Jump to content
Maia de Liedekerken

[1836/1837] To handle yourself, use your head; to handle others, use your heart.

Recommended Posts

Mei 1837 - In de bibliotheek - namiddag - Een tafeltje en wat luxe stoelen achterin de bibliotheek bij het lees- en studiegedeelte.

"If you have good friends, no matter how much life is sucking , they can make you laugh."

 

Plots was Maia weer verloofd geweest. Ze had nog maar net verwerkt dat Benedict niet meer in haar leven zou zijn. Het was een afscheid van een levend persoon, maar mogelijk nog steeds voor altijd, en dat was moeilijk te verkroppen. Ze had echter ook direct ruimte moeten maken om een nieuwe verloofde toe te laten. En daar was Maia niet zo heel erg goed in. Ze was helemaal niet zo goed in de omgang met jongens eigenlijk. Op Benedict was ze verliefd geweest en ze wist pas dat dat wederzijds was toen hij haar een kus gaf bij hun afscheid... 

 

Hoe wist je dat iemand verliefd op je was? Wat moest je doen als je een vriendje had? Telde een verloofde eigenlijk wel als een vriendje? Wat voor dingen werden er eigenlijk van haar verwacht? Want Henry leek wel allemaal verwachtingen van haar te hebben, iets wat ben dan weer nooit zo had gehad? 

 

De antwoorden op deze vragen waren echter niet in een boek te vinden, maar gelukkig had Maia een goede vriendin die heel wat meer ervaring en kennis had van deze zaken; Agatha. Agatha had al twee vriendjes gehad! En ze had al met meerdere jongens gezoend! Raine en Noah en in ieder geval. En ik weet niet of Agatha Maia ooit heeft verteld over Ant, maar ik doe voor nu maar even van niet, want Maia krijgt dat soort dingen toch niet mee en zal er -tot nu toe- ook nooit naar gevraagd hebben. 

 

Een tijdje zaten de meisjes gewoon met elkaar te kletsen, een beetje te mopperen over de examens en de oneindige lijsten aan huiswerk die ze hadden gekregen ter voorbereiding op de toetsen, toen Maia even stil viel, een beetje rood werd... Ze werd namelijk een beetje zenuwachtig nu ze eindelijk durfde te vragen waar ze al een tijdje mee zat.

 

"Agatha? Mag ik iets vragen?," vroeg ze zachtjes, "Heb je wat advies voor me? Voor... hoe om te gaan met mijn verloofde? Henry? Ik snap helemaal niets van hem en volgens mij doe ik echt alles fout." Ze zuchtte lichtjes. "En jij hebt vriendjes gehad. Dus ik dacht... Jij weet vast beter wat jongens verwachten en leuk vinden?"

 

[OOC: Privé met G, topic op verzoek van Margaux] 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ja, in principe had Agatha vriendjes gehad, ja, en daarbuiten ook nog een jongen met wie ze was vreemd gegaan, dus als je er op een bepaalde manier naar keek zou je denken dat ze best wel wat ervaring met Agatha had, maar Agatha vond dat al die keren niet telde. Raine was alleen vanwege liefdesdrank geweest en omdat hij op iemand anders verliefd was en Noah was... nog steeds een ietwat pijnlijk onderwerp, ook al was de relatie zo onderhand langer voorbij dan hij zich afgespeeld had. Oh en dan was er nog Ant, maar... ja. Ant.

 

Dus, Maia die om advies kwam vragen over jongens was... interessant? Raar? Agatha staarde dus even naar haar vriendin. "Ik?" vroeg ze maar, voor de zekerheid, want Maia bedoelde iemand anders, toch? Iemand met meer ervaring, zoals eh... Butterfly of Fanny of ... Heaven? "Ik weet niet of ik zo erg veel over jongens weet, eerlijk gezegd..." Ze kauwde even op haar lip en legde haar veer neer, zodat ze hier wat beter over na kon denken. "Het verschilt wel per jongen, hoor, sommige jongens zijn erg sportief en doen daar graag dingen mee, anderen vinden bijna alles wel leuk." Noah was wat dat betrof makkelijker geweest dan Raine. "Misschien kun je me wat vertellen over Henry? Wat vindt hij leuk?" 

 

En dan was het antwoord natuurlijk 'doe dat', maar het mocht wel iets gecompliceerder zijn dan dat. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Misschien wisten Heaven en Fanny en Butterfly wel meer over jongens, maar aan hen durfde ze dat ook echt niet te vragen hoor. Butterfly rekende ze overigens dan wel weer tot haar vriendinnen, maar de rest was toch wel een beetje intimiderend. Dus dat ging ze dan echt niet vragen. Wat nu als ze haar zouden uitlachen? Agatha had tenminste ook een beetje ervaring en Maia voelde zich bij haar het meeste op haar gemak. Dat was ook wel te zien, want anders had ze nooit ooit haar mond over dit onderwerp opengedaan. 

