Jump to content
Maia de Liedekerken

[1837/1838] The world will never be the same, and you're to blame.

Recommended Posts

Zaterdag 28 oktober 1837 - Muziekkamer - In de middag - vaste pianomomentje van Henry en Maia - 3 dagen voor Maia's verjaardag.

“Heaven knows we need never be ashamed of our tears, for they are rain upon the blinding dust of earth, overlying our hard hearts.”

 

Zoals gewoonlijk was Maia ruim op tijd voor haar afspraak met Henry. Ze wilde altijd op tijd zijn en zo laten zien dat ze zijn afspraken met hem belangrijk vond, maar vandaag gad ze toch wel een beetje spijt van die beslissing. Maia was namelijk bloednerveus. Een week geleden was Eleanora Paget namelijk binnengelopen en die had verkondigd dat Henry verliefd op haar was, en nog wat andere dingen, en toen het meisje eenmaal weg was, had Maia -na een half jaar- eindelijk de moed gevat om Henry te kussen en daarmee het advies van Agatha opgevolgd. Alleen dat was dus helemaal misgelopen... 

 

En nu wist Maia zich absoluut geen houding te geven. Ze wist niet wat ze moest doen als Henry er straks was. Ze wist niet of ze er nog iets over moest zeggen? Ze wist niet of ze wel weer gewoon piano konden spelen? Ze wist niet of hij überhaupt wel zin had om met haar in dezelfde ruimte te zijn, nadat ze zich zo losbandig had gedragen. 

 

Nerveus bladerde ze een beetje door de bladmuziek en ze probeerde het stukje van vorige week te oefenen, maar haar vingers trilden teveel en de concentratie was ver te zoeken. Dit werd niets. 

 

En toen kwam Henry binnen. 

 

Snel stond Maia op en wist toen eigenlijk niet meer waarom ze was gaan staan. Dat deed ze eigenlijk nooit. Ongemakkelijk maakte ze een knix voor hem. Beleefdheid was altijd een oplossing nietwaar. Met etiquette kon je toch nooit de plank misslaan? "Euh... Goedemiddag... Henry..." Of had ze hem nu Lord Paget moeten noemen? Alleen dat zou echt zó ongemakkelijk en raar voelen, dat ze gewoon voor zijn voornaam had gekozen. "Hoe... eh... gaat het met je, vandaag?" Ze kauwde wat onzeker op haar wang. Ze durfde echt niets over vorige week te zeggen hoor. Als hij daarover wilde praten, dan moest hij er misschien ook maar zelf over beginnen. 

 

[OOC: Privé met Gianna] 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Vorige week, vorige week... dat was al een hele tijd geleden hoor en Henry had de gedachten aan vorige week allang uit zijn hoofd verbannen. Oké, hij wilde op een dag nog wel wraak nemen op Eleanora, dat ze alles voor hem had verpest, maar de precieze details over wat er daarna tussen hem en Maia was gebeurd deden er allang niet meer toe. Ja, oké, hij had haar een klein beetje ontweken, maar dat begreep ze ook wel, toch?

 

En dus kwam hij vrolijk fluitend de muziekkamer binnen. "Hallo, Maia," begroette hij haar vriendelijk, alsof er helemaal niets was gebeurd. Hij trok wel even verbaasd zijn wenkbrauwen op toen ze zo stamelde, hij dacht dat dat verlegen gedoe al voorbij was, maar je wist het ook maar nooit met meisjes... Stemmingswisselingen, he? De ene dag deden ze poeslief, de andere dag barsten ze in tranen uit. "Het gaat goed! Mooie dag vandaag, niet? Met de zon die zo vrolijk naar binnen schijnt?" Hij knikte tevreden naar buiten, terwijl hij zo langs haar heen naar de piano liep om het juiste muziekstuk op te zoeken.

