Jump to content
Maxwell Ayers

[1836/1837] Phoenix is even oblivious als Lily wat gay subtext betreft

Recommended Posts

6 mei 1837

 

Niet zo heel lang geleden had Maxwell een afspraak gehad in het Astoria Hotel met iemand die echt heel graag zijn toekomst wilde weten. Wat. Eh. Ja. Echt een verschrikkelijke toekomst was geweest en stiekem wilde hij de klant in kwestie een beetje volgen om te proberen hem voor de ergste schade te behoeden, maar dat kon hij niet, niet echt, hij kon hem alleen een beetje hoop meegeven door een web van leugens en zichzelf laten bedwelmen door een zeker schuldgevoel, eentje dat als traag, traag gif doorheen zijn aderen meer en meer naar zijn hart klom. Maar hey, dat had zich niet volledig kunnen doorzetten, want omdat het leven raar ineen stak (dit is vanaf nu een valabel excuus), was hij, goh, Christabella tegengekomen en omdat het leven nog raarder ineen stak (nog altijd een valabel excuus), was hij tegen haar beginnen babbelen over Phoenix en, eh, de Situatie™ die geen situatie was en daarmee juist een situatie.

 

En ta-da! Hij wist al niet meer wie ermee was gekomen (dit is een hint voor Gianna om het zelf te verzinnen), maar vanaf nu was Christa voor iets van een aantal uur zijn Vriendin om Phoenix Jaloers te maken, in de hoop dat dat überhaupt zou werken.

 

Hij wist niet eens of Phoenix op jongens viel. Te bang om het te vragen. Iets met dat hij zich afvroeg of hij op wonderbaarlijke wijze plots zou weten waarom hij het precies vroeg en hem on the spot zou afwijzen, daarmee zijn hart vol loyauteit aan de mensen waarop het onding zijn zinnen zette vast enigszins onbedoeld zou breken – maar eerlijk gezegd vergat hij de laatste tijd steeds meer al te bang te zijn, dus hé, misschien moest hij het eens vragen. Subtiel en zo. In zoverre Maxwell goed was in subtiel zijn.

 

Nu ja. Hij had Phoenix en Christa samen gekregen zonder al te duidelijk te melden waarom het was, dus hij kon er nog iets van.

 

Ja, hij wist ook niet hoe hij verkocht had gekregen dat hij ~plots~ een vriendin had. Kwam het nog eens handig uit dat hij nog nooit in Phoenix’ oor geschetterd had dat hij zich niet eens kon voorstellen waarom iemand op meisjes zou vallen (ja, ze waren heel mooi, maar ?????), maar het was hem gelukt en nu waren ze aan dezelfde tafel in een café beland en hoopte hij er maar op dat hij goed was in doen alsof. Hij maakte zich geen zorgen over Christa, overigens, die kon vast ontzettend goed doen alsof.

 

Ze waren al net zo lang als nodig is om de eerste voorstel/begroetronde af te ronden, want ik heb geen zin om hiermee te wachten totdat Gianna weer wakker is en ik haar kan vragen of Christa en Phoenix elkaar kennen, en om drankjes te verkrijgen, zodat ik Max onzeker een slok kan laten nemen, waarbij hij van zijn “vriendin” naar Phoenix keek, en zich bedacht dat hij het liefst andersom had gewild. Gewoon. ‘Zo op de weg hiernaartoe was er zo’n gast aan het schreeuwen over het naderende einde van de wereld,’ vertelde hij, impulsief, meer omdat hij niet goed wist wat hij moest zeggen dan omdat hij dat zo interessant gevonden had. ‘Iets met een gigantische sneeuwstorm die de hele wereld gaat bedekken of zo.’ Hij trok een gezicht. ‘Dat is zo… niet spectaculair.’ Eh. Niet interessant. ‘Mag minstens met wat zon of zo, ben er echt aan toe.’

 

Ook niet interessant.

 

Maar Maxwell was altijd tien keer minder interessant als Phoenix in de buurt was. Iets met snel afgeleid zijn.

 

OOC: Privé met Gianna! <3 Tweemaal Gianna zelfs!! suck it folks ik heb het Gianna Deluxe™ topic

Share this post


Link to post
Share on other sites

Christa was inderdaad goed in doen alsof. Zo goed dat ze op dit moment iets te dicht bij Maxwell zat, maar dat was gewoon om extra duidelijk te maken dat ze zijn vriendin was, en ze streelde af en toe met haar hand over de zijne. 

