Jump to content
Sign in to follow this  
Boreas Peregrine

[1837/1838] Can't find paradise on the ground

Recommended Posts

 19 november 1837

 

Boreas had in de twaalf jaar van zijn leven een interesse ontwikkeld in acrobatiek en ook in omgaan met Valentina Callahan. Dat was niet zo moeilijk, geen van beiden, eigenlijk, want allebei die interesses kwamen erop neer dat hij dat kriebelende gevoel van vliegen in zijn buik voelde, en een zeker gevoel van vrijheid. Soms omdat hij gewoon letterlijk zijn voeten van de grond had en op zijn eigen vaardigheden aangewezen was, en soms omdat iets aan Valentina maakte dat de rest van de wereld niet meer zo vast bestond. Alsof ze een wereld op zich was, en hij, als hij bij haar was, alleen in die wereld was. Of wilde zijn. Zoiets.

 

En dat was allemaal heel leuk om te bedenken, maar het belangrijkste was, uiteindelijk, dat Valentina zelf geen acrobate was en Boreas wilde zíjn wereld graag met haar delen en dus ging hij haar dit aanleren. Hoe moeilijk kon het zijn? Hij had het ook maar van iemand in het circus geleerd – hij kon het vast prima doorgeven.

 

En zo nee ving hij haar wel gewoon op. En de ziekenzaal was toch vlakbij. Dus. Kwam wel goed.

 

Er was een reden dat hij in Griffoendor was gesorteerd, oké.

 

‘Je hebt nooit eerder iets met een trapeze gedaan, hè?’ zei Boreas, er ergens nog altijd niet van overtuigd dat dat kon. Ja, oké, niet iedereen groeide op in een circus, maar… toch! Hij wist niet zo goed wat hij verwacht had – ergens wist hij wel dat zijn leven ietwat atypisch was, maar hij had er nooit in die mate over nagedacht dat dat echt doorgedrongen was, had hij het idee. Nu, gelukkig was het niet zodanig atypisch dat er geen trapeze te vinden was op Zweinstein die hij in de gymzaal had opgehangen en die hij nu enigszins trots presenteerde. ‘Heb je het wel een keer gezien?’ vroeg hij. Iedereen ging ooit weleens naar een circus, toch? En zo nee, uh, nam hij haar mee naar dat circus. Met hoeveel hij erover verteld had, werd het weleens tijd dat ze het in het echt zag. ‘Kom, ga er maar opzitten.’ En dan… eh, zag hij wel hoe hij verder ging. Hij had dit voor geen meter voorbereid, eerlijk gezegd – maar kijk, dat hoefde niet, want Valentina was hier en als Valentina er was, werd het sowieso wel leuk.

 

OOC: Privé met Irene! <3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Er waren veel dingen die Valentina in haar redelijk korte leven nog nooit had gedaan. Teveel dingen, als je het vergeleek met haar klasgenootjes, maar dat kreeg je er van als je de helft van de tijd doorbracht in een ziekenhuisbed. Maar nu ze meer vrijheid had, wilde ze graag een beetje inhalen wat ze allemaal had gemist. Er was zoveel te ontdekken in de wereld, zoveel dingen om eens uit te proberen. Soms wist ze niet eens waar ze nou moest beginnen, maar gelukkig had ze daar haar vrienden voor. Boreas leek precies te weten waar ze moest beginnen. En blijkbaar was dat een trapéze, want dat was iets waar hij zelf veel vanaf wist. 

 

Valentina schudde beschaamd haar hoofd en voor een moment leek het alsof haar wangen bijna net zo rood kleurden als haar haren. "Nee, ik heb nog nooit iets met een trapeze gedaan," gaf ze zachtjes toe. "Of er één gezien. Maar het ziet er leuk uit." Circussen waren veel te druk. Er was zoveel mensen en vaak waren er dieren en het was niet hygiënisch, misschien werd ze er wel ziek van. Dat was wat haar moeder zou zeggen. Valentina vond circussen helemaal niet zo vies klinken als haar moeder ze graag beschreef, in Boreas verhalen klonk het juist allemaal heel mooi, heel kleurrijk. Ze zou het dolgraag eens in het echt willen zien. Voor nu was een trapeze in de gymzaal ook wel goed genoeg. 

