Jump to content
Sign in to follow this  
Thomasin Hastings

[1837/1838] If you cannot see where you are going, ask someone who has been there before.

Recommended Posts

Dinsdag 16 januari 1838 - na het derde lesuur - Kantoor van Thomasin. 

“The true tragedy in most people’s lives is that they are far better than they imagine themselves to be

and, as a result, end up being much less than they might be.”

 

Ondanks dat Rory Duncliffe een eerstejaars student was, wist Thomasin wel al wie hij was. Hij was haar opgevallen tijdens het openingsfeest, toen hij behoorlijk sip aan de Griffoendor-tafel had gezeten. Gelukkig werd hij toen wel getroost en had Thomasin zich er niet mee hoeven bemoeien -ze had overigens een opstootje moeten afhandelen, en daar ook niet echt tijd voor gehad-, maar voor nu was ze blij dat de jongen zich had ingeschreven voor een kennismakingsgesprek. Met een vriendelijke glimlach ontving ze de jongen in haar kantoor. 

 

"Goedemorgen meneer Duncliffe, ga daar maar zitten," wees ze hem vriendelijk een comfortabele stoel dicht bij de haard. "Wilt u een kopje thee? Of liever een kopje chocolademelk? Er staat ook een schaaltje met koekjes, voelt u zich vrij ervan te pakken." Thomasin nam tegenover hem plaats en liet even een korte stilte vallen. "Wat leuk om kennis met u te maken. Ik ben Thomasin Foulkes-Davenport-Hastings, een erg lange naam. Dus we houden het voor het gemak maar bij professor Hastings." Ze trok een mondhoek op en hoopte dat de jongen ook begreep dat het luchtig bedoeld was. "Ik geef les in duelleren. Dus vanaf het derde lesjaar zou u les van me kunnen krijgen." Bij deze jongen had Thomasin besloten eerst maar over zichzelf te praten, zodat de jongen niet meteen teveel overrompeld zou worden met allemaal vragen. 

 

"Hoe gaat het met u? Voelt u zich al een beetje thuis op Zweinstein?"

 

[OOC: Privé]

@Rory Duncliffe

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Het liefst wilde Rory gewoon de kennis hebben die hij nodig had om een fatsoenlijke baan te hebben. Naar school gaan wilde hij eigenlijk niet, want hij wilde zich nu al meteen nuttig maken. Helaas werkte het niet zo. Eerst moest hij vijf lange jaren met enge docenten en moeilijke huiswerkopdrachten overleven. En toen hij hoorde dat er afdelingshoofdgesprekken waren, had hij zich meteen daarvoor opgegeven. De meeste docenten die hij had vond hij doodeng, maar professor Foulkes-Davenport-Hastings, oftewel professor Hastings, had hij niet gehad. Het enige wat hij wist over haar was dat ze een jongen uit de Grote Zaal had gesleurd nadat die zich had misdragen. Niet dat dat heel erg hielp met zijn visie van haar, maar het was ook de schuld van de jongen die zich aan het misdragen was en dat zou Rory nooit doen. Maar er waren andere docenten die wel heel eng waren. De docenten die naar een giftuin gingen, of zich met explosies bezighielden of gewoon doodeng waren. 

 

Maar toen hij voor haar kantoor stond, werd hij toch nerveus. Wat als hij het helemaal niet goed deed op school? Of wat als men over hem klaagde? Of wat als hij van school werd gestuurd? Maar nee, het bleek gewoon een kennismakingsgesprek te zijn. Dat was dan weer een meevaller. En sowieso, hij had zich opgegeven hiervoor, dus achteraf gezien was het ook stom om te denken dat hij in de problemen zat. Gelukkig vertelde de proffessor wat over haarzelf. Dat scheelde, want zo interessant was Rory's leven toch niet en hij wilde inderdaad niet al te veel vragen in een keer op hem af krijgen. Hij was al geïntimideerd genoeg door de school en alles. 

 

"Thee is prima," zei hij. Rory wilde echt niet al te luxe eten en drinken. Hij pakte ook voorzichtig een koekje van de schaal. Hij had niet de intentie om er meer te pakken en in de eerste instantie begon hij ook nog niet te eten van het koekje. De professor vertelde dat ze les gaf in duelleren en meteen voelde Rory zich wat schuldig, omdat hij zeker wist dat hij dat vak niet zou gaan kiezen. "Zijn er meer vakken waar je in de derde voor kan kiezen?" Hij moest wel de nuttigste gaan uitkiezen, die hij later wel kon gebruiken. Want Rory ging er maar niet vanuit dat hij ooit in een duel zou komen. En het hele idee van duelleren vond hij maar eng en naar. "Ik voel me nog niet helemaal thuis hier, eigenlijk nog helemaal niet echt... Het is allemaal zo groot en ik kan soms door de bomen het bos niet meer zien," gaf Rory beschaamd toe. Dat kon hij hier toch wel zeggen? Hij speelde even ongemakkelijk met zijn koekje, terwijl hij naar de grond keek. Hij schaamde zich er wel voor, want er zouden vast veel meer mensen zijn die zijn plaats wel in zouden willen nemen op Zweinstein. En daar voelde hij zich ook weer schuldig over. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Om het goede voorbeeld te geven, pakte Thomasin zelf ook een koekje en legde die voor nu eerst nog naast haar kopje op het schoteltje. Ze roerde een beetje lucht in de thee, zodat het wat sneller zou afkoelen en ondertussen luisterde ze naar de vragen en antwoorden van de jongeman. Ze knikte met een glimlach. "Oh, er zijn een boel vakken waar je uit kan kiezen. Je hebt de keuze uit; Dreuzelkunde, Heelkunde, Leer der Oude Runen, Voorspellend Rekenen, Verzorging van Fabeldieren, Waarzeggerij en dus mijn vak, duelleren. Hier moet je er minstens twee van kiezen. Heb je al een idee wat je wil gaan doen?" Ze glimlachte de jongen bemoedigend toe. "En anders heb je best nog even om daar over na te denken. Dus het is niet erg als je het nu nog niet weet." 

