Jump to content
Seneca Damarcus

[1837/1838] Eindfeest

Recommended Posts

Oh ja, er was een bar hier. Dat was eigenlijk niet wat Desmond bedoelde, Desmond bedoelde eh... wat vonden meisjes eigenlijk leuk om te krijgen? Sieraden? Ja, hij bedoelde sieraden! Maar die had je hier niet natuurlijk en dat was ook weer zonde... en dus staarde hij een beetje beteuterd naar de bar, want het was niet hetzelfde om een drankje te kopen. 

 

"Oh, ik kan wel een catalogus ophalen!" riep hij enthousiast, want catalogussen bestonden natuurlijk wel! En omdat hij even wilde laten zien dat hij heel goed kon toveren, zwaaide hij met zijn toverstok en riep hij alle catalogussen op die er in Zweinstein lagen. "Dan kun je wat moois uitkiezen!" glunderde hij naar haar. "Behalve als je alleen een drankje wilt..." 

 

Maar die kostten niet zoveel. Caspian zou vast teleurgesteld in hem zijn </3.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Natuurlijk geloofde Sara Agatha niet, want of ze nu wel of niet zwanger was, ontkennen zou ze het toch. Logisch... Want het was niet echt iets om trots op te zijn. Ze keek wat overdreven medelijdend naar het meisje en klakte met haar tong. "De vader wil zeker niets meer met je te maken hebben he.." Ach wat sneu, maar wel verdiend...

 

"Werken om niet afhankelijk te zijn?". Ze lachte weer honend. "Juist ja... Om alleen jezelf te onderhouden, zeker?" Serieus, Agatha? Je moest je verhaal toch wel iets beter op orde hebben. Dit geloofde toch niemand? Zwerkbal? Assistente van de eigenaar? "Pfah, leugens..." Hoewel... Bij een zwerkbalteam werkte veel mannen en die hadden vast 'een assistente' nodig. Ze grinnikte. "Ah, ik snap het al... Typisch."

 

Met haar eigen staf verwijderde Sara de vlek uit haar gewaad. Het was niet helemaal brandschoon, maar genoeg om niet voor gek te lopen op het feest. "Ik hoop dat je heel ongelukkig wordt in je leven!"

 

En daarna liep ze weg, op zoek naar Ayden, want door die stomme Agatha had ze haar vriendje nog steeds niet gevonden.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Er reden mensen op Olifanten?! Maar hoe dan? "Magische mensen?" Dat moest haast wel. "Want hoe komen dreuzels anders op een olifant?" Daar kon je vast geen trappetje naast zetten? Ze kon zich niet voorstellen dat het dier dan rustig zou blijven staan. "En ik vond paarden al zo hoog." Al vond ze die, nu ze de vorige zomer een beetje had leren rijden, wel al een stuk minder eng.

 

En Maia vond het nobel van Henry, dat hij het erbij kon laten. Ze knikte met een glimlach naar hem. "Ja, dat is wel beter misschien. Anders komt er straks ruzie en dan is het toch altijd weer moeilijker om je vrolijk te voelen." Maia kon na zoiets in ieder geval niet zo makkelijk een knop omzetten. Een confrontatie bleef over het algemeen nog heel lang aan haar knagen, waarbij ze zich voortdurend afvroeg of het aan haar had gelegen en of de ander nu niet heel erg negatief over haar zou denken.

 

"Oh, wat een wonderlijke wereld... Ik wist van de helft van de dieren hier niet eens dat ze bestonden!" En ze waren allemaal zo mooi en bijzonder. En de meesten waren ook heel erg schattig. "Misschien kunnen we in de vakantie ook naar een dierentuin?" Ze was daar nog nooit geweest, maar nu ze dit zag, was dat toch eigenlijk wel iets waar ze een keer heen wilde.