 

"Er op zitten?" vroeg ze verbaasd, terwijl ze naar het houten stokje keek. Was het om op te zitten? Het zag er nogal smal uit. Aan de andere kant waren bezems niet veel breder en daar vielen mensen ook niet zomaar vanaf. Meestal. Dan kon dit ook wel. "Oke!" Vastberaden stapte Valentina op de trapéze af. "Is het een soort schommel?" Met enige moeite probeerde ze zichzelf omhoog te trekken zodat ze zichzelf op de trapeze kon positioneren. Dat viel iets zwaarder dan ze had gehoopt. "Kan je me misschien een beetje helpen?" Oh Merlijn, waarom kon ze dit niet gewoon meteen? Boreas deed dit vast binnen een paar seconden. 

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Boreas schudde zijn hoofd. ‘Nee, het is geen schommel,’ legde hij uit, terwijl hij Valentina hielp met op de trapeze te raken, licht, licht blozend bij de kortstondige aanraking. ‘Eigenlijk kan je er circustrucs mee doen! Dat doe ik thuis altijd. Ik heb ook een act met mijn zus, maar dat is iets helemaal anders.’ Een dierenact, vrij eenvoudig, maar leuk genoeg om te tonen. Niet leuk genoeg om Valentina’s hart mee te winnen, zo had hij geredeneerd, en dus had hij Zweinstein maar afgezocht tot hij een trapeze had gevonden. ‘Maar met erop kunnen zitten en staan begint alles.’ Vrolijk keek hij haar aan, terwijl hij voorzichtig losliet. ‘En straks ben je ook acrobaat!’

 

Oké, zo snel ging dat niet – Boreas was er al zijn hele (betrekkelijk korte) leven mee bezig – maar toch! Valentina kon alles, als je het aan hem vroeg. Waarom zou ze dit niet ook kunnen? ‘Kan je erop staan?’ stelde hij voor. Hij wist niet meer zo goed hoe hij het zelf geleerd had, maar in alle eerlijkheid kon hij zich ook niet meer herinneren hoe het was geweest om géén acrobaat te zijn, dus… Ja. Misschien was hij niet de beste leraar hiervoor. Maar kijk, dat maakte niet uit, want hij wilde het Valentina graag leren, puur omdat hij alles wat hij ooit meegemaakt had met haar wilde delen, haar alles wilde tonen wat zijn ogen ooit gezien hadden, en dat moest maar genoeg zijn. In zoverre Valentina’s gezelschap alleen al dat niet al was. ‘Wat ik ook leuk vind om te doen, is koorddansen,’ deelde hij mee, ‘maar ik kon dat hier niet vinden.’ Tragisch. ‘Maar als ik je dit kan leren, kan je in de vakantie in het circus komen en kan je misschien zelfs een keer meedoen! Zou dat niet tof zijn?’

Share this post


Link to post
Share on other sites

Staan? Zenuwachtig gleed haar blik over het stuk hout waar ze nu op zat. Hoe kon je daar nu op staan! Het was zo dun en zo klein. Het was wel erg knap van Boreas dat hij daar zijn evenwicht op kon bewaren.Valentina wist niet zeker of ze dat wel kon hoor. Maar ze durfde ook geen nee te zeggen. Nouja, dat durfde ze wel, want Boreas was heel lief en als ze echt niet wilde, dan liet hij haar vast zo weer naar beneden klimmen, maar dat was niet bepaald stoer. Ze was hier om iets nieuws te leren en dat ging echt niet lukken als ze nu al meteen opgaf. "Ik ga het proberen," glimlachte ze gespannen, haar wangen zachtjes roze gekleurd en ze greep de touwen nog wat steviger vast zodat ze zichzelf overeind kon trekken. Het wiebelde wel, maar in ieder geval wist ze zich tot nu toe nog goed vast te houden. 

