Jump to content
Elaine Foulkes-Davenport

[1837/1838] Maybe September

Recommended Posts

Zondag 20 September 1837

 

Misschien, misschien zou ze moeten twijfelen of haar huwelijk wel zo goed was als ze dacht als ze excuses ging verzinnen om koppel dingen te doen met iemand die niet haar echtgenoot was. Maar Elaine zag het niet zo, de beste huwelijken hadden affaires, waren waarschijnlijk zo goed juist om die affaires. Het was geen probleem zolang je discreet en subtiel erin was en niemand behalve jij en je affaire ervan wisten.

 

Elaine dacht oprecht dat ze heel subtiel was.

 

Ik mag deze nieuwe koets testen, het is een nieuwe model van Carrignton, schijnt sneller te zijn dan alle modellen tot nu toe en kijk je kan het interieur aanpassen”, ze tikte even met haar toverstok op de wand aan de binnenkant van de koets en de eerst lichtblauwe tinten van de binnenkant en zittingen veranderden in zachtpaars. “Maar in mijn eentje testen is zo saai dus kom anders mee we kunnen overal heen” ze gebaarde een beetje met haar hand langs de omgeving van de Wegisweg waar ze nu waren.

 

Een hele subtiele discrete plek Elaine.

OOC: Met Gianna <3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Misschien, misschien moest Quentin geen affaire beginnen met een getrouwde jongedame. Maar hij zag het zelf niet zo, Elaine was het beste wat hem ooit was overkomen en haar man verdiende haar gewoon niet, dus wat was het hele probleem nou? Nu was het leuker ook, want er waren geen moeilijke verwachtingen, hij hoefde haar nooit voor te stellen aan zijn ouders, zich nooit zorgen te maken of hij goed genoeg voor haar was of zij goed genoeg voor hem, nooit een ring voor haar hoeven te kopen of nooit zijn leven zo in elkaar duwen dat zij ernaast paste. 

 

Hij hoefde geen ruimte te maken voor haar in zijn bed behalve als ze daar allebei wilden zijn, dus hoe kon het nou beter dan dit?

 

"Wauw, een mooie koets," knikte hij naar het ding, alsof hij een mening had over koetsen, en grijnsde toen naar Elaine. Hij boog zich iets voorover en fluisterde, zo subtiel, in haar oor: "Maar lang niet zo mooi als jij." 

 

Het nadeel aan affaires was dat je er eigenlijk discreet over moest doen en Quentin was niet het type om iets discreet te doen. 

 

"Waar wil je heen?" vroeg hij, terwijl hij iets naar haar toeschoof. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Quintin was geweldig, en zo romantisch en lief en een affaire nemen was het beste idee wat ze ooit gehad had. Ze giechelde even zachtjes, maar nog wel veel te luid voor hoe weinig aandacht ze eigenlijk zouden moeten trekken. Maar ze kon het niet helpen want ze was verliefd en daar hoorde bij dat je jezelf niet kon helpen nee?

 

Of, ze dacht dat het was. Het was makkelijk om dat aan te nemen en Elaine hield van makkelijk.

 

Overal”, lachte ze want ze had er eigenlijk gewoon nog niet over nagedacht. Ze had bedacht dat ze deze koets wel wilde testen, dat ze het als excuus ging gebruiken om Q te zien maar verder niet. “Maar we moeten kijken of deze goed rijd in smalle steegjes, het is een nieuwe model en ze willen dat mensen zoals ik ze gaan kopen dus” ze leunde even iets te dicht tegen hem aan, “ergens waar het druk is, of ergens waar je veel van die tussensteegjes hebt, verdonkerde maansteeg ofzo

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hmmm, dus of de drukke wegen waar iedereen hen kon zien, of de kleine steegjes met veel meer privacy. Goh, wat zou Quentin toch ooit kiezen! "Laten we dan eerst het moeilijke doen," grijnsde hij naar haar en hij pakte subtiel haar hand vast. Haar huid was altijd zo zacht, hij kon er geen genoeg van krijgen en het was echt schandalig dat meisjes zoveel kleding moesten dragen in het openbaar. Daar konden wel een stuk of tien lagen vanaf, toch?

 

"Jammer dat we hem niet mogen uittesten op van die rustige landweggetjes," fluisterde hij in haar oor. "Jij, ik en niemand om ons heen voor tien mijl." 

 

Klonk als de hemel. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ja best wel jammer inderdaad nu ze er zo over nadacht. Want ze wilde best graag met hem alleen zijn, het was veel makkelijk om dit stiekem te doen als je alleen was. Vooral omdat je dan niet je best hoefde te doen.