 

"Zullen we beginnen met een simpele melodie vandaag?" vroeg hij. "Het is één die je nog nooit eerder hebt gespeeld, maar ik denk dat je hem wel kunt." Hij klopte op de kruk naast zich, zodat ze daar kon gaan zitten. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nu brak haar klomp... Maia snapte er helemaal niets meer van. Henry deed alsof er helemaal niets was gebeurd. Hij deed opgewekt, normaal, alsof er helemaal niets van ongemak tussen hen in hing en alsof hij helemaal niet boos was... het niet vervelend vond om in haar buurt te zijn, alsof... alsof de kus van vorige week überhaupt nooit had plaatsgevonden... en hij haar niet twee keer had afgewezen. Was dat normaal? Eh... moest zij dat nu ook doen? Waar was Agatha als je haar nodig had... onopvallend uiteraard... maar Maia had echt advies nodig.

 

Een beetje schuchter ging Maia naast Henry op de kruk zitten. Haar been lag tegen zijn been en daar was ze zich opeens heel bewust van en ze voelde zich toch wel een tikkeltje ongemakkelijk. Stel dat hij dat nu ook..." Oh sorry...", zei ze snel en ze schoof een beetje op, voordat hij dus dacht dat ze hem straks weer met kussen ging overvallen en dat ze een ongeleid hitsig projectiel was. Oh, ze schaamde zich nog steeds zo.

 

"Goed eh... de partituur..." Niet dat ze zich echt kon concentreren, want nu bleef ze dus -verdorie- de hele tijd aan Henry's been denken... Al lag die nu even niet meer tegen haar been... En aan zijn elleboog die langs de hare schoof... En keek ze de hele tijd even opzij of hij naar haar keek. Betekende dat dat ze verliefd was? Zou dat door de kus komen? Werkte dat zo op die manier magisch? Kon toch... Maar hoorde dan niet alles meer vanzelf te gaan? En ze dacht niet dat ze verliefd was; ze droomde niet van hem... Maar ze werd dus wel zenuwachtig van hem, op de minder gebruikelijke manier. Aaaaah. Wat was dit?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Henry keek even verbaasd op toen Maia ineens haar been terug trok en zich verontschuldigde, maar hij glimlachte alleen maar even vriendelijk naar haar en zette het juiste stuk klaar. Ja, ze deed wel ongemakkelijk tegen hem, maar ongeleid hitsig projectiel vond hij haar ook nog weer niet, hoor. Zolang ze hem tenminste maar niet weer ging zoenen. Dan begon hij wel zijn twijfels te hebben, hoor.

 

"Oh, je zit op de verkeerde noot," zei hij en zonder nog wat te zeggen pakte hij haar hand vast en legde hij die goed. "Kijk, we beginnen bij A hier." En samen met haar drukte hij de toets in. "Lukt het vanaf daar?" vroeg hij, wat een beetje een onzinnige vraag was, maar toch, haar nervositeit begon hij toch wel een beetje op te merken en hij wilde er niet direct over praten, dus dit was... een poging om het er enigszins over te hebben zonder dat ze het erover hadden. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nou Maia zou hem dus echt het komende jaar niet meer op eigen initiatief durven zoenen hoor. Het was de vorige keer helemaal verkeerd gegaan en ze wilde liever geen herhaling van vorige week, want dan zou ze hem dus echt letterlijk niet meer onder ogen durven komen. Nu ging het nog maar nauwelijks. En Henry deed maar alsof er helemaal niets aan de hand was. Dat hielp ook niet mee. Ze snapte er niets meer van. Jongens waren zo onmogelijk en niet te peilen... En dan zeiden ze wat over vrouwen.

 

Op het moment dat Henry haar hand pakte, hield Maia even de adem in. Ze glimlachte snel en herstelde zich zo snel als ze kon. "Oh... ja.. De A. Wat stom van me..." Ze keek snel naar haar handen en de toetsen, daarna naar de bladmuziek. Ze zag de noten, maar niets daarvan drong inhoudelijk tot haar door. Ze was te gespannen en te weinig op haar gemak. "Ik denk dat het wel... eh... Wil je het misschien een keer voorspelen?" Misschien dat het daarna lukte en als hij dat nou even deed, dan had zij misschien daarna haar bloeddruk wel weer op orde.

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nou, Maia, je maakte het hele principe van 'niet meer erover praten' niet zo makkelijk voor arme Henry, want ze bleef maar nerveus bij hem zijn. Het deed hem eigenlijk denken aan hun eerste ontmoeting... daarna waren ze toch wel weer aan elkaar gewend geraakt, maar als ze nu elke keer weer zo schichtig begon te doen wist hij echt niet wat hij met haar aan moest, hoor.

