Jump to content
Evangeline Lennox

[1837/1838]What are you gonna do when there's blood in the water

Recommended Posts

 

Ze had geen behoefte aan mensen, daarom zat ze aan de bar in een hoek waar niemand perse wilde zitten, daarom was ze niet op de dansvloer, of bij de ingang, of in een van de vip plekken, of zelfs in de tweede kroeg achterin waar niet iedereen van wist en waar schimmige personen hun zaken deden terwijl ze haar club grote bedragen aan drank gaven. Nee ze had geen zin in mensen, want ze was gefrustreerd omdat ze niet naar die kut begrafenis had gekund,  en de drugs die Valentine haar zo graag gaf waren aan het uitwerken en zo nu en dan voelde ze het al en ze had gewoon geen zin in mensen.

 

 

Al helemaal niet in Evangeline Lennox.

 

Oh werkelijk?”, spotte ze en trok even haar wenkbrauw op waarna ze de barman wenkte. “Waarom koop je dan geen drankje voor me Lennox? Dat doen ze meestal voor ze een gesprek proberen aan te knopen”.

 

Ga. Weg.  

Share this post


Link to post
Share on other sites

Evangeline had geen warm ontvangst verwacht, of Daniella nou in de mood was om mensen te zien of niet en dus trok ze zich niet zoveel aan van de geïrriteerde ondertoon in Daniella's stem. De enige keer dat Dani ooit zin leek te hebben om met haar te praten was als ze zelf een of ander plannetje had bekokstoofd, dus de standaarden lagen relatief laag. In plaats daarvan besloot ze het "aanbod" dat haar werd gedaan maar aan te nemen en schoof ze zich op de barkruk naast Daniella zonder het meisje recht aan te kijken. Evangeline was het niet echt gewend om iemand te zijn die drankjes voor anderen kocht, ze was eerder iemand die drankjes van anderen kreeg, maar als het haar een drankje kostte om een gesprek met Daniella aan te knopen, dan was dat het vast wel waard. Ze glimlachte naar de barman en deponeerde wat van haar zuur verdiende geld op de bar. "Haar favoriete drankje graag. Maak daar maar twee van, één voor ons allebei." Dit was Daniella's club, dus die barman wist vast wel wat hij moest maken. 

 

Het was rustig hier, in dit hoekje van de bar en ergens verbaasde Eva dat wel. Daniella was niet iemand die zich omringde met rust, ze was iemand die hield van aandacht, van mensen om haar heen, van de grote chaos van het menselijk bestaan waarin ze floreerde als een soort boze koningin. "Wat een verrassing om jou hier zo alleen te vinden," begon ze dan ook en ze gluurde wat opzij. Ergens diep in haar binnenste vroeg een realistisch stemmetje wat ze hier in godsnaam aan het doen was, maar Evangeline schudde het weg. Ze waren hier op een openbare plek, er was een limiet aan de domme acties die ze allebei uit konden voeren. Het kwam vast wel goed. "Heb je geen vrienden om de avond mee door te brengen?" 

 

De barman kwam hun drankjes brengen en Evangeline trok haar glas naar haar toe, nam een grote slok. "Oh wacht, je kan natuurlijk geen tijd met je vrienden doorbrengen als je ze in de gevangenis stopt en ze dood gaan," siste ze zachtjes, haar stem zo kil dat het een wonder was dat hun drankjes niet in ijs veranderden. 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoticons maximum are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×