Jump to content
Caspian Thwaite

[18361/1837] Never ending story

Recommended Posts

Woensdag 31 mei 1836

 

 

Feesten, of nee het idee van een feest gaf Caspian altijd stress. Als hij eenmaal aanwezig was dan dronk hij gewoon net teveel bier dan goed voor hem was, kopieerde de dingen die zijn vrienden zeiden, zorgde dat hij iemand anders belachelijk maakte voor hij de grap van de week werd en vermaakte zich eigenlijk prima. Maar het idee was altijd enger dan hoe het werkelijk was, dan had hij immers de tijd om zich druk te maken over wat er kon gebeuren, wat hij kon verpesten en alle doemscenario’s die zijn reputatie voor eeuwig en altijd zouden verpesten.

 

En het eindfeest, dat was nog een stukje erger. Het eindfeest was een beetje het laatste feest op Zweinstein en als hij hier voor schut zou staan dan zouden alle andere keren dat hij zich er vlekkeloos doorheen gewalst had niet uitmaken want mensen herinnerde zich altijd vooral je binnenkomst en exit. Zijn binnenkomst was niet spectaculair geweest want hij was nooit spectaculair geweest tot zijn ouders ineens die erfenis kregen (nog meer reden voor al die zenuwen hij moest ineens een hele hop inhalen in die jaren die hij nog over had op school). Maar dit was dus zijn kans om een beetje goed herinnerd te worden.

 

Misschien had hij zich meer op zijn examens moeten focussen dan op wat hij ging doen op het eindfeest, waarvan hij tot dit moment niet eens wist wat er gedaan werd.  (De leraren hadden kut geheimzinnig gedaan en het was hem ook niet gelukt om er voor deze onthulling achter te komen wat het hele plan was. Fuck, had hij dat moeten doen? Was hij populairder geweest als hij het eerder door had gehad dan de rest). Punt was hij had het weggaan van school veel meer als het ulitieme examen gezien dan eh de examens en daarom een hoop verkloot.

 

Gelukkig had hij geld nu, dan maakte wat je haalde als cijfers niet veel uit.

 

Cijfers maakten nu ook niet veel uit want het was tijd om te feesten en eerlijk hij was oprecht wel impressed bij hoe alles eruit zag. “Kom we gaan zwemmen! ”, schreeuwde hij enthousiast naar wat mensen om hem heen en rende naar de dichtstbijzijnde zwembadmeer dat hij kon vinden. In tegenstelling tot voor zijn examens had hij de laatste tijd voor zwerkbal ziek hard getraind dus elk excuus om je shirt uit te trekken was een goede.

 


Eindfeest! Het is niet echt duidelijk in mijn post (still give me likes tho) maar de leraren hebben de afgelopen tijd heel geheimzinnig gedaan over een supergrote heg met een gesloten poort die op het terrein stond. De avond voor vandaag heeft elke leerling een gouden sleutel gekregen en achter de poort ligt een magische secret garden thing met allemaal meertjes, barretjes voor drank, mooie bloemen, hangmatten en allemaal van dat soort dingen. Ik vind het trouwens prima als er leerlingen zijn die al eerder hebben ingebroken (het is logisch dat mensen het proberen het is Zweinstein) maar er is wel echt gewerkt om het moeilijk te maken dus houdt hier wel please rekening mee dat niet ineens vijftig mensen al eerder er geweest zijn <3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Harold's eerste jaar van Zweinstein was al bijna voorbij, wat betekende dat hij morgen weer naar huis zou moeten en dat was in alle opzichten echt een enorme tragedie. Zo'n enorme tragedie dat hij helemaal niet kon genieten van het eindfeest, want morgen, MORGEN, moesten ze weer naar huis! Dag, prachtig kasteel met duizenden gangen, dag, laat kunnen opblijven omdat niemand hen tegenhield, en dag tegen zijn allerbeste vriend Valor.