 

"Is er iets?" vroeg hij, terwijl hij bezorgd zijn wenkbrauwen naar haar fronste. "Je gedraagt je alsof ik je elk moment zou kunnen slaan." En dat zou hij nooit doen! Dat wist Maia toch ook wel? "Heeft Ellie weer iets gezegd? Je moet echt niet naar haar luisteren, hoor, ze flapt er van alles altijd uit en als je het er niet mee eens bent gaat ze huilen..." Gefrustreerd wreef hij over zijn gezicht heen.

 

"Of iemand anders? Je wordt toch niet gepest, he?" 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Geschrokken keek Maia hem aan en ze schudde snel haar hoofd. "Nee... Ik denk niet dat je me zou slaan! Dat... Dat zou je niet doen, toch?" Ze wist het niet helemaal zeker, maar ze kon het zich absoluut niet bij Henry voorstellen dat hij zoiets zou doen. Hij was ook nog nooit agressief geweest. Daarom was de optie dat hij haar zou slaan niet eens bij haar opgekomen. Ze schudde weer haar hoofd. "Nee, Eleanora heeft niets..."  

 

Maia kleurde een beetje. "Niet meer... Eerst wel eens... Soms... Maar.. Niet sinds wij...sindsdien houden Zwadderaars zich meer afzijdig... En ik ken wat vloeken..." Ze keek verlegen weg. "Om mensen te laten struikelen of aan hun kraag op te tillen..." Ze streek een pluk haar achter haar oor. "Sindsdien doen ze het ook niet meer zo..." Ze haalde haar schouders op. Ze keek naar de toetsen en haalde diep adem. 

 

"Ben je niet... Denk je niet slecht over me?" Ze keek voorzichtig opzij naar Henry. "Door vorige week... Ik dacht dat je nu vast..." Ze drukte een toets op de piano in. "Dacht dat ik... Ik weet niet... niets goeds..." Maia keek een beetje ongelukkig zijn kant op. "Ik wilde juist graag dat we beter...dat... Ik wil graag dat je positief over me denkt en een vriendin had als tip gegeven dat je dan..." Haar haren kleurden ook weer roze mee. "Dat jongens een kus leuk vinden." Maar dat had ze dus helemaal verpest. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Nee, natuurlijk niet!" protesteerde Henry en hij legde fronsend zijn handen op schoot, want dat hij dat zelfs uit moest leggen... Kwam dat door haar ouders? Dat ze daar zo bang voor was? "Vrouwen moet je niet slaan," legde hij uit. "Dat is niet goed." En ja, op zich had de man wel de verantwoordelijkheid dat de vrouw zich gedroeg, maar mocht dat nodig zijn hoopte Henry daar toch andere methodes voor te kunnen gebruiken. Maia gedroeg zich tot nu toe altijd keurig, hoewel ze wel zo schichtig was...

 

En vroeger blijkbaar gepest werd. Hij fronste zijn wenkbrauwen nog meer. "De volgende keer als iemand je pest moet je naar me toe komen," besloot hij, "dan doe ik er wel wat aan." Hij was haar toekomstige man, het was zijn taak om Maia veilig te houden. "Maar wel goed dat je die vloeken hebt geleerd." Vervelend dat het nodig was... Hij hoopte maar niet dat zijn zusjes gepest werden, want daar zou hij toch ook boos over worden.

 

De rest kwam er redelijk stotterend uit, maar het ging inderdaad over de kus... "Nou..." zuchtte hij. "Die vriendin van je geeft wel slecht advies, zeg... Je kunt toch niet zomaar iemand gaan zoenen? Dat soort dingen moet een man altijd doen, anders krijg je een slechte reputatie." Hij gluurde naar Maia vanuit zijn ooghoeken. "Maar we zullen net doen alsof het niet is gebeurd, oké?" Dat leek hem echt de beste oplossing. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Nee, ik dacht ook niet dat je..." Ze dacht heus niet dat hij haar echt zou slaan. Ze zuchtte inwendig, voelde zich haast schuldig dat ze hem het idee had gegeven dat ze dat wel over hem dacht, want hij leek er echt door beledigd en gekrenkt te zijn. Het was duidelijk; Henry sloeg geen vrouwen en ja, daar was ze oprecht heel erg blij mee. Maar dit onderwerp was een nieuw probleem -wat gelukkig alweer uit de weg was-, in plaats van dat ze het oorspronkelijke probleem zelfs maar besproken hadden. 

