Jump to content
Andromache Moyle

[1836/1837] Common enemies make for bitter friends

Recommended Posts

Dinsdag 9 mei 1837 - 's middags - een niet langer stil hoekje van de bibliotheek

 

Oké, tijdens de examens zou er toch minstens een regel moeten zijn dat leerlingen die geen examens hadden verbannen werden uit de bibliotheek. Andromache was druk bezig geweest met te studeren, en ze was echt niet de enige hier, bijna de hele bibliotheek zat vol, maar toen begon er ineens een zesdejaars hard te huilen.

 

Huilen was op zich ook wel prima, het waren de examens en Andromache kon zich wat stress heus wel voorstellen, maar de jongedame in kwestie begon hardop snikkend tegen haar vrienden uit te leggen dat haar vriendje haar had gedumpt vanwege haar neushaar. Oké, fijn voor haar, maar was dat echt het probleem van de hele bibliotheek?

 

"Ongelooflijk," zuchtte Andromache, terwijl ze het meisje en haar vriendinnen een duistere blik toewierp. "Zesdejaars zijn echt zo kinderachtig." Zij niet, natuurlijk niet. Zij was volwassen.

 


 

Privé met @Yara Foulkes-Davenport <3 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoewel Yara best veel studeerde in de rustige omgeving van haar eigen appartement, had ze er vandaag voor gekozen om samen met wat vriendinnen in de bibliotheek te studeren. Ze wilde immers niet overkomen als een nerd of een kluizenaar en logischerwijs moest je daarvoor zo nu en dan ergens je neus laten zien.  Of samen met een Ravenklauwer studeren in de bibliotheek nu echt schreeuwde 'ik ben geen nerd' was nog maar de vraag, maar goed... in tijd van de P.U.I.S.T.-examens was studeren toch redelijk de geaccepteerde norm en kwam ze er maar mooi mee weg.

 

"Zij heeft écht nog geen idee wat de ware problemen in het leven zijn. Wedden dat ze de 'grote boze buitenwereld' niet aankan?" Ze trok een gezicht. "Ik vraag me af of zij ook het type is dat al een zenuwinzinking heeft als iemand een keer niet naar haar glimlacht. En alleen maar naar school gaat, in de hoop dat hier ergens een jongeman rondloopt die zó wanhopig is, dat hij met haar wil trouwen."

 

Janken over neushaar in de bibliotheek was een halsmisdaad.

En zó irritant.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oh ja, Andromache was het helemaal eens met Yara. Oké, niet over het feit dat een Ravenklauwer zijn direct betekende dat je een nerd was, dank je wel, Yara, wat lief van je, maar wel dat dit meisje het nooit zou kunnen overleven in de boze buitenwereld. Of waarschijnlijk in deze bibliotheek, want ik heb het vermoeden dat Andy en Yara nou eenmaal niet de meest aardige meisjes ter wereld zijn. Ligt totaal aan de wereld, natuurlijk, en niet aan hen, dank je wel.

 

"Ha," lachte ze even kil, "er wil toch niemand met haar trouwen? Haar neushaar is vast niet eens het enige probleem wat ze heeft." Ze wierp een schattende blik op het meisje. "Ze doucht vast nooit en verdrinkt zichzelf dan in parfum zodat andere mensen het niet ruiken." 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Met een vergelijkbaar lachje trok Yara haar neus op. "Ha, ja... van die mensen waarbij je haast stikt in de wolk van parfum rondom zich... zo'n penetrante lucht waarvan iedereen spontaan op de vlucht gaat." Parfum moest je, zoals wel meer in het leven, doseren, omdat overdaad wel degelijk schaadde en niemand wilde toch dat mensen spontaan misselijk en naar adem happend begonnen te kokhalzen wanneer je voorbij liep. 

