Jump to content
Sign in to follow this  
Daniel Bennett

[1837/1838][15+] Don't you see the wires pulling

Recommended Posts

15+ voor geweld en dergelijke!

 

28 januari 1838

 

Daniel wist bij God niet waarom Maia de Liedekerken hem nu haar bezigheden meedeelde (ja, oké, ze was zijn dochter, dat had hij met enige flair verteld, maar sinds wanneer hield dat in dat hij opstellen in de bus kreeg, als hij wat van zijn lieftallige kindjes wilde weten, kwam hij ze wel opzoeken of zo), maar dat deed ze en zo ontdekte hij dat zijn geliefde dochter zo nu en dan eens gepest werd, of wat ze er dan ook mee bedoelde. Dat… was vast heel naar voor haar, maar wat moest híj daarmee? Moest hij Maia nu doorverwijzen naar Thomasin Hastings, met de boodschap dat dat kind grondig was? Of moest hij haar nu troosten? Ocharme, lieve kind, hij is vast enkel en alleen jaloers op je, dat hij je zo slaat! Of… wat.

 

Claire was nooit gepest geweest, oké, en alles wat hij wist over kinderen opvoeden, putte hij uit zijn ervaring met haar.

 

Hij had de kwestie besproken met een collega – nu ja, hij had gedaan alsof het Claire was geweest die het slachtoffer was geweest van de bruut over wie Maia het had – en daaruit was eens voortgekomen dat hij misschien met meneer moest spreken. Kon best, kon best, Daniel was goed in beleefde gesprekken, maar gesprekken waren saai en hij had geen zin in dat allemaal te moeten opvolgen en dus, dus was de enige overgebleven optie geweest dat hij een vader-dochterdag doorbracht met Cassie met als missie eens een deftige indruk op Ashton Vane te maken.

 

Ja, wat? Als het echt zo’n probleem was dat Maia hem erover schreef, loste hij het wel op voor d’r, hoor. Hij was een toegewijde vader. Gewoon het type dat daar vijftien jaar later mee afkwam.

 

Plus, Cassandra wist überhaupt wie Ashton Vane was. Hij had de naam weleens gehoord, maar weten wie het was… God, nee. Kon hij wellicht achterkomen, maar dat was net weer te veel moeite voor een bastaard en dus moest een andere bastaard het maar oplossen. Je weet wel. Zo deed je die dingen. ‘Is dat ‘m?’ vroeg hij, alsof hij een leraar was, alsof hij een mentorrol werkelijk ambieerde en alsof dit niets meer en niets minder dan simpelweg bijles was. En ergens was dat ook zo. Alleen normaliter niet voor de tweede leerling van vandaag, nam hij aan. Het was niet per se ingewikkeld om te wachten tot hij voorbij een steeg kwam waar niemand dan zij in stonden en het was niet zo lastig om hem een paar stappen hun richting op te laten doen zodat hij ongeduldig met zijn gezelschap van vandaag kon verschijnselen naar zijn lokaal van vandaag – of nu ja, een pand dat hij in de buurt was dat zodanig bespreukt was dat niemand wat hoorde of zag, wat er ook binnenin gebeurde – om meneer op de grond te gooien zodra hij daar was en op alle gemak nabij te gaan zitten.

 

‘Dus Cass, wat is je eerste stap nu?’ informeerde hij, naar Vane knikkend, net alsof die het vast totaal eens was met alles wat hier gebeurde. ‘Of ga je daar blijven staan?’ En zo ja nam hij haar niet meer mee in het vervolg. Woeh! Of wacht, had hij haar moeten vertellen dat zijn geduld met haar afhing van hoe ze dit aanpakken zou?

 

OOC: Privé met Kelly & Irene! <3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×