Jump to content
Jake Chadwick

[1839] 15+ I feel a little bit funny

Recommended Posts

Posted (edited)

Een willekeurig weekend in April in Manchester

 

Jake was helemaal blij. Hij had een eigen huisje in Manchester, niet zo ver van zijn ouders vandaag en het was hem goed gelukt om deze schoon te maken. Hij verwachtte namelijk gasten voor zijn verjaardagsfeest. Normaal gesproken vierde hij zijn verjaardag niet, dat was gestopt nadat het vierde Chadwick kindje was geboren omdat het wel erg duur werd met al die cadeau's, maar Jake vond verjaardagen altijd wonderlijk. Een dag in het teken van een persoons leven en hoe ver die was gekomen. Hij had al zijn vrienden en familieleden buiten Zweinstein uitgenodigd en had twee dagen in de keuken gestaan om allerlei lekkers klaar te maken. Op zijn grote houten tafel lagen enorme kommen en borden gevuld met kleine sandwiches, muffins, maar ook zelfgemaakte en bezweerde chocoladekikkers en voor zijn achternicht die niet kon kauwen door haar operatie had hij een soepje in de keuken klaar staan. Ook stond er in de keuken een gigantische chocoladetaart die hij had aangesneden. In de koeling stond nog zo'n gigantische chocoladetaart, maar die was gemaakt met een beetje extra erin. Wat Jake niet wist was dat hij de twee taarten per ongeluk had omgewisseld en er dus nu een taart stond die iedereen beloofde hen een fijne avond te bezorgen. 

 

Naast de taart stond er ook drank en de deur die naar buiten leidde, waar Jake een grote buitenbank had geplaatst en rieten stoelen. Hier stonden ook de instrumenten die Jake zo bezweert had dat ze zachte dansmuziek speelden. Nog een keer liep Jake door zijn huis of alles wel oké was, toen hij geklop op de deur hoorde. Ja, geklop, want zijn bel deed het al een maand niet. Vlug liep hij van zijn woonkamer naar de hal, waar hij de deur opengooide en zijn eerste gasten ontmoette. ''Welkom, welkom!'' Zei hij en hij gaf zoenen op de wangen. ''Dankjewel, kom binnen!'' Een grote pot verf zette hij zo dat de deur niet dicht zou vallen en alle nieuwe gasten zo naar binnen konden lopen. Hij had een klein pakketje in zijn handen gekregen en begeleidde de gasten naar binnen naar het eten, de muziek en de drank. ''Neem een puntje van de taart! Alles is zelfgemaakt, behalve de drank!'' Vertelde hij, en hij draaide zich naar zijn aquarium, waar hij het pakketje en de brief van zijn gasten op legde. 

 

Dit zou de beste avond ooit worden!

 

Ooc: Open voor iedereen, de deur staat letterlijk open dus je kan gewoon naar binnen en genieten van de snaperijen *kuch* eet de taart *kuch*

 

Edited by Jake Chadwick

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

Efstathios was best verbaasd geweest toen hij Jakes uitnodiging had ontvangen. Jake en hij hadden rond dezelfde tijd op Zweinstein gezeten, maar waren niet echt close geweest. Ef kende hem vaag, maar vooral door de roddels en verhalen waarvan hij steeds op de hoogte wilde zijn. Het was pas na zijn schoolcarrière dat hij echt kennis had gemaakt met Jake Chadwick. De jongen had een paar maanden bij hun in het circus gewerkt, maar was plots verdwenen. Het was niet ongebruikelijk dat werknemers zomaar besloten weg te gaan. Het waren vaak mensen gewend aan een nomadische levensstijl, die komen en gaan zoals het hen belieft. 

 

Bijgevolg had Ef niet verwacht uitgenodigd te zijn op Jakes 23'ste verjaardag, maar hey wie was hij om nee te zeggen tegen een feestje. Aangekomen op de locatie, begon hij wel zijn twijfels te krijgen. Het huis zag er niet bepaald feestelijk uit. Voedsel en muziek was aanwezig, maar waar waren de rijkelijke versieringen? De gepersonaliseerde drinkbekers? Geen cadeautas voor de gasten bij het binnenkomen? Wel het zou onbeleefd zijn nu meteen weg te gaan. Het minste wat hij kon doen was Jake een gelukkige verjaardag wensen en hem zijn cadeautje overhandigen. Het was een klein kistje met daarin een speciale soort zeewier van de kusten van Bora Bora, als je hier een thee van trok was het ideaal voor meer gevorderde recreatieve doeleinden. Ef kende Jake niet heel goed, maar één ding wist hij wel. De jongen hield net zoals hem van de geneugten van drugs. 