 

"Ik wil niet naar huis!" klaagde hij tegen Valor, terwijl hij uit frustratie wat gras uit de grond trok. "Thuis is het stom en hier is het leuk! Dus... kunnen we niet iets verzinnen om te blijven?" 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Agatha had een vreselijke gedachte (vond ze zelf, in de praktijk viel het hartstikke mee, hoor), maar dat was dat ze niet naar huis wilde. Ze had tot deze kerst nog nooit een vakantie doorgebracht op Zweinstein, maar het was een fantastische vakantie geweest (buiten het feitje om dat ze was vreemdgegaan en toen haar relatie had moeten uitmaken). Zweinstein was fijn, het was gezellig, ze had hier haar vriendinnen en thuis had ze eh... een koude zolderkamer waar ze de hele vakantie in moest doorbrengen, dus... yay.

 

Maar tja, tijdens de zomervakantie kon ze niet op Zweinstein blijven. Dus zat er niets anders op dan proberen zo vrolijk mogelijk te blijven tijdens dit feest, want ze zaten echt in een prachtige tuin die de leraren speciaal hiervoor hadden gemaakt en in de verte riep een zevendejaars dat hij wilde gaan zwemmen en eerlijk gezegd wilde Agatha dat ook.

 

"Wie gaat er mee?" vroeg ze aan één van haar vriendinnen met een heldere glimlach. Ik heb geen zin om een specifiek iemand te vragen, dus ben je bevriend met Agatha, voel je geroepen! "Het is hier zo prachtig en het water is vast heerlijk warm!" 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Natuurlijk was ook Wren op het eindfeest. Het was een prachtige tuin, haast idyllisch, en er was genoeg te zien en te beleven. Met wat vriendinnen had ze een rondje gelopen, ze had een drankje gedronken met Moraine en ze was uiteindelijk in de hangmat naast Gideon geëindigd. Althans, dat was waar ze zich nu bevond. Ze keek hem met een glimlachje aan. Hun vriendschap was wel weer redelijk genormaliseerd de afgelopen maanden. Toch bleef die spanning een beetje tussen hen in hangen, maar ze durfde er op dit moment echt niet iets mee te doen. Alleen vanaf morgen zou iedereen naar huis gaan en dan zouden ze elkaar drie maanden niet meer zien. Wren wist dat ze spijt zou hebben als ze niet op zijn minst een praatje met Gideon had aangeknoopt. Nu zou misschien nog op zijn minst met hem kunnen afspreken dat ze elkaar zouden schrijven.

 

"Hey", zei ze zo luchtig mogelijk.

 

"En? Zie je er tegenop om naar huis te gaan?" Want ze wist wel een beetje dat zijn grootouders echt heel vervelende mensen waren. "Ga je de zomer weer werken?" De afgelopen zomer had Gideon bij haar ouders in de winkel gewerkt en had hij bij haar familie gelogeerd. Dit jaar was dat er niet van gekomen. Het had misschien vast gemogen, maar Wren had het hem niet durven aanbieden, want dan dacht hij vast dat ze nog achter hem aanliep. Zo vragen naar zijn vakantieplannen moest echter wel kunnen, toch? Dat was iets wat gewone vrienden deden. Gideon en Wren waren immers heel gewoon bevriend. Ze zou heus ooit van haar gevoelens voor hem afkomen. Echt.

 

@Gideon Kingston

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hij had nooit veel mensen om hem heen gehad die hij vertrouwde, en nu Moraine die vreselijke stunt pulled had en hem verraden had door net zo te zijn als elke andere Faulkes-Davenport waar hij een diepe, bittere, onderhuidse en bovenhuidse woede voor koesterde, waren het er nog wat minder. Maar Wren was Wren en ze as altijd er geweest zelf in tijden dat hij daar niet echt bij stilgestaan had of zelfs zijn best had gedaan om het vooral te ontdoen en haar zover mogelijk weg te duwen. Dus nu hij hier met Wren in de hangmat lag en hun vriendschap weer een klein beetje het fundament had teruggevonden voelde hij zich voor het eerst in tijden weer op zijn gemak bij iemand.

 

Eh nee niet echt”, zuchtte hij en gooide verveeld een steentje in het meer vanaf zijn hangmat om iets omhanden te hebben. Ze maakte hem nog altijd zenuwachtig , onder andere omdat hij naast haar vriendschap eigenlijk een hoop meer wilde, en dat hij zijn handen heel ergens anders wilde hebben dan om de steentjes die hij nu probeerde te gooien vanuit een gespeelde nonchalance. Maar hij had haar vriendschap gemist, en hij haar nodig dus nu moest hij gewoon die gevoelens verdrinken tot ze niet meer aan zijn oppervlakte zouden komen.

