Jump to content
Sign in to follow this  
Heaven Priest

[1837/1838] Dreams of glitter and gloss

Recommended Posts

4 november 1837

 

Heaven had wellicht niet genoeg te doen in haar leven en even wellicht veel te veel om dit soort dingen te doen, Heaven had een heel leven waarbij ze aan de helft nauwelijks aandacht aan besteedde om zich dan weer bezig te gaan houden met iets wat haar aandacht niet behoefde, maar Heaven was ook het type dat daar niet over nadacht – echt, leuk persoon, ik zou er zelf gek van worden, maar de rpg blijkbaar niet – en dus ging Heaven neuriënd naar Zweinstein, naar de leerlingenkamer van Ravenklauw om haar schattig nichtje Maia op te zoeken en mee te vragen naar Zweinsveld om eens een kop thee te drinken of wat veertienjarigen (was Maia veertien? Vijftien? Zoiets) dan ook deden. Werd vast gezellig. Al was het maar omdat Heaven alles gezellig maakte als ze daar zin in had. Ze zou met haar aartsvijanden aan tafel kunnen zitten en het alsnog leuk vinden, puur omdat ze koppig genoeg was om ze op de één of andere manier toch te ontwapenen.

 

Ze moest ergens talent voor hebben.

 

‘Maia!’ zei ze enthousiast toen ze het meisje vond. ‘Hoe is het, schat? Ik hoor je bijna nooit meer!’ Goh, Heaven, misschien moest je ooit je post doornemen om te zien of dat ergens opsloeg. Wist zij veel of Maia ooit schreef. Ze glimlachte vrolijk naar haar, voelde ergens de neiging om haar onder haar hoede te nemen totdat ze dat schild van verlegenheid afschudde, want ew. Nee, ze vond Maia heel lief, hoor, dat was precies de reden dat ze haar vrijwillig kwam opzoeken, maar ze wist eigenlijk nooit zo goed wat ze met het type aanmoest dat bang leek te zijn voor elk woord uit haar mond. Letten op welke woorden eruit rolden? Ew. ‘Heb je tijd om eens naar Zweinsveld te gaan? Er is een nieuw theehuis geopend waar ik graag naartoe wil gaan. Is vast gezellig! Plus, we moeten eeeecht bijpraten.’

 

OOC: Privé met Kelly! <3 Want Kelly houdt heel veel van mensen die Maia outta nowhere komen lastigvallen

Share this post


Link to post
Share on other sites

Op zich vond Maia haar nicht Heaven best aardig hoor. Ze kenden elkaar nog niet zo heel lang, want totdat het meisje op Zweinstein had gezeten, had ze niemand van haar familie gekend, maar haar moeder was een rasechte Priest en Heaven was dus haar nicht... Behalve dan dat ze stiekem een andere vader heet dan James Priest, maar dat weet Maia niet. Dus bij haar weten hebben de twee wel een bloedband en anders was er toch nog iets van een familieband? Soort van? Maia had niet zoveel verstand van familiebanden en hoe men verwachtte dat je met familie omging, maar gelukkig wist de ander het altijd wel. Daarom kon Maia de ander volgen, bijna iedereen was ook altijd wel de meer dominante partij en dat kwam in deze dus wel goed uit. 

 

"Heaven? Hoi..." Maia keek half geschrokken, half verbaasd, op van haar boek. Ze knipperde even, herstelde zich van het onverwachte bezoek en de realisatie dat ze vanmiddag dus niet op haar gemak bij de haard een boek zou kunnen lezen en glimlachte toen maar naar haar nicht. "Het gaat goed, hoor." Wat moest ze anders zeggen? En ze had inmiddels wel geleerd dat dat ook het antwoord was wat men van je verwachtte. "Hoe is het met jou?" In dit vaste ritueel van communicatie was Maia al best goed geworden, vond ze zelf. "Oh, ik had geschreven..." Niet heel veel, niet heel vaak, maar Maia schreef vaak. Dat was makkelijker dan praten, maar blijkbaar schreef ze te weinig. Daar moest ze dan maar op letten: dat ze Heaven bewust met wat meer regelmaat een brief zou sturen. 

