Jump to content
Maia de Liedekerken

[1836/1837] To handle yourself, use your head; to handle others, use your heart.

Recommended Posts

Mei 1837 - In de bibliotheek - namiddag - Een tafeltje en wat luxe stoelen achterin de bibliotheek bij het lees- en studiegedeelte.

"If you have good friends, no matter how much life is sucking , they can make you laugh."

 

Plots was Maia weer verloofd geweest. Ze had nog maar net verwerkt dat Benedict niet meer in haar leven zou zijn. Het was een afscheid van een levend persoon, maar mogelijk nog steeds voor altijd, en dat was moeilijk te verkroppen. Ze had echter ook direct ruimte moeten maken om een nieuwe verloofde toe te laten. En daar was Maia niet zo heel erg goed in. Ze was helemaal niet zo goed in de omgang met jongens eigenlijk. Op Benedict was ze verliefd geweest en ze wist pas dat dat wederzijds was toen hij haar een kus gaf bij hun afscheid... 

 

Hoe wist je dat iemand verliefd op je was? Wat moest je doen als je een vriendje had? Telde een verloofde eigenlijk wel als een vriendje? Wat voor dingen werden er eigenlijk van haar verwacht? Want Henry leek wel allemaal verwachtingen van haar te hebben, iets wat ben dan weer nooit zo had gehad? 

 

De antwoorden op deze vragen waren echter niet in een boek te vinden, maar gelukkig had Maia een goede vriendin die heel wat meer ervaring en kennis had van deze zaken; Agatha. Agatha had al twee vriendjes gehad! En ze had al met meerdere jongens gezoend! Raine en Noah en in ieder geval. En ik weet niet of Agatha Maia ooit heeft verteld over Ant, maar ik doe voor nu maar even van niet, want Maia krijgt dat soort dingen toch niet mee en zal er -tot nu toe- ook nooit naar gevraagd hebben. 

 

Een tijdje zaten de meisjes gewoon met elkaar te kletsen, een beetje te mopperen over de examens en de oneindige lijsten aan huiswerk die ze hadden gekregen ter voorbereiding op de toetsen, toen Maia even stil viel, een beetje rood werd... Ze werd namelijk een beetje zenuwachtig nu ze eindelijk durfde te vragen waar ze al een tijdje mee zat.

 

"Agatha? Mag ik iets vragen?," vroeg ze zachtjes, "Heb je wat advies voor me? Voor... hoe om te gaan met mijn verloofde? Henry? Ik snap helemaal niets van hem en volgens mij doe ik echt alles fout." Ze zuchtte lichtjes. "En jij hebt vriendjes gehad. Dus ik dacht... Jij weet vast beter wat jongens verwachten en leuk vinden?"

 

[OOC: Privé met G, topic op verzoek van Margaux] 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ja, in principe had Agatha vriendjes gehad, ja, en daarbuiten ook nog een jongen met wie ze was vreemd gegaan, dus als je er op een bepaalde manier naar keek zou je denken dat ze best wel wat ervaring met Agatha had, maar Agatha vond dat al die keren niet telde. Raine was alleen vanwege liefdesdrank geweest en omdat hij op iemand anders verliefd was en Noah was... nog steeds een ietwat pijnlijk onderwerp, ook al was de relatie zo onderhand langer voorbij dan hij zich afgespeeld had. Oh en dan was er nog Ant, maar... ja. Ant.

 

Dus, Maia die om advies kwam vragen over jongens was... interessant? Raar? Agatha staarde dus even naar haar vriendin. "Ik?" vroeg ze maar, voor de zekerheid, want Maia bedoelde iemand anders, toch? Iemand met meer ervaring, zoals eh... Butterfly of Fanny of ... Heaven? "Ik weet niet of ik zo erg veel over jongens weet, eerlijk gezegd..." Ze kauwde even op haar lip en legde haar veer neer, zodat ze hier wat beter over na kon denken. "Het verschilt wel per jongen, hoor, sommige jongens zijn erg sportief en doen daar graag dingen mee, anderen vinden bijna alles wel leuk." Noah was wat dat betrof makkelijker geweest dan Raine. "Misschien kun je me wat vertellen over Henry? Wat vindt hij leuk?" 

 

En dan was het antwoord natuurlijk 'doe dat', maar het mocht wel iets gecompliceerder zijn dan dat. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Misschien wisten Heaven en Fanny en Butterfly wel meer over jongens, maar aan hen durfde ze dat ook echt niet te vragen hoor. Butterfly rekende ze overigens dan wel weer tot haar vriendinnen, maar de rest was toch wel een beetje intimiderend. Dus dat ging ze dan echt niet vragen. Wat nu als ze haar zouden uitlachen? Agatha had tenminste ook een beetje ervaring en Maia voelde zich bij haar het meeste op haar gemak. Dat was ook wel te zien, want anders had ze nooit ooit haar mond over dit onderwerp opengedaan. 