 

"En ze was waarschijnlijk niet eens haar handen voor het eten en ze zit overal steeds aan met die vieze vingertjes. Aan haar puisten, in haar neus, in haar oren, friemel, friemel, friemel. Kan niet anders, als je die rouwranden onder haar nagels ziet. Ik bedoel, het is niet alsof ze zich verder erg nuttig maakt..." Als ze net als al die huffelpuffers steeds in de aarde zat te wroeten bij kruidenkunde, dan was zoiets ergens nog te begrijpen. Nu kon het enkel haar eigen lichamelijke vuil zijn wat zich onder die nageltjes ophoopte. "Het is toch schandalig dat wij in eenzelfde ruimte moeten verblijven als zij."

Share this post


Link to post
Share on other sites

Andromache trok vies haar neus op bij alles wat Yara zei, want hoe waar het hoogstwaarschijnlijk wel was, het was zo vies om überhaupt maar over na te denken! Nooit je handen wassen voor het eten en die vingers, bah! Andy rilde een beetje. "Ik ga straks direct een bad nemen, denk ik," zei ze, terwijl ze een laatste boze blik wierp op de jongedame. "Anders voel ik me echt nooit meer schoon. Zo met heel veel zeep." Maar zelfs dat was misschien niet genoeg om dit vieze gevoel weg te krijgen.

 

"Dat ze dit soort meisjes op Zweinstein toelaten," zuchtte Andy. "Je zou denken dat ze hiervoor regels hebben, iets over dat je de basisregels van hygiëne kent." Zouden ze haar van school gestuurd kunnen krijgen? Hm, vast niet... Helaas. 

 

"Of zou ze met een leraar naar bed gaan om ervoor te zorgen dat ze niet wordt weggestuurd?" 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Een bad was wel een goed idee. Ze waren toch wel erg dichtbij dit heel erg smerige meisje geweest. "Misschien kan ik het mijn man eens vragen? Hij is leraar? Of hij weet wat de regels zijn omtrent persoonlijke hygiëne bij leerlingen." Hij was docent Fabeldieren. Dus het kwam vaak genoeg voor dat hij ook naar eenhoorn raak, of onder de modder of vuil zat, maar Irwin ging altijd direct douchen en was dan thuis altijd erg netjes en schoon. Ze had hem nog nooit stinkend of bezweet op de bank aangetroffen bijvoorbeeld. "Ik kan me niet voorstellen dat de betere families willen dat hun kinderen hun in één ruimte met een stelletje halve zwervers moeten doorbrengen." Goed, het was misschien een béétje overdreven, maar met alle stress voor de examens was het gewoon heel erg lekker om iemand even volledig af te katten en op zo iemand af te geven op elke manier denkbaar.

 

Opnieuw trok Yara haar neus op. "Eww, met een leraar?" Oh, oops, zij was er met eentje getrouwd, maar dat was anders. "Welke leraar zou zich tot dat niveau verlagen?" Herstelde ze zich snel. "En dan met zó iemand." Ze snoof even. "Vast die Tristan, denk je niet? Volgens mij pakt hij alles wat maar een beetje naar hem glimlacht." In gedachten ging ze de andere leraren na, op zoek naar een mogelijk slachtoffer van hun geroddel. Ze lachte zachtjes. "Of misschien wel met die nieuwe schoolinspecteur? Die Graham? Die is altijd zo keurig en netjes. Misshcien houdt hij dan wel juist van een beetje smerig in bed?"

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Oh ja, Johnson, zeker!" Die man was zo... raar, met hoe hij zich gedroeg, alsof hij nog zelf een leerling was. Andy voelde zich altijd te goed voor zijn lessen, maar helaas was Bezweringen een belangrijke basisvak en dus had ze niet, realistisch gezien, het vak kunnen dumpen, ook al was de neiging groot geweest. Een goede leraar maakte alles zoveel beter, maar helaas. "Denk je?" vroeg ze, verbaasd. "Hij?" Ja, hij was inderdaad wel heel keurig en netjes, maar als hij van smerig hield zou Andromache niet dat verwachten. "Wat jammer," zuchtte ze, "hij was best knap." Een beetje Andy's type.