 

"Ja, ik wil wel mee." Natuurlijk wilde Maia wel mee, want blijkbaar was heaven speciaal voor haar hierheen gekomen om dat te vragen. Dan ging je toch geen nee zeggen? "Bijpraten? Heb je zoveel meegemaakt de laatste tijd, Heaven?" Maia had het meeste wat er was gebeurd wel in haar brieven geschreven. De belangrijke dingen in ieder geval, maar anders dan zou ze nu maar alvast heel hard gaan nadenken over wat ze allemaal aan Heaven kon vertellen, maar dat was moeilijk hoor... Het stond echter zo stom als ze straks dan helemaal niets te zeggen had...Of als er een te lange stilte zou vallen. Daar was ze bij Henry ook altijd bang voor dat dat zou gebeuren. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Met een dramatisch gebaar trok Heaven Maia aan haar hand omhoog om haar alvast richting Zweinsveld te begeleiden, want ze had écht geen geduld om hier te staan koekeloeren terwijl Maia eroverheen geraakte dat er iemand tegen haar sprak. ‘Oh, met mij is alles prima, hoor. Druk, dat wel! Als je wat vrije tijd over hebt, mag je die best naar mij sturen als je wil.’ Misschien dat ze wat meer vrije tijd zou hebben als ze niet altijd overal heen wilde, maar ew, stom plan, FOMO was nog stommer dan van hot naar her rennen en dus deed ze het maar zo.  ‘Ik maak altijd wel wat mee,’ zei ze, ‘dus hé, als je ooit je leven saai vindt, zal ik je eens meenemen.’ Ze dacht niet dat Maia het heel goed zou doen in het nachtleven, maar misschien moest haar rebelse kant gewoon nog ontluiken. Die van haar had zichzelf ook pas laten zien toen ze vijftien was of zo – maar toen was ze ook wel weer intens gaan rebelleren en ze was nog altijd niet aan het uitbollen, dus wie weet wat dat werd.

 

Ha. Maia met de Priest-puberteit. Dat wilde ze zien.

 

‘Ik heb zo’n beroemdheid ontmoet, maar hij was stom,’ vertelde ze. ‘Zo’n type dat vindt dat de hele wereld om hem moet draaien, weet je wel.’ En dat was verschrikkelijk, want de wereld moest om haar draaien, HALLO, hoezo had hij de memo niet gehad, tsk. ‘Oh, en ik heb een vriendin die nu boos op me is dat haar lief met mij zit te flirten terwijl ik niet eens wat terugzei. Wist je dat “hallo” hetzelfde is als ermee trouwen? Wat doe je daar zelfs mee…’ Ze krabde aan haar achterhoofd. ‘En Zweinstein is echt veranderd sinds ik weg ben, hoor, hoe komen we vanaf hier ook alweer naar de uitgang?’

 

Misschien moest ze vaker langskomen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

“Druk?”, vroeg Maia met een glimlach. “Oh… Hoe gaat het met je opleiding Kunstgeschiedenis? Je zat nu al in het tweede jaar, toch?” Ze hoopte dat ze dat goed had onthouden. Dat was toch wel een beetje het minimale wat je van je familie diende te onthouden. “Hoe is de universiteit? Heel anders dan Zweinstein? Hoe zijn de vakken daar? Ik hoorde dat je daar veel meer vrijheid had met hoe je opdrachten wilde inrichten?” Goh, Maia wilde heel erg graag naar de universiteit. Ze hoopte dan ook heel erg dat ze van Henry de toestemming zou krijgen om te studeren, maar ze had het hem tot nu toe nog niet durven vragen. Hij leek haar liefde voor boeken al vreemd genoeg te vinden.

 

“Misschien in de vakantie?”, stelde Maia aarzelend voor op Heavens suggestie dat ze maar eens mee moest gaan. Ze had er nu al spijt van, maar nee zeggen op een dergelijk aanbod was alleen nog maar ongemakkelijker. Dus dan maar ja zeggen en op het beste hopen.

 

Heaven had een beroemdheid ontmoet?! “Oh echt?”, vroeg ze, toch best wel onder de indruk. “Wie was dat dan? Was hij niet eens een beetje aardig?” Ergens zou ze verwachten toch van wel. Deden beroemdheden geen moeite om hun fans te behouden?