 

"Henry is van adellijke afkomst en hij kan dansen en paardrijden en alles wat je dan hoort te kunnen. En hij wil graag... dat ik dat ook allemaal leer en een muziek instrument. En allemaal dingen die ik helemaal niet zo goed kan. En hij houdt van feestjes en hij kan heel veel praten." En dat kon Maia ook allemaal niet. Ze zag er nu al zo tegenop dat ze dat allemaal ook moest doen en moest kunnen. Vooral omdat ze het vast niet goed genoeg zou doen en dan had hij vast commentaar of dan zou hij haar nog minder leuk vinden dan hij haar nu vast al vond. Het was gewoon een ramp.

 

"En verder weet ik het niet zo? Ik... Ik heb hem nog niet zo heel veel vragen gesteld..." Want ze had wel wat dingen gevraagd, maar dat had hij ook weer opgevat alsof er een soort oordeel in die vraag zat en zo bedoelde ze het dan weer niet. Of het waren heel algemene vragen en dat zei dan weer niet zoveel over iemand persoonlijk. Als ze zichzelf zo hoorde, dan was het allemaal toch best wel hopeloos.

 

"Misschien moet ik hem een cadeautje geven? Of... iets doen voor hem? Maar ik weet niet wat." Maia kon totaal geen hoogte van Henry krijgen. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ah, ja, Henry leek dus een beetje op het typische adellijke jongen dat je wel eens vaker rond zag lopen op Zweinstein, maar Agatha moest toegeven dat ze nooit met één van hen had gesproken. Waarom zou ze? Ze negeerden haar, zij voelde zich ongemakkelijk bij hen in de buurt omdat ze zo anders waren, en zo kwam er dus nooit een gesprek tot stand. Het was echt een wonder dat ze met drie jongens gezoend had, als ze er zo over dacht.

 

"Nou..." Ze aarzelde een beetje, want wat ze ging zeggen was niet heel erg aardig, maar ze wilde wel Maia helpen. "Hij lijkt me een beetje het type dat erg hm... zelfverzekerd is?" gokte ze. "Dus misschien helpt het als je doet dat je overal van onder de indruk bent en vooral van hem?" Dat was een beetje slijmen en niet helemaal eerlijk, maar het zou wel helpen, dacht ze. "Denk je dat hij het irritant vindt als je hem om zijn hulp vraagt bij bijvoorbeeld leren muziek spelen? Want als het iemand is die helemaal geen tijd met je wilt doorbrengen, kun je hem beter de ruimte geven."

 

En het uitmaken. Oh nee, dat kon niet. Lastig, hoor. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Daar had Agatha absoluut gelijk in. Henry was een en al zelfverzekerdheid. Het was bijna niet voor te stellen dat iemand gewoon nooit leek te twijfelen aan wie hij was en wat hij deed. Hij was wie hij was en had daar vrede mee, was daar tevreden mee en verwachtte ook eenvoudigweg dat anderen hem op die manier accepteerden, nee, dat niet alleen. Dat ze hem gewoon goed en geweldig zouden vinden om wie hij was. Dat was zo anders dan Maia was, zij twijfelde over alles en was er erg goed in om zichzelf naar beneden te praten of er maar gewoon vanuit te gaan dat zij het verkeerd had gedaan. 

 

"Doen alsof alles wat hij doet geweldig is..." Oh, dat was moeilijk. Goed. Dat zou ze in de vakantie, zodra ze niet met haar gehéle lichaamshouding weggaf dat ze nerveus van hem werd en onzeker was, wel kunnen proberen? Want ze moest dat natuurlijk niet doen als er zo doorheen te prikken was en Henry zag dat ze het helemaal niet meende? Want dan maakte ze het vast alleen maar erger. En ha, zo heb ik een verklaring waarom Maia dit pas na de zomervakantie ergens gaat uitproberen om te doen. 

 

"Volgens mij vindt hij het niet erg als ik hem om hulp vraag... En hij zoekt mij ook wel op." Maia drong zich over het algemeen toch niet zo op bij mensen. "Maar als ik het idee krijgt dat hij me zat is, dan zal ik hem inderdaad wel de ruimte geven." Dat zou dan toch aansluiten bij wat ze het liefste deed. Dus dat moest wel lukken. 