 

"Met welke leraar, je man natuurlijk buitengesloten," Andromache wapperde het bestaan van Irwin Foulkes-Davenport even weg, "zou je naar bed gaan? Als je per se moest kiezen?" En dat was best een lastige keuze, hoor, als je de schoolinspecteuren niet mee mocht nemen waren de meeste leraren... tja. Interessant.

 

Andy bedoelt hier ordinair. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

De schoolinspecteur knap? Yara had eigenlijk nooit op die manier naar de man gekeken. Ze fronste even. "Misschien ook niet... Maar hij moet een geheim hebben. Kan niet anders, toch? Als je zo netjes en correct bent? Dan moet je iets verzinnen." Ze klakte met haar tong. "Maar ik denk dat je gelijk bent... onhygiënisch is misschien minder passend. Wat denk jij dat het is?" Of eigenlijk was de vraag natuurlijk wat Andy hoopte dat het was. Yara was wel benieuwd; over wat voor soort dingen zou haar vriendin stiekem fantaseren? "Wie zouden we zover kunnen krijgen hem een tijdje te volgen? Ik bedoel, zijn vrouw heeft net een kindje, dus bij hen thuis zal het vast zo spannend zijn  als in een naaiatelier." Ha, ha...ze hield van woordgrapjes.

 

Oh, wow. Dat was een persoonlijke vraag. Yara trok een wenkbrauw op.

 

"En met wie jij? Behalve de schoolinspecteur?" Al moest ze nu natuurlijk wel een antwoord verzinnen. Mmm. "En we moeten kiezen..." Dan werd het tijd om ze eens allemaal op een rijtje te zetten. Lastig hoor, want eigenlijk had ze in geen een echt interesse.

 

"Nou professor Ostrovsky zit in een rolstoel. Dus die valt af. Die kan vast niet eens met iemand naar bed."

"Montgomery... mm, die is nog wel leuk... maar is die ook niet zo super emotioneel babyfanaat de laatste tijd?"

"Whitley is een zijden sok. Yuck."

"Evergreen is oud. Hij zou volgens mij nog mijn opa kunnen zijn."

"Martels is vaag en wazig en...raar."

"Johnson hadden we al gezegd, die is gewoon een sukkel en kinderachtig."

"Mm... Sterling... is ook niet verkeerd.... Ja. Als ik moest kiezen, dan zou die het worden."

 

De nieuwe gymleraar werkte er nog niet tijdens Yara's schoolperiode. Dus die laat ik even buiten beschouwing.

"Nu jij." Het liefst ook van allemaal even een korte en kritische keuring alsjeblieft, dankjewel. Inclusief haar echtgenoot, uiteraard.

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Hmmm..." Any beet even op haar lip, terwijl ze goed nadacht over wat James Graham interessant zou vinden in bed. "Misschien schoolmeisjes?" giechelde ze. "Er moet toch een reden zijn dat hij op Zweinstein is komen werken. Of misschien houdt hij juist heel erg van leraressen." Ja, er was vast een lerares die een affaire met hem had... Of misschien had hij een affaire met de andere schoolinspecteur. Die zaten toch vaak met zijn tweeën in dat kantoortje...

 

"Nou, welk meisje is wanhopig genoeg om te proberen een getrouwde man te verleiden?" giechelde Andromache. "Het is haast jammer dat Daniella Adler van school af is, die leek altijd het type om op de eerste de beste man te springen die ze kon vinden!" Maar verder was Daniella een vreselijk kind en mocht ze ver uit de buurt van Andy blijven, dank je wel. "Ooh, wat dacht je van Madeline Rosanvallon?" Ja, die had ze laatst nog naakt gezien en iedereen die in het openbaar haar kleding uittrok was een slet. 

 

"Hm... Nee, Ostrovsky is echt niet geschikt." Sneu voor die man, hoor, maar Andy hoefde zich toch niet tot dat niveau te verlagen? "Montgomery... Hij is zo... huisvaderlijk. Op een slechte manier. Bij Whitley ga je dood aan verveeldheid... Martels wil ik echt niet bij me in de buurt hebben en Johnson ook niet..." Ze kauwde even op haar lip. "Kijk, Evergreen is oud, ja, en hij stinkt vast naar modder, maar het kan erger. Sterling is inderdaad niet zo slecht, maar wel heel arm..." Dan had ze liever Evergreen, op de één of andere manier. "En jouw man..." Ze fronste haar wenkbrauwen. "Hij doucht wel, toch?" 

