Jump to content
Felix Azure

[1838/1839]Ik begin te denken dat Felix perfect past als Zweinsteindocent, als in, pertinent ongeschikt

Recommended Posts

Eind april 1839

Die dinsdagavond dat alle docenten erachter komen dat als het veel huiswerk is voor leerlingen, het meer huiswerk is voor docenten

 

Felix had nou nooit gedacht dat hij nog eens docent zou worden. Zelfs niet parttime voor twee uurtjes per week. Nooit. Het staan voor een klas vol kinderen lag hem niet van nature, het niet verbergen van je identiteit of je herkenbare gezichtstrekken voelde wonderlijk nieuw, en het feit dat je iemand helemaal zat kon zijn en hem/haar nog steeds niet mocht vervloeken op straffe van een kwaad schoolhoofd en een bozer geheugen was al helemaal niet zijn ding. Maar ja. Mat was gevraagd voor een kunstles en waar Mat ging, daar draalde Felix zoetjes en subtiel achteraan. Dan kon hij soms nog helpen met Debora van school halen, en als Mat net zo gek werd van zijn studenten als hij was geworden van zijn tijdelijke assistente dan kon Felix daar misschien ook nog wel wat mee. Misschien. Want vervloeken was dus zoals besproken geen optie.

 

Bovendien had Armand hem een tijdje geleden gevraagd om Duelleerlessen over te nemen van zijn overspannen vrouw. Destijds had Felix hem in zijn gezicht uitgelachen, maar technisch gezien kon hij dat bij Armand altijd maar maken zolang die hem het liet maken, anders kreeg je weer juridische documenten en kwade opdrachtgevers aan je gewaadszoom (de magische versie van ‘aan je broek’ dus). Derhalve was het niet eens heel apart dat hij er uiteindelijk op terug was gekomen.

 

Hij kon zijn baan er momenteel toch gewoon naast doen, want hij werkte veel nachten. En misschien was Mat het na een semester al zat en dan konden ze er samen weer vandoor. Ahem. Subtiel met een voor de samenleving noodzakelijke ogenschijnlijk ongerelateerde tussenpoos samen.

 

Maar tot dat heuglijke moment was Felix deeltijdleraar op Zweinsteins Hogeschool voor Hekserij en Hocus Pocus en deed hij een exploratieve studie naar de talloze verschillende varianten op het spellen van ‘Expelliarmus’.

 

“Met een j? Hoe dan,” riep hij na een tijdje vol frustratie uit. “Oké, ik kan wat te drinken gebruiken... misschien vallen alle letters dan magisch in de goede volgorde. Iemand anders ook?”

 

Primair voor leraren! Maar voor oudere leerlingen: hoe langer je wacht, hoe minder waarschijnlijk het is dat ze je er als leerling uit knallen met al die whisky op en wat mij betreft is het prima en gezellig :) 

Edited by Felix Azure

Share this post


Link to post
Share on other sites

Toegegeven; Esme was niet echt een drinker. Ze hield wel eens van een glaasje, maar ze wilde voornamelijk gewoon helder blijven zodat ze niet haar geheimen eruit zou flappen of nog erger. Ze kon het zich niet permitteren om haar muren te laten vallen. Toen een collega echter nogal gefrustreerd leek vanwege een letter kon Esme niets anders dan mee doen. Ze had haar baan als lerares nogal onderschat. Ze had de eerste week geeneens huiswerk gegeven aan haar leerlingen omdat ze hier simpelweg over na had gedacht. Na die eerste week had ze daadwerkelijk moeite gedaan om huiswerk te bedenken in de hoop dat de leerlingen er ook echt wat van zouden opsteken. Het was wel de bedoeling dat haar leerlingen aan het einde van het jaar goede scores zouden halen, anders zou ze deze baan ook snel weer kwijt zijn en terug moeten naar haar saaie verborgen leventje. Maar ja, uiteindelijk kwam dat huiswerk ook terug en moest ze dat dus blijkbaar nakijken.

