Jump to content
Tabitha Fox

[1837/1838] There's no turning back

Recommended Posts

Vrijdag 18 mei 1838 - vlak voor Raine's laatste examen - een stil hoekje van de leerlingenkamer van Zwadderich

 

Ergens vond Tabitha het jammer dat ze niet haar hele plan met iemand kon delen, want het was geniaal, al zei ze het zelf, en als Tabitha ergens dol op was was het dat mensen haar slim noemden. Had eerlijk gezegd nog nooit iemand gedaan, zo raar eigenlijk, maar maakte niet uit want ze had nu een plan en ze zou er ooit wel iemand over vertellen, maar op dit moment was ze al tevreden genoeg met zichzelf complimentjes geven. 

 

En daarom stuiterde ze bijna van adrenaline naar Raine Salisbury, die ze handig in een hoekje wist te duwen met een 'ik moet met je praten'. Ja, echt blij om met haar te praten leek hij nou ook weer niet, zo kinderachtig, haha, kinderachtig, maar over een paar minuten zou hij vast dolblij zijn geweest dat hij met haar had gesproken. Want het alternatief was veel erger.

 

"Ik heb fantastisch nieuws voor je," giechelde ze naar hem, terwijl ze wel haar best deed om afstand te bewaren, hoor, voordat hij dacht dat ze weer zo'n nacht wilde als een paar weken geleden. "Je wordt vader, ik ben zwanger!" 

 

Moest ze er expres op wijzen dat het van hem was of kon ze nog even wachten...

 


 

Privé! 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Het zal niemand verbazen dat Raine heus wel een keer was vreemd gegaan. Hij kon absoluut niet zo goed omgaan met verleiding. Daarbij kwamen de tentamens eraan, dan had hij meer spanning en leren was saai...Dan kreeg je gewoon wat meer last van lust....  En Elara was niet in de buurt wanneer hij in de leerlingenkamer van Zwadderich was. En Summer had gelukkig ook een beetje een eigen leven gevonden. Tabitha was daarbij gewoon een erg dankbaar 'slachtoffer', hoewel hij het gewoon participant wilde noemen. Ze had er in ieder geval evenveel zin in gehad als zij en dat was wel zo makkelijk. Ergens verafschuwde hij zichzelf dat hij met zulke verderfelijke meisjes omging, maar aan de andere kant snapte hij dan ook wel weer dat ze zo'n man als hij opzochten...

 

Dat was inmiddels al een aantal weken geleden...

 

Maar nu beet het zich dan toch in zijn kont. Shit.

 

Het was dat Tabitha hem had overvallen, waardoor hij nu in een hoekje stond. Even dacht hij dat ze gewoon nog een keer wilde... Gewoon, omdat het kon, omdat het nog even voor het laatste examen was, om even de spanning, zenuwen, et cetera, te ontladen. En Raine kreeg vrij snel een kleur, maar meer van schok dan van plezier. "Wat?!" Oh nee, dat kon ze niet menen... Elara zou hem levend villen en daarna zo'n lange preek geven dat zelfs Hades ongemakkelijk een ommetje ging lopen. Hij lachte half, om zich een houding te geven. "Echt niet..." Ontkennen was de beste manier natuurlijk. "En daarbij weet je helemaal niet of het van mij is. Het kan echt van iedereen van de hele school zijn, leraren inclusief." Hij lachte nu wat honend. Ja, want door problemen weg te lachen, verdwenen ze natuurlijk ook echt uit je leven... 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ten eerste: Tabitha was niet echt zwanger, hoor. Mocht ze wel zwanger zijn, dan ging ze heus niet bij Raine daarover klagen. Het was een lieve jongen, eerlijk waar, maar er waren veel rijkere mannen waar ze zich dan op zou botvieren, maar op dit moment was het vooral verveeldheid dat haar nu naar deze dag bracht en misschien het idee dat als er iemand wat te verliezen had het Raine wel was. Hij had een vriendinnetje, niet waar? En hij stopte volgend jaar met school, dus dan was het allemaal wel wat makkelijker om te verhullen.

 

"Ik weet wel dat het van jou is," glimlachte ze kil. "Ik ben niet met iemand anders naar bed geweest." Ook een leugen, maar hey, het was niet alsof Raine alles wat ze uitspookte hoefde te weten. "Maar als je wilt..." Ze gluurde even om zich heen en knikte naar de dichtstbijzijnde jongen die haar type was, "kun je wel de hele school afgaan en het hen vragen? Kunnen we direct even uitleggen waarom je het graag wilt weten en het blije nieuws delen!" 

 

Ze legde lief een hand op haar, lege, buik. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Jij gaat met iedereen naar bed... volgens mij zelfs met meerderen per dag... Ik geloof echt niet dat ik je laatste ben geweest, hoor... " Hij kon zo meerdere jongens aanwijzen waarmee Tabitha met haar bekende verleidelijke glimlach had staan praten. En haar kennende, en vooral wetende hoe makkelijk zij in bed te krijgen was, was dat heus niet elke keer op niets uitgelopen. Je had sletten en je had Tabitha... Dus hij geloofde echt niet zomaar dat ze zwanger was van hem, hij was niet van gisteren.

