Jump to content
Titiana Dickson

[1837/1838] Better swim before you drown

Recommended Posts

16 maart 1838

 

Het was een lange dag geweest, zwaar ook, en nu Titiana eindelijk haar appartement in trippelde en op de zetel kon ploffen, haar schoenen uitschoppend, was ze niet echt van plan om ook maar íéts anders te doen. In se had ze ook niet echt zin om op Hawks smoel te zien, maar die hing hier toch rond, dus daar kon ze niets aan veranderen. Ja, vond zij ook heel tragisch. Gelukkig was Titiana even opportunistisch als moe, en dus kon ze Hawks onvermijdelijke aanwezigheid voor haar eigen gewin gebruiken. Nu ja, “kon”. Ze verdiende het, hoor, na al dit gedoe.

 

‘Haaawk?’ zei ze, zoetjes, meer om zijn aandacht te krijgen (ha, nu wilde ze die nog eens) dan omdat ze echt in een mierzoete bui was. Nah. Als Hawk een suikerfee in zijn huwelijk had willen zien, had hij dit net wat anders moeten aanpakken.

 

En ja, ja, ze kon zelf ook zoveel anders aanpakken, maar Titiana had daar geen zin in.

 

‘Schenk eens wat wijn voor me in.’ Misschien, misschien als ze het gewoon keer op keer bleef vragen, werd Hawk uit zichzelf haar butler. ‘En de deur sluit niet goed — heb je die weer opgeblazen of zo?’

 

Of zij had die gewoon niet goed dicht gedaan. Hm. Interessante hypothese. Maar het was vast Hawks schuld.

 

OOC: Privé met Gianna! <3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hawk moest eerlijk toegeven dat hij verbaasd opkeek toen Titiana hem zo zoet aansprak. Of eigenlijk had hij niet direct door dat het Titiana was, hij had die toon nog nooit eerder uit haar mond horen komen en dus fronste hij ietwat... verdacht. "Wat wil je?" mompelde hij.

 

Een glas wijn, dus. En dat hij de deur sloot. Hawk wierp een blik naar de deur maar kwam niet overeind van zijn stoel. "Kun je dat zelf niet doen? Een glas wijn inschenken?" Hij trok zijn wenkbrauwen op. "Mijn moeder vraagt mijn vader nooit wat om voor haar in te schenken, zij vraagt mijn vader altijd of ze wat te drinken voor hem kan pakken." 

 

Dus, Titiana, leer daar eens een lesje van. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

‘Huh?’ Was dat een hint of zo? Nu, ja, waarschijnlijk, zo vaak had Hawk het nu ook weer niet over zijn ouders dat Titiana er met gemak vanuit kon gaan dat hij gewoon verhaaltjes over zijn kindertijd wilde delen, maar Titiana had ook totaal geen zin om al die moeite voor hem te gaan doen. Het was heel lief van zijn ouders dat ze van elkaar hielden en al die onzin, echt, vond ze leuk voor hem, maar zelf haalde ze er niet veel anders uit dan dat Hawks moeder graag rondwandelde. Hobby als ’n ander. Of zo. Wat boeide háár dat nu weer…

 

‘Oh, gaan we over onze ouders praten?’ Of wat had hij verwacht? Ze zette zich wat gemakkelijker op de zetel voor ze verder ging. ‘Míjn ouders kunnen zich bedienden veroorloven, dus dat is eigenlijk nooit een punt geweest.’ Ze glimlachte naar haar lieftallige echtgenoot. ‘Jij zit dichterbij, daarom dat ik het aan jou vraag. Dat heet efficiëntie, snap je.’ Dat híj het lesje leerde.

 

‘Mijn ouders zijn nooit aan elkaar uitgehuwelijkt,’ babbelde ze rustig door, geheel in de #bondingmodus, ‘ze zijn getrouwd omdat ze van elkaar hielden en vroeger vond ik dat zo romantisch en wou ik dat altijd voor mezelf. Maar blijkbaar was dat niet voor me weggelegd.’ Tragisch. ‘En haal dat glas wijn eens voor me, het komt hier echt niet uit zichzelf!’

Share this post


Link to post
Share on other sites

Huh, herhaalde Hawk sarcastisch in zijn hoofd, terwijl hij koppig bleef zitten, want geen denken aan dat hij daadwerkelijk een glas wijn voor zijn allerliefste vrouw ging betalen, hoor. "Wij kunnen ook best bedienden betalen," mopperde hij wel. Ze deden het alleen niet, want waarom zouden ze? De mannen brachten het geld binnen en de vrouwen deden het huishouden, tadaa, heel handig. Zijn moeder zorgde voor een heel kasteel in haar eentje! Waar deed Titiana zo moeilijk over dan?

 

"Je bent gewoon verwend," ging hij verder en hij sloeg expressief zijn armen over elkaar. "Als je wijn wilt, pak je het zelf. Zo hoort dat." Maar als hij wijn wilde, hoorde zij het natuurlijk te pakken. Duh. "Wil je geen goed voorbeeld voor Lion zijn?" Hij trok uitlokkend zijn wenkbrauw op. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×