Jump to content
Sign in to follow this  
Jayden Johnson

Jaydens leerlingenkamer avonturen #1

Recommended Posts

Grote mensen waren soms zo dom.

 

Goed zijn moeder was niet dom, maar ze was wel zo onhandig geweest om hem eventjes alleen achter te laten in haar lokaal, terwijl ze even snel iets ging halen en eerlijk, ze zou moeten weten dat dat iets was wat je nooit moest doen met Johnson kinderen. Want zodra ze merkten dat er niet op hen werd gelet, gingen ze er natuurlijk vandoor. Dan hoefden ze niet eens wat te laten ontploffen als afleidingsmanoeuvre. En zo was ook Jayden het lokaal uit gehobbeld op zijn korte beentjes, op zoek naar avontuur. Eerst was het heel leeg geweest op de gangen, maar op een gegeven moment was hij bij een plek gekomen waar allerlei leerlingen liepen en gewoon pardoes, achter een paar mensen met gele gewaden aan ergens naar binnen gelopen. 

 

En nu was hij hier. Hij had geen idee waar hier was, maar het zag er best leuk uit. Er was een open haard waar heerlijk warm een vuurtje in knapperde, een stel zetels die er uitnodigend zacht uit zagen en zelfs een schaal koekjes dat op een tafeltje stond. Dat laatste was natuurlijk het interessants. Enthousiast rende hij op de schaal af en nam het grootste koekje dat hij kon vinden in zijn handen. "Hallo," zei hij vrolijk tegen de persoon die er bij zat,  want zijn moeder had ooit gezegd dat het vriendelijk was om mensen te begroeten, voor hij hij het koekje zo ver mogelijk in zijn mond stak. 

 

OOC: Open topic!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Je kwam niet heel vaak kleine kinderen tegen op Zweinstein. Sommigen gedroegen zich als een, maar een echt klein kind was heel zeldzaam. Zeker als die in de leerlingenkamer van Huffelpuf in is geslopen. Tim had sowieso niet heel veel te maken gehad met kleine kinderen, want hij was enigskind. Hij had zelfs nooit een baby een fles gegeven, want hij had ook bijna nooit zijn familie gezien en toen hij een keer een nicht had ontmoet, mocht hij haar geen flesje geven, wat hij natuurlijk niet had geaccepteerd als acht-jarige jongen die het veel te ruw zou gaan doen, dus eigenlijk heeft hij bijna nooit met kleine kinderen te maken gehad. Zeer geconcentreerd zat Tim zijn huiswerk te maken toen er dus een klein kind vrolijk hem begroette. Hij schrok zich mateloos, maar zuchtte toen het alleen maar een klein kind bleek te zijn. "Oh, hoi," zei hij terwijl het kind een aardig groot koekje in zijn mond stak. Oh, wauw... "Ben je niet verdwaald?" Het was ergens een domme vraag, want het kind leek er helemaal niet bewust ervan te zijn dat hij wel eens verdwaald zou kunnen zijn, dus waarschijnlijk was hij gewoon binnengelopen. Maar dan was nog wel de vraag bij wie dit kind hoorde. "Zijn je ouders hier niet?" Het kon toch niet een of ander kind uit Zweinsveld zijn die wel heel ver op avontuur was gegaan, toch? Toch?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Of hij verdwaald was? Dat was inderdaad een domme vraag. Zie je wel dat grote mensen dom waren. Maar dat gaf niet, hij zou het wel even aan deze jongen uitleggen. "Mwnee," zei hij stellig, met zijn mond nog half vol koek en vlug kauwde hij door zodat hij verder kon praten. "Op avotuur!" Dat was heel iets anders dan verdwaald zijn, mocht dat even duidelijk zijn. Jayden pakte nog een koekje van de schaal en begon toen op de bank te klimmen zodat hij naast de jongen kon gaan zitten, wat nog een hele uitdaging was als je een koekje in je had had die je heel probeerde te houden én nog meer moeilijke, domme vragen moest beantwoorden. 

 

"Nee, die zijn hier niet," legde hij uit, wat technisch gezien de waarheid was, want ze waren niet in deze ruimte. "Papa is vechtuh." Nee, waarschijnlijk was Caleb gewoon saai papierwerk aan het doen aan zijn bureau op dit moment, maar zijn moeder had zijn vaders werk als schouwer wel eens uitgelegd als het vechten met en arresteren van mensen die iets hadden gedaan wat niet mocht. Jayden hoopte maar dat zijn vader hem nooit kwam arresteren als hij iets deed wat niet mocht, want dan zou hij nu ook elk moment gearresteerd kunnen worden, zijn moeder had namelijk niet gezegd dat hij weg mocht gaan. "En mama weet ik niet," loog hij soepeltjes en met onschuldige bruine ogen keek hij Tim aan. 

 

Zijn blik viel op het het huiswerk waar de jongen mee bezig geweest en nieuwsgierig stak hij zijn handjes er naar uit. "Wat doe jij?"

Share this post


Link to post
Share on other sites

Er kwam bijna nooit kleine kinderen op Zweinstein. Ze las een boek bij een tafel tegen de achterste muur en opeens hoorde ze kleine stemmetje bij de openhaard hij zei hallo met een volle mond, want hij had een grote koek in de hand. Er zat een jongen op de bank, hij zei hoi terug tegen die kleine jongetje, hij vroeg of hij verdwaalt was en hij vroeg ook waar zijn ouders waren.  'Hallo, waarom vroeg je aan hem als hij verdwaalt was?'  vroeg ze aan die jongen die op de bank zat. 'Hoi jongetje is die koek lekker? Weet je wat je achternaam is? Dan kan ik kijken of ik je ouders kan vinden.' vroeg ze aan die jongetje' vroeg ze aan het jongetje. Hij was op avontuur op Zweinstein. 