 

Elaine hield van dingen gemakkelijk waren.

 

Hmm”, ze keek even voor zich uit slechts een klein beetje afgeleid door hoe dichtbij hij zat en dat hij haar hand vast had. “Opzich als we gewoon zo snel mogelijk de dingen doen de we moeten doen dan kan dat best toch, ze hebben alleen gezegd wat sowieso moest niet wat verder nog kon?

 

En ze keek hem even stralend aan.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Was er iemand die ooit nee kon zeggen tegen Elaine? Want Quentin kon het niet, hoe meer ze naar hem keek met die stralende glimlach, hoe meer de rest van de wereld verbleekte bij het zien van hoe gelukkig hij haar kon maken, en hoe meer het enige wat er toe aan deed was dat Elaine altijd zo bleef glimlachen. Was niet moeilijk, behalve als ze ineens het idee had dat ze niet aan je verwachtingen kon voldoen was Elaine over het algemeen behoorlijk gelukkig, maar toch wilde hij er voor zorgen dat ze zich nooit ergens rot of vervelend over hoefde te voelen.

 

Jammer eigenlijk dat hij niet met haar was getrouwd.

 

"Dan zullen we dat snel doen," grijnsde hij naar haar en omdat hij het niet helemaal kon laten boog hij voorover om haar kort een kusje te geven. "En dan hebben we de rest van de middag voor ons alleen. Je hoeft niet vroeg thuis te zijn, toch?" Hij keek haar smekend aan, kon ze niet negeren dat Daniel Foulkes-Davenport bestond? 

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

Moest ze vroeg thuis zijn? Elaine dacht even na want eerlijk gezegd wist ze het niet. Bij haar ouders was het makkelijk geweest, daar waren best wat regels geweest, regels die ze kende en vervolgens kon buigen zonder ze te breken net zolang tot ze soepel genoeg waren om omheen te kunnen werken. Maar waar Daniel in theorie zou kunnen beslissen wanneer ze thuis moest zijn had hij dat nooit gedaan, en ze ging er ook niet naar vragen. Dat was wel zo makkelijk.

 

Nee ik denk het niet”, ze haalde even haar schouders op en giechelde terwijl ze tegen hem aanleunde. “Ik denk”, fluisterde ze, “dat we een heleboel tijd voor ons alleen hebben. Dus terwijl we ons eerst aan onze tragische verplichtingen houden kan je misschien bedenken wat we met al die tijd moeten gaan doen”.

 

Elaine hield ervan als anderen mensen hun best deden dingen te bedenken. Niet dat Quintin echt zijn best moest doen want ze was verliefd dus hij had al gewonnen puur door te bestaan. Maar ging om het idee.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nou, Quentin had een heel lijstje met ideeën, hoor, die allemaal op zo ongeveer hetzelfde uitkwamen, want mannen met een penis en een vrouw die het niet erg vindt om eraan te zitten leidt maar tot één ding, toch? Volgens de meeste mannen wel, tenminste, en hoewel Quentin heel graag deed alsof hij beter was dan andere mannen had hij best wel een zwakke plek en die zwakke plek was zijn penis.

 

Letterlijk, vanzelfsprekend.

 

"Oh, ik kan wel wat verzinnen," grijnsde hij, heel charmant, terwijl hij een kus drukte op haar kaak. "Heel veel leuke dingen." Die allemaal op hetzelfde neerkwamen. Waarom is Elaine ook alweer verliefd op Quentin?

 

"Dus, wat moeten we als eerste doen? Zo'n gevaarlijke sla-om? Op een dak rijden? Iemand van zijn sokken rijden?" Hij nam dit echt serieus, hoor. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik weet ook niet waarom Elaine verliefd op Quintin is, ze heeft niet echt smaak, maar Elaine was duidelijk heel verliefd, zo verliefd dat ze zijn verschrikkelijke suggesties vooral grappig vond. Zoals ze alles wat hij zei grappig of fantastisch vond want dat hoorde nou eenmaal bij verliefd zijn toch?

 

Nee joh”, lachend schudde ze haar hoofd, “als we iemand van zijn sokken rijden dan moeten we weer allemaal dingen oplossen en dan zijn we nog lang niet klaar”, ja dat was eigenlijk het grootste probleem met dat idee. Niet dat ze voor haar plezier echt iemand omver zou rijden maar mocht het gebeuren dan was er niks wat niet opgelost kon worden als je maar genoeg damage-control deed, genoeg geld er tegen aan gooide, of genoeg beloftes deed om het goed te maken. Dan kwam altijd alles wel weer goed.

