Jump to content
Henry Paget

[1836/1837] Pagets always deserve better

Recommended Posts

Nou, Kelly </3 En nog wel op mijn verjaardag! Dat is echt gemeen, hoor D<

 

"Het is een familienaam," zei hij maar, terwijl hij zijn schouders ophaalde. "Mijn vader heet ook Henry, en mijn grootvader en mijn overgrootvader..." Hij gebaarde de rest van de stamboom met zijn hand, want eigenlijk ging het ook weer niet zo heel erg lang terug. Maar een paar generaties. "Maar we noemen hem vooral baby Henry." Om wat onderscheid aan te brengen, anders werd het wel een stukje lastiger. 

 

Waarom was haar oudere broer zo goed opgevoed en Maia zelf niet? Henry fronste zijn wenkbrauwen, maar besloot om maar geen vragen daarover te stellen. Was vast onbeleefd. "Mijn vader is ook niet magisch," zei Henry, terwijl hij zijn schouders alweer ophaalde. "Mijn moeder wel, daarom gaan ik en mijn zussen ook naar Zweinstein. En mijn stiefgrootmoeder is magisch, dus ik heb een paar magische ooms en tantes." Die vooral weer met magische mensen trouwden... Dreuzels deden dat eigenlijk niet zoveel, met magische mensen trouwen... Ja, behalve zijn vader en grootvader dan. 

 

Oké, oké, hij was toch nieuwsgierig, dus: "Waarom kan jouw broer wel paardrijden en dansen, en jij niet?" Nieuwsgierig wierp hij een blik opzij, naar Maia. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Baby Henry dus. "Dat is beter dan wanneer ze u 'grote Henry' gingen noemen." En dat was echt de stomste opmerking ooit, maar ze zei het in gedachten en toen besloot haar mond mee te doen. Maia bloosde een beetje en keek maar snel de andere kant op. Want dit was wel weer een beetje stom en dan dacht hij vast weer dat ze hem niet goed genoeg vond of hem in de maling aan het nemen was. "Wel leuk dat een naam zo in de familie zit, maakt je toch wel meer verbonden?", probeerde ze nog maar een positieve bijdrage aan het onderwerp te doen. 

 

Maia knikte een paar keer bij Henry's uiteenzetting over zijn familie. Zij wist alleen van haar magische moeder. Hoe het verder in aar vaders familie zat, wist ze niet precies, maar bij haar weten had niemand van die tak ook maar een druppeltje magisch bloed. Dat verklaarde vast ook waarom hij zo star en bekrompen was. Oh! Niet aardig. Sorry vader. Ook al wist hij helemaal niet dat ze dit had gedacht natuurlijk. En dit had ze gelukkig niet hardop gezegd. Haar moeder was wel magisch, en haar moeder ook... Het leek een beetje in de vrouwelijke lijn te zitten. 

 

Bij zijn vraag werd Maia een beetje rood. "Omdat..." Ze beet op haar lip en sloeg de ogen neer. Omdat haar vader bang voor haar was? Of zich voor haar schaamde? Haar een duivelskind vond? Omdat hij het beter achtte haar op te sluiten? Ze wilde dat alleen helemaal niet aan Henry vertellen. "Mijn broer is de erfgenaam en zijn opvoeding is gedaan door mijn vader. Ik was magisch en een meisje. Dus mijn moeder..." En nu gaf ze haar moeder de schuld van iets wat haar vader had gedaan. Wilde ze het zo graag verbergen dat ze eigenlijk zou liegen? Schaamde ze zich dan zo? Maar als ze dit zei dan.... Dan had hij straks medelijden...of dan zou hij haar net zo waardeloos vinden. 

