Jump to content
Sign in to follow this  
Aspen Norwich

The devils advocate

Recommended Posts

Begin september > na een les drakologie 

 

Hij was nooit op Zweinstein geweest, had altijd een combinatie van jaloezie (hij had het wel willen meemaken) en minachting (echt academisch leren deed je natuurlijk in de praktijk). En toch. toch, ondanks zijn’ enthousiast pessimistische ‘ (dit is een woord dat ik gister in de les geleerd heb en nu wil gebruiken) blik op de school was het toch wel een ervaring. Een jongensdroom die net iets te laat uitkwam.

 

Maar hij was hier niet alleen voor het verwezenlijken van zijn dromen hij was hier voor een missie. (Dat klink stoerder dan onderzoek, hij had bedacht dat hij vandaag stoer wilde zijn) Namelijk eens kijken bij de lessen drakologie om te zien of er nog jonge studenten waren die hij kon overhalen om mee te doen aan onderzoeken. Dat stond altijd goed voor universiteiten, dat ze de jeugd een kans gaven, het was goedkope werkkrachten (vaak deden ze het vrijwillig) en hij vond het oprecht leuk om met jongeren te mogen werken.

 

Maar de les, daar moest hij natuurlijk ook iets van zeggen. Kon het niet helpen.

 

Excuses dat ik het moet zeggen”, begon hij en kuchte even om zichzelf aan te kondigen toen de docente bezig was met afbouwen. “Maar ik denk dat u les hier en daar nog wat verbeteringen kan hebben, als je even zou willen luisteren, want ik denk wel echt dat het goede lessen zouden kunnen worden

 




Met Irene <3

Share this post


Link to post
Share on other sites

June had de man achterin haar klas wel opgemerkt, maar zoals met zoveel dingen in het leven, had ze gehoopt dat als ze hem maar lang genoeg negeerde, hij wel weer zou verdwijnen. Ondertussen zou ze wel beter moeten weten dan dat, maar als Johnson kon je niet vaak genoeg die tactiek toe passen. Heel erg storend was hij ook niet, tenminste, totdat hij ongevraagd zijn mond opentrok. 

 

"En dit is waarom jullie allemaal goed moeten leren voor jullie examen, anders zitten jullie over tien jaar nog steeds achterin mijn klas," grijnsde June richting haar leerlingen. Er klonk wat gelach en geschuifel over het gras. "Jullie mogen gaan." De leerlingen begonnen langzaam te vertrekken en June wachtte rustig tot ze allemaal verdwenen waren voor ze haar blik over de man liet dwalen die nog steeds op het terrein stond. Die flapdrol zonder manieren dacht toch niet werkelijk dat ze op zulke opmerkingen in zou gaan, toch? June had dan misschien niet voor drakologie gestudeerd, maar ze was er ook al snel genoeg achter gekomen dat je er geen genie voor moest zijn om er in les te kunnen geven. Je moest gewoon een beetje gevoel hebben voor het vak en de leerlingen vonden haar lessen heel vermakelijk. Ze had nooit eerder klachten gehad, dus wie was hij om te vertellen dat ze het allemaal anders moest doen. 

 

"O, u bent er nog steeds?" zuchtte ze uiteindelijk, want ze zou toch langs hem moeten om terug te komen naar het kasteel en hij leek niet echt van plan zijn om uit de weg te gaan. "Bent u soms van de ouderraad?" Dat waren ook altijd van die vervelende, betweterige typetjes. "Die vergadering is pas volgende week en als u een klacht heeft over Zweinstein mag u die indienen bij het schoolhoofd, professor Damarcus." Dan kwam hij hier vast nooit meer terug en hoefde ze zijn geklaag ook niet aan te horen. Ze hield niet zo van klagende mensen, die deden haar aan haar moeder denken. 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Tuurlijk was hij er nog steeds! Ze had immers geen antwoord gegeven om zijn vraag, had zelfs het lef gehad om hem voor schut te zetten. Hoe kinderachtig. (Hij ging niet toegeven dat het wel een beetje werkte. Aspen en zijn ego waren beiden niet zo stabiel als ze zich wilden voordoen).

 

Oh”, ongeïnteresseerd haalde hij zijn schouders op en leunde demonstratief nog een beetje naar achter om vooral te laten zien hoe hij niet van plan was te gaan. Niet voor dat ze hem een antwoord gaf, in de vorm van een oprechte discussie of zijn gelijk, beide was goed. Maar hij had recht op een antwoord, want hij wist dit gewoon beter.

 

Ik wist niet dat jullie hier slechts op weinige momenten kritisch mochten nadenken. Maar het is natuurlijk ook Zweinstein en niet de universiteit, dus een ander niveau”. Dat was gewoon een constatering en heus niet passief agressief. “Zonde wel, u had veel kunnen leren als u open stond ervoor

Share this post


Link to post
Share on other sites

Excuse me? Ja, Zweinstein had dan wel een lager niveau dan de Universiteit, maar ze wilde hem nog wel eens aan een stel pubers les zien geven. Dat was een veel grotere uitdaging dan een stel makke Universiteitstudenten. Oh ja studenten konden ook vast wild zijn. Maar dat deden ze wel buiten de les. In de les kwamen ze hun kater uitslapen. Of dat was toch hoe June haar tijd op de Universiteit door was gekomen. 

 

"Ah, dus u geeft les op de Universiteit? Ook drakologie?" antwoordde ze, terwijl ze maar gewoon door bleef lopen richting het kasteel, nog steeds in de vage hoop dat hij het misschien op zou geven, al leek het er op dat hij vooral heel graag zijn kritiek naar haar wilde uiten, want hij kwam er gewoon achteraan. "Als u me zou kennen dan zou u weten dat ik een erg open persoon bent Mr..." Hij had nog niet eens de moeite gedaan om zich voor te stellen. "Ik kan gewoon niet zo goed tegen mensen die zo onbeleefd zijn om mijn les te onderbreken." Wederzijds respect, heette dat, niet zomaar collega's afkraken voor de neus van hun studenten. "Of is dat normaal op de Universiteit, dat er mensen door je stof heen praten?" 

 

Dan kwam ze met liefde een keer bij hem langs hoor. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×