 

Maar dat soort dingen kosten wel tijd.

 

Maar een sla-om klinkt wel goed. Weet jij ergens waar van die steegjes zitten die bijna scheef lopen. Want dan moeten we dat gewoon doorgeven aan de koets”, yay voor zelfrijdende magische koetsen, “Oh en kijk zo kan je hem harder laten gaan”, en ze tikte even in een heel snel ritme met haar toverstok op een van de kussens in de koets.

 

En toen ging de koets inderdaad heel hard rijden.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ja, iemand van zijn sokken rijden was inderdaad zo vervelend. Nam altijd zoveel tijd in beslag en mensen vonden zichzelf altijd zo zielig als ze aangereden werden, blabla, houd gewoon je mond dicht en laat de rest hun leven hervatten. "Dat moeten we niet hebben," grijnsde hij dus tegen haar huid aan. 

 

Hij lette eerlijk gezegd niet op met wat Elaine hem liet zien, hallo, hij had wat anders te doen en daarbij was Quentin zo slim dat hij het vast binnen twee seconden allemaal uit zou vogelen. Elaine had dan wel instructies nodig, maar Quentin was het type dat altijd beter wist. 

 

Ook al gingen ze nu wel heel hard. "Wacht," zei hij tegen Elaine, terwijl hij zijn toverstok tevoorschijn haalde, want als er een probleem was, moest hij het oplossen, toch? Dus hij tikte op de wand van de koets.

 

De koets sloeg ineens heel hard linksaf en botste frontaal tegen een muur op. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Elaine was het type persoon dat slecht omging met onverwachte situaties, nare onverwachte situaties welteverstaan. Verassingen vond ze fantastisch, al kon ze het wel lastig hebben dat er dan iemand was die haar te slim af was geweest, wat ze meteen vergeten was zodra ze dan de verassing zag en deze naar haar smaak was. Maar dingen als jumpscares, onvoorziene situaties, teleurstellingen waar ze zich niet mentaal op had voorbereid, en, om maar iets te noemen, ongelukken met een koets, waren dingen waar ze niet mee om kon gaan.

 

"Aaaaaaah", ze greep in een angstig gebaar Quintins arm vast en kneep haar ogen dicht. Een stom menselijk reflex dat echt niet de val zou breken over minder hard maken maar wat je toch maar deed omdat het in elk geval leek alsof het hielp. (En je kon beter iets hebben wat goed leek maar het niet was dan iets wat slecht was en slecht eruitzag). Maar zelfs niet kijken naar hoe ze tegen de muur reden kon niet echt verhelpen hoe naar het was en dat het pijn deed.

 

En toen zaten ze ineens in een omgeklapte half kapotte koets en begon ze voor het gemak maar te huilen.

 

(Later als ze bijgekomen was van de schrik ging ze een boos artikel sturen naar het plaatselijke roddelblad over de kwaliteit van Carrington Koetsen, want dit kon natuurlijk niet haar schuld zijn )

Share this post


Link to post
Share on other sites

Quentin was het type dat elke zomervakantie wel minstens één lichaamsdeel had gebroken, eigenlijk. Het type dat zomaar van trappen afsprong omdat er vanaf wandelen gewoon teveel tijd vroeg, het type dat uit ramen klom, uit bomen viel, af en toe in een vechtpartij terecht kwam, boos zijn hand door een raam sloeg. Dus pijn was op zich niets onbekends bij Quentin, maar hij vond het nooit fijn.

 

Oké, dat was ook weer een leugen. Er was wel iets fijns aan pijn, fijn aan de adrenaline, fijn aan even eraan herinnerd worden dat je menselijk was, dat je kwetsbaar was, dat je lichaam van belang was. 

 

Maar nu had niet alleen hij pijn, maar Elaine ook, en dat was wel het allerergste. "Gaat het?" vroeg hij zachtjes, terwijl hij zijn hand op haar gezicht wilde leggen, maar hij siste van de pijn en bedacht zich maar voor het gemak dat zijn arm vast weer gebroken was. Leuk. "Het komt allemaal goed," suste hij haar, terwijl hij maar met de linkerhand wat tranen van haar wangen veegde. "Kun je staan?" 

 

Buiten hoorde hij paniekerige stemmen, dus mooi, dan werd er vast hulp gehaald. Scheelde weer, want zijn rechterarm was zijn toverstokarm. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×