 

Altijd belangrijk om te weten. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Wie hield er nu van leraressen? Daar was toch niet zoveel spannends aan? Tenzij?... Yara giechelde. "Misschien wordt hij wel graag met een liniaal op zijn billen geslagen." Ze kon het niet helpen ook hardop te lachen. Wel achter haar hand natuurlijk, want ze waren in de bibliotheek en voor je het wist kreeg je allemaal dodelijke blikken toegeworpen. Niet dat ze daar niet tegen kon, maar vanaf dan zouden mensen wel extra op hun gesprek gaan letten. "Schoolmeisjes lijken me aannemelijker. Dan houdt hij vast van uniformen. Hij is zelf ook altijd strak in pak." Dus dat straalde toch wel iets in die richting uit. 

 

"Ohh. Dat is een goed idee. Hoe moeilijk moet het zijn om haar te overtuigen?" Waarschijnlijk was ze al om als ze tegen miss Rosanvallon zouden zeggen dat de man een schoolmeisjes-fetisj had en dat ze dat graag wilden proberen of iets in die trant. Ze moesten nog maar even nadenken over de formulering. "Zij is wel het type dat extra opgewonden raakt omdat iets niet mag of een taboe is." Dat straalde ze gewoon uit. Slet stond inderdaad nog net niet op haar voorhoofd geschreven. 

 

"Ja, Sterling is inderdaad wel een beetje een sloeber..." Maar Evergreen was echt heel bejaard. Ze durfde te wedden dat zijn billen al lubberden en dat het daar beneden heel verrimpeld en verschrompeld was. Ew. Daar wilde ze verder niet over nadenken. Gelukkig begon Andy over háár man. Wat? Lachend trok ze een wenkbrauw op. "Ja, hij doucht. Heel netjes elke dag en extra als hij bezweet of vies is van zijn Fabeldieren." Ze had hem in ieder geval nog nooit kunnen betrappen op stinken. 

 

"Staat hij nu op nummer één?" Yara zuchtte een beetje dramatisch. "Waar moet het heen met de wereld als douchen een criteria is waardoor je de meest interessante man verwoord." Ze keek haar vriendin aan. "Hopelijk hebben onze ogen op de universiteit na de zomer meer geluk." En als de docenten niet voldeden, dan misschien nog de ouderejaars studenten. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oh hemel, James Graham die op zijn billen werd geslagen met een liniaal, Andromache kreeg spontaan de slappe lach van dat idee en met moeite wist ze een hand voor haar mond te slagen zodat niet iedereen haar zou horen in de omgeving. Jeetje. Dan was een schooluniform toch een stukje... normaler. "Als hij een leraar was geweest zou ik denken dat hij het zelf leuk vindt om met die liniaal te slaan," kreeg ze er net uit tussen al dat gegiechel door. Het moest toch wel dat hij ets interessant vond in bed? Mannen zo strak in het pak moesten een uitlaat hebben.

 

"We hoeven vast alleen maar te zeggen dat we Graham hadden betrapt op dat hij een beetje te lang naar haar keek," zei Andy, toen ze eindelijk weer wat was gekalmeerd. "Dan springt ze er wel op." Figuurlijk gezien. Of letterlijk, het ging hier wel over Madeline Rosanvallon.

 

"Jouw man staat alleen op nummer één omdat de rest zo'n ramp is," plaagde Andromache Yara. "Maar geen zorgen, ik zou dat nooit doen." Met de man van één van haar beste vriendinnen naar bed gaan kon echt niet, hoor, en het was niet alsof Andromache zoveel regels had. Dus de regels die ze wel had, daar hield ze zich braaf aan. "Dan zou ik mijn weg eerder langs alle andere leraren heenwerken." En weer giechelde ze even, maar niet zo luid, hoor.