 

Maia lachte wat ongemakkelijk. Ehh... Nee, ze durfde het helemaal niet aan dat Henry haar vader ontmoette. Ze sloeg even haar ogen neer. "Ehm... Hij is heel anders dan jouw vader..." Dat was het meest aardige wat ze erover kon zeggen. "Hij is wat minder... gemoedelijk in de omgang." Dat klonk niet heel negatief, toch? Ze wilde heus niet haar vader afbranden, voordat Henry de man had ontmoet en zijn eigen mening had kunnen vormen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ugh, waarom deed ze ook die moeite om Sara Saint te overtuigen! Het stomme kind wilde alleen maar horen wat ze zelf vond en niets daarvan had ook maar iets met de realiteit te maken. Nee, Sara wilde koppig geloven dat Agatha al zwanger was van een huiself en blijkbaar ook de maîtresse van één of andere zwerkbalteameigenaar zou worden, alsof je dat tegelijkertijd kon doen! Nou, fijn, prima dat Sara dat over haar dacht. Oké, eigenlijk helemaal niet prima, want het was gemeen en Agatha had Sara nooit iets aangedaan en dit was enorm frustrerend, maar het moest maar prima zijn, want er was gewoon niets dat ze eraan kon doen.

 

Nou, ze kon wel haar vuisten ballen en even met haar voet stappen en heel hard achter Sara aanroepen: "Ik ben blij dat ik je nooit meer hoef te zien!" 

 

En eh... dan enigszins beschaamd om zich heen kijken, want mensen keken nu naar haar, en er maar snel vandoor lopen, op zoek naar beter gezelschap.

 


 

Agatha out! 

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Nee, nee," lachte Henry, maar niet gemeen, hoor. Hij wilde niet gemeen zijn tegen Maia, hoewel hij het ergens wel plezierig vond dat hij soms meer wist dan zij. Ja, Maia was een Ravenklauwer en net als elke Ravenklauwer had ze een eindeloos verlangen naar meer kennis, maar... toch. Hoorde het niet een beetje dat hij als man meer wist dan Maia? "Ook dreuzels. En eh... met een trappetje?" Ja, hij had zelf nog nooit op een olifant gereden... "Sommige mensen gebruiken al krukjes bij het klimmen op een paard, dus hetzelfde is er vast ook wel voor een olifant." Hij haalde zijn schouders op, het precieze hoe of wat maakte hem eigenlijk weinig uit. 

 

Ja, een dierentuin! "Klinkt goed," knikte hij vrolijk naar Maia. "Ik zal eens rondvragen of er een dierentuin in Luxemburg is." Of anders konden ze wel een tripje maken naar Frankrijk, in Parijs was er vast wel één te vinden. Ja, hij kon het ook Maia laten vragen, misschien hoorde dat juist omdat Luxemburg haar land was, maar ehm... Henry zou Henry niet zijn als hij daar niet helemaal het nut van in zag. Daarbij wist Maia het vast niet.

 

"Het komt vast goed," zei hij vriendelijk en even klopte hij troostend op haar hand. "Ik ben best goed erin om met dat soort mensen om te gaan!" Ehm... niet echt. Sorry, Maia. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Er zijn wel dierentuinen, in ieder geval voor dreuzels. Of er ook magische dierentuinen zijn, weet ik niet." Want een land als Luxemburg had vast wel een dierentuin? In de buurt van de hoofdstad. Of dat hoopte ze. Anders zou ze zich nu wel een beetje schamen. En ze had ook niet echt de tijd om het nog op te zoeken voordat ze naar Luxemburg toe gingen. "Anders gaan we met kerst in de wintervakantie?" Als ze het niet zouden vergeten, maar ze wilde alvast een soort plan B inbouwen voor het geval ze het mis had. 

 

"Ja, je bent zoveel beter met mensen dan ik," gaf ze toe. Het was ook gewoon waar! Haar vader was heel erg moeilijk, maar het kon niet anders dan dat Henry dat beter aan zou pakken dan zij. Slechter kon namelijk niet echt, want Maia zei over het algemeen helemaal niets tegen de man. "Misschien valt het dan allemaal wel mee. Ik hoop echt dat je het daar leuk vindt..." En zo niet... Ja, dan werden het drie hele lange maanden... Misschien konden ze dan wel terug naar een van de kastelen van Henry's familie. Dat durfde ze nu nog niet helemaal voor te stellen... Ze moest zich ook niet zo aanstellen... Ze zat het nu allemaal te catastroferen en dan zou je zien dat het allemaal meeviel. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nou, meevallen zou het dus niet, maar daar hadden Henry en Maia natuurlijk geen enkele weet van op dit moment, dus hij glimlachte vriendelijk naar haar. "Natuurlijk zal ik het er leuk vinden," beloofde hij, met een zacht kneepje in haar hand. "Het is jouw familie, toch, dus hoe kan ik het dan niet leuk vinden!" Ja, vergeef het hem, hoor, Henry was nou eenmaal er niet aan gewend dat anderen misschien een mindere familie had. De Pagets waren hecht en dol op elkaar. En ja hoor, je hoorde af en toe wel eens een zielig verhaal over een dronken vader die zijn vrouw en kinderen sloeg, maar dat gebeurde alleen in arme families en Maia was rijk!