 

"Henry is van adellijke afkomst en hij kan dansen en paardrijden en alles wat je dan hoort te kunnen. En hij wil graag... dat ik dat ook allemaal leer en een muziek instrument. En allemaal dingen die ik helemaal niet zo goed kan. En hij houdt van feestjes en hij kan heel veel praten." En dat kon Maia ook allemaal niet. Ze zag er nu al zo tegenop dat ze dat allemaal ook moest doen en moest kunnen. Vooral omdat ze het vast niet goed genoeg zou doen en dan had hij vast commentaar of dan zou hij haar nog minder leuk vinden dan hij haar nu vast al vond. Het was gewoon een ramp.

 

"En verder weet ik het niet zo? Ik... Ik heb hem nog niet zo heel veel vragen gesteld..." Want ze had wel wat dingen gevraagd, maar dat had hij ook weer opgevat alsof er een soort oordeel in die vraag zat en zo bedoelde ze het dan weer niet. Of het waren heel algemene vragen en dat zei dan weer niet zoveel over iemand persoonlijk. Als ze zichzelf zo hoorde, dan was het allemaal toch best wel hopeloos.

 

"Misschien moet ik hem een cadeautje geven? Of... iets doen voor hem? Maar ik weet niet wat." Maia kon totaal geen hoogte van Henry krijgen. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ah, ja, Henry leek dus een beetje op het typische adellijke jongen dat je wel eens vaker rond zag lopen op Zweinstein, maar Agatha moest toegeven dat ze nooit met één van hen had gesproken. Waarom zou ze? Ze negeerden haar, zij voelde zich ongemakkelijk bij hen in de buurt omdat ze zo anders waren, en zo kwam er dus nooit een gesprek tot stand. Het was echt een wonder dat ze met drie jongens gezoend had, als ze er zo over dacht.

 

"Nou..." Ze aarzelde een beetje, want wat ze ging zeggen was niet heel erg aardig, maar ze wilde wel Maia helpen. "Hij lijkt me een beetje het type dat erg hm... zelfverzekerd is?" gokte ze. "Dus misschien helpt het als je doet dat je overal van onder de indruk bent en vooral van hem?" Dat was een beetje slijmen en niet helemaal eerlijk, maar het zou wel helpen, dacht ze. "Denk je dat hij het irritant vindt als je hem om zijn hulp vraagt bij bijvoorbeeld leren muziek spelen? Want als het iemand is die helemaal geen tijd met je wilt doorbrengen, kun je hem beter de ruimte geven."

 

En het uitmaken. Oh nee, dat kon niet. Lastig, hoor. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Daar had Agatha absoluut gelijk in. Henry was een en al zelfverzekerdheid. Het was bijna niet voor te stellen dat iemand gewoon nooit leek te twijfelen aan wie hij was en wat hij deed. Hij was wie hij was en had daar vrede mee, was daar tevreden mee en verwachtte ook eenvoudigweg dat anderen hem op die manier accepteerden, nee, dat niet alleen. Dat ze hem gewoon goed en geweldig zouden vinden om wie hij was. Dat was zo anders dan Maia was, zij twijfelde over alles en was er erg goed in om zichzelf naar beneden te praten of er maar gewoon vanuit te gaan dat zij het verkeerd had gedaan. 

 

"Doen alsof alles wat hij doet geweldig is..." Oh, dat was moeilijk. Goed. Dat zou ze in de vakantie, zodra ze niet met haar gehéle lichaamshouding weggaf dat ze nerveus van hem werd en onzeker was, wel kunnen proberen? Want ze moest dat natuurlijk niet doen als er zo doorheen te prikken was en Henry zag dat ze het helemaal niet meende? Want dan maakte ze het vast alleen maar erger. En ha, zo heb ik een verklaring waarom Maia dit pas na de zomervakantie ergens gaat uitproberen om te doen. 

 

"Volgens mij vindt hij het niet erg als ik hem om hulp vraag... En hij zoekt mij ook wel op." Maia drong zich over het algemeen toch niet zo op bij mensen. "Maar als ik het idee krijgt dat hij me zat is, dan zal ik hem inderdaad wel de ruimte geven." Dat zou dan toch aansluiten bij wat ze het liefste deed. Dus dat moest wel lukken. 

