Jump to content
Gemma Walker

[1838/1839] Happier occasions

Recommended Posts

Het was een subtiele uitnodiging die hij had ontvangen van de ouders van Gemma Walker. Het meisje dat wel wilde betalen in natura voor de toegang voor enkele boeken, waarvan er volgens Seneca niet veel waarde aan zat gebonden. Erg was het in ieder geval zeker niet en hij had er ook wel deels van genoten. Hoewel hij wel moest toegeven dat ze weinig wilde meewerken, had ze toch haar kleine en egale billetjes in de lucht, terwijl hij haar vasthoudend aan die mooie bruine lokken bereed. Het was nog maar een meisje, dat wist hij ook wel, maar op de één of andere manier was die ondeugendheid in haar ogen en de naïviteit voor wat ze haarzelf inruilde, factoren waarbij zijn bloed wel naar de goede plekken stroomde.

 

En nu stond hij hier, voor de deur van haar ouderlijk huis, klaar om te luisteren naar het gezanik van de ouders, terwijl hij met een verlangende glimlach naar hun dochter zou staren. Die ouders zullen het vast wel niet weten, want iemand als Gemma wist wel dat ze geen schijn van kans zou maken tegen Seneca, het schoolhoofd dat niet alleen haar hele educatie zal gaan verpesten, maar ook ontzettend manipulatief kon zijn bij onwetende wezens zoals haar ouders. Dus ja, het was wel veilig voor Seneca om in te gaan op de uitnodiging en misschien wilde zij wel dat hij langs kwam, omdat ze eigenlijk niet genoeg van haar mannelijke schoolhoofd kon krijgen.

 

Nadat hij op de deur had geklopt, de Walker familie vriendelijk had begroet, een uitdagende blik aan Gemma had gegeven en een erg prijzige fles Chardonnay in de handen van mevrouw Walker had gedrukt, had hij de instructies gekregen om plaats te nemen aan tafel. Zodra het even stil was wilde Seneca gaan beginnen met een introductie over zijn meesterstudente Gemma en hoe hij haar zag als zijn protegé, tot hij werd onderbroken door meneer Walker en er toen maar voor koos om in plaats van te praten, een slok wijn te nemen. De woorden die een seconde nodig hadden om binnen te dringen bij Seneca vormden een zin die hij dan toch het minst verwacht had. Hij verslikte zich, hoestte wat en herstelde zich alsof er helemaal niets aan de hand was. Ze wisten het. ‘Ach, ja Gemma is echt één van mijn beste leerlingen en we zien elkaar inderdaad zeer regelmatig omdat Gemma zich op een veel hoger niveau bevindt dan haar klasgenoten.’ Probeerde hij trots, in de hoop om zich toch te herstellen. Wist hij veel of ze niet gewoon had gezegd dat ze regelmatig bij hem kwam voor bijles, dit kon toch? Na dat gezegd te hebben keek hij wel met een vragende glimlach naar Gemma, waarbij hij zijn ogen toch iets samenkneep als waarschuwing. Zo’n blik waarvan hij zei dat haar wel wat stond te wachten als de familie Walker op de hoogte waren.

Share this post


Link to post
Share on other sites

En dit was dan de vader van de parasiet in haar buik. Gemma wist ook heus wel dat wat haar vader deed nu op zich niet de beste manier was om dit gesprek te vinden, maar haar vader was nou eenmaal een onaardige man die het toch stiekem leuk vond om met mensen te spelen en als je als schoolhoofd met een leerling naar bed ging, mocht je ook wel een beetje op de blaren zitten, volgens hem. Hield hij er enige rekening mee dat Damarcus het misschien niet leuk vond en zijn frustraties ooit af zou rekenen op Gemma? Nee, natuurlijk niet, want dat was niet zijn probleem. Bedankt, pap. 

 

"Goh, echt?" vroeg Gemma's moeder vriendelijk, terwijl ze zijn glas nog eens bijvulde. "Dan is het toch raar dat Gemma's cijfers behoorlijk teleurstellend waren dit jaar, als ze één van de beste van haar klas is." 

"Hij geeft heel streng cijfers," probeerde Gemma hem nog een klein beetje te helpen, want dit was zielig. En dan dachten mensen dat Gemma niet aardig was, zeg nou zelf.

"Dus er is in uw klas niemand die hoger dan net een voldoende heeft gekregen?" vroeg Gemma's moeder verbaasd aan Damarcus. 

 

Gemma lepelde maar soep naar binnen, dan leek haar het veiligste op dit moment. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Zo netjes opgevoed als Seneca was hield hij een sierlijke glimlach om zijn lippen gekruld, terwijl hij van binnen kookte van woede door het feit dat hij zo voor de wolven werd gegooid – klaar om verslind te worden. Gemma, Gemma, Gemma, dit was zeker niet wat hij had verwacht van het meisje die hij zo intelligent had ingeschat, ondanks haar (blijkbaar) slechte cijfers. Wist hij veel of zij zo goed scoorde, hij was ook simpelweg maar een hoogmoedige zak die niet had verwacht dat hij zich ook nog eens moest voorbereiden voor dit etentje. Over eten gesproken, het vlees was droog, misschien moest hij dat maar in de schoten werpen van de zeer nieuwsgierige ouders van lieve Gemma Walker. Hij kreeg in ieder geval meer wijn, dat was dan weer een troost – een reden om nog een grote slok te nemen.