 

Ergens was het wel lief dat Henry haar wilde beschermen, maar ergens had Maia het idee dat ze op het moment maar weinig punten aan het scoren was. "Dat zal ik doen... Dankjewel." Ze knikte. "Ik kan die vloeken ook wel aan jou leren?", bood ze aan, niet goed wetend wat ze anders moest doen om te zorgen dat ze niet al te zielig en weerloos overkwam. "maar jij kent ze natuurlijk al..." Hij zat een jaar hoger dan zij en zat in Zwadderich... Als er iemand dan een arsenaal aan vloeken had. "En niemand zou jou ooit pesten..." Want Henry was een jongen, zelfverzekerd, met status, een ouderejaars, knap... Dus hij had alles mee. 

 

"Oh." Een man moest dat altijd doen? "Zij zei dat... dat jongens het altijd fijn en leuk vinden als ze  interesse in je hebben..." Ze keek ook voorzichtig opzij, daarna weer naar haar knieën. "En ik dacht dat je me leuk vond." Aaah. Dit zei ze helemaal verkeerd. "Ehm... Maar dan...werkt het vast anders bij onze klasse..." Adel enzo. Maia werd ook uitgehuwelijkt en Agatha niet. Ze dacht niet dat Agatha haar expres slecht advies had gegeven. Voor haar was het waarschijnlijk precies het juiste geweest, maar voor Maia was het dat nu overduidelijk niet. "Het spijt me... Ik zal dit... Initiatief hiervoor... helemaal aan jou overlaten." Ze glimlachte vluchtig. "Jij weet vast ook een veel beter moment te kiezen, dan ik deed..." Ze glimlachte half. Ja, ze had het vorige week echt helemaal verpest. Ze knikte snel op zijn voorstel. "Dankjewel, voor deze tweede kans..." Want oei, hij moest niet denken dat ze iemand was met een slechte reputatie. Ze dacht even na...

 

"Wat als ik... Iemand me een advies geeft over hoe ik een betere... verloofde voor je kan zijn? Wil je liever dat ik dan eerst aan je kom vragen of dat klopt?" Want stel dat iemand zei dat je een man zijn appel altijd in partjes moest serveren en hij wilde juist liever een hele appel...of blokjes...of volledig geschild... Dan kon je dat maar beter nagaan...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Eh, ja, Maia, natuurlijk kende hij die vloeken al. Henry trok even een wenkbrauw op, maar ze bedoelde het wel allemaal goed, dus hij glimlachte maar wat naar haar en liet het onderwerp vallen. Het was wel schattig, hoor, dat ze dacht dat ze hem dat soort dingen moest leren. Nou ja, ze kon het vast hun kinderen wel ooit leren, om voor zichzelf op te komen. Hopelijk durfde Maia dat tegen die tijd ook.

 

"Ja, voor ons werkt het inderdaad wel anders," zei Henry, een tikje streng. "Ik weet niet wie je dit advies heeft gegeven," misschien moest hij maar eens een streng gesprek met die persoon hebben, "maar er zijn nou eenmaal andere regels." Voor sommige meisjes maakte het niet uit, die konden best wel een jongen gaan zoenen, hoor, maar Maia hoorde beter te zijn. "Je hoeft niet per se te laten zien dat je interesse in me hebt, we gaan nou eenmaal trouwen." Dus ze zaten toch wel aan elkaar vast. Ja, nee, dat klonk wel heel negatief, hij vond Maia best aardig, hoor, maar ze hoefden nou eenmaal niet tijd te verspillen aan elkaar te verleiden, toch? "Maar goed." Hij zou haar af en toe wel kussen, hoor, op zich was het geen ramp geweest om te doen, hij vond alleen dat het van hem uit moest komen.