 

"Nee!"

 

Om het nou met de hele school te bespreken... En dan kwam het vast bij Elara terecht en dat mocht echt niet gebeuren. "Oh, wat ben jij een vals kreng!" Het was niet van hem, toch? Maar hij kon niet bewijzen dat het van hem was. Hij haalde een hand door zijn haar en voelde het zweet hem uitbreken. "Weet je het zeker?" Dat het van hem was. En dat ze echt zwanger was. "Ben je al bij een Heler geweest?" Eh...

 

"En wat wil je van mij?"

 

Fuck.

 

"Ik ga niet met je trouwen, hoor."

Share this post


Link to post
Share on other sites

Eh, hij had op zich geen ongelijk, Tabitha ging inderdaad met best wel veel mensen naar bed en ook nog wel soms eens met meerderen op één dag. Kon gewoon gebeuren, toch? En zolang ze haar drankjes maar keurig elke dag nam zou er vast niets verkeerd gaan, dus ze maakte zich niet bepaald zorgen. Het was vooral leuk om iemand zoals Raine er mee lastig te vallen, met hoe paniekerig en boos hij keek. 

 

"Ja, ik weet het zeker," hield ze koppig voor. "Ik ben naar de zuster hier geweest, maar nogmaals, als je met me mee wilt om verhaal te halen..." Ze knikte naar de uitgang van de leerlingenkamer. 

 

"Niet?" vroeg Tabtiha en ze trok zielig haar mondhoeken naar beneden. Nah, was oké, hoor, als ze met iemand ging trouwen was het heus niet met Raine Salisbury. Tabitha Salisbury, dat klonk toch niet? "Ik had daar op gehoopt, je weet hoe moeilijk dit soort dingen zijn voor meisjes..." Met een zucht wierp ze een verdrietige blik naar beneden. "Ik heb geen geld om een kind op te voeden..." 

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Nee, nee", herhaalde hij dan ook nog maar eens een keer. "We gaan het niet aan iedereen vragen..." Hij schudde zijn hoofd. "Niet iedereen hoeft te weten dat ik me ook door je goedkope aanbod heb laten verleiden..." Hij voelde zich in het nauw en klem zitten en de ellende die hem nu boven het hoofd leek te hangen, maakte hem er niet echt aardiger op. Hij hield er niet van als iemand hem in de tang had. Wie wel? Geen idee, maar Raine niet. 

 

"Hoever ben je nu precies?" Ja, dat kon hij misschien wel zelf uitrekenen, maar het was niet echt alsof hij daar de concentratie voor had op het moment. Daarbij had Raine ook helemaal geen verstand van 'vrouwenzaken'. "Kon de zuster je dat vertellen?" 

 

"Er is toch dat tehuis... Ga je daar toch heen..." Al die rijke volbloed tovenaar met hun projectjes voor zielige gevallen. Dan leek het net alsof ze zich niet beter voelden dan de rest van de wereld. "Of je zoekt een baan..." Hij maakte een wegwuivend gebaar. "Waar je wél voor betaald krijgt, in plaats van je uit te sloven voor je ouders." Genoeg opties. "Zie, je hebt mij niet nodig."

Share this post


Link to post
Share on other sites

Tabitha werd over het algemeen niet echt kwaad. Oh, ze was wraakzuchtig genoeg en hield sowieso er van om chaos te scheppen en mensen terug te pakken voor dingen die ze allang niet meer wisten dat ze ooit hadden gezegd, maar echt kwaad was niet iets voor Tabitha. Het was meer dat ze alles onthield, alles opsloeg en haar eigen systeem had van hoe ze eiste dat de wereld haar terugbetaalde voor alles waarvan ze vond dat het haar teniet deed.

 

Maar dan moest je haar niet goedkoop gaan noemen en vervolgens een heel scala aan ideeën voorleggen waar ze niets aan had. Ja, natuurlijk zou ze dat allemaal kunnen doen als ze echt zwanger was, maar ze wilde dat niet en daarbij had ze gewoon besloten dat ze het recht erop had dat Raine haar zou helpen. 

 

"Anderhalve maand," zei ze, terwijl haar stem steeds killer werd. Normaal sprak ze redelijk zangerig, giechelig, misschien een tikje overdreven, maar hoe bozer ze werd, hoe stiller ze zichzelf eigenlijk hield. Emotielozer, eigenlijk. "Dus ik ben ergens in december uitgerekend." Kwam haar goed uit, eigenlijk, dat de zogenaamde zware maanden waarbij je het echt te zien zou moeten krijgen waren als Raine toch niet op Zweinstein zat. 

 

"Maar goed, jij wilt me niet helpen? Dan help ik jou ook niet." Ze wierp hem een laatste kille blik toe en stormde er toen vandoor, naar één van haar vriendinnen.

 

"Hallo, Laura," glimlachte ze liefjes. "Ik heb fantastisch nieuws! Kun je raden wat het is?" 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×