Jump to content
Elena King

[1837/1838] We live in a beautiful world

Recommended Posts

Vrijdag 30 maart 1838 - 's avonds - een ouderejaarsfeestje

 

Elena had een onafgesproken competitie met haar beste vriendin, Eleanora Paget. Sowieso had Elena altijd onafgesproken competities met iedereen om haar heen, ze moest en zou altijd de beste zijn, de meeste vrienden hebben, het rijkste zijn, de mooiste jurken hebben en de beste cijfers halen, maar ook altijd het meeste meemaken. En dat was nou net het probleem: want Eleanora Paget was meegenomen door een jongen naar een feestje voor ouderejaars en Elena dus niet

 

Gelukkig zou Elena Elena niet zijn als ze daar geen plan op had bedacht, dus op een vrijdagavond bleef ze in de hoek van de leerlingenkamer tot ze eindelijk een paar ouderejaars weg zag sluipen en daarna volgde ze die snel, tot ze de locatie van het feestje had gevonden. Vervolgens bleef ze een paar minuten in de gang staan, in een hoekje waar niemand haar kon zien, en toen het niet zou lijken alsof ze iemand had gevolgd wandelde ze naar binnen alsof ze er altijd al had gehoord.

 

En een paar minuten later had ze een glas wijn in de handen waar ze nauwelijks wist wat ze ermee moest doen en verveelde ze zich dood. Het was niet zo leuk om op deze feestjes rond te hangen zonder je vrienden, besloot ze teleurgesteld, maar ze durfde eigenlijk ook nauwelijks iemand aan te spreken, uit angst dat die persoon haar zou herkennen en eruit zou schoppen. Maar, nu ze zo rondkeek, begon ze een nieuw plan te vormen: heel wat mensen waren met elkaar aan het zoenen... en voor zover Elena wist (en dat wist ze wel met zekerheid, want geen denken aan dat Eleanora dat geheim zou houden) had haar vriendin nog nooit iemand gezoend.

 

Dus Elena moest eerst zijn. 

 

Ze nam een flinke slok wijn en sprak de eerste de beste jongen aan die ze nog niet met iemand had zien zoenen, met: "Vind je me knap?"

 

Mocht het antwoord nee zijn, vond ze vast wel iemand anders.

 


 

Privé! 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Chase was niemand aan het zoenen, nee. Claude was niet aanwezig, Chase was heel erg zijn best aan te doen om zich daar niet al te veel vragen over te stellen – er was vast geen tweede uitwisselingsstudent aan wie ze dat wispelturig hart van haar verspeelde, toch… of wel… – en Chase was tot nu toe eigenlijk vrij trouw geweest. Saai eigenlijk. Claude deed maar op en hij was straks nog dat ene zielige geval dat gewoon wachtte tot ze thuis kwam en ugh, nee.

 

Het was niet zo dat Chase niet Claude als enige wilde, niet per se, het was meer dat hij wilde dat dat een gunst van zijn kant was en niet het enige argument dat hij over had om haar bij zich te houden.

 

Nu ja. En de ring, nam hij aan. Maar daar scheen Claude zich niets van aan te trekken.

 

Hij nam een slok van het bier in zijn hand toen hij werd aangesproken met de directe vraag of hij haar knap vond. Hm. Ze kwam hem bekend voor, ergens, maar eerlijk gezegd lette Chase niet zoveel op de mensen die niet in zijn vriendenkring zaten en dus ging hij er maar tam genoeg vanuit dat hij haar gewoon niet zo vaak gesproken had. Gek, eigenlijk. Als ze zo direct was. ‘Ja,’ bevestigde hij, heel vriendelijk. ‘’t Verbaast me dat je me niet eerder opgevallen bent.’

Share this post


Link to post
Share on other sites

Elena wist best dat ze knap was, hallo, ze liep af en toe langs een spiegel en dan kon je zoiets niet onderkennen, en ze was ook heus wel eens eerder door mensen verteld dat ze knap was: haar moeder, haar nep-vader, haar familieleden, de talloze bedienden die haar vader had gehad, haar vriendinnen, stuk voor stuk hadden ze haar heus wel laten weten dat ze knap was, maar toch, toch was het extra fijn dat er een jongen was die nu diezelfde mening opleverde. Iemand die ze erom had gevraagd en die ze dus best wel kon waarderen.