 

"Maar hoe zorg jij dat... dat een jongen je dan interessant blijft vinden?" Want Henry zou Maia vast oersaai vinden zodra hij haar wat beter zou kennen. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Op zich klonk Henry in alle eerlijkheid niet echt als een moeilijke jongen om mee om te gaan, hoor, behalve dat hij dus zelfverzekerd was en Maia niet. Maar Henry leek wel de moeite te doen, dus glimlachte Agatha een beetje bemoedigend naar Maia, een glimlach die ietwat van haar gezicht afdroop bij Maia's volgende vraag. Want hoe zorg je ervoor dat een jongen je interessant blijft vinden... daar was Agatha geen expert in. "Ik weet het niet zo goed, hoor," gaf ze toe... En ze beet even twijfelend op haar lip. "Raine vond iemand anders leuk," gaf ze toe, "dus zijn aandacht heb ik niet echt eh... gehouden." De enige momenten dat, achteraf gezien, Raine haar daadwerkelijk interessant had gevonden was als ze hem zoende, maar om dat nou tegen Maia te zeggen?!

 

Het werkte wel, in alle eerlijkheid, want met Noah hielp het ook...

 

"Er is... wel iets..." zei ze aarzelend, "maar je hoort het niet echt te doen als jongedame, dus ik weet niet of ik het je wel moet vertellen." Ja, ga vooral heel cryptisch doen, Agatha. Daar wordt Maia vast helemaal niet nieuwsgierig van. "Maar de vriendjes die ik heb gehad vonden het wel altijd leuk om te... ehm... zoenen." Ze werd best wel rood op dit moment. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Het spijt me van Raine..." Niet dat Maia er ook maar iets aan kon doen. zij was immers niet het andere meisje dat Raine leuk had gevonden of ze hoopte in ieder geval dat zij dat toch niet was, want dat zou wel heel erg onwenselijk, ongepast en ongemakkelijk zijn. Het was echter net zo onvoorstelbaar als onmogelijk. Dus dat zat wel goed. Verder wist Maia echter niet zo goed wat ze erover moest zeggen, want misschien zei ze wel het verkeerde en dan kwetste ze Agatha, of Agataha was nog verdrietig en dan kwetste ze Agatha of ze vroeg iets heel erg ongepasts en dan waren de rapen helemaal gaar.

 

"Zoenen?!"

 

Met hele rode wangen keek Maia naar Agatha. "Oh..." Ben had haar één keer een kusje op de mond gegeven, vlak voordat ze voor altijd afscheid hadden moeten nemen. "Je bedoelt dan gewoon een kort kusje op de lippen?" Ze schraapte wat ongemakkelijk de keel. "Of echt zoenen." Dat wat de ouderejaars wel eens zomaar openlijk op feestjes deden enzo. Dat hoorde je inderdaad niet te doen als jongedame. Waarschijnlijk ook niet als je verloofd was. Zou Henry dat leuk vinden? En waarom dacht ze daar nu aan!

 

Aah.

 

"En verder?", probeerde ze verder te vragen alsof het allemaal de normaalste zaak van de wereld was. Wat niet goed lukte, overigens.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Agatha knikte langzaam terwijl ze haar blik naar beneden probeerde te vestigen, maar toch een beetje nieuwsgierig naar Maia gluurde. Ja hallo, daar kon ze ook niets aan doen, wist je wel niet hoe eng het was om met iemand, vooral iemand zoals Maia, over zoenen te hebben? Een aantal van haar vriendinnen waren niet zo eh... netjes, shoutout naar Fanny en Butterfly, maar Maia was echt het toonbeeld van etiquette. En dat toonbeeld van etiquette had ze nu net verteld dat ze moest gaan zoenen. Aaaaah.

 

"Ehm..." zei ze een beetje ongemakkelijk, want echt verder in detail treden wilde ze niet. "Misschien beginnen met het eerste..." Ze kraste ongemakkelijk met haar veer over een nutteloos stuk perkament dat ze toch weg ging gooien, gewoon om iets te doen te hebben.

 

"Verder..." Nee, niet verder! "Misschien een beetje knuffelen, of zoiets, maar de rest hoor je toch alleen maar te doen na het huwelijk!" Ze knikte ietwat driftig en bietrood. Maia zou vast niet vragen wat de rest was, toch? 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Beginnen met een heel klein, kort kusje was misschien nog wel te overzien. Maia was net zo rood als Agatha en haar haarpuntjes deden ook vrolijk mee. "Ja," ze giechelde een beetje uit ongemak en zocht naarstig naar iets te doen met haar handen of dat het leek waarmee ze bezig kon zijn, want eigenlijk was haar volledige concentratie -en ongeloof- bij dit gesprek aanwezig en dat was misschien niet zo gepast. "Ja... Laten we daar maar mee beginnen..." Als ze dat al ooit zou durven. Nou, voorlopig niet, weet ik toevallig, omdat er al een paar topics met Henry zijn... en ten minste tot oktober wordt er niet gezoend. Daarna valt nog te bezien. 