 

Moraine gaat trouwen dus het hele huis zal wel vol zitten met eikels, en eerlijk ik herken haar niet echt meer (zacht uitgedrukt), “dus zin in haar heb ik ook weer niet. En thuis is gewoon niet thuis en ik kan niet wachten tot volgend jaar, zodra ik een echtte baan heb ben ik weg daar en kom ik nooit meer terug. Sorry voor het verpesten van de sfeer, heb eh jij wel zin in je vakantie

Share this post


Link to post
Share on other sites

Thuis was niet zo erg want thuis waren een hele hoop mensen die hij had gemist. Maar thuis was nog geen Zweinstein en Valor had een redelijk fear-of-missing out, ook was hij er heilig van overtuigd dat in een eeuwenoud magisch kasteel veel meer zou gebeuren dan in zijn huis in de zomervakantie (of er nou mensen waren op Zweinstein of niet, want hallo magie), dus naar huis gaan was veel erger dan niet naar huis gaan.

 

Bovendien zou het fantastisch zijn om hier te zijn als niemand anders er was. Want dan waren er geen regels, geen ouderlijk toezicht, en dat was toch wel een droom.

We moeten zorgen dat we niet naar huis moeten dan, ik heb laatst iets gehoord over mantels die je onzichtbaar maken, denk je dat we een van die kunnen vinden en dan verstoppen we ons en we worden vast niet opgemerkt in de massa en dan kunnen we hier blijven

 

Hij negeerde voor het gemak even dat zijn moeder docent hier was en dat als er naar iemand gezocht zou worden hij waarschijnlijk best hoog stond.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ja, onzichtbaarheidsmantels! "Geweldig idee," grijnsde hij naar Valor, maar eigenlijk was het helemaal niet zo'n geweldig idee. Sorry, mijn lieverds, jullie zijn echt heel lief, maar hoe gingen ze in vredesnaam een onzichtbaarheidsmantel vinden? Ze kenden niet eens iemand die er één had (ik gok erop dat Eric er één, of misschien zelfs meer, heeft, maar dat Harold daar geen weet van heeft. Voor zover hij wist op dit moment kwam hij uit een nobele familie, die zich altijd keurig aan de wet hield. Ha.) , dus een onzichtbaarheidsmantel vinden zou lang niet zo makkelijk zijn.

 

Maar ja, wisten Valor en Harold veel.

 

"Wie zou er één hebben, denk je?" vroeg hij fluisterend. "Professor Otrosvky? Die is altijd heel eng!" En enge mensen hadden onzichtbaarheidsmantels, wist iedereen. "Laten we wegglippen en door zijn kantoor zoeken!" 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hallo, Butterfly werd gevraagd, want Butterfly wilde graag zwemmen (zat in haar naam) (snap je hem) (ik ben de grappigste persoon ooit) en dat wilde ze best met Agatha doen, want Agatha was een goede vriendin en. Uh. Ik ben het doel van deze zin kwijt, maar we kunnen het erop houden dat Agatha en Butterfly vriendinnen zijn en samen gaan zwemmen.

 

Ik heb vandaag echt de beste posts ooit.

 

‘Kom, laten we gaan,’ zei ze enthousiast, Agatha’s hand vastnemend om Ervoor Te Gaan en boem, patat, dat was in het water gesprongen en Agatha was er vast overheen dat ze over dingen wilde nadenken, toch. Ze giechelde, eenmaal erin. ‘Dit was echt een stuk minder warm dan ik verwacht had.’ Ze keek even naast zich. ‘Zullen we iemand natspetteren?’ Ze keek Agatha vragend aan. ‘Zeg het eens, is er nog iemand op wie je “wraak” wil nemen?’