 

“Nee, dat wist ik niet.” Maar je kon als meisje toch best met een jongen praten? In een publieke ruimte in ieder geval. Hoewel, misschien niet als je zelf helemaal vrijgezel was? Dat wist Maia niet zo goed. Misschien moest ze dat eens gaan opzoeken. “Denk je dat het weer goed komt met die vriendin? Ruzie lijkt me echt verschrikkelijk…” Gelukkig had Maia, zo conflict vermijdend als ze was, nooit ruzie.

 

Ondertussen leidde Maia haar nicht naar de uitgang. Heaven leek behoorlijk verdwaald te zijn. Misschien was ze vroeger gewoon nooit zo vaak in de torens geweest. Dat kon. Zwadderich bevond zich immers in de kelders. “Mis je Zweinstein een beetje? Of ben je juist blij toe om er weg te zijn?”

Share this post


Link to post
Share on other sites

‘Oh, ja, veel meer vrijheid,’ knikte Heaven, want… dat was ook zo, Heaven had tien keer meer vrijheid daar (vooral op academisch vlak, maar ook wel op, je weet wel, vlak van bedtijden en al dan niet naar de lessen gaan). Het punt was alleen dat Heaven voor geen meter met vrijheid omkon – maar hé, gelukkig werkte haar vader op de universiteit zodat er gezellig een oog op haar gehouden kon worden, heel erg bedankt, hoor. ‘Het is allemaal wat lastiger om in te plannen, hoor.’ Had er soort van mee te maken dat ze totaal niet kon plannen en te impulsief was om niet op elk plan van een vriendin ooit ja te zeggen en dan, goh, nergens meer tijd voor te hebben.

 

En ja, ze had nu ook een aantal opdrachten liggen, maar dat kon ze vast wel op een avond afwerken!

 

Als ze niet werd meegevraagd naar het één of ander dan.

 

‘Wat zou jij eigenlijk willen studeren?’ vroeg ze nieuwsgierig. Maia zou vast wel gaan studeren – als Heaven het deed, waarom dan niet iemand die van die Geïnteresseerde vragen stelde als “hoe zijn de vakken?”. Ze kon zich echt niet voorstellen dat zij zoiets zou vragen. Zei meer over haar dan over Maia, zei meer over Heavens visie op de universiteit dan de universiteit zelf en Maia’s idee van verder studeren, maar ah.

 

‘Liam Haysward, je weet wel, die ene zwerkballer,’ antwoordde Heaven, ergens blij dat Maia ernaar gevraagd had. Ze hield van dit soort verhalen vertellen, oké, al was het maar omdat het zo typisch wat voor haar was om ruzie te beginnen maken met het type beroemdheid waar de meeste mensen simpelweg starstruck bij zouden zijn. Gewoon. Het was fijn als er iets het label van typisch Heaven kon krijgen. Wist ze al een beetje beter wat “typisch Heaven” zou moeten inhouden. ‘Hij was raar. Eerst was hij boos op me zonder reden.’ Oké, ze was zelf bits geweest, maar dat maakte niet uit. Beroemdheden waren dat soort dingen vast wel gewend. ‘En toen sloeg hij om om de één of andere reden en wilde hij met me naar bed en toen ik niet meteen ja zei, ging hij maar weg.’ Ze klakte met haar tong. ‘Mannen, hoor. Niets mee aan te vangen!’

 

Ze volgde met alle liefde Maia richting de werkelijke richting (Zweinstein was écht veranderd, hoor, sinds wanneer moest ze langs hier… Of misschien was het gewoon dat ze veel meer in de kerkers had rondgehangen dan de moeite van al die trappen te doen, maar ugh) en probeerde de juiste woorden te vinden om te zeggen dat ze Zweinstein op zich niet miste, niet echt, Heaven ging graag verder, maar wel het leven, of zo, dat ze daar geleid had. De wereld waarin ze vertoefd had. Zoiets. Op Zweinstein was het iets simpeler geweest om te navigeren door alle leugens onder de mantel der liefde dan in de buitenwereld, waar ze plots volwassen genoeg werd geacht om met allerlei waarheden die ze niet wilde weten door te gaan. ‘Ehhh. Zweinstein was.. gemakkelijker?’ Maia mocht dat opvatten zoals ze zelf wilde. ‘Maar het is wel fijn om wat meer ruimte te hebben, zeg maar. Zit jíj graag op Zweinstein? Oh, ew, is het nu begonnen met regenen?’

