Jump to content
Susannah Priest

[1836/1837] 1/2: *one direction voice* story of my lifeee

Recommended Posts

10 april 1837

 

Susannah had een beetje boel met de bibliotheek en de algemene wil op Zweinstein om boeken aan te kopen en dus, dus kon ze haar educatieve boekenclub tijdelijk niet doen zoals ze zou willen. Was oké, hoor. Tot die tijd hield ze zich bezig met haar leerlingen de opdracht geven hun liefde voor boeken, al dan niet geforceerd, eer te betonen door zich te verkleden als hun favoriete personage. Want. Eh. Zomaar, eerlijk gezegd, ze dacht niet dat ze daar echt veel van zouden leren, maar ze hoopte wel dat ze het leuk vonden.

 

Gelukkig had ze tegen de tijd dat de les echt aanbrak nog een ander plan bedacht en had ze haar leerlingen in verschillende groepjes verdeeld – de verdeling stond netjes op het bord, want Susannah was het type dat alles op het bord schreef en stiekem uren had geoefend op haar bordhandschrift – om hen met de personages die ze waren een eigen verhaal te maken.

 

Dat was educatief, toch? En dit kon ze vast wel laten draaien totdat ze haar Heel Beschaafde Meningsverschillen Rondom Welke Boeken Leerlingen Van Elf Tot Twaalf Jaar Konden Lezen had opgelost, geheel zonder moddergooien, want dat zou Susannah natuurlijk nooit doen. Naaah.

 

Ja, misschien was het een heel klein beetje haar eigen schuld dat ze nu een ~meningsverschil~ had, maar dat hoefde niemand te weten.

 

‘Hé, ik had jullie niet bij elkaar gezet!’ zei ze, toen ze de klas door ging voor iets van toezicht (kijk, ik probeer een verantwoordelijk ding te schrijven, het is ew, Laurelle, ik mis je), waarna ze één van de twee naar het juiste groepje dirigeerde. ‘Deze mensen hier zijn heus ook wel leuk.’

 

OOC: Open voor de eerste- en tweedejaars <3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Harold had eerlijk gezegd weinig zin in het lezen van boeken en de enige reden dat hij hier nu aanwezig was in deze les was dat professor Priest de moeder van zijn allerbeste vriend Valor was en dus had Harold bedacht dat ze een Leuk Persoon™ was en dat het was leuk was om les van haar te krijgen. Vond hij eigenlijk vies tegenvallen, want ze had hem nu ingedeeld in een groepje ZONDER VALOR. 

 

"Nee, zijn ze niet!" zei hij dus ook koppig en hij sloeg zijn armen over elkaar. "Zij heeft pukkels, hij stinkt naar zweetsokken en hij daar zit in Huffelpuf, dus ik ga maar weer eens terug naar het andere groepje, dank u wel." Want je moest altijd dank je wel zeggen. Dus. 

 

Koppig probeerde hij te ontglippen aan haar grip en terug te schieten naar Valor. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×