 

"Maar hoe zorg jij dat... dat een jongen je dan interessant blijft vinden?" Want Henry zou Maia vast oersaai vinden zodra hij haar wat beter zou kennen. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Op zich klonk Henry in alle eerlijkheid niet echt als een moeilijke jongen om mee om te gaan, hoor, behalve dat hij dus zelfverzekerd was en Maia niet. Maar Henry leek wel de moeite te doen, dus glimlachte Agatha een beetje bemoedigend naar Maia, een glimlach die ietwat van haar gezicht afdroop bij Maia's volgende vraag. Want hoe zorg je ervoor dat een jongen je interessant blijft vinden... daar was Agatha geen expert in. "Ik weet het niet zo goed, hoor," gaf ze toe... En ze beet even twijfelend op haar lip. "Raine vond iemand anders leuk," gaf ze toe, "dus zijn aandacht heb ik niet echt eh... gehouden." De enige momenten dat, achteraf gezien, Raine haar daadwerkelijk interessant had gevonden was als ze hem zoende, maar om dat nou tegen Maia te zeggen?!

 

Het werkte wel, in alle eerlijkheid, want met Noah hielp het ook...

 

"Er is... wel iets..." zei ze aarzelend, "maar je hoort het niet echt te doen als jongedame, dus ik weet niet of ik het je wel moet vertellen." Ja, ga vooral heel cryptisch doen, Agatha. Daar wordt Maia vast helemaal niet nieuwsgierig van. "Maar de vriendjes die ik heb gehad vonden het wel altijd leuk om te... ehm... zoenen." Ze werd best wel rood op dit moment. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Het spijt me van Raine..." Niet dat Maia er ook maar iets aan kon doen. zij was immers niet het andere meisje dat Raine leuk had gevonden of ze hoopte in ieder geval dat zij dat toch niet was, want dat zou wel heel erg onwenselijk, ongepast en ongemakkelijk zijn. Het was echter net zo onvoorstelbaar als onmogelijk. Dus dat zat wel goed. Verder wist Maia echter niet zo goed wat ze erover moest zeggen, want misschien zei ze wel het verkeerde en dan kwetste ze Agatha, of Agataha was nog verdrietig en dan kwetste ze Agatha of ze vroeg iets heel erg ongepasts en dan waren de rapen helemaal gaar.

 

"Zoenen?!"

 

Met hele rode wangen keek Maia naar Agatha. "Oh..." Ben had haar één keer een kusje op de mond gegeven, vlak voordat ze voor altijd afscheid hadden moeten nemen. "Je bedoelt dan gewoon een kort kusje op de lippen?" Ze schraapte wat ongemakkelijk de keel. "Of echt zoenen." Dat wat de ouderejaars wel eens zomaar openlijk op feestjes deden enzo. Dat hoorde je inderdaad niet te doen als jongedame. Waarschijnlijk ook niet als je verloofd was. Zou Henry dat leuk vinden? En waarom dacht ze daar nu aan!

 

Aah.

 

"En verder?", probeerde ze verder te vragen alsof het allemaal de normaalste zaak van de wereld was. Wat niet goed lukte, overigens.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Agatha knikte langzaam terwijl ze haar blik naar beneden probeerde te vestigen, maar toch een beetje nieuwsgierig naar Maia gluurde. Ja hallo, daar kon ze ook niets aan doen, wist je wel niet hoe eng het was om met iemand, vooral iemand zoals Maia, over zoenen te hebben? Een aantal van haar vriendinnen waren niet zo eh... netjes, shoutout naar Fanny en Butterfly, maar Maia was echt het toonbeeld van etiquette. En dat toonbeeld van etiquette had ze nu net verteld dat ze moest gaan zoenen. Aaaaah.

 

"Ehm..." zei ze een beetje ongemakkelijk, want echt verder in detail treden wilde ze niet. "Misschien beginnen met het eerste..." Ze kraste ongemakkelijk met haar veer over een nutteloos stuk perkament dat ze toch weg ging gooien, gewoon om iets te doen te hebben.

 

"Verder..." Nee, niet verder! "Misschien een beetje knuffelen, of zoiets, maar de rest hoor je toch alleen maar te doen na het huwelijk!" Ze knikte ietwat driftig en bietrood. Maia zou vast niet vragen wat de rest was, toch? 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Beginnen met een heel klein, kort kusje was misschien nog wel te overzien. Maia was net zo rood als Agatha en haar haarpuntjes deden ook vrolijk mee. "Ja," ze giechelde een beetje uit ongemak en zocht naarstig naar iets te doen met haar handen of dat het leek waarmee ze bezig kon zijn, want eigenlijk was haar volledige concentratie -en ongeloof- bij dit gesprek aanwezig en dat was misschien niet zo gepast. "Ja... Laten we daar maar mee beginnen..." Als ze dat al ooit zou durven. Nou, voorlopig niet, weet ik toevallig, omdat er al een paar topics met Henry zijn... en ten minste tot oktober wordt er niet gezoend. Daarna valt nog te bezien. 