 

"Maar goed, het is afgesproken," glimlachte hij naar haar. "Met kerst gaan we naar een dierentuin!" Misschien kon hij Maia meenemen naar hun huis in Londen, het was daar niet zo gezellig, dus met kerst zouden ze natuurlijk naar Plas Newydd gaan, maar de kerstvakantie was niet alleen maar kerst. En dan konden ze een beetje proeven hoe het was om alleen met hen tweeën te zijn.

 

En een huis vol bedienden, natuurlijk. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oh”, een beetje beduusd staarde ze naar de hoop catalogussen die op het afkwamen vliegen en bukte even naar links toen er een vlak langs haar hoofd kwam. Ze wilde best iets uitzoeken, als Desmond daar blij van werd. Maar het was gewoon zo veel, ze wist niet waar ze moest beginnen.

 

Willekeurig pakte ze een van de tijdschriften op en begon er door te bladeren, keuzes, keuzes, keuzes, ze had er stiekem een hekel aan. Niet aan deze keuze specifiek, gewoon in het algemeen. “Wat we ook kunnen doen!”, begon ze enthousiast terwijl ze een nieuw blad wilde pakken uit de gigantische stapel waar ze nu inzaten (en dat was al een opgave) “is dat ik iets voor jou koop en jij voor mij en dan houden we het geheim en geven we het tegelijk”.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Desmond fronste een beetje verward, want dat was niet bepaald wat Caspian tegen hem gezegd had. Meisjes hielden van cadeautjes krijgen, had zijn grote broer rustig uitgelegd, hoe duurder en vaker, hoe beter. En hey, Desmond had voor zover hij ooit in de gaten had een bijna onuitputtelijke kluis, dus hij was echt heel erg bereid om alles wat Theresa leuk vond voor haar te kopen! 

 

Maar dat wilde ze dus niet. Ingewikkeld, hoor. 

 

Aan de andere kant vond Desmond cadeautjes krijgen ook erg leuk... "Oké!" zei hij dus enthousiast. "Dat lijkt me leuk!" Maar wanneer konden ze dat geven? Hij wist niet of hij Terry in de zomervakantie nog kon zien... "Zullen we dat doen op het openingsfeest?" vroeg hij, toch een beetje schuchter, want hij wilde echt heel graag dat ze zijn ideeën leuk zou vinden. "Dat we de hele zomervakantie hebben om wat uit te zoeken?" Hij zou zijn moeder om hulp vragen, die had vast de beste ideeën! En Rebecca ook! Hij had ook graag Cadwyn om hulp willen vragen, maar ja, die was uit huis gegaan... Stom. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoe kon ze het nou niet leuk vinden? Dat was een vraag die ze liever niet wilde beantwoorden en ergens hoopte ze ook dat het misschien, een paar jaar verder, nu wel mee zou vallen en dat Henry dat antwoord nooit zou krijgen. Ze stelde zich vast aan, zag teveel beren op de weg. "Ik wil gewoon graag dat je er een goede indruk van krijgt," en dat was niet eens een echte leugen. "Dus dat is vast wat me nerveus maakt." En argumenten blijven herhalen viel vast ook niet op. 

 

Maia knikte. Dat was een leuk idee. Ze glimlachte en kon niet vermoeden dat Henry al wilde gaan oefenen met samen in een huis doorbrengen zonder familie er verder bij. Dan zou ze zich vast ook weer druk kunnen gaan maken over de volgende vakantie, want als iemand dat wilde, dan betekende dat vast het een en ander, maar dat kon ze dan niet zelf sturen, want alles wat zij als vrouw daarin deed of initiatief mee nam, zag Henry als dat ze losbandig was. Lastig hoor.