 

Ze had geen idee waarom Maxwell haar had betaald om zijn vriendin te spelen, maar hey, ze zei nooit nee tegen geld, en dit was wel het minste wat ze ooit ervoor had gedaan. (Behalve het kopen van een ticket, dat was nou eenmaal in principe minder werk dan flirten met een jongen, maar goed.) 

 

"Oh, echt?" kirde ze, want deel van het plan was om zeer geïnteresseerd te zijn in alles wat Maxwell zei. "Wauw, dat is zo..." Eh, ja, niet spectaculair. Verdomme, Max, maak het wat beter. "Ja, we hebben echt zon nodig."

 

Max, JEETJE.

 

"Gelukkig maar dat de zomer er snel aankomt, ik kan niet wachten om te gaan zwemmen met zijn tweeën." Ze knipoogde naar hem.

 

En omdat ik af wil wisselen tussen Phoenix en Christa, kan ik hier even melden dat Phoenix ongemakkelijk keek. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oh. Ja. Dat was een onderdeel van ~doen alsof je met iemand een relatie had om iets van “gooooh, die ene persoon waarmee ik bevriend heb, heeft een liefdesleven, misschien zou ik daar ooit deel van willen uitmaken” in Phoenix’ hoofd te rammen~. Juist. Dat wist Maxwell, daar was hij soort van (soort van was echt de beste manier om het te omschrijven, eerlijk waar) op voorbereid geweest, maar nu hij hier zat, Christa dichter bij hem dan mensen normaliter deden en Phoenix in de buurt was, was hij alweer een klein beetje vergeten waarom hij dit aanvankelijk een goed plan had gevonden.

 

Nu ja, hij had het nooit per se als goed plan omschreven. Het was gewoon… iets om te doen, om een reactie te ontlokken, want Phoenix was zich zo verschrikkelijk onbewust van het effect dat hij had op hem. Alsof hij vergat dat hij bestond, alsof hij je met een mond vol tanden zou aanstaren als je probeerde uit te leggen op welke manier hij in je leven bestond, alsof hij niet zou kunnen bevatten dat je je geen leven meer zonder hem kon voorstellen, al was het maar omdat meer van je tijd dan hij ooit zou weten aan hem opging.

 

In se was het probleem niet eens dat hij nu een neprelatie had voor een aantal uur, het probleem was meer dat hij zich niet kon concentreren op er verliefd uitzien op Christa als Phoenix er was.

 

Maar hij kon zichzelf er wel aan herinneren, en trager dan hij op Phoenix normaal zou reageren aan zijn leugenspel beginnen. Ja, wat, Phoenix dacht toch al dat hij loog, ha, over iets andere zaken, maar hij dacht het wel, dus het was niet alsof dit per se als een verrassing zou moeten komen. God, hij zou moeten stoppen met bijna uitsluitend over Phoenix te denken, hij moest eruitzien alsof Christa de kortsluiting in zijn hoofd was. En dus glimlachte hij, alsof hij met haar wilde zwemmen, alsof hij zwemmen als een eufemisme wilde zien, alsof zijn brein niet meteen terugging naar Phoenix uit een meer halen (ja, sorry, het was echt zielig hoezeer hij zowat alles kon herleiden naar de jongen tegenover hem), zijn blik voor heel even alleen maar op haar gericht. Heel even. ‘Ja…’ Wat zei je als je eigenlijk vooral haar naar iemand anders wilde dirigeren toen ze dat zei? ‘Maar da- hè?’ Zijn ogen waren per ongeluk, expres, iets daartussenin naar het raam gedwaald, waar het regende. Soort van. Iets met geen water, iets met bananen, iets met dat hij niet zou weten hoe precies, en iets met dat Gianna dit belangrijk vond. ‘Telt dat als zomer?’

Share this post


Link to post
Share on other sites

Yup, Phoenix keek ongemakkelijk. Erg ongemakkelijk, want stiekem was hij een beetje teleurgesteld dat zelfs Maxwell nu een vriendinnetje had. Niet in het principe van 'IK BEN TELEURGESTELD OMDAT IK WIL DAT HIJ MET MIJ DATET," sorry Max, schat, maar in het principe van 'jeetje, iedereen heeft iemand, moet ik nu ook iemand zoeken'? Want in dat laatste geval, help. Of nee, liever geen help, want Phoenix wil helemaal niet daten en straks dwingt iemand hem en nee bedankt???