 

"Maar nu ik het over jouw man moest hebben..." Ze kauwde even op haar lip. "Je hebt mijn adoptievader wel eens gezien, toch? Wat vind je van hem?" 

 

Wat, dit was hetzelfde, toch? Het was niet alsof ze echt familie was van Hector Moyle. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Het was inderdaad moeilijk om niet teveel herrie te maken in de bibliotheek. Yara grinnikte achter haar boek en fluisterde een spreuk waarmee ze hun stemmen wat konden dempen. Dat zou de bibliothecaresse vast ook erg prettig vinden. "Ja, dat is een goed idee. Dat hij een tijdje naar haar staarde de eerste keer dat het ons opviel. En toen we erop gingen letten ook dat hij als ze voorbij liep nog even achterom keek. Misschien zelfs dat we hem betrapten op een lichte blos? Graham is wel het type man wat flink kan blozen, denk je niet?" Heel stiekem hoopte Yara dat Madeline er inderdaad letterlijk en in het openbaar bovenop zou springen, want dan hadden ze de zomervakantie tenminste nog wat leuke roddels om te bespreken. "Ja, kom, moet een beetje vuur in die man. Anders moet mijn zus zich toch wel dood vervelen met hem." Want Graham was nu eenmaal haar zwager. Niet dat ze hem dan verder echt goed kende, want hij zei nooit zoveel en was altijd politiek correct. Saai dus. Oersaai. Weet je ook meteen waarom ze tot vandaag nooit op een dergelijke manier naar de man had gekeken. 

 

"Oh, nou, daar maakte ik me ook geen zorgen over. Andy. Daar zijn we toch vriendinnen voor." En Irwin was nu ook weer niet zo makkelijk om de vinger te winden. Die zou flirtpogingen waarschijnlijk niet eens doorhebben. Nee. Klasgenoten kwamen niet gemakkelijk zo dichtbij dat ze zich zorgen hoefde te maken. Als dat iemand eenmaal was gelukt, dan zou ze het eventueel zorgen maken wel opnieuw overwegen. Tot dusver waren de enige vrouwen, naast Yara, die hij dichtbij liet Thomasin en Cassidy. En Thomasin was getrouwd en zag Irwin meer als een speelmaatje... En Cassidy was Cassidy. Daar gaf hij altijd alleen maar opdrachten aan. Het was wel raar dat zij dan wel weer geacht werd wat vriendelijker tegen het meisje te doen, maar goed. Irwin was gewoon een beetje vreemd, maar dat was juist wat ze wel aan hem kon waarderen. 

 

"Ja, die heb ik wel eens gezien. Hij is best wel knap," knikte ze en trok vervolgens een wenkbrauw op. "Hoe is dat gelijk met mijn man?" Yara lachte zachtjes. "Jij slaap vast niet verplicht met hem in één bed?" Toch? Toch? "Maar ik denk wel dat als hij leraar zou worden, dat hij dan op één zou staan hoor, denk je niet?"

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oh ja, Andy was het compleet vergeten en werd ook knalrood toen ze eraan herinnerd werd dat James Graham Yara's schoonbroer was. "Dat zijn wel dingen waar je niet aan wilt denken, de man van je zus met... nou ja, je zus." Ze giechelde. Andy had geen broers of zussen (voor zover ze wist), dus ze kon het zich niet voorstellen, maar dat was toch niet waar je met je familie over wilde praten? Laat staan aan denken? 

 

Of misschien maakte dat James Graham nog interessanter voor Yara, je wist maar nooit. Sommige mensen (Andy helemaal niet hoor, nuhuh) hielden een beetje van verboden fruit.

 

"Neeee," protesteerde Andy lachend. Die spreuk van Yara was een geweldig idee geweest, nu konden ze het nog niet al te luid maken, maar ze konden iets van lawaai maken en dat was beter dan moeten stikken in je eigen gelach. "Natuurlijk slaap ik niet hem in één bed. Ik bedoelde gewoon... saaie oudere man met wie we verplicht veel tijd moeten doorbrengen." Ze grijnsde. "Hoewel Hector nou niet zo saai is." 