 

"Koorddansen?" piepte ze ondertussen, terwijl ze haar voet een goed plekje probeerde te geven. "Dat is toch veel te dun! Kan je daar echt op lopen? Laat staan dansen!" Ze zag het al helemaal voor zich, Boreas die over een touw naar de overkant van de zaal huppelde. Nee, dat kon toch helemaal niet echt. Of zouden ze magie gebruiken zodat het net leek alsof hij danste en niet zomaar kon vallen? "Zo goed ben ik vast niet hoor," bloosde Valentina. Niemand in het circus was vast onder de indruk als zij op een trapeze kon staan. 

 

Valentina zelf wel trouwens, dus slaakte ze een enthousiast kreetje toen ze eindelijk goed rechtop durfde te staan en bleef staan. Het was een wereldwonder. "Ik sta! Kijk, ik sta!" Trots keek ze naar beneden. "En nu?" 

Share this post


Link to post
Share on other sites

‘Met koorddansen begin je heel laag, hoor,’ beloofde Boreas haar, maar eigenlijk was dit zowat hetzelfde verhaal. Je begon met zitten en staan en uiteindelijk, voor je het eigenlijk wist, was je bezig met de sprongen die je als klein kind met een opengevallen mond stond te bekijken. Met een uitzonderlijk aantal keer vallen op het palmares weliswaar, maar hij had dat het altijd wel waard gevonden. Natuurlijk was hij nog lang niet waar hij op den duur zou willen geraken, nog lang geen volleerde acrobaat, maar zelfs nu al proefden die kriebels in de buik als de vrijheid die iedereen hem zei allang te hebben. En ze voelden een beetje zoals de kriebels wanneer Valentina naar hem lachte. Door ze te combineren kon het alleen maar beter worden, toch? ‘Dan kan je niet écht vallen.’

 

Maar eigenlijk vond hij zelf altijd dat, als het enige risico vallen was, je eigenlijk niet kon spreken over een risico. Dus.

 

Hij grijnsde vrolijk naar haar. ‘Dat kan ik je ook wel leren! Dat kan ik eigenlijk beter dan dit.’ Maar eerlijk gezegd was dat ook vooral omdat er in het circus niet zo heel veel mensen waren die hem wilden oefenen (druk, druk, er was altijd wel iets beters te doen, het was niet iets waar hij over kon klagen) en koorddansen was dan net iets gemakkelijker om in een hoek te oefenen. Had je alleen maar jezelf voor nodig, een koord en een klein beetje plaats. En Boreas vond altijd wel plaats. ‘Hé, zo goed kan je wel wórden!’ Natuurlijk kon ze dat — hij kon zich bijna niet voorstellen dat Valentina iets nooit onder de knie zou krijgen. Omdat ze dat meteen al demonstreerde, klapte hij blij met de ontwikkelingen in zijn handen, eenmaal, tweemaal, vlak voordat hij zich bedacht dat hij dit nooit echt had voorbereid en nu iets moest verzinnen. Wat hadden ze hem ook alweer laten doen tegen de tijd dat hij op een trapeze kon staan? Geen idee eigenlijk. Hij had altijd direct de lucht in gewild, willen gaan springen. ‘Wil je nu de lucht in?’ Boreas was nooit zo goed in bedenken dat iemand anders iets anders zou willen dan hij. ‘Dan moet je er wel niet op staan.’ Of, nu ja, het kon in theorie. ‘Dan ga je eraan hangen.’

 

In theorie kon hij vast wel een net eronder hangen.

 

In de praktijk moest Valentina er zelf om vragen, want Boreas dacht daar niet aan. Vallen was ook maar vallen!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×