Jump to content
Andromache Moyle

[1836/1837] Common enemies make for bitter friends

Recommended Posts

Dinsdag 9 mei 1837 - 's middags - een niet langer stil hoekje van de bibliotheek

 

Oké, tijdens de examens zou er toch minstens een regel moeten zijn dat leerlingen die geen examens hadden verbannen werden uit de bibliotheek. Andromache was druk bezig geweest met te studeren, en ze was echt niet de enige hier, bijna de hele bibliotheek zat vol, maar toen begon er ineens een zesdejaars hard te huilen.

 

Huilen was op zich ook wel prima, het waren de examens en Andromache kon zich wat stress heus wel voorstellen, maar de jongedame in kwestie begon hardop snikkend tegen haar vrienden uit te leggen dat haar vriendje haar had gedumpt vanwege haar neushaar. Oké, fijn voor haar, maar was dat echt het probleem van de hele bibliotheek?

 

"Ongelooflijk," zuchtte Andromache, terwijl ze het meisje en haar vriendinnen een duistere blik toewierp. "Zesdejaars zijn echt zo kinderachtig." Zij niet, natuurlijk niet. Zij was volwassen.

 


 

Privé met @Yara Foulkes-Davenport <3 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoewel Yara best veel studeerde in de rustige omgeving van haar eigen appartement, had ze er vandaag voor gekozen om samen met wat vriendinnen in de bibliotheek te studeren. Ze wilde immers niet overkomen als een nerd of een kluizenaar en logischerwijs moest je daarvoor zo nu en dan ergens je neus laten zien.  Of samen met een Ravenklauwer studeren in de bibliotheek nu echt schreeuwde 'ik ben geen nerd' was nog maar de vraag, maar goed... in tijd van de P.U.I.S.T.-examens was studeren toch redelijk de geaccepteerde norm en kwam ze er maar mooi mee weg.

 

"Zij heeft écht nog geen idee wat de ware problemen in het leven zijn. Wedden dat ze de 'grote boze buitenwereld' niet aankan?" Ze trok een gezicht. "Ik vraag me af of zij ook het type is dat al een zenuwinzinking heeft als iemand een keer niet naar haar glimlacht. En alleen maar naar school gaat, in de hoop dat hier ergens een jongeman rondloopt die zó wanhopig is, dat hij met haar wil trouwen."

 

Janken over neushaar in de bibliotheek was een halsmisdaad.

En zó irritant.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oh ja, Andromache was het helemaal eens met Yara. Oké, niet over het feit dat een Ravenklauwer zijn direct betekende dat je een nerd was, dank je wel, Yara, wat lief van je, maar wel dat dit meisje het nooit zou kunnen overleven in de boze buitenwereld. Of waarschijnlijk in deze bibliotheek, want ik heb het vermoeden dat Andy en Yara nou eenmaal niet de meest aardige meisjes ter wereld zijn. Ligt totaal aan de wereld, natuurlijk, en niet aan hen, dank je wel.

 

"Ha," lachte ze even kil, "er wil toch niemand met haar trouwen? Haar neushaar is vast niet eens het enige probleem wat ze heeft." Ze wierp een schattende blik op het meisje. "Ze doucht vast nooit en verdrinkt zichzelf dan in parfum zodat andere mensen het niet ruiken." 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Met een vergelijkbaar lachje trok Yara haar neus op. "Ha, ja... van die mensen waarbij je haast stikt in de wolk van parfum rondom zich... zo'n penetrante lucht waarvan iedereen spontaan op de vlucht gaat." Parfum moest je, zoals wel meer in het leven, doseren, omdat overdaad wel degelijk schaadde en niemand wilde toch dat mensen spontaan misselijk en naar adem happend begonnen te kokhalzen wanneer je voorbij liep. 

 

"En ze was waarschijnlijk niet eens haar handen voor het eten en ze zit overal steeds aan met die vieze vingertjes. Aan haar puisten, in haar neus, in haar oren, friemel, friemel, friemel. Kan niet anders, als je die rouwranden onder haar nagels ziet. Ik bedoel, het is niet alsof ze zich verder erg nuttig maakt..." Als ze net als al die huffelpuffers steeds in de aarde zat te wroeten bij kruidenkunde, dan was zoiets ergens nog te begrijpen. Nu kon het enkel haar eigen lichamelijke vuil zijn wat zich onder die nageltjes ophoopte. "Het is toch schandalig dat wij in eenzelfde ruimte moeten verblijven als zij."

Share this post


Link to post
Share on other sites

Andromache trok vies haar neus op bij alles wat Yara zei, want hoe waar het hoogstwaarschijnlijk wel was, het was zo vies om überhaupt maar over na te denken! Nooit je handen wassen voor het eten en die vingers, bah! Andy rilde een beetje. "Ik ga straks direct een bad nemen, denk ik," zei ze, terwijl ze een laatste boze blik wierp op de jongedame. "Anders voel ik me echt nooit meer schoon. Zo met heel veel zeep." Maar zelfs dat was misschien niet genoeg om dit vieze gevoel weg te krijgen.

 

"Dat ze dit soort meisjes op Zweinstein toelaten," zuchtte Andy. "Je zou denken dat ze hiervoor regels hebben, iets over dat je de basisregels van hygiëne kent." Zouden ze haar van school gestuurd kunnen krijgen? Hm, vast niet... Helaas. 

 

"Of zou ze met een leraar naar bed gaan om ervoor te zorgen dat ze niet wordt weggestuurd?" 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Een bad was wel een goed idee. Ze waren toch wel erg dichtbij dit heel erg smerige meisje geweest. "Misschien kan ik het mijn man eens vragen? Hij is leraar? Of hij weet wat de regels zijn omtrent persoonlijke hygiëne bij leerlingen." Hij was docent Fabeldieren. Dus het kwam vaak genoeg voor dat hij ook naar eenhoorn raak, of onder de modder of vuil zat, maar Irwin ging altijd direct douchen en was dan thuis altijd erg netjes en schoon. Ze had hem nog nooit stinkend of bezweet op de bank aangetroffen bijvoorbeeld. "Ik kan me niet voorstellen dat de betere families willen dat hun kinderen hun in één ruimte met een stelletje halve zwervers moeten doorbrengen." Goed, het was misschien een béétje overdreven, maar met alle stress voor de examens was het gewoon heel erg lekker om iemand even volledig af te katten en op zo iemand af te geven op elke manier denkbaar.

 

Opnieuw trok Yara haar neus op. "Eww, met een leraar?" Oh, oops, zij was er met eentje getrouwd, maar dat was anders. "Welke leraar zou zich tot dat niveau verlagen?" Herstelde ze zich snel. "En dan met zó iemand." Ze snoof even. "Vast die Tristan, denk je niet? Volgens mij pakt hij alles wat maar een beetje naar hem glimlacht." In gedachten ging ze de andere leraren na, op zoek naar een mogelijk slachtoffer van hun geroddel. Ze lachte zachtjes. "Of misschien wel met die nieuwe schoolinspecteur? Die Graham? Die is altijd zo keurig en netjes. Misshcien houdt hij dan wel juist van een beetje smerig in bed?"

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×