 

Esme struikelde waarschijnlijk iets minder over spelfouten aangezien Engels niet haar eerste taal was. Om eerlijk te zijn maakte ze vast zelf ook nog wel eens spelfout hier of daar. Terwijl Felix gefrustreerd riep dat hij aan de drank ging begon Esme te lachen. Niet zozeer om zijn opmerking, maar eerder door het werkstuk dat ze nu aan het lezen was. “Ingenio. Moet je dit horen. Ik had nog meer details van dit fabeldier willen tekenen en benoemen, maar helaas ging het beestje ervandoor doordat uw hond besloot het achterna te rennen.” . De Spaanse haalde haar schouders op. “ Tja, daar heeft deze leerling wel een punt” . De vrouw beet even nadenkend op haar onderlip. “Hoe ga ik in hemelsnaam hier een score aan geven aangezien het mijn eigen fout is?”.

 

Zuchtend schoof ze het desbetreffende werkstuk aan de kant om aan een nieuwe te beginnen. Dat idee werd echter al snel overboord gegooid toen ze besloot maar gewoon een pauze in te lassen en een drankje van Felix aan te nemen. “Is er Cava?” , vroeg ze tegen beter weten in. Waarschijnlijk was er niet veel Spaanse drank te vinden in deze school. “ Anders doe je maar wat”.

 

OOC: Ingenio = Geniaal

Share this post


Link to post
Share on other sites

Met een licht verwilderde blik in zijn ogen kwam ook Mat de lerarenkamer binnen. Er was duidelijk iets niet helemaal volgens planning gegaan in zijn les, want hij leek meer op een palet dan op een mens, als je afging op de 'huid vs. verf'-ratio. Met een zucht, en een spoor van gifgroen en zuurstokroze achterlatend, ging Mat in één van de stoelen zitten. Hij keek voor een moment heel moe en verslagen, leek tóen pas door te hebben dat er ook anderen in de ruimte aanwezig waren en glimlachte toen maar weer snel. "Oh. Hallo." Hij had vluchtig naar Felix gekeken, maar had zijn hoofd en zijn glimlach nu naar miss Fuentes gericht, want dat iemand zou ontdekken dat Felix en Mat graag samen de nacht doorbrengen was een grotere angst dan de volgende les Kunst die hij moest gaan geven.

 

"Eh... Is er whisky... Want... eh... ik eh... lust ook wel... ehm... een drankje." Hij lacht half, haalde een hand door zijn haar en maakte de smeerboel in zijn haar en op zijn hand zo alleen maar erger. "Eh... Het zijn soms...ehm... best wel eh... monsters, he?" En hij wist niet eens zeker of iemand nou expres een verfbom af had laten gaan... Ze waren nog klein en onhandig. Zoiets kon dan toch ook best per ongeluk zijn gebeurd, niet? Hij had het in ieder geval niet over zijn hart verkregen nu strafwerk uit te delen en maar iedereen naar de douches gestuurd, waarna hij zelf was begonnen met het lokaal op te ruimen. En zichzelf daarbij was vergeten. Kwam hij nu overigens wel weer achter, nu hij de plakkerigheid van de half opgedroogde verf weer aan zijn hand voelde. "Oh... Bollocks.."

Share this post


Link to post
Share on other sites

Gabriella had heel veel huiswerk die ze moest nakijken en ze wilde niet in haar eigen kantoor doen. Ze liep richting de lerarenkamer, ze had al paar keer in de lerarenkamer gezet met stapel huiswerk. Ze lust ook wat drank, want ze had al een tijd geen drank op. Ze deed de deur van de lerarenkamer op en er zaten drie leraren achterin. 

 

'Goedeavond, ik hoorde dat er drank is. Want ik lust ook een drankje.' lachte ze naar haar collega's. 'Hoe ging les geven bij jullie vandaag?' vroeg ze 

Share this post


Link to post
Share on other sites

In tegenstelling tot de rest, had Delilah wel haar leven perfect op orde hoor. Echt waar! En ze was ook zeer geschikt voor haar functie, al zei ze het zelf. Er was in geen jaren meer zo'n goede etiquette lerares geweest. Zij kon het ook niet helpen dat haar zoon en dochter de leerlingen de jaren daarvoor in een stel bavianen hadden veranderd die nog minder elegant een kopje thee konden drinken dan een flubberwurm (en dat zei wat, want flubberwurmen hadden niet eens armen). Maar tegen de tijd dat de leerlingen van school af zouden gaan, was het allemaal weer goed en waren ze klaargestoomd voor de maatschapij. Daar zou Delilah wel voor zorgen. 