 

"Hoe is dat?", vroeg ze, nog altijd met die zenuwgiechel in haar keel. "Iemand zoenen?" Tja, Agatha bleef de persoon met de meeste ervaring. Ze had zelfs verschillende jongens gekust. Dus dan kon je misschien nog vergelijken zelfs ook wat een goede kus en wat een slechte kus was. Niet dat Maia dat zo durfde te zeggen, want dan dacht Agatha misschien dat Maia haar te losbandig vond en een oordeel over haar had. Dat was helemaal niet zo. 

 

Knuffelen.. Dat had ze nog niet eens met Henry gedaan. "Telt aan iemands arm lopen ook?" Om de een of andere reden leek knuffelen, dat je zo met je hele lichaam tegen elkaar stond, nog wel intiemer dan een snel vluchtig kusje. Ze knuffelde een vriendin wel eens, maar dat was anders dan wanneer je een jongen knuffelde. Of was er ook zoiets als een vluchtige knuffel , zoals bij vriendinnen, en een innige knuffel, voor bij een geliefde? Ingewikkeld hoor.  "En wat is 'de rest'?"

Share this post


Link to post
Share on other sites

Tja... hoe was het... "In het begin raar," gaf Agatha toe. "Eerst weet je echt niet wat je moet doen en dan lijkt alles in de weg te zitten en weet je niet wat je moet doen, maar daarna..." Ze beet even op haar lippen. "Hoe meer je je begint te ontspannen, hoe fijner het eigenlijk voelt. Alsof je heel dichtbij die persoon bent." En dan wilde je eigenlijk alleen maar dichterbij zijn... Tenminste, afhankelijk van hoe leuk je diegene vond. Bij Noah had ze het zoenen wel leuk gevonden, maar was er niet echt die hitte in haar die haar aanspoorde om dichterbij, dichterbij en dichterbij te komen. Bij Raine was dat anders geweest, maar toen was het allemaal nog zo nieuw...

 

"Ehm," Agatha glimlachte een beetje, "Nee, dat telt toch niet echt." Je kon met iedereen arm in arm lopen, deed ze ook wel eens met haar vriendinnen, maar op zich voelde het wel anders met een jongen. En toen... die vreselijke vraag. Wat was de rest?

 

Agatha bloosde heftig. "Ehm, ik ehm..." Dat waren behoorlijk moeilijke dingen om te bespreken, ze wist echt niet of ze die woorden wel uit haar mond kreeg, hoor! "Ik kan wel een boek voor je vinden?" stelde ze voor, met een bloedrood hoofd. "Ik heb het zelf ook in een boek gelezen... ik was benieuwd waarom vrouwen ongesteld werden, en toen heb ik wat onderzoek gedaan..." Er was echt een hele wereld voor Agatha open gegaan, vanwege haar nieuwsgierigheid, een wereld waarvan ze eigenlijk vond dat alle meisjes daar vanaf moesten weten, maar er was een verschil natuurlijk tussen willen dat iemand er vanaf wist en het er zelf over hebben. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Praten over zoenen was maar moeilijk, hoor. Het was vast voor Agatha ook niet makkelijk, want zij moest alle woorden uitspreken, maar Maia moest het aanhoren en ze wist zichzelf totaal geen houding te geven. Ze durfde haar vriendin nauwelijks aan te kijken, maar ze wist ook niet hoe ze haar gezicht moest houden. Glimlachen voelde raar om te doen, maar te serieus kijken ook. Kijken alsof het haar niets deed, kon ze niet, maar had ze het wel gekund, voelde het ook niet echt als een optie. Aaah. Echt! Hoe ging  je hiermee om?

 

“maar…eh..,” stamelde Maia wat onbeholpen. “Jij was verliefd op de jongens die je zoende, toch?” En dat was Maia niet op Henry. Zou dat uitmaken? Met Ben was dat korte kusje toen heel erg fijn geweest, maar dat zou ze met hem toen misschien al niet eens op eigen initiatief durven te herhalen. En Henry was haar verloofde, dan moest ze het goed doen en daar voelde ze zich niet zo bij. Ah, stel dat ze het fout deed. “Pfoe… Is er een manier om het te oefenen?” En dan oefenen met een niet-persoon. Maia bedoelde nu heus niet dat ze met Agatha wilde oefenen met zoenen –Helaas, want dat lijkt me een hilarisch topic, maar nee.- “Hoe weet je of je het goed doet?”

