Jump to content
Tabitha Fox

[15+][1837/1838] Only hunt bliss

Recommended Posts

Tabitha gebruikte geen drankjes, moet ik toegeven, dus het was daadwerkelijk een wonder dat ze nog niet zwanger was geworden, vooral met hoe vaak ze eigenlijk seks had. De wereld hoort me dankbaar te zijn, hoor, Tabitha als moeder is een vreselijk idee. 

 

Ze slaakte precies de juiste kreetjes toen hij in haar billen kneep, hard genoeg om hem aan te sporen, niet hard genoeg dat de hele omgeving hen zou kunnen horen. Tabitha maakte het dan wel niet uit of mensen toe aan het kijken waren of niet, je kon misschien zelfs stellen dat ze het juist heerlijk vond, maar ze wist heus wel dat de meeste mensen daar niet hetzelfde over nadachten. Was ze niet lief? "Ben ik van plan," grijnsde ze liefjes terug, terwijl ze haar hand zijn broek in liet glijden. 

 

Tja, ach, comfortabelere plekjes... Waren soms best lastig te vinden als je het allemaal snel snel snel wilde doen. Zweinstein lag vol met bedden, maar de meeste waren niet zo makkelijk toegankelijk, waarschijnlijk juist om dit soort dingen te voorkomen, maar zeg nou zelf, een stel hormonale tieners kun je nergens van weerhouden, toch? "Oh, er is vast wel iets te vinden," zei ze luchtig. "Ik heb niet zulke hoge eisen van een plek." Ze knipoogde even naar hem en verstevigde haar grip. "Als je nog tijd hebt om een plekje te vinden, dan," giechelde ze. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dat was ook een manier om elkaar te leren kennen inderdaad. Jude keek Tabitha met een milde verwondering aan, maar dat veranderde er al snel in dat hij gewoon zijn ogen sloot en genoot van wat het meisje met haar handen deed. Hij kreunde zachtjes en beet nu ook in haar hals, behalve er enkel te kussen. Hij liet zijn handen terug naar haar billen glijden en duwde haar dichter tegen zich aan; zo dichtbij dat haar handen minder ruimte kregen om de bewegingen te maken. “Mmm… Waarom zo’n haast?” Hij opende een oog en lachte naar haar. “Daar maken we toch tijd voor?”

 

Jude tilde Tabitha op en liep wat verder van het pad af, op zoek naar mos, maar in plaats daarvan vond hij een oude boomhut. Het was de oude hut, die Yara en Aelin ooit hadden gemaakt om stiekem alcohol te verstoppen en te nuttigen en die verlaten was sinds Irwin de plek had ontdekt en vol had gestopt met pranks… spreuken die met de tijd waren afgezwakt en verdwenen, waardoor er inmiddels weer een doodnormale hut was achtergebleven, maar wel een met nog flessen met restanten sterke drank. “Kijk eens aan… Was dat je geduld niet waard?’, vroeg hij, toch een tikkeltje triomfantelijk.

 

Met een lach zette hij haar neer en klom zelf als eerste naar boven. Hij controleerde snel of er geen vervelende fabeldieren hun hol van de hut hadden gemaakt, maar geluk leek tot dusver aan hun zijnde te zijn. “Jep, kust is veilig… Kom maar…” En om haar aan te moedigen, trok hij bovenaan het trappetje zijn shirt uit.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Waarom zo'n haast? Omdat Tabitha niet hield van dingen uitstellen. Omdat het haar ergens stak als iemand, ondanks haar zorgvuldige pogingen, nog afgeleid genoeg was om aan zoiets na te denken als een veilig plekje! Het was niet per se dat Tabitha een exhibitionist was (oké, misschien wel), maar ze had graag iemands volledige aandacht en gezien de beste manier was om dat te bereiken nog altijd seks was, kon ze het ergens nooit uitstaan als iemand aan iets anders wilde denken. Maar goed, hoor, ze trok braaf haar hand terug, kreeg sowieso weinig kans met dat hij haar ineens oppakte, dus slaakte ze een vrolijk kreetje en griste nog net haar jurk mee, voor dat hij verder zocht.