 

"Ehm..." Phoenix draaide zich om naar waar Max naar keek. "Nee, ik denk het niet..." Bananen was alsnog hetzelfde als regen, op een hele rare manier als je er een beetje filosofisch naar keek in het principe van dat het uit de lucht naar beneden viel en dat je er waarschijnlijk niet blij van werd behalve blij op de manier dat je binnen stond en niet buiten. Waar je geraakt kon worden door een banaan. "Misschien heeft die man het verkeerd voorspelt en komen we in plaats daarvan terecht in een bananenstorm?" 

 

Hij lachte een beetje tot hij zich realiseerde dat verkeerde voorspellingen misschien een beetje een pijnlijk onderwerp was bij Maxwell.

 

En omdat ik af wil wisselen tussen Phoenix en Christa, kan ik hier even melden dat Christa verveeld keek. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hé, Phoenix hoefde niemand te zoeken, Max zat recht tegenover hem, maar dat was een beetje lastig duidelijk te maken als je Christa aan je arm had, Max, dit was misschien niet je beste plan ooit – maar hé. Was niet zo dat het kwaad kon.

 

Plus, Christa verdiende er geld mee, dus zelfs zij kwam hier beter uit.

 

Of misschien was het alleen zij. Wist hij veel. Hij wist vooral dat hij even afgeleid was door Phoenix’ gezicht en hij begon zich eerlijk gezegd af te vragen hoe overduidelijk hij precies was. Was hij niet overigens, hij vond zichzelf zo duidelijk als wat, maar hij had een verbazingwekkende pokerface en tenzij Phoenix a. zijn gedachten kon lezen en erachter kwam dat Max alleen maar in superlatieven over hem kon denken en b. over zijn eigen “HOE BEDOEL JE, MENSEN HATEN MIJ NIET, WHAT THE FUCK, SOUNDS FAKE”-complexen heen kwam, zat hij goed.

 

Yay.

 

‘Moet zijn…’ zei hij maar. ‘Bizar, hoor. Vast een spreuk ergens die verkeerd ging.’ Ha. Verkeerde voorspellingen en misgegane spreuken, jongens, vandaag was echt de synthese van wie hij was. Was oké, hoor. ‘Dat kan gebeuren, zeker…’ Nu ja, het was dan bij deze gebeurd en ta-da. ‘Heb je eigenlijk al vakantieplannen?’ vroeg hij maar, want hij was Saai™, sorry, Christa, oh, wacht, Christa bestond ook nog. Hij keek naar haar, probeerde op iets te komen wat ~romantisch~ kon klinken. ‘Wil jij dit jaar naar Parijs?’

 

KIJK HIJ WAS HIER GOED IN!

 

Nu wilde Phoenix zo hard zijn vriendje worden.

 

Uhu.

 

Phoenix, notice him.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oké, als Christa hier niet voor betaald had gekregen was ze allang weggelopen, want het was zo verdomd duidelijk dat Maxwell geen greintje interesse in haar had (en haar ego deed daar wel een beetje zeer van, hoor) en alleen maar aan Phoenix kon denken. Mocht wel, van haar mocht de hele wereld op elkaar verliefd worden want ook al was Christa hypocriet als de pest, ze vond het wel een beetje sneu als ze zelf met meisjes mocht zoenen maar vervolgens vond dat jongens die elkaar zoenden walgelijk waren. 

 

Maar ze vond deze date overigens ook sneu.

 

"Ooh, Parijs," kirde ze enthousiast. "Dat zou geweldig zijn, Max!" En om hem te bedanken klemde ze haar handen om zijn gezicht en drukte ze hem naar voren tot hun lippen elkaar raakten.

 

Dit leek waarschijnlijk in de verste verte niet op een romantische zoen, maar het was een zoen.

 

Ze stak niet eens haar tong naar binnen, aardig he?

 

En omdat ik af wil wisselen tussen Phoenix en Christa, kan ik hier even melden dat Phoenix ongemakkelijk wegkeek. 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoticons maximum are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×