 

Maar toen werd het gesprek een stukje serieuzer. Thomasin nam een slokje van de thee en daarna ook een hap van het koekje. Misschien dat de jongen dan ook een hapje zou gaan nemen, in plaats van ongemakkelijk met het ding te spelen. "Waar loop je nu het meeste tegenaan? Wat vind je het moeilijkste? Of het meest spannend? Of zit je misschien met allemaal vragen, die je nog niet hebt durven stellen? Dat kan dan wel hier." En uiteraard zou Thomasin de jongen dan niet uitlachen, daarvoor nam ze haar taak en functie veel te serieus. 

 

"Heb je al een beetje vrienden gemaakt?", vroeg ze voorzichtig. "Want dat helpt vast ook een hoop. Heb je al een beetje gekeken naar de extra vakken? Er zijn allemaal clubjes en bijeenkomsten en dat is dan met dingen die behalve leerzaam en interessant, ook vaak aansluiten bij een hobby en daar kan je makkelijk vrienden maken. Wil je die opties anders samen even bekijken?"

Share this post


Link to post
Share on other sites

Zijn afdelingshoofd gaf nu heel wat opties die hij zou kunnen gaan kiezen in de derde. Dreuzelkunde, Voorspellend rekenen, Heelkunde, de anderen die hij al ongeveer was vergeten... Hij wist dat hij gewoon de nuttigste zou gaan kiezen. Heelkunde klonk nuttig, dan kon hij mensen gaan helpen en als er thuis dan iemand gewond raakte, kon hij diegene helen. Tenminste, dat leek hem het meest logische van wat er met dat vak gegeven zou gaan worden. Dreuzelkunde klonk ook wel prima, want de kans was toch heel groot dat hij weer naar zijn familie zou gaan na de schooltijd, dus dan was het misschien wel logisch om dat vak te kiezen. Leer der Oude Runen klonk... moeilijk en hij had er eigenlijk geen beeld bij van wat het zou kunnen inhouden, net als bij Voorspellend Rekenen. Duelleren klonk alsof het niets voor hem was, dus dat zou het sowieso niet worden. Waarzeggerij en Verzorging van Fabeldieren klonk goed, maar het was misschien niet zo nuttig voor later. "Ik zou dan denk ik voor Heelkunde en Dreuzelkunde kiezen," zei Rory tegen zijn afdelingshoofd. Hij voelde zich alleen maar een klein beetje schuldig dat hij geen Duelleren zou gaan kiezen, omdat professor Hastings de docent was en hem nu die vraag stelde. "Maar ik weet niet welke vakken het meest nuttig zouden zijn voor mij," gaf hij ook toe. Nou ja, meest nuttig voor een persoon die na Zweinstein meteen een baan zou moeten vinden om al het schoolgeld terug te kunnen verdienen. 

 

Nadat professor Hastings een hap had genomen van haar koekje, nam Rory ook een voorzichtige hap. "Nou, alles is zo groot en het is zo nieuw..." Hij pauzeerde even. "En ik mis thuis wel. Ik kon niet terug in de kerstvakantie, omdat dat te duur is." Een treintocht naar London en daarna nog wat tochten met de koets en dan nog een boottocht en dan nog een koetstocht en dat dan nog een keer aan het eind van de vakantie, was niet te betalen voor hem. Hij had wel gehoord dat je kon leren verschijnselen op Zweinstein, en dat leek hem dan wel weer handig, want dan kon hij heel makkelijk overal naartoe gaan. Verder had hij wel heel wat vragen, maar hij wist niet hoe hij het moest stellen. Nou ja, dat was het niet eens, hij wist niet of het wel handig was om te vragen. Maar hij deed het toch, omdat de docente zei dat wel kon. "Hoe oud moet ik zijn om overal magie te gebruiken? En hoe lang moet ik sowieso hier op school zitten voordat ik een baan kan nemen?"  

 

En daarna werd hem nog gevraagd of hij vrienden had gemaakt. Nou, eh, niet echt. Er waren heus wel mensen die aardig tegen hem waren geweest het afgelopen schooljaar! Maar het was niet dat hij iemands favoriete persoon was. Of in de top drie van favoriete personen stond. Of de top 100. Nee, hij had het idee dat men hem tolereerde en hem wel aardig vond, maar niet echt vrienden met hem wilde zijn. Aan de andere kant, geef hen eens ongelijk. Maar hij wist wel dat Zweinstein een stuk fijner zou zijn als hij vrienden zou hebben. "Nee, eigenlijk niet echt, ik heb ook niet gekeken naar de extra vakken, want de vakken die ik nu heb zijn al moeilijk genoeg..." Hij had ook liever gehad dat hij de stof wat sneller op zou pikken, want als dat zo zou zijn geweest, was het ook wel makkelijker om een extra vak te nemen, of een hobby op zich te nemen. "Maar ik wil wel kijken naar de clubs enzo." Misschien moest hij er ook bij vertellen dat hij nog niet eens een echte hobby had. Oeps.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×