Share this post


Link to post
Share on other sites

Moraine was nog steeds Wrens beste vriendin. Dus ze wilde het meisje niet afvallen. Wel vond ze het vervelend voor Gideon dat hij zich zo rot voelde en dat hij zich thuis helemaal niet meer thuis voelde. Ze wist dus niet echt wat ze moest zeggen, maar er waren gelukkig ook nog heel andere manieren dat je ergens op kon reageren. Voorzichtig pakte ze zijn hand en ze kneep er zachtjes in. "Het komt wel goed." Woorden die vaak zo leek waren, zo leeg leken en alleen werden gezegd als iemand niets beters kon verzinnen om te zeggen, wanneer je niets anders voor iemand kon betekenen. Wren kon echt wel iets voor Gideon betekenen.

 

Met de Loterij 1 januari had Wren immers een huis gewonnen. En ze was al zeventien. Dus ze mocht van haar ouders haar vakantie doorbrengen in het huis in Zweinsveld. Daarbij was ze tegenwoordig ook Klassenoudste en dat was maar al te meer bewijs dat ze verstandig en verantwoordelijk was. Daarom kreeg ze deze kan. Die drie maanden tussen twee schooljaren door mocht ze alvast voor proef op zichzelf wonen. Ze moest wel één keer per week bij haar ouders helpen en nog steeds werken in de dierenwinkel. Dus het was niet alsof ze plots helemaal vogelvrij en zonder toezicht was, maar het was iets. En het zou dus iets kunnen betekenen voor Gideon.

 

"Je mag wel bij mij logeren deze zomervakantie? Ik heb een eigen huisje in Zweinsveld. Als je leuk vindt?" Wren glimlachte voorzichtig. "Geen ouders, geen andere familieleden. Je mag er een eigen slaapkamer voor jezelf inrichten, als je wilt?" Steels keek ze naar hem opzij, peilde ze zijn reactie. "We moeten dan wel een corvee-rooster maken." Want sorry, Gideon, Wren ging niet in haar eentje het hele huis schoonmaken als je zonder huur of bijdrage de hele zomer bij haar mocht komen logeren. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oke” knikte Valor want hij zag geen reden om nee te zeggen. Zijn beste vriend had een goed idee, ze hadden een plan, ze hadden een doel, ze hadden een avontuur. Dit was niet veel anders dan alle sprookjes die hij altijd las en ze moesten nu alleen het doel nog bereiken om hun lang en gelukkig zomer in een leeg kasteel door te kunnen brengen.

 

Oh en als we het niet kunnen vinden dan kunnen we ons altijd gewoon nog verstoppen. Maar een mantel is wel beter want daar hebben we later nog wat aan”.

 

Wie zegt dat Valor niet goed was in vooruit denken is een grote leugenaar!!!!!!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Madeline had een dubbel gevoel bij dit eindfeest, want afgelopen week had ze officieel besloten dat ze volgend jaar niet terug zou komen naar Zweinstein. Dat betekende dat ze school zou verlaten zonder diploma en ergens was dat een enge gedachte, maar ook wel opwindend, een avontuur waarvan ze benieuwd was waar het haar zou brengen. Iedereen zei altijd dat je zonder diploma minder mogelijkheden had, maar Madeline was een koningin in het creëren van mogelijkheden, dus tot nu toe maakte ze zich daar nog geen zorgen over. Ze had het alleen nog aan niemand verteld, maar he dat kwam vast vanzelf. Ze moest alleen even... het juiste moment vinden. En de juiste mensen, want het was eigenlijk niet de bedoeling dat haar ouders hier van zouden horen tot het haar goed uitkwam. 

 

Gelukkig was een feest goede afleiding en Maddie vond dat de leraren zich dit jaar toch wel overtroffen hadden. De plek van het feest was prachtig, een mooi decor voor een goede afsluiting en tot haar grote vreugde was het ook eindelijk eens mooi weer, zeer geschikt om een duik te nemen, dus toen één van haar beste vrienden het water in dook volgde Maddie lachend zijn voorbeeld. "Cassie!" kirde ze vrolijk in zijn oor, terwijl ze van achter haar armen om heen sloeg en hem een kus op zijn wang gaf. "Laatste eindfeest. Heb je al zin in de toekomst?"

