Jump to content
Edith Chadwick

[1839] Wooow jij bent zo coool!

Recommended Posts

Ergens in april.

 

Van een afstandje zat Edith het meisje te bekijken. Ze had bruin haar en was erg netjes gekleed. Edith wist dat ze een vliegend konijn had, al vloog die nooit, maar het had ervoor gezorgd dat Edith nu ook een konijn wilde. Of twee, of drie of vier! Was het zo dat je per konijn meer populair zou worden? Edith wist niet eens of ze populair was, maar ze was cool en dat was meer dan genoeg om Edith een niet zo'n kleine girlcrush op haar te laten krijgen, al was het voor een klein poosje. De jonge Zwad had nog nooit met het meisje gepraat, haar alleen stiekem van een afstandje bekeken terwijl ze 'een boek las' of 'studeerde'. #Creep. Edith was nu alleen in de leerlingkamer zonder haar vriendinnen en zag het meisje zitten, Tabitha Fox, zo had ze geleerd -zelfs haar naam was cool!- en ze schraapte de moed bij elkaar om haar eindelijk aan te spreken.

 

''Hallo!'' Zei het eerstejaars meisje terwijl ze haar boek op de tafel legde waar Tabitha bezig was. Oh mijn hemel, ze zat nu aan dezelfde tafel als Tabitha! ''Is het goed als ik hier zit?'' Ze ging al zitten voor ze antwoord had en keek de ouderejaars glunderend aan alvorens ze weer doorratelde. ''Je haar zit echt heeeeel mooi vandaag, heb je dat zelf gedaan?'' Ze sloeg haar boek open, maar keek niet eens naar welke bladzijde er open lag want ze was veel te druk met nadenken over Tabitha. Tabitha's kleur was blauw had Edith gemerkt en ze had vandaag ook blauw aangetrokken. Als je een kleur mooi vond en iemand had die kleur aan vond je die persoon ook automatisch leuker, toch? Ja, vast wel.

 

@Tabitha Fox

Share this post


Link to post
Share on other sites

Tabitha keek gestoord op toen er ineens iemand, een eerstejaars dacht ze, bij haar was komen zitten. Tabitha had het niet zo op jonge kinderen, in alle eerlijkheid, ze had zichzelf als kind ook nooit leuk gevonden en de rest ook niet, want ze waren zo druk en lieten anderen nooit met rust en dachten dat ze het centrum van de wereld waren. Eerlijk, hoor, wie had überhaupt bedacht dat er zoveel leerjaren tegelijkertijd op Zweinstein moesten zitten? Konden ze niet de eerste drie jaren terug naar Zweinstein sturen? Of misschien een regel bedenken dat er geen maagden meer op school mochten zitten, want man, soms had je van die ouderejaars die net zo vervelend waren als eerstejaars en Tabitha ging er stiekem vanuit dat het kwam omdat ze nog geen seks hebben gehad.

 

"Eh, dank je wel?" vroeg ze verdacht. Ze had niet echt veel bijzonders met haar haren gedaan, geloofde ze, ze had het alleen geborsteld en toen snel ingevlochten terwijl ze wachtte tot de badkamer vrij was. "Wie ben je eigenlijk?" 

 

En waarom was ze hier

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oh! Wie Edith was? Het meisje werd rood, ze had helemaal niet verwacht dat zij wat van Edith zou willen weten. Aan de andere kant, dit was wel een aparte situatie, dus wie wist. ''Edith Chadwick, van de Chadwick familie.'' Nogal logisch. Maar ze bedoelde meer dat er nog zeven kinderen op deze school rondliepen, allemaal met haar achternaam, en ze bedoelde daar dus mee zij een van díe Chadwicks was. Dus als zij iemand kende die Chadwick heette, dat haar broer of zus was. Lekker duidelijk. ''Ik ben eerstejaars, dus alles is nog een beetje nieuw, al weet ik de tunnels al wel heel goed, want daar heeft iemand me bij geholpen. Niet een van mijn familieleden hoor, als je een van hen kent. Zij zijn niet zo leuk.'' Haar wangen waren nog steeds rood en ze wist niet zo goed wat ze wilde zeggen.

 

''Had jij de laatste wedstrijd van de Applebytes tegen de Cannon Balls meegekregen? Bill Jackson had een stoot tegen zijn kaak gekregen, maar hij komt volgens mijn broer er wel weer bovenop!'' Ze glimlachte en haalde een appel uit haar zak, die ze even tegen haar kleding poetste en er een hap uit nam. ''Ben jij goed in verweer tegen de zwarte kunsten?'' Ze wees richting het boek. ''Ik heb wat moeite met dit hoofdstuk, zou je mij wellicht kunnen helpen?'' Ze glimlachtte breed.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Wie was dit kind??? Ja, Edith Chadwick, blijkbaar. Tabitha zat volgens haar wel in de klas met één van Ediths zussen, maar helemaal zeker kon ze het ook weer niet zeggen, want eerlijk gezegd lette ze niet zo veel veel op de andere meisjes in haar klas, behalve als het echt moest. De jongens vond ze veel leuker, kon ze ook veel meer mee, want Tabitha was niet echt het type dat goed om kon gaan met meisjes. Ze had wel een paar vriendinnen, maar het was allemaal redelijk oppervlakkig. Dus als ze had geweten dat Edith haar als een soortement van oudere zus wilde, die haar leerde hoe het was om populair te zijn, was Tabitha in lachen uitgebarsten. 

 

Zij? Populair?! Bij de jongens, misschien.

 

"Oh," zei ze maar op het gebrabbel van het meisje. Wat moest ze hiermee? Waarom kwam ze tegen Tabitha praten over zwerkbal? "Eh, nee, niet echt," zei Tabby, terwijl ze haar schouders ophaalde. "Ik geef niet zoveel om zwerkbal." Dat was zo... sportief. Oh help, nu vroeg het meisje haar ook nog om hulp met Vtzk! Alsof Tabby dit jaar haar boek open had geslagen! Nou ja, die ene keer tijdens de les, toen Damarcus nog professor was en hij haar zo streng aankeek, dat ze het gevoel had alsof hij al haar nagels eruit zou trekken als ze nu niet op zou letten. 

 

Tabitha zuchtte geërgerd. "Lieverd, ik weet niet wie je bent en wat je van me wilt, maar ik ga je niet helpen met huiswerk maken. Kun je daar je zussen niet voor lastig vallen?" Eerlijk waar! Ze wuifde het boek van de jongedame weg. Op naar een ander tafeltje, Edith. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×