 

Maia voelde zich zwak en laf. Haar moeder verdiende niet dat iemand zou denken dat zij ervoor had gezorgd dat Maia geen goede opvoeding had gehad. "Omdat ik een transmagiër ben... Ik wisselde al van kleur sinds mijn geboorte... en ik had geen controle... en bij dreuzels... en..." Ze kreeg het gewoon niet over haar lippen dat ze dus de eerste elf jaar van haar leven in een toren opgesloten had gekregen. Misschien zou Henry denken dat haar vader gewoon geen leraren voor haar durfde in te huren. Ze liet zijn arm los en vouwde haar armen over elkaar, drukte ze stevig tegen zich aan. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Wat is er mis met grote Henry?" vroeg hij verbaasd, want hallo, dat betekende toch dat hij groot was en groot zijn was iets goed, toch? Henry was niet zo heel lang zelfs, moest nog een deel van zijn groeispurt hebben en zou dan waarschijnlijk niet boven de rest van de wereld uittorenen, dus een extra bijnaam van 'Grote Henry' of zo zou hij niet erg vinden. En bijnamen waren altijd goed. Wat dacht je van Peter de Grote?

 

Henry was even stil blijven staan toen Maia met hakkelen probeerde uit te leggen waarom ze geen goede opleiding had gekregen. Er kwam niet veel uit, eerlijk gezegd, hij kon een beetje samenvoegen dat Maia als meisje achteruit gesteld was (op zich logisch, maar ze kon niet eens de dingen die meisjes hoorden te kunnen!) en dat ze haar uit de buurt van dreuzels wilden houden omdat ze Transformagiër was. "Nou, dat vind ik een dom idee," besloot hij maar ietwat stellig en met een zucht rafelde hij een beetje door zijn haar heen. "Er zijn toch magische gouvernantes die je van alles kunnen leren? Wij hebben ook een magische gouvernante gehad zodra ze erachter kwamen dat we magie konden. En je vader wist toch wel dat ze dat allemaal niet op Zweinstein leerden?" Hij schudde zijn hoofd. Hij wilde niets slechts zeggen over zijn toekomstige schoonvader, hoor, maar hij vond het wel een beetje een domme man.

 

"Heb je het koud?" vroeg hij aan Maia, terwijl hij haar zo ingedoken zag. "Wil je weer terug naar het kasteel?" Ze was wel echt wat zwakjes, hoor... Wat frisse lucht zou haar wel goed doen, om elke dag even naar buiten te gaan. Misschien moest hij er een beetje meer op letten dat Maia wat aan zou sterken. Dat ze goed at, ook. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oh oops. "Oh , ik dacht...omdat u dan... een bijvoeglijk naamwoord nodig heeft, zodat men weet dat het over u gaat." Maia glimlacht vluchtig. 'Het is toch beter als iemand 'Henry' zegt en iedereen weet meteen dat ze daar u mee bedoelen? Net zoals ze het nu over baby Henry hebben... naar hem moet speciaal verwezen worden?" Zo had ze het in ieder geval bedoeld. Maia hoopte maar dat het genoeg was. Het zou stom zijn als ze op hun eerste ontmoeting echt al een cruciale fout had gemaakt en deze jongen dusdanig had beledigd, dat het niet meer te repareren was. 

 

"Ik weet niet waarom ze niet voor een magische gouvernante hebben gekozen... Ik heb het nooit gevraagd." Het stelde haar echter ergens wel een beetje gerust dat Henry... het echt totaal niet eens was met de keuzes van haar vader. Hij leek het niet eens een beetje een terechte beslissing te vinden dat ze in de toren was opgesloten en weg was gehouden van ... nou ja, praktisch de hele wereld, totdat ze naar Zweinstein was gegaan. "Ik ken mijn vader niet zo goed," gaf ze heel zachtjes toe. Ha, ze moest eens weten. Haar dreuzelvader was niet eens haar echte vader. Daar ging ze voorlopig echter nog niet achter komen. Dat was maar goed ook, want met Henry praten was voorlopig uitdaging genoeg. 

 

Maia knikte. "Ja, laten we teruggaan." Het was haar, moest ze eerlijk toegeven, nog meegevallen hoe de kennismaking was gegaan. Ze was er echter nu wel weer klaar mee. Dat was overigens niet persoonlijk hoor, Henry, dit kostte haar gewoon heel erg veel energie. "Het was een genoegen om u te ontmoeten." Dat was immers wel zo beleefd om te zeggen. 

 

Zouden ze het lang met elkaar uithouden?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×