Jump to content
Belladonna Astoria

[1838/1839] A new day, a new fight

Recommended Posts

Vrijdag 7 september 1838 - 's ochtends - een ingrediëntenwinkel op de Wegisweg

 

Ze miste Zweinstein voor geen meter, moest Bella toegeven, nu ze al een paar weken op haar nieuwe functie zat. Oh, ze miste het gebouw wel, hoe groot alles was, hoe geordend haar voorraadkast was, dat ze de enige toverdrankleraar was en dus vaak alleen werkte, behalve op die momenten dat haar leerlingen het klaslokaal met haar deelden, ze miste dat ze niets aan het huishouden hoefde te doen omdat er altijd wel een huiself was die alles uit handen wilde nemen, ze miste dat ze dagelijks Laurelle zag en diens vrolijke gebabbel aan kon horen waarmee al haar problemen leken te verdwijnen. Maar dat was het enige wat ze miste. De rest kon haar gestolen worden. 

 

Maar goed, haar nieuwe functie! Heerlijk, om in haar eentje in een kantoor de dranken te maken die haar gevraagd werden. Soms was er een heel specifiek recept die ze moest volgen, andere momenten kon ze meer experimenteren zolang ze het juiste effect maar behaalde, andere momenten was het helemaal vrij, want dan moest er gewoon 'iets' zijn dat de persoon kon helpen en dan moest Bella het maar uitzoeken. Heerlijk, vond ze dat, die eeuwige puzzel, het eeuwige uitproberen en uitzoeken wat er beter kon, waar ze wat aan kon veranderen, het geëxperimenteer op patiënten. Ja, ze waren mensen, maar uiteindelijk kwam het haast altijd wel goed!

 

Ditmaal was het niet helemaal goed gegaan, echter. Er was iemand die zijn magie niet had kunnen controleren omdat hij steeds waanbeelden zag, dus Bella had geprobeerd een manier te vinden om zijn magische krachten wat te... beteugelen. Was helaas redelijk verkeerd gelopen, wist ze ook weer dat dat niet kon, maar nu was het alleen nog maar erger geworden met zijn uitspattingen, dus dan maar op zoek naar een toverdrank die hem kon kalmeren. Helaas was er een ingrediënt die ze echt heel nodig had, maar heel moeilijk te vinden was. Ze was al bij drie winkels langs geweest, maar het was eindelijk de vierde waar ze haar slag had geslagen.

 

Of had willen slagen, want net terwijl ze naar het potje kruid reikte, reikte er een andere hand heen.

 

"Oh sorry, ik heb dit echt heel erg nodig," glimlachte Bella vriendelijk. "Vind je het erg?"

 


 

Privé! 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Moest dat… Joseph had het óók nodig, en Joseph vond het altijd een vaag idee dat mensen meer recht zouden hebben dan hij op bepaalde zaken (andersom snapte hij het wel, overigens, en waar hij de hypocrisie wel zag, zag hij het nut niet in van er iets aan te doen. Iedereen dacht zo, iedereen was uit op het eigen gewin; zichzelf achterop stellen zou hem niets geven), dus… wat. Een beetje uitdrukkingsloos keek hij de vriendelijke glimlach aan, zijn ogen afdwalend naar het ingrediënt dat hij toch écht nodig had voor zijn toverdrank. Het was zo lastig te vinden en zonder, zonder zou het echt mislukken.

 

‘Ik heb het ook heel erg nodig, eerlijk gezegd,’ antwoordde hij. Had hij ook. Straks kon hij zijn toverdrank niet maken en met een substituut zou het niet even goed worden en dat was kut, oké, al helemaal omdat Joseph zich altijd wou bewijzen en alles dus zo goed als maar kon zijn moest zijn. Dus. Mejuffrouw hier moest hem niet in de weg zitten. ‘Het is één van de eerste opdrachten die ik moet doen voor mijn werk, dus als ik dit niet kan omdat ik niet alle ingrediënten niet heb, komt dat niet héél goed over.’

 

Dus. Geef op.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ja, zou best dat meneer het nodig had, voor zijn nieuwe baan, maar meneer kreeg vast in het dagelijks leven alles al wat hij wilde hebben en Belladonna had er geen zin in. "Het is ook één van de eerste opdrachten die ik moet doen," vertelde ze hem dus een tikje vriendelijk, een tikje kil. "Ik ben een paar dagen," of weken, wat was het verschil, "beginnen te werken in een psychiatrist ziekenhuis, dus u kunt vast wel begrijpen dat het niet alleen om mij gaat, maar ook om de patiënten." Zie je, veel belangrijker dan wat hij ook alweer deed.

 

"Ik weet zeker dat ze zo snel mogelijk iets bestellen voor u," zei Bella vriendelijk, maar beslist, en ze zette snel een stap naar links, in een subtiele poging hem aan de kant te werken. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ja, ja, Joseph had veel van wat hij wilde hebben. Hij hád een baan, hij had een lieve vriendin, hij had een familie die hem op hun manier steunde, hij had vrienden en hij had kansen. Maar kijk, Joseph zag de fouten daar allemaal in – en was dat zijn recht verdomme niet dan? Hij wilde een andere baan, Amber scheen hem te vergeten zodra hij uit beeld was (uit het oog, uit het hart, hij dacht niet dat hij ooit eerder iemand ontmoet had bij wie dat zo snel in actie trad), zijn familie was precies het type gezin dat elk voor zich eindigen zou, zijn vrienden waren echt niet zo alles en die kansen? Elk ander scheen er meer te hebben dan hij.

 

‘Oh, juist, ik heb geen patiënten om voor te zorgen!’ Dacht ze echt dat ze speciaal was? Niemand gebruikte dit ingrediënt in iets anders dan medicijnen, kom op zelfs. Nu ja, het dook vast wel in minder keurige recepten, maar dat boeide hém niet. ‘Ze bestellen net zo vlug iets voor u’, antwoordde hij, nu alweer humeurig. Ja, dat ging snel. Nee, dat zag hij niet als een slechte karaktertrek van hem, dat zag hij als de wereld die niet snel genoeg meewerkte. ‘Waarom zou u hier meer recht op hebben dan ik?!’

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×