 

"Jake wat is het lang geleden. Eerlijk toegegeven was ik best verbaasd je uitnodiging te ontvangen. Gelukkige verjaardag trouwens. Hier een kleinigheidje, namens het circus." Hij stak de jongen het delicaat ingepakte cadeautje toe. Ef sommeerde een glas wijn naar zich toe en sneed een stuk van de chocoladetaart af. Chocolade was altijd al één van zijn zwaktes geweest. En hey op een feest was het toch toegestaan om een beetje te zondigen. "Dus vertel, waar heb je zoal gezeten. Ik dacht er nog aan je een brief te schrijven, maar mijn uilen kwamen steeds retour." Wel in feite had Ef nooit een brief geschreven. Door de jaren heen had Ef geleerd dat het onmogelijk was contact te houden met iedereen die ooit voor het circus had gewerkt. Maar het was Jakes verjaardag en dan kon je toch moeilijk zeggen dat je zijn bestaan compleet vergeten was tot je plots een verjaardagsuitnodiging ontving. 

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Jake had altijd een klein boekje in zijn jas waar hij ieder persoon die hij aardig vond opschreef. Dat was handig voor het geval hij ze nodig had voor iets, of als hij een feest gaf waar hij allemaal aardige mensen voor nodig had. Zo had hij een van de uilen van de Chadwick's naar Efstathios gestuurd, al moest hij wel drie keer de spelling checken om te kijken of hij zijn naam niet verkeerd had opgeschreven. Toen Jake nog in het circus werkte zei hij meestal gewoon Ef of iets wat er op leek zodat de jongen wist dat hij het over hem had, maar om het op te schrijven was weer een andere taak, maar gezien Ef er was was het de uil toch gelukt om de uitnodiging bij de juiste persoon af te leveren. Erg vriendelijk had hij het gevonden dat iedereen in het circus hem wat lief toewenste, maar hij zou het met zijn familie in de buurt niet durven openen. Hij kende de man lang genoeg om te weten dat zijn ouders niet de inhoud van het pakketje zouden waarderen, maar hij waardeerde het wel.

 

Hij draaide zich om van het aquarium en zag dat Ef zich te goed deed aan een glas drank en een stukje taart en Jake voelde dat het sociaal was om zelf ook een stukje taart te nemen. Hij sommeerde net als zijn oude vriend een bordje met cake en een glas wijn en nam een hapje van de taart die hij had gebakken. Hij was heerlijk luchtig en bomvol chocoladesmaak met een zweem vanille in de buitenkant. ''Oh geen probleem!'' Zei de ex-Huf voor hij weer een stukje tot zich nam. Om de een of andere reden smaakte de taart nog beter dan het deeg dat hij had gebruikt. Ef vroeg waar hij zo onlangs mee bezig was geweest. ''Och, je kent me, zo'n beetje alles en niks.'' Gaf hij toe. ''Ik heb een poos een oudere dementerende heer geholpen, ik ben naar Ijsland geweest, ik heb Parijs onveilig gemaakt en nu ben ik effect-opbouwer! Ik kan het uitleggen, maar het is behoorlijk technisch maar over een uurtje gaat mijn eerste effect af in de tuin, dus dan kunnen we daar van genieten!''

 

Gretig nam hij nog een hapje van de taart, zijn wijn totaal vergetend. Wauw, wat was die lekker!

 

@Efstathios Peregrine

Share this post


Link to post
Share on other sites

Mal was lichtelijk verbaasd geweest om Jake’s uitnodiging te ontvangen. Ten eerste omdat hij nog reageerde met verbazing op de meeste van zijn kennissen en huidige gebeurtenissen in het leven – hij was er een tijdje uit geweest en het grappige was dat je het dus gewoon oprecht kon verleren – en ten tweede omdat hij zijn oude afdelingsgenoot ietwat uit het oog verloren was over de tijd, en niet alleen zijn afwezige tijd. Bovendien, sinds wanneer vierde Chadwick zijn verjaardag? Hij kon zich hoogstens herinneren dat hij soms misschien het eerste Boterbiertje voor hem had gekocht ter gelegenheid. Mal, uit een huis met drie jongere kinderen waar verjaardagen een heilig goed waren voor iedereen, zijn ouders overigens ook, had zich niet gerealiseerd dat dat optioneel was tot hij op Zweinstein kwam en toen had hij die discrepantie eigenlijk wel weer prettig gevonden. Een beetje er een dingetje van maken deed hij graag voor de ukjes, maar voor zichzelf op de zeer volwassen leeftijd van elf had hij het al niet meer per se nodig gevonden.

 

Ahem.

 

Nu echter was hij wel gekomen – hij wilde iedereen wel weer eens zien – en met een cadeautje, mogelijk een beetje een standaard cadeautje maar het ging om de gedachte, twee goede flessen elfenwijn, thee en noten. De Schouwervriendelijke versie van ‘heb een fijne avond’, met andere woorden. Dat cadeautje zette hij maar op het aquarium, dat daarvoor de bestemde plek leek, en hij zwaaide naar Jake, kwam hem en zijn gesprekspartner groeten. “Hey. Alles goed?” Heb je alle spullen voor je effecten legaal verkregen? Ah, er was geen baan zo funest voor jeugdvriendschappen. Mal zette de knop maar gewoon af. “Hoi, ik ben Mal – ik ken Jake van Zweinstein,” stelde hij zich aan de... kleurige... jongeman voor. “Leuk huis, zeg! Zal ik zo nog even naar de deurbel kijken?” Na een stukje taart, natuurlijk. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


×