 

En ehm, blijkbaar waren er een aantal docenten die ook nog wel een lesje etiquette of huishouden konden gebruiken, want iemand had een heel spoor verf door de gang achter gelaten. Eerst dacht ze dat het een aantal leerlingen waren geweest die hadden bedacht dat het wel vermakelijk was om wat verfbommen de gangen door te gooien -ze had onderweg nog twee vijfdejaars bij hun kraag gegrepen-, maar uiteindelijk vond ze de dader in de lerarenkamer zelf, in de vorm van professor Muir. En zoals altijd als Delilah teveel rommel zag liggen, kon ze zich niet inhouden. "Heeft u daar misschien wat hulp bij nodig?" knikte ze naar de man en de verfvlek die hij achter liet. "Ik ken toevallig nog een fantastische schoonmaakspreuk." Ze zou zich zelfs bijna een expert in schoonsmaakspreuken durven noemen. Dat kreeg je met een stel kinderen als Tristan en June. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Cava. Felix was er bekend genoeg mee, maar het was nogal een specifiek vereiste, ‘bubbeltjeswijn’ was misschien makkelijker geweest. Gelukkig bleek het drankenkabinet van de lerarenkamer even goed gevuld als dat op Ilvermorny altijd was geweest. Docenten leken altijd graag een drankje te willen doen, ongeveer evenveel als hun studenten, en het leek erop dat dat effecten waren die elkaar versterkten. Misschien zou iedereen op school minder drinken als ze niets meer met elkaar te maken zouden hebben. Maar het maakte niet uit. Ze kwamen niet van elkaar af. Hij schonk dus in, en grinnikte. “Ehm. Laat hem de hond dan maar uittekenen? Of je geeft gewoon een zeven, dat is voor alles wat voldoende is maar niet goed.” Tenminste, zo had Felix, die vaak genoeg zevens had gehaald, dat doorgaans gezien.


Vervolgens kwam Mat binnen. Of nu ja, een verfmonster waarvan hij vermoedde dat zijn vriend zich eronder verschool. “Hey... Whisky, natuurlijk.” Hij ging een glas voor hem inschenken, voor zichzelf ook. “Wat gebeurde er?” En hoe explosief was het?


De dame die vervolgens binnenkwam voorzag hij ook van een drankje. “Ging best goed,” knikte hij naar Gabriella. “Alleen denk ik dat ik voortaan alleen nog maar praktijk doe.” Want dat zorgde voor minder huiswerk. “Mrs Johnson, ook iets drinken?” Hij had Mat willen aanbieden het schoonmaken te doen, maar liet dat nu maar aan de etiquettedocente. Alles om niet te close te lijken. “Komen uw kinderen ook?”

Share this post


Link to post
Share on other sites

Mat glimlachte dankbaar naar Felix, maar ging maar niet teveel bij hem staan. Daarbij wilde hij de lerarenkamer ook niet viezer maken dan nodig, voor als hij nu naar Felix toe zou sjokken en dus hield hij het maar bij de ene stoel waar hij was gaan zitten en bleef zitten. "Oh, ik ehm...ging iemands werkje opruimen... Het leek op een boek... En toen ik die open deed, spuugde hij een hele lading verf over me uit... Eh... Ik hoop dat ik ehm... Dat project nu maar niet verpest heb?" Want dat zou wel erg zijn. Misschien had de betreffende leerling hem even moeten waarschuwen. "Er stond ehm... Alleen geen naam bij. Dus ik weet niet wie..." En hij wist ook niet hoe hij dat moest achterhalen. 

 

Blozend, onzichtbaar onder de verf, keek Mat op toen professor Johnson (senior?) op hem kwam afgestapt. Hij glimlachte voorzichtig naar de vrouw, kon haar afkeuring bijna proeven, of was dat de verf? -Misschien moest hij eens verf met een lekkere smaak mak... of misschien ook niet- "Oh eh... Ja... graag... Ik... ehm...Wist niet meer waar te beginnen... En ik weet niet meer ehm... waar mijn staf is gebleven onder al deze eh... smurrie." Dat maakte de indruk van deze mevrouw over hem vast niet beter. Dat besefte hij ook, nadat hij het had gezegd. "Ehm... Heeft u een goede dag gehad?"

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×