 

Nee, Margaux, ze noemt hem geen daddy. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Het was moeilijk om niet te giechelen. Het onderwerp alleen al was reden genoeg om de lachspieren toch een beetje aan het werk te zetten, maar nu Andy's koppie ook nog eens zo rood werd, was het helemaal niet meer te doen. "Oh, jakkes, nee. Met mijn zus... Die laat ik heel mooi schitteren in afwezigheid bij dit soort mijmeringen." Yara trok haar neus op. "Maar James combineren met meisjes als Rosanvallon..." Daar had ze dan weer wat minder moeite mee. Dat was toch allemaal zo oppervlakkig dat ze zich daar wat minder aan kon storen. 

 

En nee, Yara had op geen enkele manier de interesse of intentie om achter James Graham aan te gaan, dank je zeer.

 

Ook bij Yara ontstond een nieuwe lachsalvo. Ze proestte achter haar hand en wreef in haar ogen. Tranen van het lachen waren een ding... "Oh, stel dat je dat gewoon een keer zo casual aan hem voorstelt. Ha. Zou de arme man er dan ook in blijven?" Dat zou net zijn alsof ze Irwin zou overvallen met een innige zoenpartij. Al was dat anders. Zij was namelijk niet Irwins geadopteerde dochter, maar goed, Andy en zei zouden zomaar van scenario kunnen wisselen in theorie. "Irwin is ook niet zo saai, hoor. Hij is gewoon een beetje verlegen. Als hij je eenmaal beter kent, dan wordt hij best wel grappig. Hij is echt een enorme fan van practical jokes. Ohh.. Heb je misschien een idee voor iets nieuws wat ik kan doen? Weet je dat hij van mijn boomhut in het verboden bos een keer een prinsessenkasteel heeft gemaakt? Waar je helemaal roze en onder de glitters uitkomt? Verschrikkelijk. Zullen we er zo heen?"

Share this post


Link to post
Share on other sites

Andromache glimlachte breed toen Yara haar voorstel deed, maar ze moest er niet zo heel hard om giechelen, in alle eerlijkheid. Maar over of ze het erg vond om een bed te delen met Hector of niet (wat ze stellig zou ontkennen behalve als het niet anders kon) hoefde ze niet te praten nu, toch? "Wie weet... Ik zal het eens uitproberen." Want dat was ze toch al van plan. Soort van.

 

Een beetje verlegen... ja, zo kon je mensen ook beschrijven. Andromache zelf had een hekel aan mensen die een beetje verlegen waren, maar ook aan mensen zonder schaamte (hallo Madeline). Perfectie lag ergens tussenin en Andy kon niet zo makkelijk overweg met mensen die tekort schoten. Oh, ze deed haar best wel, hoor, maar ze had gewoon hoge verwachtingen van iedereen om haar heen. "Wat, echt?" vroeg ze met grote ogen, want ze kon zich echt niet voorstellen dat professor Foulkes-Davenport dat zou doen! "Eigenlijk zou je dan hetzelfde bij hem moeten doen," grijnsde Andromache naar Yara, terwijl ze haar boeken alvast begon te verzamelen. Alsof ze hier ooit nog goed gingen studeren. "Iets waar hij om geeft helemaal roze maken." Ze humde even. 

 

"Misschien moeten we zijn dieren roze verven?" Een beetje verf kon toch geen kwaad? 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Andromaches voorbeeld volgend, begon Yara ook haar boeken in te pakken. Ze giechelde zachtjes. "De dieren roze verven. Ha, dan wordt hij waarschijnlijk wel heel boos, omdat dat dan zielig is..." Ze humde en dacht na. "Volgens mij was er wel een nieuw nestje kneazles... we kunnen hun pootjes bespreuken, zodat ze overal in de hele stallen en het terrein en op mensen roze afdrukken van kattenpootjes achterlaten?" Haar ogen begonnen te glimmen. "Oeh en iets met glitter....zodra hun vacht wordt aangeraakt? Dat ze alles wat ze aanraken onder de glitter laten zitten? Een soort koning Midas? Maar dan met kittens en glitter." En mensen gingen er niet dood aan enzo. Dat was op zich ook wel ietsje beter dan in het oorspronkelijke Griekse verhaal. 