Share this post


Link to post
Share on other sites

Eh, nee, Agatha was er eigenlijk niet overeen dat ze over dingen wilde nadenken, maar het was nu al te laat want ze lag al in het water en ach, het was een keertje ook niet zo erg. Het was maar zwemmen en ze had het zelf voorgesteld. En daarbij mocht ze Butterfly en wilde ze niet op de laatste dag van het jaar ruzie schoppen, dus... besloot Agatha gewoon vrolijk te zijn! 

 

Moesten meer mensen eens proberen.

 

"Oh ja," gaf Agatha toe, toen ze eenmaal haar adem weer terug had gevonden, en ze rilde een beetje want het water was inderdaad nog best wel wat frisjes. Maar dat was oké, ze raakte er snel genoeg aan gewend en het had wel wat, dat frisse water ook. "Ik ben bang dat ik niet goed ben in wraak nemen," lachte ze, "Ik zou echt niet weten op wie ik dat zou willen doen! Behalve..." En snel spetterde ze wat water naar Butterfly. Gewoon, omdat het kon. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Harold knikte enthousiast, want natuurlijk konden ze zich verstoppen! Was echt een geweldig idee, er was vast niemand in de achthonderd jaar dat Zweinstein bestond op het idee gekomen om zich te verstoppen op school zodat ze niet naar huis hoefden, want wie zou daar nou aan kunnen denken? Ja, Harold en Valor waren vast de enigen.

 

Justin-Timberlake-Blank-Stare.gif?fit=24

 

Ja jongens, vanaf nu ga ik gifs gebruiken in mijn posts. Zijn jullie er klaar voor? 

 

"Ok, kom!" riep Harold, ietwat te hard voor zo'n geheime missie, en hij rende er al vandoor voordat Valor mogelijk van mening had kunnen veranderen, maakt niet uit. "Zeg..." vroeg hij, terwijl ze de tuinen uitliepen, "waar is Ostrovsky's kantoor eigenlijk?"

 

Justin-Timberlake-Blank-Stare.gif?fit=24

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oh, ja, op haar kon ook. Omdat Butterfly zo’n luid gillerig kind was, slaakte ze een kort gilletje en spetterde ze meteen wat terug, take that, bitch, en daarna lachte ze. Gewoon. Mood swings, dat soort dingen, als je als tiener niet elke vijf seconden een ander humeur had, was je dan wel echt een tiener? En nu moeten jullie allemaal “ja, Margaux, zo werkt dat” zeggen, want anders ben ik mijn excuus kwijt en dat kunnen we niet hebben.

 

‘Ga je nooit passiefagressief zijn tegen mensen die een keer rot tegen je deden dan?’ Hallo, wat was dat? Ze klakte met haar tong. ‘Agatha, dat moet je eens leren.’ Ze keek even rond. ‘Kijk, zij daar heeft een keer bij me afgekeken en toen heb ik ervoor gezorgd dat de jongen met wie ze naar een feestje wou gaan met mij ging.’ Ze knikte wijs. ‘Hij ging na vijf minuten haar opzoeken, maar het was het waard.’

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Nee, eerlijk gezegd niet," gaf Agatha toe. Nou ja, ze had vast wel eens ooit passief-agressief gedaan, het kon haast niet anders, maar ze kon zich echt niet herinneren wanneer dan en waarom. 

 

"En voelde je je toen niet schuldig?" vroeg Agatha, toen ze haar blik liet glijden naar het meisje even verderop, dat vrolijk met haar vriendinnen een eindje verderop op het strand lag. Oh ja, haar herkende ze wel uit de klassen, maar Agatha dacht niet dat ze ooit met haar gesproken had. Misschien eventjes kort een keertje, zo'n gesprek van 'oeps, je staat in de weg' 'oh sorry ik ga al aan de kant'. "Niet dat je je schuldig moet voelen," haastte Agatha zich om er bij toe te voegen, terwijl ze wat natte haarlokken uit haar gezicht duwde, "Maar... ik zou me heel schuldig voelen, denk ik." 