 

Ja, het blozen werd alleen maar erger en erger.

 

“Oh… Ja. Een boek is goed. Dat is ehm… misschien wel… beter?” Wat had ongesteld zijn te maken met ‘de rest’? Maia had van dit onderwerp dus in het geheel geen verstand. Ze friemelde aan een draadje in haar gewaad en schraapte haar keel. “Waarom eh… worden vrouwen ongesteld?” Dat was nou ook niet een héél gemakkelijk onderwerp, maar het was misschien beter dan het huidige? Of niet… Dat lag dus aan ‘de rest’.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ehhh... "Niet... helemaal," gaf Agatha bloedrood toe, want dit was zo beschamend! Maia was vast iemand die zich heel keurig aan de regels hield en dan moest Agatha even gaan uitleggen dat van de drie jongens die ze gezoend had, ze eigenlijk maar op één verliefd was geweest. "Ik heb wel eens gezoend met iemand op wie ik niet verliefd was." Dat was een beetje de beste manier waarop ze het kon zeggen, hoopte ze. "Maar mensen doen daar niet zo moeilijk over, hoor," plakte ze er snel en een beetje ongemakkelijk aan vast. "Tenminste, als je duidelijk weet hoe de ander zich voelt..." Anders werd het toch wel een beetje kwetsend, Raine. 

 

"Niet echt, ben ik bang," glimlachte Agata verontschuldigend. "Het is vooral veel uitproberen... En soms kan het een beetje ongemakkelijk zijn." Maar hopelijk had je dan iemand aardig die het je wel wilde leren. Eén ding dat Raine wel goed had gedaan was Agatha goed leren hoe ze moest zoenen. Dus, yay? "Maar dat maakt niet uit, als de jongen waarmee je zoent een beetje aardig is begrijpt hij dat heus wel." En misschien had hij zelf ook nooit met iemand gezoend. Wist ze eigenlijk niet. Ze wist dat Maia verloofd was, maar Henry kende ze eigenlijk alleen uit de lessen. Het leek een beetje een typische Zwadderaar...

 

Gelukkig, Agatha kon gewoon een boek op zoeken voor Maia. Ze haalde toch een tikje opgelucht adem en wilde al wegdraaien naar de boekenkasten, maar toen vroeg Maia er toch nog een vraag over. Ze kon het niet helemaal laten om haar gezicht wat te vertrekken, willen dat mensen ergens vanaf wisten was heel iets anders dan er daadwerkelijk over moeten praten, maar zei toch moedig: "Als je ongesteld raakt, is het ehm... een teken dat je kinderen kunt krijgen." Ze hield haar blik maar keurig afgewend van Maia. "Hoeft natuurlijk nog niet, we zijn nog heel jong, maar het kan." Was dat genoeg uitleg?! 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Je kon dus ook mensen zoenen waar je niet verliefd op was. Over het algemeen kon je anderen dus gewoon zoenen. Maia was verloofd met Henry en dus zou ze hem gewoon moeten kunnen zoenen, zonder dat hij daar moeilijk over zou doen. Dat was wel een geruststelling, al durfde ze het zelf voor nu nog even niet. Ze wist ook niet wanneer ze het wel zou durven, maar tot die tijd kon ze dan maar beter zoveel mogelijk informatie verzamelen. "Je weet zeker dat dat niet erg is? Want alle volwassenen doen er heel geheimzinnig over?" Misschien was dat wel omdat zoenen leidde tot 'de rest' en Maia wist nog niet precies wat die rest was, maar dat was waarschijnlijk iets wat alleen voor binnen het huwelijk bedoeld was. 

 

"Ik kan me ook haast niet voorstellen dat het niet ongemakkelijk is de eerste keer. Ik doe dan vast alles fout..." Het ging bij Maia vast niet zoals het ging in de romantische boeken of de liefdesgedichten uit de tijd van ridders en jonkvrouwen. En Henry was wel aardig. Dus dat zou in theorie wel goed moeten komen, dan. Ah, ze werd nu al zenuwachtig bij het idee. Misschien was het beter nog even te wachten of misschien zou Henry wel het initiatief voor de eerste zoen nemen. Dat zou het allemaal al de helft makkelijker maken... Maar dan was het weer niet iets waarmee zij hem had blij gemaakt. Het was ingewikkeld. Maia wist niet of ze het allemaal nog wel snapte. Ze sloot even haar ogen. Ze wilde het goed doen met haar relatie. Agatha wist van alle mensen nog het beste hoe je met jongens om moest gaan en hoe je een vriendje kreeg. Dat was dus leuke dingen samen doen en zoenen. Check. 

