Jump to content
Sign in to follow this  
Titiana Dickson

[1837/1838] I got zero filter, no dignity and the intention to make it all your problem

Recommended Posts

8 juni 1837

 

Titiana was getrouwd en enigszins bitter en permanent boos op de godganse wereld, maar dat hield haar niet tegen om zich op te houden in de Wegisweg om zich daar te goed te doen aan alle winkels daar. Ergens was het een prima systeem: ze werd gelukkig van geld uitgeven en van niet in Hawks buurt zijn en ta-da! Niemand had hier last van. Behalve dan mensen die het belangrijk vonden om zuinig te zijn, maar ah, Titiana vond zuinigheid slechts teken van een armzalige ziel en dat was heel erg haar probleem niet, dada, ga ergens anders maar zeiken over de morele gebreken van waarde hechten aan alles wat materieel was en ze vijf seconden toevallig nog niet gehad had.

 

En soms, soms kwam ze mensen tegen die ze kende en soms vond ze het ook effectief de moeite om ze aan te spreken in plaats van ze met opgetrokken neus te negeren en hoewel ze Elise Stonetree eigenlijk niet zo’n ontzettend boeiend kind vond, was ze wel grappig en enigszins ontvlambaar en dat was altijd leuk om mee te babbelen.

 

Ja, nee, Titiana vond zichzelf heel zielig, maar dat hield niet in dat ze enige intentie had een beter persoon te worden, sorry, schat, tragische achtergrondverhaaltjes waren geen belofte voor een puur innerlijk. Het enige wat het inhield, was een beurse plek op je begeestering en een verraderlijke mondtrek als het over het gevoelige onderwerp in kwestie ging. Niets meer en niets minder.

 

Had je als buitenstaander eigenlijk niet zoveel aan.

 

‘Elise!’ kirde ze vrolijk, haar armen kort, heel kort om de ravenklauwer heenslaand, waarna ze haar snel bekeek, alsof ze haar al een hele tijd niet meer gezien had. ‘Hoe is het met je, lieverd? Nog vaak langs kapotte trappen gegaan om andere mensen de schuld te geven?’ Ze glimlachte guitig. ‘Mag je best zeggen, hoor! Ik zal je geheime hobby wel voor me houden. Al veel gekocht hier?’

 

OOC: Privé met Maxime! <3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Elise was al zo verstandig geweest om alvast alle boeken voor het volgende jaar te gaan kopen. Ze wist dat het aan het einde van de zomervakantie altijd zo belachelijk druk was en daar had ze dus echt geen zin in. Ze ging naar de vijfde en dat was best wel wat. Volgend jaar kon ze dan vakken laten vallen en dat klonk wel heel goed voor haar. En daarnaast was ze nog steeds Hoofdmonitor van Ravenklauw en had ze nog minder zin om tussen de koters door naar haar boeken te gaan zoeken. Maar net nadat ze de boekenwinkel uit was gegaan en haar nieuwe boeken in een tas had gezet, kwam ze Titiana Guyette tegen, oh wacht, Dickson. Kom op man, als je met iemand seks moest hebben, kies dan tenminste een fatsoenlijk persoon of een fatsoenlijke familie uit zeg. (sorry) 

 

"Oh, hoi Titiana," zei Elise, die haar tegenzin in het gesprek nog enigszins probeerde te verbergen. Straks ging er weer iets kapot en werd de schuld weer op haar afgeschoven. En buiten Zweinstein was de "ik ben een Hoofdmonitor-kaart" iets minder bruikbaar dan de "ik ben rijk-kaart." "Oh, dat was echt hy-stair-ical," zei ze sarcastisch daarna. (not sorry)  "Ben jij nog langs die trappen gegaan en spijt gehad dat ze al kapot waren voordat jij ze had kunnen breken?" 

 

"En met mij gaat het prima, maar met jou moet het vast beter gaan, nu je getrouwd en wel bent, mevrouw Dickson. En ja, ik heb al mijn spullen voor volgend jaar gekocht, dus ik ben klaar. Ik kan wel met je meegaan, als je niet weet wat je voor school moet kopen. Snap ik ook wel, als je toch maar je tijd verdoet met het vernietigen van trappen."

Share this post


Link to post
Share on other sites

‘Ik heb alleen maar trappen gezien die jouw hulp niet meer nodig hadden, lieverd.’ Ze glimlachte guitig. ‘’t Ziet ernaar uit dat we nog een misdadiger in ons midden hebben!’ Was dat niet enig? ‘Wat spannend!’ Ze had zelf nog weleens een trap gesaboteerd, op één van die momenten dat ze moest voelen dat haar leven aan haar was en niet aan hem, maar ze had echt niet de tijd om achter elke kapotte trap ooit te zitten, sorry, hoor. Op zich was het wel een stunt, gewoon elke trap eens vernielen. Zij opgesloten in haar eigen lijf, iedereen opgesloten. Zoiets.

 

‘Oh, ja,’ knikte ze heftig. Ze haatte Hawk, maar ze gunde het Elise echt voor geen meter om te weten dat ze niet op en top gelukkig was in elk aspect van haar leven. Rotkind. ‘Het was een beetje onverwacht, maar het is zelfs nog beter dan ik gedacht had.’ Heel erg. Haar hand gleed naar haar buik, ostentatief. ‘En deze hier wordt ook al groot! Ging allemaal zo snel.’ Ze zou het later bijna missen. ‘Vertel, vertel, heb jij nog wat met je leven gedaan? En nee, ik ben hier niet voor boeken, ik heb een leven buiten Zweinstein. Dat snap jij vast niet.’

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×