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Ik wil denk ik Magische Literatuur studeren. Niet dat ik weet wat ik er daarna mee zou willen doen. Ik hoef waarschijnlijk ook niet te werken, natuurlijk. Met Henry..." Maia kon zich niet voorstellen dat Henry er blij van zou worden als ze een baantje zou nemen, want dat zou betekenen, in hun kringen, dat hij haar niet zelf kon onderhouden en niet voldoende voor haar kon zorgen. 

 

Ja, ze had het hier ook al eens met haar vader over gehad.Ze moest het misschien toch maar eens bespreekbaar gaan maken met Henry. Moeilijk, hoor. 

 

Die naam had ze wel eens gehoord. "Dat is de sterspeler van de London Lions, toch?" Afdelingsgenoten hadden het vaak genoeg over teams en het team van Londen werd natuurlijk relatief vaak besproken. Dus deze naam herkende ze dan ook wel. "Boos zonder reden?" Wanneer waren mensen nou boos zonder reden? Er moest toch wel altijd iets zijn. Al was het een onbegrijpelijke reden. "Misschien had hij wel een slechte dag?," probeerde ze eerst, maar het verhaal werd alleen maar vreemder. "Hij klinkt als een heel onaangenaam persoon." Ze knikte instemmend. "Ja, ik vind ze maar heel lastig begrijpen...", zei ze met de minuscule ervaring die zij met mannen had. 

 

Het was inderdaad begonnen met regenen. Maia trok haar kraag wat hoger en deed een provisorisch spreuk, zodat het water van hun mantels af geleed, in plaats van dat ze straks als twee verloren doorweekte kuikentjes in Zweinsveld zouden arriveren. "Op Zweinstein is er vast mee structuur. Maakte dat het makkelijker?" Daar kon ze zich wel iets bij voorstellen. Ze knikte instemmend. "Ja, ik vind het hier erg leuk. Ik ga me er steeds meer thuis voelen." En het was al beter dan thuis. Dus. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Goh, ja, in principe had Heaven hem boos gemáákt omdat ze er nooit tegen kon als mensen voor haar gingen bepalen hoe ze ergens mee om moest gaan, in casu een ontmoeting met een beroemdheid, en in theorie was Heaven heel goed in de Groupie™ uit te hangen, maar ze deed het niet op commando. Ze deed vrij weinig op commando. Nu ja, behalve als het haar vader betrof, voor hem deed ze genoeg omdat hij het simpelweg vroeg, zolang hij het met zachte stem vroeg en niet bulderde, zolang ze het gevoel had dat het de enige manier was om nog één ouder over te houden die haar graag zag. ‘Is hij ook,’ knikte Heaven. ‘Maar beroemdheden zijn wel vaker zo, denk ik. Veel te veel jaknikkers in de omgeving, snap je wel.’

 

Ja, Heaven, je kende er toch zo veel.

 

‘Zoiets,’ zei ze met een vagelijk wegwerpgebaar. Wist zij veel, eerlijk gezegd. Zelfs op Zweinstein had Heaven haar pet gegooid naar de structuur die haar opgelegd werd, wakker tot in de late uurtjes en ze had weleens door de vroege lessen geslapen, vergeten om huiswerk te maken, voor testen te leren en dan nog eens extrahard haar best doen, zodat het allemaal vooral inconsistent genoeg was naar haar smaak. Op de universiteit was het niet zo anders. Ze kreeg er alleen maar geen strafwerk meer voor. ‘Oh, dat is goed om te horen. Heb je wat vriendinnen hier? Je haalt maar echt alles uit Zweinstein als je een leuk groepje hebt.’

 

En in de grote boze buitenwereld was het net iets minder nodig om een vaste groep te hebben, of dat hoopte ze maar, want ze had het niet voor elkaar gekregen om iedereen te behouden.

 

Ha.

 

‘Zijn er nog altijd zo veel feestjes hier? Ik was een keer op zo één waar we betrapt werden door een leraar en dat was zoooo gênant. We kregen toen allemaal strafwerk, maar ik bedoel, ik weet niet zo goed wat ze verwacht hadden toen ze de hele hoop in één nablijflokaal staken, maar dat was eigenlijk nog gezellig ook.’