 

Ongesteldheid was dus voor kinderen en Maia kreeg grote ogen. Ze wilde nog helemaal geen kinderen. "Dat kan toch niet gebeuren door zoenen, he? Want dan moet ik dat misschien toch maar niet doen." Ze beet op haar lip. Misschien hadden op Zweinstein wel veel meisjes stiekem gezoend en hadden er daarom de afgelopen jaren wel regelmatig meisjes met dikke buiken rondgelopen. Dat was wel een enge gedachten. Dus nee. Dan moest ze misschien ook maar met zoenen wachten tot na het huwelijk. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Oh nee, vast niet!" haastte Agatha zich om te zeggen, met een bemoedigende glimlach. "Het is niet zo moeilijk, hoor, zolang je maar niet per ongeluk op zijn tong bijt, of zoiets, valt het allemaal wel mee." Dat was niet helemaal waar, maar wel grotendeels. Zoenen was in principe niet zo heel moeilijk, je plaatste vooral je mond op de ander en dan ging het redelijk vanzelf. Ja, er waren altijd wel wat manieren om het te verbeteren, minder tong, minder slijm, geen knoflook eten, dat soort dingen, maar in het algemeen leek het haar prima iets dat Maia wel kon.

 

Dus, zoenen, geen probleem.

 

Tot Maia begon te denken dat je daar kinderen van kon krijgen. "Oh nee, nee, nee, nee, nee," barstte Agatha er zo snel mogelijk uit. "Nee, nee, nee, van zoenen kun je niet zwanger worden!" Oh Morgana, waarom legden moeders dit niet uit aan hun kinderen?! Ja, Agatha had geen moeder, maar Maia toch wel? "Daar eh... is iets meer voor nodig." Ze draaide zich semi-koppig, semi-wanhopig om naar de boekenkasten en begon er snel doorheen te zoeken. "Zoenen... zoenen is onschuldig," legde ze ondertussen maar aan Maia uit. "Daar kun je niets van krijgen en zo, maar het is intiem, dus vandaar dat je het niet zo snel hoort te doen." Het was wel leuk, overigens...

 

"Voor zwanger worden moet je toch vooral... naakt zijn." Ze begon diep rood te blozen en begon nog wanhopiger door de boeken te zoeken. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Voor nu was Maia gerustgesteld over het feit dat je blijkbaar niet zo heel erg veel fout kon doen met iemand zoenen. Ze moest niet bijten, nou dat ging lukken en verder moest het vanzelf gaan en een man, Henry, zou het vast wel leuk vinden om te doen en dan hoefde ze alleen de aanzet te geven en daarna nam hij die leiding vast van haar over. Dus behalve een laadruimte aan moed, had ze hier verder niet zoveel voor nodig. Daar zou ze een half jaar overigens heel anders over denken -bedankt Agatha-, maar dat kon ze nu natuurlijk nog helemaal niet weten. 

 

"Gelukkig!, zei ze opgelucht, want dat zou kussen anders wel gevaarlijk maken. Maar het was onschuldig en niet moeilijk. Veilig en aangenaam. Op deze manier werd ze er wel een beetje meer nieuwsgierig naar. Met Ben was het toen ook goed gegaan. En ze had het fijn gevonden. En ze was nog niet verliefd op Henry, maar misschien kwam dat wel vanzelf als ze met Henry zoende, want ze was het hem ergens wel verplicht ooit van hem te houden of toch zoveel mogelijk. "Word je verliefd van zoenen?", vroeg ze Agatha in navolging van haar gedachte. Het was intiem en intiem zijn was iets voor verliefde mensen, toch? 

 

"En naakt zoenen?" Maia giechelde even. "Ik geloof niet dat een jongen me ooit zelfs maar zonder kousen heeft gezien! De enige die Maia ooit naakt had gezien was haar moeder. Ook bij de meisjes op school, kleedde Maia zich toch altijd netjes om achter een kamerscherm of in de badkamer. Dus het idee dat ze ooit haar kleren uit zou doen bij Henry. Help. Ze werd er helemaal knalrood -inclusief rode haren- en giebelig van. "Dat heb jij toch nog nooit gedaan?" Want dat ging wel weer een beetje ver. 