 

De twee meisjes liepen de bibliotheek uit, richting de stallen. Dat ze daar de nieuwe practical joke gingen uitvoeren stond immers wel al als zo goed als vast. "Moeten we dan ook iets doen met ezelsoren?" Ze humde. "Nee... Hij vindt ezels leuke dieren. Konijnenoren misschien? Wanneer hij de pootjes aanraakt van de kneazles om te kijken hoe het te herstellen? Dat hij dan konijnenoren krijgen?" Yara kon het niet helpen weer te giechelen. "En een schattige fluffy cottontail?"

Share this post


Link to post
Share on other sites

Was het echt zielig? Andy vond dat een beetje overdreven, hoor, maar wie was zij om erover te gaan klagen? Het moest wel leuk blijven, het was niet de bedoeling dat Yara ontzettend in de problemen zou komen, dus dan moesten ze maar iets anders bedenken. Wat Yara natuurlijk ook direct deed en Andy moest erom giechelen. "Geweldig idee," grijnsde ze, "vindt hij vast ook leuk vlak voor een les." Dus de timing moest wel een beetje goed zijn, hoor, zodat hij eigenlijk geen tijd had om zichzelf van al dat geglitter te ontdoen. 

 

Als ze dit met Hector zou doen zou hij haar vermoorden, waarschijnlijk, dus Irwin was wat dat betrof wel leuker, hoor.

 

Ze lachte hartelijk terwijl ze door de gangen sjouwden. "Die arme professor Foulkes-Davenport heeft het niet makkelijk met jou," plaagde ze, "Hij had vast hele andere ideeën van een huwelijk met een jonge vrouw." Wat meer leuke zaken in bed en wat minder leuke zaken daarbuiten, dacht ze. "Vindt hij zichzelf ook erg zielig?" 

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Ohh, ja... Maar dat moet wel lukken zo, denk ik. Hij heeft aan het eind van de middag de derdejaars geloof ik." Hij had dan nu ook een les ergens op het terrein. Als ze het spreukenwerk in een uurtje voor elkaar zouden krijgen, dan zou dit een heel erg geslaagde grap kunnen worden. Yara grijnsde wat ondeugend en ze kon niet ontkennen dat ze een soort kriebel in haar buik voelde... niet van verliefdheid in dit geval, maar wel de verheuging op een goede stunt en dat ze nu al niet kon wachten tot ze Irwins reactie zou zien. "Ik zal een foto van hem maken, zodra hij thuis binnenkomt," lachte ze samenzweerderig.

 

Die lach verdween even ietsje naar de achtergrond. "Hmmm... Je denkt toch niet dat hij dat zo makkelijk van me krijgt..." Ze trok een wenkbrauw op en toonde verder niets van wat ze echt dacht. Ze wist wel waar Andy op hintte... Dat mannen met een jonge vrouw vast hoopte op een mooi jong ding in hun bed, maar dat werkte bij Irwin en Yara net een beetje anders en was dat allemaal ongemakkelijk en niet zo vanzelfsprekend. Behalve hun avontuurtje met liefdesdrank, waren Irwin en Yara in hun 14 maanden huwelijk nog niet met elkaar naar bed geweest.

 

"Ik geloof dat het wel meevalt. Hij vindt mij vooral zielig dat ik aan zo'n oude en saaie man vastzit," zei Yara en glimlachte weer wat breder. "maar dat verandert misschien na vanmiddag." Inmiddels waren ze de grote deuren door en liepen ze op het terrein. "Wel even opletten dat we niet worden gespot, want dan is hij vast nieuwsgierig wat we komen doen. Oh.. Dan zeggen we gewoon dat ik je de eenhoorns wilde laten zien, goed?"