 

Nah, de boomhut was het geduld niet waard, maar ze glimlachte lief, hoor, en bleef braaf beneden staan, de jurk even als een soortement van mantel om haar heen geslagen, tot ze eindelijk naar boven mocht. Ze giechelde en gooide zo zijn shirt naar beneden. "Oeps," zei ze onschuldig, maar ze gooide ook haar jurk naar beneden, hoor. "Wat ben ik toch onhandig!" 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dat het Tabitha allemaal niet zo zinde, had Jude in het geheel niet door. Hij grijnsde toen ze zijn shirt en haar jurk door het trapgat naar beneden gooide. "Oooh, jij bent ondeugend." Hij knipoogde naar haar. "I like it." Hij hield een van de gevonden flessen sterke drank voor haar neus en nam zelf een slok, waarna hij de fles doorgaf. Niet dat hij geduldig wachtte totdat ze klaar was met drinken, want hij legde zijn handen al op haar middel en begon haar over haar buik en rug te strelen. Hij tilde haar weer op en droeg haar naar een stapeltje schapenvellen in de hoek. De vorige gebruikers hielden blijkbaar niet van met hun billen op het hout te zitten. 

 

Jude beet zachtjes in Tabitha's borst, waarna hij haar op de huiden neerlegde. Hij begon haar overal te kussen, waar hij bij kon en nam haar verschijning in zich op. Zonder om verdere toestemming te vragen, maakte hij haar onderkleding los en schoof deze van haar af en al over haar heen leunend, ontdeed hij zich ook van zijn eigen broek. Jude pakte weer de fles met drank en goot een beetje over haar heen, tussen haar borsten, in haar navel en wel zo dat het ook over haar kruis begon te druppelen. Geduldig begon hij het allemaal weg te kussen, te likken en te zuigen en hij werkte langzaam zijn weg naar beneden. Hij kijk even op, maar duwde doen haar benen uit elkaar, zodat hij haar daar op haar meest intieme plek kon kussen.  Hij wilde dat eerst zij zou genieten en dat zij tevreden zou zijn. Uiteindelijk zou hem dat een hoop winst opleveren, want dan wilde ze vast vaker dit soort avontuurtjes en, eerlijk was eerlijk, er was ook gewoon een bepaalde eer te behalen aan het laten genieten van een meisje. Een leuter ergens insteken kon iedere man, maar om vuurwerk te creëren, moest je een echte man zijn. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Tabitha had echt daadwerkelijk geen idee wat ze hoorde te doen. Dit had ze eerlijk gezegd nog nooit meegemaakt, dat iemand zich om haar bekommerde, naar haar lichaam keek alsof haar lichaam op zichzelf al fascinerend genoeg was in plaats van een afleiding van wat er tussen haar benen zat, of haar mond. De jongens met wie ze vaak naar bed ging, waren over het algemeen nogal ongeduldig. Duwden haar naar links en naar rechts, naar boven en naar onderen, grepen haar haren vast of haar heupen of haar hals, leken altijd even te vergeten dat ze een mens was, van vlees en bloed en met verwachtingen en hopen en dromen. 

 

Dit maakte haar nerveus, die manier waarop hij naar haar keek, alsof hij haar echt zag. Zijn lippen op haar huid, zijn tong op plekken waar ze nog nooit een tong had gevoeld (en nee, dat was niet daar, er was heus wel eens iemand gretig geweest, maar langer dan een paar seconden had het nooit geduurd en het had haar nooit uitgemaakt). Ze wist niet hoe ze moest reageren, of ze te stil zou zijn of te luid en of hij verveeld van haar zou raken en dan weg zou gaan. Het was makkelijker om haar gedachten gewoon uit te schakelen en zich te laten gebruiken, want was dat niet wat mannen uiteindelijk echt wilden? 

 

"Doe je dit altijd?" lachte ze maar uiteindelijk en ze worstelde zich subtiel onder zijn grip vandaan, met een kus. Bah, ze proefde zichzelf. Snel draaide ze hen om en dit keer voelde ze zich op haar gemak, want dit kon ze, dit kende ze, haar mond op zijn lichaam. Het enige wat er nu van haar werd verwacht, was dat ze het goed deed, en dat kon ze wel. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×