 

Alsjeblieft, Agatha, vind dat boek!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nou, Maia, sorry D: Wist Agatha veel dat Henry soms zo moeilijk kon doen? Jongens waren soms zo lastig, want ze hadden elk een andere mening en hoe durfden ze, eigenlijk? Hadden ze niet door dat meisjes het nodig hadden dat alle jongens precies voorspelbaar waren? Maar helaas, helaas, een eigen mening, en zoiets.

 

"Hm, nee, op zich niet..." Agatha beet even op haar lip terwijl ze nadacht over hoe ze dat nou echt het beste uit kon leggen. "Maar als je op iemand verliefd bent heb je vaak het verlangen om hem te willen zoenen, om dichter bij iemand te zijn... maar daar hoef je niet verliefd voor te zijn en je wordt er ook niet per se verliefd van." Verliefd kon je van zoveel dingen worden, van de manier waarop hij naar je glimlachte, van de manier waarop hij je even liet voelen alsof je er voor bestond om gezien te worden in plaats van altijd maar opzij geschoven te worden, van de voorzichtige manier waarop hij met je omging, van de manier waarop hij je soms vederlicht aanraakte... Ze zuchtte even.

 

Maar die boeken, die boeken... Ze schoof nog steeds boeken aan de kant, liet haar vingers over de kaften glijden, maar niets leek op het boek dat ze zelf had gelezen. Verdorie, dit was toch de goede hoek? 

 

"Nee, nee," zei ze snel, dieprood. "Ik eh... nee. Nog niet." Nog niet omdat ze het ooit wel wilde doen, omdat ze nieuwsgierig was... "Oh, hier!" Dankbaar greep ze met haar vingers het boek vast en trok het naar zich toe. "Ehm... zal ik het voor je lenen? Voor het geval dat je niet wilt dat de bibliothecaris het ziet..." Zij was al door die schaamte heen gegaan. "Je kunt het natuurlijk ook in de bibliotheek lezen..." 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Pfoe, jeetje, Agatha, al deze informatie was wel heel erg nieuw voor Maia en het was allemaal ook zo anders dan ze dacht dat de wereld in elkaar zat. Hoe had ze moeten weten dat je dus ook mensen kon zoenen als je niet verliefd was. Je hoefde er ook niet per se verliefd van te worden? In sprookjes, en dat was ongeveer de ervaring die Maia had met romatiek, waren prinsen en prinsessen -of toch minstens de hoofdpersonen- altijd verliefd wanneer ze hun 'true love's kiss' met elkaar uitwisselden en daarna leefden ze lang en gelukkig. Of ze hadden hun eerste kus pas bij het huwelijk en dan wisten ze meteen dat alles op deze manier goed was.

 

"Ik lees het wel in de bibliothee-...oh nee, want stel dat iemand me het ziet lezen..." Maar Maia wilde het inderdaad ook niet op haar eigen naam lenen. Stel dat iemand ooit zou nagaan wie welke boeken leende en ze dan ook bij Maia zouden kijken en dan zou ze daar straks vragen over krijgen of dan kwam het in de schoolkrant en dan zou iedereen denken dat Maia obscene gedachten had. "Maar ik kan jou dat toch niet voor mij laten doen..." Want stel dat het Agatha's reputatie zou verpesten? "We kunnen de kaft misschien transfigureren? En dan in de bibliotheek lezen?"

 

En Agatha had het nog niet gedaan... Nog niet... Dus ooit wel... Maia zou het ook ooit doen... Met Henry... En die realisatie maakte haar hele kapsel prachtig roze van kleur. Oeps. Verder totaal niet opvallend. Aah. Maia sloeg de handen voor haar gezicht. "Dit ga ik echt pas over tien jaar doen hoor..." Ze kon zich niet voorstellen het al eerder te willen. Al kon het natuurlijk geen kwaad om tegen die tijd goed voorbereid aan al dit soort activiteiten te beginnen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Ik heb het boek al eerder eens uitgeleend," glimlachte Agatha. "Als extra bron voor bij een heelkunde opstel, dus niemand gaat vast rare dingen denken als ik het nog een keer op mijn naam uitleen." Ook al had de bibliothecaresse toen wel gevraagd of Agatha echt dit boek wilde lenen, maar gelukkig was ze koppig genoeg geweest om ja te zeggen. Maia zou vast geen woord durven uit te brengen, dus als ze haar vriendin op die manier kon helpen... dan was dat snel geregeld, toch? "Dus als je dat liever hebt... het is een optie?" 