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Frisse lucht is altijd een goed idee voor jongedames," knipoogde Andromache naar Yara, ten teken van dat ze natuurlijk niets zou zeggen tegen Irwin. Haar loyaliteit lag sowieso bij Yara, natuurlijk lag haar loyaliteit bij Yara, Irwin kende ze alleen als professor en ze had zijn vak niet eens, dus ehm... ze kende hem van de oppertafel, dus. En daar zag hij er niet bepaald interessant uit. En Yara was gewoon Yara, al jarenlang een goede vriendin van haar, dus. "Zijn er eenhoorns?" vroeg ze toch wel enigszins geïnteresseerd, want eenhoorns waren altijd prachtig!

 

"Ach, vastzitten, vastzitten..." Ze hmmde zachtjes. "Ligt er ook maar net aan hoe letterlijk je je huwelijksbeloften neemt, niet waar?" Ze grijnsde naar Yara en trok haar iets dichter naar haar toe zodat ze weer konden gaan fluisteren. "Een beetje avontuur af en toe is niets mis mee, toch?" Zij en Yara waren geen sletten, bij voorbaat al niet omdat het Andy en Yara waren, dus dan kon het allemaal heus wel.

 

"Maar wat heb je eigenlijk liever? Wat ouder en meer ervaring, of ehm... jonger en meer energie?" Giechelend trok ze haar wenkbrauwen op. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Precies. Frisse lucht was goed voor jongedames en waarschijnlijk hoefde Yara niet eens te liegen over dat ze eenhoorns gingen kijken. Ze grinnikte zachtjes. "Ja. Ik zal ze je zo wel laten zien. Ze hebben van die speciale stokjes met suiker die je ze kan voeren, dan komen ze ook wel naar je toe. uitkijken met aaien he. De hoorn is scherp." Dat wilden mensen nog wel eens vergeten. "Hebben we meteen ook weer een reden waarom we in dat kantoor moeten zijn." Het ging zo spontaan nog op een goed doordacht plan lijken ook. Yara glimlachte breed. Ze hield ervan als alle elementen van een smoes of leugentje klopten. 

 

Natuurlijk vond Yara zichzelf geen slet. Ze had dan wel aan het begin van haar huwelijk een vriendje gehad. Wat Irwin had gezien als vreemdgaan, maar daar had ze niet eens meer mee gezoend sinds ze getrouwd was! Dus dat vond Yara zelf niet tellen. Ze was wel heel blij dat ze nooit verder was gegaan dan dat met Julian, want zoals hij opeens helemaal nooit meer wat van zich had laten horen, had hij haar ook niet verdiend. Tegenwoordig ging ze zo nu en dan vreemd met Daniel. Niet op emotioneel vlak. En dat zou nooit uitkomen. Daarbij was het alleen als ze ruzie had met Irwin... Dus dat maakte haar geen slet, toch? Yara wist wel dat het verkeer was, maar ze voelde zich dan gewoon slecht. Met Daniel voelde ze zich dan even beter... En daarna weer schuldig en een stuk slechter. Toch deed ze het elke keer weer. Niet elke keer. Ha. Dat mocht Dan willen. "Irwin neemt het héél serieus," fluisterde Yara, terwijl ze zachtjes lachte. "Dus avontuurtjes zijn voor hem uitgesloten, hoor." Ze zei niets over wat ze zelf misschien wel, of niet, deed. 

 

"Misschien wil ik wel alles, Andy...ervaring én energie." Yara lachte en keek toen subtiel over haar schouders, omdat ze bij de stallen aan waren gekomen. Ze liep giechelend naar binnen en zocht de stal waarin de kneazle kittens zaten. "Ah, kijk. Hier zijn ze." Ze pakte haar staf uit haar zak en draaide het speels tussen haar vingers. "Wil jij de pootjes of de vacht bespreuken?" Niet vergeten he, Andy, ze waren hier om nuttige dingen te doen. "En wat heeft jouw voorkeur eigenlijk? Jong of oud?"

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×