Jump to content
Howard Rosanvallon

[1836/1837] Babypicknick

Recommended Posts

Zondag 19 maart 1837 - 's middags - een overdekt magisch park op de Wegisweg

 

Iemand was zo briljant geweest om een overdekt park te maken. Buiten was het ijskoud en hield het maar niet op met sneeuwen zodat het nergens leek alsof de lente in aantocht was, maar hierbinnen, met het plafond zo betoverd dat het net leek alsof het de buitenlucht was, was het heerlijk warm. Grasvelden leken eindeloos uit te strekken en in het midden van de 'hal' was een klein vijvertje met een paar fonteinen erin zodat je ook kon zwemmen als je dat wilde.

 

"En jij dacht dat ik geen leuke plek kon vinden," smaalde Howard richting Giselle, terwijl hij een kleed op een heuveltje uitstrekte. "'Nee Howard, we kunnen echt niet gaan picknicken in dit weer', ha." Hij grijnsde gemeen naar zijn vrouw, want had zij dit bedacht? Nee, niet dus. Hij kwam met de beste ideeën, niet zij. Dat ze het even wist. "Heb je de bier meegenomen waar ik om vroeg?"

 


 

Privé! 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Giselle keek Howard chagrijnig aan. Nu ze een gezinnetje waren, hoorden ze dingen te doen die blije, gelukkige gezinnetjes ook deden. Volgens Howard was dat picknicken, maar Giselle hield er een andere mening op na. "Je bier, maar natuurlijk, oh..." Ze keek verbaasd in de tas die ze de hele trip had meegedragen. "Oh nee, het lijkt er op dat ik het thuis ben vergeten, maar kijk eens wat ik wel mee heb." Ze haalde twee paar  schaatsen tevoorschijn, aangezien de meisjes nog niet eens konden lopen. Ze was Howards bier niet vergeten. Meer nog, ze had het thuis verstopt zodat hij ook eenmaal ze terug zouden zijn het niet meer zou vinden, dat zou hem leren zijn eigen wil door te drukken. Met dit weer hoorde je immers winteractiviteiten te doen, zoals schaatsen, voordat de sneeuw smolt. Binnen een paar maanden zouden ze nog zoveel kunnen gaan picknicken als ze wilden. "En laat hier nu vlakbij een prachtige schaatspiste zijn. Misschien kunnen we zelfs nog gaan sleeën, klinkt dat niet leuk meisjes."  en ze kietelde haar dochters op hun buikjes zodat ze begonnen te lachen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ze was zijn bier vergeten. Ze was zijn bier vergeten! Verontwaardigd wierp Howard haar een geërgerde blik toe, want natuurlijk was ze zijn bier vergeten. Hij kon ook echt nooit op haar vertrouwen, he, want ze moest het altijd net weer anders doen! En ja hoor, ze maakte het nog erger, want ze haalde gewoon schaatsen tevoorschijn.

 

Met een diepe zucht wreef Howard in zijn ogen, want dit hoorde een leuke picknick te worden, iets anders dan staren naar de witte vlakten om hen heen, en nu verpeste Giselle het weer. Leuk hoor. "We gaan niet schaatsen," beet hij naar haar. "Dat doen we wel later." Midden in de zomer, of zoiets. "Vandaag mag ik bepalen wat we doen, dus we gaan picknicken." Demonstratief begon hij borden voor hen beiden uit te zetten. "Volgende week kunnen we wel doen wat jij wilt." Mogelijk. Als hij er zin in had. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Hoezo mag jij bepalen wat we gaan doen. Dit gezin heeft al veel te lang gedraaid rond de wil van Howard Rosanvallon. Het wordt tijd dat je leert beseffen dat je niet altijd kan krijgen wat je wilt en je soms moet schikken naar de plannen van anderen. Plannen die overigens veel leuker zijn." Snel greep ze de picknickmand vast en ging er ostentatief op zitten, zodat Howard niet langer aan het eten kon. Ze wilde wel eens zien hoe hij een picknick ging houden met enkel wat lege borden. "Ik stel voor dat we nu gaan schaatsen en dan zal ik volgende week mee gaan picknicken en wie weet vergeet ik dan niet  het bier mee te nemen." Ging ze waarschijnlijk toch nog wel doen, sorry not sorry Howard.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ja maar hallo?! Nu deed Giselle het net klinken alsof Howard altijd alles kreeg wat hij wilde en zij helemaal niets! Want dat was helemaal niet waar, ze kregen altijd allebei niet wat ze wilden.

 

"Doe niet zo kinderachtig," siste hij naar haar en hij gebaarde naar de picknickmand. Hij wilde haar er wel af duwen, maar dan zouden mensen om hen heen vast hem de schuld geven, dus in plaats daarvan ging hij boos tegenover haar zitten met zijn armen over elkaar geslagen. "Je gedraagt je als één of andere tiener, niet een getrouwde moeder! Wat moeten de meisjes wel niet vinden van dit voorbeeld?" Ja, die zouden waarschijnlijk net zulke krengen worden als hun moeder!

 

"Niet zo kinderachtig worden als je moeder, Nicole," kirde hij tegen zijn favoriete dochter. "Anders wil niemand met je trouwen, behalve als ze er toe gedwongen worden door liefdesdrank!"

 

Nicole kraaide vrolijk terug. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×