 

 

Edited by Meredith Shepherd

Share this post


Link to post
Share on other sites

Het eerste wat Ant dacht toen hij het blonde jongetje zag, was dat de eerstejaars tegenwoordig wel erg klein waren. Daarna begon het hem te dagen dat dit allicht geen eerstejaars maar waarschijnlijk een peuter was, niet dat er in zijn ogen veel verschil tussen die twee was. Het ding met dit soort kleine schattige kinderen was dat de meeste meisjes er dol op waren. Ze hadden praktisch hetzelfde effect als puppy's of kittens. Nu vond Ant van zichzelf dat hij geen extra hulpmiddelen nodig had om meisjes te scoren, maar dat jongetje hier toch was kon hij net zo goed gebruik van hem maken. 

 

"Daar ben je!" riep hij gemaakt bezorgd. "Maak je geen zorgen allemaal dit is mijn broertje. Hij is schattig he? Ik ben er zeker van dat er een heleboel meisjes samen met mij en jou op avontuur willen gaan, toch?" Hij keek de leerlingenkamer rond en knielde neer voor het kleine ventje. "Als je meespeelt geef ik je nog een tweede, groter bord met koekjes." fluisterde hij hem toe. Hij stootte Tim aan met zijn elleboog. "Nu hoeven we gewoon te wachten en kunnen we ze zo binnenhalen." Bij deze was Tim zijn partner in crime geworden, omdat hij waarschijnlijk had gehoord wat hij de jongen had toegefluisterd. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oh, hij was op avontuur. Oh, maar... Maar dat verklaarde nog niet heel veel. De jongen klom op de bank en als Tim niet nog steeds lichtelijk geschokt was dat een peuter in de leerlingenkamer was gekomen, had hij hem echt wel geholpen. Het hielp ook niet toen de peuter vrolijk zei dat zijn vader aan het vechten was. Wat? "Vechten?" Context graag. En hij wist niet waar zijn moeder was, of tenminste, dat zei hij. Dat zou de zoektocht naar zijn ouders nogal moeilijk maken. En sowieso, uit welk barbaars gezin kwam je als je vader vocht voor het geld? Hij zou het niet hardop zeggen natuurlijk, voor het geval dat het kind een kind is van een schouwer en een lerares op school, maar hoe groot waren die kansen nou weer? En toen het kind over zijn huiswerk begon, sloeg hij het snel dicht. Hij was bezig met Bezweringen, waar ze nou net destructieve spreuken zoals "Bombarda Maxima" moesten beschrijven en het leek Tim niet handig dat een twee-jarig kind de leerlingenkamer van Huffelpuf op ging blazen. "Niets bijzonders hoor, gewoon, eh, planten, en eh, Kruidenkunde, enzo," probeerde hij te liegen, maar ja. Hij kon niet liegen. Toen kwam er een tweedejaars aan en Tim haalde opgelucht adem. Hopelijk ging de aandacht van het jochie naar haar uit. Waarom hij vroeg waarom hij verdwaald was?  Het antwoord is simpel. "Nou, omdat een klein kind niet in de leerlingenkamer van Huffelpuf zou moeten komen en of hij misschien per ongeluk hier is gekomen en daarom verdwaald is," zei hij tegen de tweedejaars.

 

Tim pakte een koek toen er een familielid op leek te duiken. Dickson. Hij betwijfelde ergens daaraan. "Is dat echt j-" Toen hoorde hij dat het al nep was en dat Ant hem dus wilde gebruiken als lokaas voor meisjes. Eigenlijk wilde Tim er niet aan meedoen, want hij hield niet echt van de "meisjes lokken en met hun moederinstinct shitten," maar hij durfde dat eigenlijk niet te zeggen. "Oh, oke."

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ja, de koek was heel lekker en Jayden knikte dan ook enthousiast naar het meisje dat bij hen was komen zitten. De tweede vraag die ze stelde was echter een stuk moeilijker. Of hij wist wat zijn achternaam was? Wat was een achternaam? Hij had toch maar één naam. "Jayjay," vertelde hij en hij wees even op zichzelf ter verduidelijking. Jayjay, dat was hij. Want Jayden was soms nog een beetje moeilijk om uit te spreken. "Ja, vechtuh," ging hij trots verder tegen Tim. "Met boef." 

 

Maar voor Jayden daar nog verder iets over kon vertellen werd zijn aandacht getrokken door een andere grote jongen die net kwam aanlopen. Jayden had de jongen nog nooit eerder gezien en eerlijk gezegd begreep hij de helft niet wat wat Ant allemaal tegen hem zei, maar die laatste woorden natuurlijk wel. Meer koekjes? Natuurlijk wilde Jayden wel meer koekjes verdienen. Hoefde hij daarvoor werkelijk alleen maar even met deze grote jongen op avontuur te gaan? Dat was niet zo moeilijk. Want hij wilde sowieso op avontuur en dat was natuurlijk pas echt stoer als hij dat samen met iemand anders deed. En veel interessanter dan huiswerk over Kruidenkunde, sorry Tim. Alle kinderen in de créche zouden vast jaloers op hem zijn als hij dit aan ze vertelde later. "Ja, samen avotuur!" riep hij dan ook vrolijk en hij sloeg zijn mollige, kleine armpjes om Ant heen. Wat zouden ze eerst gaan doen? 

 

Laten we hopen dat dit niet het begin was van Jayden's fuckboy carrière. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×