 

Maar een boek lenen was makkelijker dan eh... dat soort dingen daadwerkelijk te bespreken. Agatha bloosde zelf ook en keek even weg. "Je hoeft het niet eerder te doen dan je er klaar voor bent," knikte ze, hoewel dat makkelijker gezegd was dan gedaan... en vooral als je ging trouwen. "Je verloofde lijkt me best aardig," hoewel wel een beetje... arrogant, "dus hij gaat je vast niet dwingen... En wie weet hoe je er later over denkt..." Ze beet even op haar lip. "Het ehm... zoenen voelt best fijn..." En de aanrakingen op zich ook wel, dus ze kon zich wel voorstellen waarom mensen dit deden...

 

"Het eh... hoort prettig te zijn..." 

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Oh... Ja... Dat is natuurlijk ook een goede reden.." Ze lachte wat ongemakkelijk. "Daarom staat het natuurlijk...überhaupt... in de bibliotheek?" Ze streek een lok haar weg achter haar oor en kon zichzelf wel voor haar hoofd slaan dat de onschuldige  reden niet eens bij haar was opgekomen. Dat was toch ernstig? Wat zei dat over haar? Misschien was ze wel helemaal niet zo netjes als ze altijd dacht. Helemaal niet, nu ze er ook over wilde lezen. Ze aarzelde. "Of is het misschien toch beter als ik Henry het me op termijn gewoon laat leren?" Al was het wel weer extra zenuwslopend om zoiets onvoorbereid aan te gaan. Ze keek vragend naar Agatha, alsof het meisje het orakel was voor al Maia's vragen op dit vlak. 

 

"Wanneer ben je ooit klaar voor zoiets?" Maar Henry was inderdaad wel aardig. Maia knikte. "Alleen wel moeilijk te begrijpen... Hij lijkt altijd zoveel te verwachten en net altijd wat anders dan ik ben of ik uit mezelf zou geven." Ze zuchtte. "Ik zou willen dat ik enorm zelfverzekerd was en extravert. Dat zou het leven zoveel makkelijker maken." Maar dat was ze niet. Dus het had ook geen zin om daar heel lang over door te piepen. "En ik denk dat hij sowieso wel wacht tot we getrouwd zijn. Dat hoort. Dat is nog wel even. Misschien ben ik er tegen die tijd wel klaar voor?"

En anders... "Maar anders moet het wel gewoon op de huwelijksnacht... Want...je moet het huwelijk consumeren." Anders was het niet geldig.

 

"Vind jij het prettig?", vroeg ze, niet goed nadenkend vanwege al het ongemak en haar onhandigheid in de situatie. Ze besefte pas nadat ze de vraag had uitgesproken wat ze had gezegd en kleurde weer. "Sorry! Daar hoef je geen antwoord op te geven..." Oh, lekker bezig, Maia!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oh, wat wilde Agatha graag dat ze hier alle antwoorden over had, dat ze dit zonder schaamte uit kon leggen en dat ze Maia precies kon vertellen wat ze wel of niet moest doen, maar ten eerste was het allemaal niet zo simpel om te kunnen bepalen wat iemand anders moest doen en ten tweede... ze schaamde zich wel. Het was nou eenmaal maatschappelijk een beschamend onderwerp en Agatha was dan wel moedig, maar moedig betekende niet dat je die schaamte niet voelde.

 

"Ehm... misschien..." aarzelde Agatha een beetje. "Zelf vind ik het prettig om te weten wat er gaat gebeuren, eerlijk gezegd." Ze bladerde een beetje ongemakkelijk door het boek heen, vooral om zichzelf een houding te geven. "Stel je voor dat Henry niet alles weet of misschien verkeerde dingen heeft geleerd..." Dan wist Maia het altijd tenminste zelf nog. Dat was de reden dat ze er zelf zo gretig naar had gezocht, plus dat ze gewoon erg nieuwsgierig was geweest.

 

"Dat weet ik niet echt," gaf Agatha toe. "Wanneer je er niet bang voor bent, denk ik..." Dus wanneer je je vertrouwd bij iemand voelde. Maar Maia zou op een dag trouwen en dan moest het inderdaad sowieso wel... "Ja, hopelijk," glimlachte ze een beetje moedig.

 

Dat droop overigens direct van haar gezicht af, hoor, toen Maia die vraag stelde. Ze bloosde weer dieprood. "Ik ben nog nooit echt met iemand naar bed geweest," zei ze snel. Nog niet, tenminste, over een jaar kon ze daar wel wat anders van zeggen. "Maar..." Maar ze had wel gezoend. En Ant had wat gevoeld. En ze had zelf wat geëxperimenteerd. "Maar wat ik wel heb gedaan voelt wel... goed." 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×