 

"Hmm..." Nadenkend speelde hij een zacht melodietje op de piano. "Ik denk dat dat wel verstandig is." Als Maia blijkbaar haar advies kreeg van meisjes die vonden dat ze hem gewoon moest zoenen was het wel verstandig dat hij daar een mening over kon geven. "En je kunt het mij natuurlijk ook altijd vragen, als je ergens over twijfelt en je wilt weten hoe je het beter doet." Als ze dat nou direct in het begin had gedaan, dan was dit allemaal niet zo uit de hand gelopen. "Dus zijn er nu nog dingen waar je je zorgen over maakt?"

 

Hij gluurde toch ietwat nieuwsgierig, en een tikje bezorgd, naar haar. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Ik zal het niet meer doen,"  zei ze snel. Maia trok voorzichtig een mondhoek naar Henry op. "Echt, beloofd. Ik zal me keurig gedragen... En niet meer naar zulke adviezen luisteren." Hoe langer Maia met Henry praatte, hoe meer ze zich schaamde voor haar gesprek met Agatha en de nieuwsgierigheid die ze toen had bemerkt, de plaatjes die ze had bekeken. Ze bloosde dan ook een beetje. Ze vouwde haar handen op haar schoot en keek schuldbewust dan weer naar haar vingers. "Ik schaam me..." En ze wist niet hoe ze daar vanaf kon komen. Henry leek zo teleurgesteld en ontevreden en hij zei wel dat het niet uitmaakte, maar dat gevoel kreeg ze er dan weer helemaal niet bij. 

 

Maar blijkbaar mocht ze dus altijd naar hem toe komen voor advies of als ze ergens mee zat. Maia duwde wat gespannen een pluk haar achter haar oor en haalde lichtjes haar schouders op. Ja, ze maakte zich zorgen, maar ze was het niet gewoon haar zorgen nu echt uitgebreid met mensen te bespreken en met Henry... Ze vertrouwde hem ergens wel, maar het voelde nog niet echt veilig. Hij leek immers een mening over haar te hebben, over alles wat ze deed en ze voelde zich zelden goed genoeg. 

 

"Er is wel iets..." Wat ze al héél erg lang met hem wilde bespreken. "Maar dat heeft niet iets met dit onderwerp te maken." Ze glimlachte maar weer, glimlachen was goed. Dan leek ze gelukkig, dan leek alles in orde, dan zou hij vast een stuk meer tevreden zijn. "Het is ook niet zo ernstig."  Ze legde haar vingers ook weer op de toetsen, probeerde, nu hij klaar was met zijn melodietje, het eenvoudige nummer van de vorige week te spelen. 

 

"Ben je tevreden met mij als je verloofde?"

 

Want beginnen over een vervolgstudie was toch nog even iets te moeilijk. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Henry knikte tevreden. Zie je wel, het was allemaal wel even beschamend geweest, maar nu hadden ze er netjes over gepraat en was alles weer goed gekomen! "Ah, dat hoeft niet, hoor," glimlachte hij vergeeflijk na haar. "Nu weet je wel hoe je het goed kunt doen en naar wie je niet meer moet luisteren." Eigenlijk wilde hij weten van wie dat advies nou precies kwam... Misschien moest hij eens een streng gesprek voeren met diegene. "Van wie kwam dat advies eigenlijk?" vroeg hij, hopelijk neutraal genoeg, alsof hij er alleen maar even om wilde lachen.

 

"Je mag me alles vertellen, hoor," zei hij vriendelijk, alsof hij haar er helemaal niet op zou beoordelen. Sorry Maia, Henry bedoelde het allemaal beter dan hij daadwerkelijk liet zien, maar had niet het reflectievermogen om daar achter te komen. "Er hoeven geen geheimen tussen ons te zijn." Dacht hij nu.

 

Tevreden? Hij trok zijn wenkbrauwen op. "In het begin niet," gaf hij eerlijk toe. "Ik vond je maar een zenuwachtig ding..." Nog steeds af en toe, sorry Maia. "Maar nu je wat meer zelfvertrouwen begint te krijgen gaat dat ook allemaal een stuk beter!" Hij glunderde naar haar. "Oh, je ging daar iets te snel." 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×