Jump to content
Sign in to follow this  
Megan Blossom

Pas op: vogelspotters op de kinderafdeling

Recommended Posts

Toen ze de zaal op liep, hoorde ze luid gegiechel vanaf bijna alle bedden. Ze glimlachten. Haar patiënten hadden hun rust wel hard nodig om beter te worden, maar ze was blij dat ze het ook nog een beetje naar hun zin hadden. Anders zou dat het herstelproces ook niet ten goede komen. Ze liep naar het bed van het meisje waarvoor ze kwam en gaf haar de drank die ze nodig had. Ze dronk het braaf op.

"Probeer nu maar even te gaan slapen," zei ze zacht. "Dan ga je je een stuk beter voelen straks. Neem even je rust." Ze keerde zich tot de rest van de zaal. Hoe leuk ze het ook kennelijk hadden, - al begreep ze nog niet waarom - als het er zo aan toe ging zou niemand kunnen slapen of rusten.

"Ik ben blij dat jullie het zo naar je zin hebben, maar ik denk dat het voor iedereen goed is om even een beetje te rusten. En als je dat al voor jezelf niet nodig vindt, doe het dan voor anderen die dat wel willen proberen." Ze knikten en het werd stil. Ze zei hen gedag en liep naar de deur.

 

Nog voor ze de zaal had kunnen verlaten, hoorde ze het gegiechel alweer beginnen. Ze draaide zich om, klaar om ze op het hart te drukken dat het écht belangrijk was wat ze zei. Een paar keken haar schuldbewust aan, maar leken niet te kunnen stoppen met lachen. De rest keek allemaal naar dezelfde hoek van de kamer. Ze volgde hun blik, net op tijd om iets gekleurds snel weg te zien vliegen. Ze zuchtte. Het zou niet de eerste keer zijn dat een bezoeker stiekem het huisdier van een van de kinderen had meegenomen.

"Van wie is die?" vroeg ze. Niemand gaf antwoord. Ze had wel een vermoeden, want er was er één die net bezoek had gehad, maar ze besloot hem niet te confronteren.

"Ik snap dat het leuk is dat hij er is, maar ik ga hem wel weghalen nu, want zo gaat het natuurlijk niet." Sommige kinderen keken teleurgesteld, anderen knikten. Eentje was opgelucht, zag ze. Die had het gezelschap van hun nieuwe rondvliegende zaalgenoot kennelijk minder op prijs gesteld.

 

Nadat ze had aangekondigd de vogel weg te halen, wilde ze meteen de daad bij het woord voegen, maar toen realiseerde ze zich dat ze eigenlijk niet wist hoe. Het was wel een huisdier, dus ze moest hoe dan ook zorgen dat hij er goed vanaf zou komen. Bovendien vloog het beest zo veel in het rond, dat het moeilijk zijn het überhaupt te pakken te krijgen. Ze pakte haar toverstok en probeerde die te richten, wat niet lukte, niet wetende welke spreuk ze zou gebruiken als het wel zou lukken. Ze deed de deur opende en seinde naar de eerste de beste collega die ze zag.

"Sorry, kan je me even helpen? Er vliegt hier een vogel los rond en het lukt me niet hem te vangen. En ik wil dat de kinderen zo snel mogelijk kunnen gaan rusten."

 

@Jonathan Bell

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×