Share this post


Link to post
Share on other sites

Maia knikte, als een professionele jaknikker, bij de uitleg van Heaven. "Ja, misschien wel. Denk je dat niemand meer tegen hen durft te zeggen dat ze ook nog maar gewoon een mens zijn? Ken je nog meer beroemdheden?" Want die indruk had haar nichtje nu wel gegeven en dan was Maia uiteraard wel nieuwsgierig. "Ik ken volgens mij niemand die beroemd is..." Of vergat ze nu iemand? "Nou ja, Agatha heeft de polulariteitslijst gewonnen" Al weet ik niet of dat volledig klopt met de tijdlijn van dit topic, maar dat vergeten we even. "En ze is wel mijn beste vriendin. Telt dat?" Maar waarschijnlijk niet, want dan was ze alleen een beroemdheid voor Zweinstein en niet meteen voor heel Engeland.

 

"Ja, ik heb wel wat vriendinnen én vrienden," knikte Maia. "Ik heb Agatha en Butterfly. En Desmond en Henry. En Ayden en Damian..." Dat werd al een heel lijstje zo inmiddels, meer dan op een hand te tellen was. Ze glimlachte een beetje. "Oh, en Elise natuurlijk." Want dat was haar mede-hoofdmonitor. "Had jij veel vrienden op Zweinstein?" Maia was overtuigd van wel, want Heaven was beeldschoon en extravert en dapper en ze durfde alles te zeggen en ze was leuk en had allemaal ideeën. Dus zo iemand kon niet anders dan heel veel vrienden en een leidiend figuur zijn waar andere meisjes op wilden lijken.

 

"Oh, ja... er zijn wel feestjes, maar ik ga niet naar zoveel..." Ze werd altijd een beetje ongemakkelijk van grote groepen mensen. "Ik heb ook nog nooit strafwerk gehad..." Dus daar kon ze niet zo goed over meepraten. "Had jij vaak... strafwerk? Moet je dan niet allemaal enge en nare dingen doen? Zoals naar het Verboden Bos?"

Share this post


Link to post
Share on other sites

Kende Heaven nog meer beroemdheden… Ze schudde haar hoofd. ‘Ik denk het niet? Weleens gezien, hoor, meestal vanop een afstandje, maar verder eigenlijk niet.’ Ze glimlachte toegeeflijk bij Maia’s idee van een beroemdheid – schattig kind, hoor, ze zou haar nichtje vaker moeten opzoeken, ze was heel anders, maar op een fijne manier – en knikte maar. ‘Een Zweinsteinse beroemdheid mag ook weleens, toch?’ Heaven zelf was ook wel redelijk populair geweest, maar dat was voornamelijk gekomen doordat Daniella haar erbij gewild had, en vandaar was het allemaal gewoon vanzelf gegaan. Gek hoe dat ging. Jaren en jaren kwam je niet door die bubbel en na een paar gesprekken zat je erin en vond het niemand meer vreemd dat je er altijd bij was. Werd je gezelschap ineens begeerd, was je simpelweg gegeerd.

 

‘Wat een sociale vlinder ben je ook weer,’ zei ze plagerig, ergens trots op Maia. Zweinstein was veel leuker als je mensen om je heen had die je oprecht tof vond – ze wilde niet beweren dat de tijd op Zweinstein bepalend was voor het verdere leven, dat was het niet, maar… ja, Zweinstein was gewoon zoveel gemakkelijker als je je niet elke seconde eenzaam voelde, uit de toon en al die zooi. ‘Ach, wat is veel?’

 

Ze stuurde Maia even naar een binnenweg om net vier seconden sneller in Zweinsveld aan te kunnen komen. ‘Wat, je hebt echt nog nooit strafwerk gehad?’ vroeg ze verbaasd. ‘Hoe dóé je dat? Dat geheim moet je me vertellen, hoor. Ik hing er constant aan.’ Ze trok een gezicht. ‘Volgens mij had ik echt veel pech. Het is een wonder dat ze me nog tot klassenoudste hebben benoemd – maar tussen ons gezegd en gezwegen, de rest van mijn jaar was er even erg aan toe, dus misschien hadden ze gewoon niets beters.’

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×