 

"Wil je samen dansen? Bij het veld met de vuurvliegjes?", stelde ze voorzichtig voor. Ze wist dat je als vrouw een idee eigenlijk zo moest brengen zodat de man dacht dat hij het zelf had bedacht, maar hoe ze dat aan moest pakken, wist ze nu nog niet hoor. Ze zou het nog wel een keer aan Heaven vragen, maar voor nu hoopte ze dat een dergelijke directe vraag ook zou werken. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ach, arme Maia, toch. Henry glimlachte warm naar haar, want natuurlijk was er niets waar ze zich zorgen over hoefde te maken! Was wel schattig, hoor, dat ze overal zo nerveus over was. Ze maakte zich vast evenveel zorgen over of ze nog schone sokken had, dan of de vakantie leuk zou zijn. "Komt allemaal wel goed," beloofde hij haar. "We gaan het leuk hebben." 

 

Ah, dansen! "Ja, natuurlijk!" zei hij vrolijk, terwijl hij haar direct naar het veld stuurde. "Eigenlijk jammer dat we nooit naar het debutantenbal konden gaan, hm?" vroeg hij, terwijl hij hen netjes op de juiste plek zette. "Denk je dat we dan ook samen gedanst zouden hebben?" Wie weet of hij Maia zou hebben gevraagd... Ach, vast wel. Het was een mooi meisje om te zien en een dochter van een hertog, zelfs een buitenlandse, was een goeie match. "Je zou er vast prachtig uit hebben gezien."

 

Nu zou de belangrijkste dans die ze ooit samen zouden doen, op hun bruiloft zijn. Ook leuk, hoor! 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Maia knikte maar bij zijn belofte dat het vast leuk werd. "En anders dan ehm... kan ik je de omgeving wel laten zien? Te paard." Want dat kon ze nu een beetje, met een rustige merrie en als Henry verder de leiding nam. Kijk, al zijn harde werken en vele lessen van de vorige vakantie hadden zo hun vruchten afgeworpen. Maia kon nu dingen (op beginnersniveau, maar dat was voldoende om het wel samen te kunnen doen). 

 

Henry was vrolijk. Dus haar voorstel was goed geweest. Hij liet er ook verder geen gras over groeien en voordat ze het wist, stond Maia ten midden van de vuurvliegjes, met prachtige muziek in Henry's armen. Ze kon zich bijna voorstellen dat ze zich nu verliefd kon voelen. Alleen was ze dat dus niet. Ergens was dat jammer. Toch kon ze wel genieten van de mooiheid van het moment en het even comfortabel zijn in een klein moment met haar veeleisende verloofde samen. 

 

"Het debutantenbal? Oh, weet ik niet... Je weet hoe...ik had me vast in een hoekje verstopt?" Ze lachte half, om het maar niet al te serieus te laten klinken. Al was het wel waar. "Zou ik je aandacht hebben getrokken?" Ze glimlacht. Maar zou hij zijn vader hebben gevraagd om naar haar hand te mogen dingen? Vast niet. Hij had een meisje als Blanche Ingram vast leuker gevonden... Of iemand zoals haar nicht Heaven Priest... "Ja, jij ook...galagewaden staan je altijd heel erg goed..." Een pak of een uniform, dat had toch altijd wel iets... 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hm ja, iemand die de hele avond in een hoekje stond, was inderdaad niet Henry's eerste, derde, of tiende keuze geweest, maar zo onderhand kende Henry Maia wel. "Natuurlijk wel," zei hij dus ook zelfverzekerd, hoewel het gewoon een leugen was, maar ach, soms mocht je best wel eens ergens over liegen. "Je was het mooiste meisje geweest, dus ik had je heus wel ten dans gevraagd." Nou ja, wie weet wel, misschien na wat porren van een familielid, zijn vader of zoiets, maar ach, het was maar een fantasie, die hoefde niet realistisch te zijn, toch? "En dan was de rest van de zaal jaloers op ons geweest, het mooiste meisje met de knapste jongen. Probeer daar maar eens van te winnen!" Want het debutantenbal was natuurlijk ook een wedstrijd. 

 

"Maar gelukkig zullen er nog veel feesten zijn waarop we het mooiste stel zijn," ging Henry gretig verder. "Zoals eh... nu!" Hij lachte even en draaide Maia rond in zijn armen. "Of denk je soms dat er een knappere jongen rondloopt?" vroeg hij plagend. Want geen denken aan, toch? 

 

Toch, Maia?! 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×