 

Ze nam volwassen een slok wijn terwijl ze naar hem glimlachte, het was best lastig om tegelijkertijd te glimlachen en te drinken maar ze kreeg het voor elkaar zonder te knoeien. "Hm, meestal kom ik niet op dit soort feestjes," zei ze, alsof het meer een keuze was dan dat ze gewoon te jong was om uitgenodigd te worden. Nonchalant zijn was cool, toch, dus Elena deed haar allerbeste poging om zo nonchalant mogelijk te zijn. 

 

"Als je wilt, mag je me wel zoenen, hoor." Ze was zo'n welwillende koningin. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Mensen zoals zij hoefden niet te horen dat ze knap waren. Dat wisten ze zelf ook wel, anders vroegen ze het niet, een vreemdsoortige omhelzing van bevestiging van wat ze al wisten en de wetenschap dat ze het enkel en alleen wisten als het hen verteld werd, keer op keer. Chase, Chase was niet zo. Het zelfvertrouwen dat hij had, haalde hij uit wat hij kon, uit de macht die hij hardhandig zijn handen in had gedwongen, zonder op te kijken naar iedereen die er zich ongevraagd een mening rond had verzonnen. Uit de positie die hij op de wereld bezet hield. Het besef wie hij was. Het besef dat dat genoeg was, en dat niemand dat in se wist.

 

Mejuffrouw welwillende koningin wist dat evenmin, maar de majestueuze kwaliteiten van dat vlak waren niet zo van belang, wat hem betrof. Toen ze het zo luchtig voorstelde, [i

]als je wil, mag je me wel zoenen, hoor[/i], grinnikte hij, even, meer omdat hij het niet kon helpen dan omdat het echt zo ontzettend hilarisch was. ‘Oh, ja, dat wil ik wel, hoor.’ ’t Was niet alsof Claude boos op hem zou worden, ’t was niet alsof Chase zijn oog voor mooie meisjes verloren was, ergens tussen die gedoceerde voorliefde voor de dood en de ring rond zijn vinger in, en het was al helemaal niet zo dat Chase iets anders dan toestemming nodig had.

 

‘Ik moet zeggen, ik voel me wel vereerd,’ zei hij, een halflege pint naast zich neerzettend, voor hij haar iets, iets dichter bij zich trok – Chase geloofde nooit zo in dat kuise room for Jesus – en zijn lippen op de hare drukte.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Even was Elena bang dat hij haar al lachend af zou wijzen. Het was natuurlijk belachelijk, wie zou haar überhaupt af kunnen wijzen, maar toch... hij was heel wat jaren ouder en misschien had hij in de gaten dat ze maar dertien was, misschien had hij in de gaten dat ze technisch gezien niet uitgenodigd was, misschien vond hij haar stom, maar al die onzinnige gedachten werden direct uit haar hoofd verwijderd toen hij liet weten dat hij wel wilde.

 

Ze glimlachte tevreden en volgde zijn voorbeeld door haar glas wijn neer te zetten. Suck it, Ellie, kon ze nog net denken, voordat hij haar naar zich toe trok (oh wow) en zijn lippen op de hare zette. 

 

Hm. Het voelde niet verkeerd, zeker niet, maar ze had zich nooit zo fysiek ingesteld hoe het zou voelen om iemands lippen op de hare te hebben. Het was altijd maar meer een mentaal beeld geweest, ja, ze had mensen zien zoenen, maar als ze zichzelf voorstelde was het zo... anders. Alsof ze zich had voorgesteld dat het gewoon vloeibare aandacht was, in plaats van iets fysieks.

 

Nou ja, gaf niet. Ze sloeg haar armen om zijn nek heen, dat had ze altijd mensen zien doen, hoewel het best wel lastig was om precies te weten waar je nou je handen moest plaatsen, en deed, vanzelfsprekend, haar uiterste best. 

 

"Niet slecht," besloot ze, na het einde van de kus, alsof ze hier ervaring mee had. Ze wreef zachtjes met haar vingertop over haar tintelende lippen. "Kunnen we best vaker doen, niet?" 

 

Eigenlijk wilde ze hem vragen hoe zij het had gedaan, of er verbeteringspunten waren, maar zou het dan opvallen dat dit nieuw voor haar was?

Edited by Elena King

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×