 

Terwijl de familie sprak had hij fronsend naar het stel gekeken, verbaasd over het feit dat zijn boekenprinsesje, zijn lieftallige leerlinge en zogenaamd mogelijke protegé, dus toch zo slecht scoorde op zijn vak. Hij keek haar aan, draaide zijn hoofd ietwat schuin, waarbij hij in stilte zich aan haar afvroeg waarom ze in godsnaam zo laag had gescoord en waarom ze niets verteld had – wist hij veel wat en van wie hij hele dagen aan het nakijken was… ‘Misschien als Gemma niet zo afgeleid was, zou ze de beste uit mijn klas zijn…’ begon Seneca rustig, terwijl hij de wijn in zijn glas liet ronddraaien. ‘Op papier dan.’ Hij keek weer met zogenaamd trotse ogen naar Gemma. ‘De kennis en intelligentie dat Gemma bezit is op een veel hoger niveau dat niet in cijfers naar voren kan komen. Dit heb ik eerder ook met haar besproken en vandaar heb ik zo af en toe wat eh..’ Hij keek weer naar haar ouders. ‘Extra aandacht voor haar talenten.’ Zijn blik gleed snel weer naar Gemma en bleef even stil zodat de benoemde woorden even op haar in konden werken. ‘Gemma’s interesse om zoveel mogelijk kennis te vergaren is immens groot. Ik geef haar regelmatig boeken met een hoge moeilijkheidsgraad, omdat ze zich simpelweg verveelt tijdens de reguliere lessen, snapt u? Dit is de reden waarom haar cijfers ook niet zo hoog zijn en ze zo af en toe bij mij langs komt om de gegeven moeilijke stof te bespreken.’ Zo, de Walker familie zal berentrots zijn op hun hoogbegaafde dochter, Gemma zou hem nog vele onderonsjes verschuldigd zijn en alles zou weer zijn als vanouds.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nou, hij deed in ieder geval zijn best, dat was dan weer wat... Oh, Gemma ging er niet vanuit dat hij dat voor haar deed, Damarcus leek haar niet bepaald het loyale type en al helemaal niet loyaal richting een meisje die zich technisch gezien in zijn schoot geworpen had, en als haar ouders nergens van geweten hadden zou dit waarschijnlijk nog hebben geholpen ook, maar tja, het waren haar ouders en ze wisten alles. Was niet haar schuld, al zou Damarcus daar vast wel weer anders over denken. 

 

"Ah," zei haar vader, de afkeurende toon wel duidelijk in zijn stem. "Tja, wij zouden liever hebben dat Gemma gewoon goede cijfers zou halen, daar heb je veel meer aan in het dagelijks leven dan geavanceerde kennis, maar we weten dat ze nou eenmaal niet de meest makkelijke persoon is." Hij wierp Gemma een strenge blik toe.

Gemma glimlachte engelachtig terug.

"Die boeken met een hoge moeilijkheidsgraad," nam haar moeder het gesprek over, "dat zijn toch niet boeken die ongeschikt zijn voor jongedames, toch? Wij doen natuurlijk onze uiterste best om Gemma zo puur mogelijk te houden, maar je weet maar nooit waar de verleiding ligt." 

 

Gemma zuchtte, harder dan de bedoeling was geweest, nu al verveeld met het spelletje dat haar ouders speelden, maar ze kreeg er niets anders voor terug dan dat haar moeder haar in haar arm kneep. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dit ging helemaal de verkeerde kant op en hij voelde het. Oke, hij kon het vooral aflezen aan Gemma haar blik en houding en de sluwe glimlachjes om de lippen van de ouders als ze de puurheid van hun dochter aan het bespreken waren, maar dit ging echt niet goed. Hij moest een draai brengen aan het gesprek, een ommekeer maken naar een ander onderwerp. En zoals Seneca een meester was in liegen en bedriegen deed hij dat ook.

 

Hij keek even naar Gemma, kneep zijn ogen samen om haar te laten blijken dat ze gestraft zou worden. Ja, hij was er klaar voor en toonde zijn beste pruillipje en teleurgestelde blik. ‘Ach, ik verneem al aan jullie reacties dat jullie Gemma al een beetje kennen..’ begon hij zielig en zuchtte diep. ‘Ik heb zo mijn best gedaan om haar op het juiste pad te houden, haar zelfs beloofd na alle obscene acties waarop ze is betrapt het samen met haar op te lossen, zonder jullie erbij te betrekken…’ Hij nam nog een slok van zijn glas wijn om de spanning op te wekken en keek met medelijden naar het meisje. ‘Het spijt me Gemma, je ouders moeten toch op de hoogte zijn van jouw toestand..’  Hierna wendde hij zich weer naar de Walker ouders. ‘Uw dochter kan zich simpelweg niet beheersen. Meerdere jongens en mannen zijn het slachtoffer geweest van uw dochters vulgariteiten en om eerlijk te zijn..’ Hij wreef even, alsof hij het allemaal niet meer aan kon over zijn voorhoofd. ‘..Heeft ze met haar hoerige acties mij ook weten te misleiden.’ Hij nam nog een grote slok wijn en keek nu ook met medelijden naar de ouders van Gemma. ‘Dit is de reden waarom ik Gemma wat vaker zie, om haar een ander doel te geven dan arme mannen te strikken in haar duistere verlangens…’

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×