Share this post


Link to post
Share on other sites

‘Waarom zou je je schuldig voelen?’ informeerde Butterfly nieuwsgierig, vlak vooraleer ze zich omdraaide en het Meisje™ natspetterde en alvast Agatha’s pols vastgreep om giechelend een aantal meter verderop te gaan rondhangen. ‘Zo erg is het allemaal niet, toch?’ Gewoon er een beetje voor zorgen dat niemand stierf van je passiefagressief gedrag en tadaaaaa, opgelost.

 

‘Is er echt niemand op wie je een beetje boos bent dan?’

 

Bizar. Butterfly was altijd op iedereen boos.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Waarom Agatha zich schuldig voelde? Omdat ze sinds ze drie jaar oud was was aangeleerd dat ze zich overal schuldig over moest voelen omdat ze andere mensen ten last was, en dat was geen makkelijk beeld om door te prikken, ook al vond ze zo onderhand dat haar oom en tante wat overdreven. "Oh, geen idee," zei ze, terwijl ze haar schouders even ophaalde, want dat was geen leuk gesprek op dit feestje. Je kon niet midden in een feest ineens je hele familiegeschiedenis uit gaan leggen en wat je allemaal dwars zat. "Ik wil anderen niet kwetsen, of zo." Dat was toch logisch genoeg?

 

Was er iemand op wie ze een beetje boos was? "Oh, ehm..." Ze keek even rond. "Hij daar," knikte ze naar Butterfly. "Hij lachte me laatst uit omdat hij mijn jurk lelijk vond. Maar hij had vast gewoon een slechte dag, of zo?" Ze beet even ongemakkelijk op haar lip. Het was ook een ouderejaars, die zou vast niet blij zijn als twee meisjes 'wraak' op hem namen... "Ik kan hem beter negeren." 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Goh, ja, het was best mogelijk dat Butterfly zo nu en dan mensen gekwetst had met de manier waarop ze zich gedroeg, maar… heel eerlijk? Dat was heel jammer en zo, maar ze hield nooit zodanig lang vast aan woede en deed nooit iets zodanig drastisch dat ze echt het gevoel had dat ze zich er schuldig om moest voelen. Ernstige dingen haalde ze gewoon niet uit klaar. Eén keer een date stelen verpestte een mensenleven niet, één keer iets gemeens zeggen veranderde iemands zelfbeeld niet, dat soort dingen.

 

‘Hij vond je jurk lelijk?!’ Huh. Agatha had een prima smaak, wat voor een onzin was dat nu weer… ‘Dat hij een slechte dag heeft, betekent niet dat jij er ook één moet hebben, toch? Kan echt niet.’ Als hij zich kut had gevoeld, was dat heel jammer voor hem, maar echt, Agatha’s jurk dan gaan uitlachen, hielp ten eerste hem geen zier en zorgde er ten tweede alleen maar voor dat Agatha zich onzeker voelde. Toppe manier om om te gaan met je tegenslagen, hoor. ‘Je moet toch wel voor jezelf opkomen?!’

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Nee, ja, daar heb je op zich gelijk in," gaf Agatha toe, met een ongemakkelijke blos op haar gezicht die steeds dieper werd. Ze zakte maar een beetje verder weg in het water om zich een houding te geven, want dit was gewoon een beschamend gespreksonderwerp, in alle eerlijkheid. Wat moest ze hier nou op zeggen? "Maar..." Ze beet op haar lip, want Agatha zou dan moeten toegeven dat ze gewoon niet goed was in voor zichzelf opkomen, dat ze alleen altijd maar het tegenovergestelde was geleerd. 

 

"Wat zou je willen doen, dan? Als wraak?" 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Goh, wat wilde Butterfly als wraak doen? Eigenlijk dacht Butterfly daar zelden echt over na, ze hing aan Fanny en samen verzonnen ze wel wat, en als ze het alleen deed, was het het eerste het beste waar ze toevallig op kon komen en dat was genoeg, meestal, meestal was dat eenvoudigweg wel genoeg. ‘Weet ik niet zo goed,’ gaf ze eerlijk toe. Butterfly had heel veel fouten, maar ze wilde wel altijd haar best doen om eerlijk te zijn.

 

‘We kunnen…’ Ze keek eens nadenkend rond. ‘Kijk, hij zit ook in het water – wil je hem kopje onder duwen?’

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×