Jump to content
Lyre Lennox

['37] Parkperikelen

Recommended Posts

1 Augustus 1837 - Het park nabij de Halvemaanlaan en Morgana's einde - 's Middags rond theetijd

 

Bah.

Bah, bah bah!

 

Lyre had helemaal geen zin gehad om thee te drinken met haar moeder en haar moeders vriendinnen bij dat theehuisje op de halvemaanlaan... Ze praatten altijd over saaie dingen, zoals sokken breien, het uitwisselen van soeprecepten en het onderhouden van je toverketel. De nieuwste tovertrucjes die haar moeder dan wel eens uitprobeerde, tja, die brachten niet veel soeps... Haar laatst verkregen soeprecept trouwens ook niet, die smaakte naar overgekookte schoenzolen, als e dat überhaupt kon proeven zonder over je nek te gaan... Getver... Lyre was onder het mom van een excuusje ("Ik moet nog even kijken bij de inktveren koopjeshoek, want mijn veer lekt") het theehuisje uit gevlucht en mocht zelf rondstruinen over de Wegisweg.

 

HA! Ge-wel-dig! Eindelijk vrijheid!

 

Haar vrolijke voeten brachten haar langs verschillende winkels, waaronder de dierenbazaar, de gewadenwinkel en ook was ze watertandend bij de ijssalon langsgelopen, wat eigenlijk gewoon niet zo slim was gezien ze geen centjes had. Ze was met een knorrende maag verder gelopen naar het park nabij, had een appeltje van een appelboom gepikt en opgesnoept. He, er stond nergens dat je moest betalen voor de appels, dus ze mocht er best eentje plukken... Al kauwend keek ze om zich heen en zag plotseling een bekend gezicht. "Oh! Hoi! Wat doe jij hier?"

Share this post


Link to post
Share on other sites

Haar oudere broer was naar het park gegaan om te schrijven en omdat Virginia het haar missie had gemaakt hem zoveel mogelijk te volgen in haar tijd dat ze thuis was zodat ze Favoriete Zusje kon blijven was ze als het blok aan zijn been dat ze was mee gegaan. En vervolgens na een tijdje verveeld geraakt en wat gaan rondlopen want er was altijd wel wat te beleven in het park.

 

En toen was daar een meisje uit haar klas en Virginia voelde zich meteen zowel enthousiast (want leuk!) als zenwachtig (want ze wilde dat ze goed was in sociaal contact en ze had zich niet echt voorbereid)

 

Oh ik ben hier met mijn broer maar hij is.. ergens”, ze wuifde even met haar handen richting wat ergens was. “Dus ik ging hier even kijken, jij? En oh mag je die appels gewoon pakken?”. Dan wilde ze ook wel.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nieuwsgierig keek Lyre naar de kant waar haar afdelingsgenootje naartoe stond te wuiven. Vreemd, ze zag niet waar de broer van Virginia uitging... Misschien stond hij daar, vlakbij die meute met mensen bij de vijver. De moedereendjes en babyeendjes zouden vast een prachtig schouwspel aan het opvoeren zijn met hun enorme schattigheid. Dat in haar achterhoofd houdend voor later (want wie houdt er nou niet van babyeendjes...) keek ze terug naar het meisje en glimlachte.

 

"Ik ben gevlucht voor mijn moeders theekransje. Eens per maand gaat zij met haar vriendinnen een kopje thee drinken bij 'The Tin Teakettle', daar in de halvemaanstraat... En ik moest mee, maar ik wilde niet, dus bedacht ik een excuus... en nu ben ik hier!" Lyre nam nog een hap van haar appel. Er droop een druppeltje appelsap langs haar lip naar beneden, die ze probeerde op te slurpen. Ze kauwde haar volle mond leeg en plukte nog een appel, die ze vervolgens aan Virigina aanbood. "Hier, het is een stukje natuur, volgens mij mag je het gewoon plukken... Er staat in ieder geval nergens dat het niet mag..."

Share this post


Link to post
Share on other sites

Er stond niet dat het niet mocht, dus mocht het wel, dat was een theorie die niet helemaa opging voor Virginia, vooral omdat ze in tien seconden wel drie redenen kon bedenken om het er mee oneens te zijn. Aan de andere kant, Lyre had de appel geplukt dus de appel van haar afdelingsgenootje aannemen daarmee deed ze niet zoveel fout. Als het een misdaad was dan was het toch al gebeurt en dan zou er niks mee doen alleen maar zonde zijn.

 

Ah oke”, ze haalde haar schouders op en nam grijnzend de appel aan en nam er een hap uit. “Welm lekkum”, probeerde ze ‘wel lekker’ te zeggen met volle mond maar dat was niet echt onverstaanbaar dus stak ze haar duim vervolgens maar op.

 

Even een pijnlijk gezicht omdat ze te graag wilde praten en daarom een veel te groot stuk appel doorslikte. “Waarom moest je mee als je geen zin had, dat is echt stom eigenlijk. Wil je iets anders doen om de dag nog wel leuker te maken?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ook Lyre bleef smikkelen van haar sappige appel en keek met grote, sprankelende ogen naar Virginia. Ze knikte enthousiast, haar woorden beamend. "Hm-hm!" Nog een hap, waarbij een druppel sap langs haar kin naar beneden droop. Als haar moeder haar nu zag... Dan zou ze haar zakdoek pakken en haar direct gaan poetsen. Lyre was gewoon niet zo'n 'dames-meisje'... Ze hield van ronddartelen, van klimmen, klauteren en spelen... en ook van gewoon zichzelf zijn, wat dat ook mocht zijn... 

 

Het meisje keek een beetje bozig en knikte terwijl ze haar laatste hap opat. Met haar hand gebaarde ze een beetje in de lege ruimte voor zich, waarmee ze duidelijk probeerde te maken dat ze doorat en bijna klaar was met haar hap. "Ik mocht niet alleen thuisblijven van haar... Ik heb de laatste keer dat ik alleen thuis was een soort van experiment uitgeoefend in de keuken en... ja... dat was een beetje mis gegaan... Dus mama vond het volkomen onlogisch als ik alleen thuis zou blijven... Ik kan 'de verantwoordelijkheid nog niet aan' en ben 'ontzettend roekeloos en onwetend'." Bij die uitspraken probeerde ze op een zo deftig mogelijke, spottende manier haar moeders woorden te imiteren. 
 

Share this post


Link to post
Share on other sites

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×