 

"Hoe is dat?", vroeg ze, nog altijd met die zenuwgiechel in haar keel. "Iemand zoenen?" Tja, Agatha bleef de persoon met de meeste ervaring. Ze had zelfs verschillende jongens gekust. Dus dan kon je misschien nog vergelijken zelfs ook wat een goede kus en wat een slechte kus was. Niet dat Maia dat zo durfde te zeggen, want dan dacht Agatha misschien dat Maia haar te losbandig vond en een oordeel over haar had. Dat was helemaal niet zo. 

 

Knuffelen.. Dat had ze nog niet eens met Henry gedaan. "Telt aan iemands arm lopen ook?" Om de een of andere reden leek knuffelen, dat je zo met je hele lichaam tegen elkaar stond, nog wel intiemer dan een snel vluchtig kusje. Ze knuffelde een vriendin wel eens, maar dat was anders dan wanneer je een jongen knuffelde. Of was er ook zoiets als een vluchtige knuffel , zoals bij vriendinnen, en een innige knuffel, voor bij een geliefde? Ingewikkeld hoor.  "En wat is 'de rest'?"

Share this post


Link to post
Share on other sites

Tja... hoe was het... "In het begin raar," gaf Agatha toe. "Eerst weet je echt niet wat je moet doen en dan lijkt alles in de weg te zitten en weet je niet wat je moet doen, maar daarna..." Ze beet even op haar lippen. "Hoe meer je je begint te ontspannen, hoe fijner het eigenlijk voelt. Alsof je heel dichtbij die persoon bent." En dan wilde je eigenlijk alleen maar dichterbij zijn... Tenminste, afhankelijk van hoe leuk je diegene vond. Bij Noah had ze het zoenen wel leuk gevonden, maar was er niet echt die hitte in haar die haar aanspoorde om dichterbij, dichterbij en dichterbij te komen. Bij Raine was dat anders geweest, maar toen was het allemaal nog zo nieuw...

 

"Ehm," Agatha glimlachte een beetje, "Nee, dat telt toch niet echt." Je kon met iedereen arm in arm lopen, deed ze ook wel eens met haar vriendinnen, maar op zich voelde het wel anders met een jongen. En toen... die vreselijke vraag. Wat was de rest?

 

Agatha bloosde heftig. "Ehm, ik ehm..." Dat waren behoorlijk moeilijke dingen om te bespreken, ze wist echt niet of ze die woorden wel uit haar mond kreeg, hoor! "Ik kan wel een boek voor je vinden?" stelde ze voor, met een bloedrood hoofd. "Ik heb het zelf ook in een boek gelezen... ik was benieuwd waarom vrouwen ongesteld werden, en toen heb ik wat onderzoek gedaan..." Er was echt een hele wereld voor Agatha open gegaan, vanwege haar nieuwsgierigheid, een wereld waarvan ze eigenlijk vond dat alle meisjes daar vanaf moesten weten, maar er was een verschil natuurlijk tussen willen dat iemand er vanaf wist en het er zelf over hebben. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Praten over zoenen was maar moeilijk, hoor. Het was vast voor Agatha ook niet makkelijk, want zij moest alle woorden uitspreken, maar Maia moest het aanhoren en ze wist zichzelf totaal geen houding te geven. Ze durfde haar vriendin nauwelijks aan te kijken, maar ze wist ook niet hoe ze haar gezicht moest houden. Glimlachen voelde raar om te doen, maar te serieus kijken ook. Kijken alsof het haar niets deed, kon ze niet, maar had ze het wel gekund, voelde het ook niet echt als een optie. Aaah. Echt! Hoe ging  je hiermee om?

 

“maar…eh..,” stamelde Maia wat onbeholpen. “Jij was verliefd op de jongens die je zoende, toch?” En dat was Maia niet op Henry. Zou dat uitmaken? Met Ben was dat korte kusje toen heel erg fijn geweest, maar dat zou ze met hem toen misschien al niet eens op eigen initiatief durven te herhalen. En Henry was haar verloofde, dan moest ze het goed doen en daar voelde ze zich niet zo bij. Ah, stel dat ze het fout deed. “Pfoe… Is er een manier om het te oefenen?” En dan oefenen met een niet-persoon. Maia bedoelde nu heus niet dat ze met Agatha wilde oefenen met zoenen –Helaas, want dat lijkt me een hilarisch topic, maar nee.- “Hoe weet je of je het goed doet?”

 

Ja, het blozen werd alleen maar erger en erger.

 

“Oh… Ja. Een boek is goed. Dat is ehm… misschien wel… beter?” Wat had ongesteld zijn te maken met ‘de rest’? Maia had van dit onderwerp dus in het geheel geen verstand. Ze friemelde aan een draadje in haar gewaad en schraapte haar keel. “Waarom eh… worden vrouwen ongesteld?” Dat was nou ook niet een héél gemakkelijk onderwerp, maar het was misschien beter dan het huidige? Of niet… Dat lag dus aan ‘de rest’.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×