maar aan de andere kant werd het zo wel een sport om een menselijke leugendetector te worden.

 

En zoals ze al vreesde, was het dus iets hartigs wat hij noemde en geen gesuikerde snack. “Ah, dus ik kan je niet blij maken met zoete taartjes en snoepjes en chocolade en limonade… En dat soort dingen?” Ze grinnikte vervolgens om zijn zelfspot. “Ahh… Je moet maar zo denken, dat jij er over twintig jaar nog uit ziet als een jonge God, terwijl de rest al rimpels krijgt.”  Tenzij hij echt een pechvogel was en van babyface naar oude kraai rolde.

 

“Ik vind deze Dickson wel beter ja. Hij kwam tot nu toe niet over als een meisjespester. En het is gewoon een leraar… Die moeten wel een beetje… Nee, het is Zweinstein. Laat maar. Mijn argument is invalide. Zeg je dat zo?” Vanwege dat ze was opgegroeid op het Ierse platteland, tussen weinig geschoolde dreuzels, vond ze sommige woorden of uitdrukkingen zo nu en dan nog lastig, leken ze niet helemaal te kloppen in haar hoofd. En dan controleerde ze het liever, dan dat ze straks complete onzin aan het uitkramen was.

 

Feather giechelde. “Ja, maar anders krijg ik het niet op. En dat is zonde!” Ze keek hem met een lachje aan. “Vind je het erg? Want ik vind jou wel aardig genoeg om taart mee te willen delen.” En de volgende date cliché, pfoeh. “Hand in hand wandelen? Of mag dat pas bij een tweede date?” Of wat voor rare regels al die Engelsen er dan ook op nahielden. “Oeh! Ja. De avondklok overtreed ik ook wel, ja. Soms vergeet je gewoon de tijd ook. Dan is het niet eens expres.”

 

Met een brede glimlach boog Feather een beetje naar Austen toe. Ze fluisterde op samenzweerderige toon. “Ik wilde straks de watermolen beklimmen. Mag eigenlijk niet, maar vanaf daar heb je echt het super meest mooiste uitzicht in de hele omgeving. Durf je het aan?”

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×