Jump to content
Wisdom Donne

[1836/1837] Should be making a list, I know, but I'mma be under the mistlefoe

Recommended Posts

4 november 1836

 

Dit was niet Wisdoms idee geweest. Echt niet. Natuurlijk niet. Wisdom hield niet van vechten, hield niet van conflict, hield niet van het algehele concept van discordia, maar alsnog was hij hier omdat iemand (ik weet niet wie, iemand, neem deze rol op je, alvast bedankt) hem daartoe opdracht had gegeven en omdat iemand geen nee kon zeggen, moest hij nu maretak ophangen op willekeurige plekken in Zweinstein. Dat, op zich, was prima geweest als het normale maretak was geweest – Wisdom had het gênant gevonden, want er was niemand die Wisdom wilde zoenen, throwback naar die ene keer dat Daniella Adler om de één of andere bizarre reden zijn eerste kus had gestolen, hij snapte nog altijd niet hoe dat gebeurd was, maar het was wel tof voor andere mensen, nam hij aan – maar natuurlijk was het dat niet.

 

Was dat een heel bittere gedachte?

 

In ieder geval was het een bepaald type maretak dat maakte dat je er een ander op de bakkes mee sloeg en Wisdom hoopte dat hij snel genoeg ribbedebie was vooraleer hij het eerste slachtoffer van de Mistlefoe™ was, want ehhh, hij was angstig en had bijzonder slechte zelfbehoudsreflexen voor iemand die bij alles ineen dook en telkens irrationeel bang was jan en alleman teleur te stellen.

 

Behalve natuurlijk dat dat geen ding was en hij al verschrikt iemand op hem zag komen, vlak nadat hij het had opgehangen.

 

OOC: Open topic voor ZW! <3

 

yd4vhin6n4201.jpg

Share this post


Link to post
Share on other sites

Julienne had het kunnen weten. Natuurlijk zou iemand in Zweinstein bedenken dat ze mistletoe op moesten hangen en natuurlijk zou zij, per ongeluk, die tegen komen. Maar wie hing die krengen dan ook midden in de populairste gang om van de Ravenklauw leerlingenkamer naar de Bibliotheek te komen?! Oh ja, mensen die dit wilden.

 

"Ik ga je niet zoenen," waarschuwde ze Wisdom, want ew. Jongens zoenen. Kreeg je bacteriën van dat niemand kende in 1836 SSH GA ER GEWOON MEE DOOR, OK? "Dus eh... is er een spreuk waardoor het per se moet of?" 

 

Ugh. Ze had zo'n hekel aan Zweinstein. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

‘Je moet me niet zoenen,’ vertelde Wisdom Julienne die het heel belangrijk vond om dat te melden. Hij vond het best, hoor. Zoenen was eng. Kon hij het net zo goed niet gaan doen met iemand die het concept van Hem Niet Gaan Zoenen™ als begin van het gesprek nam. Wat, het was vast enger met iemand die het niet wilde doen, toch? ‘Je moet me slaan.’

 

Wacht.

 

‘Niet mij slaan,’ voegde hij er haastig aan toe, ‘ik hang het alleen maar op. Sla… eh, die daar!’

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ze moest hem niet zoenen, ze moest hem slaan? Julienne fronste verbaasd naar hem, nog verbaasder toen hij opmerkte dat ze niet hem moest slaan, maar iemand anders.

 

Hm.

 

Julienne wierp een blik achter haar schouder, maar diegene die hij had aangewezen was een massieve jongeman, één met een verkeerde reputatie, zo'n reputatie van dat iedereen wist dat je er niet alleen mee moest zijn, en GEEN DENKEN AAN dat ze die ging slaan. 

 

"Dacht het niet," beet ze dus naar Wisdom, en omdat de mistlefoe haar het opdroeg (vond ze), haalde Julienne uit naar Wisdom en sloeg ze hem dwars in zijn gezicht. 

 

"Deed dat zeer?" Haar hand wel, overigens. Au. Ze sprong jammerend wat op en neer. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Au.

 

Kijk, Wisdom wist op zich wel hoe het was om geslagen te worden, echt waar, maar het wende nooit, en het was al wel even geleden en hij dacht niet dat hij er ooit van zou houden. Want het deed zeer. Heel erg zeer. Dat Juliennes hand zeer deed, maakte het ietsje beter (waar hij zich meteen schuldig over voelde), maar dit had ze echt niet moeten doen. Oké, jawel, want mistlefoe, maar ze had hem heus wel kunnen sparen. Echt. Was vast geen probleem geweest.

 

‘JA, DAT DEED ZEER,’ meldde hij, de pijnlijke plek met zijn hand bedekkend uit een reflex die Wisdom niet helemaal begreep, want zoveel minder zeer deed het nu niet hierdoor. Met de andere hand gebaarde hij vaagjes naar de volgende mistlefoe. ‘Daar is er nog één. Ga iemand anders slaan.’ Hij dacht even na. ‘Alsjeblieft?’

 

Kijk, beleefd zijn was belangrijk.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Goh, het deed dus zeer. Julienne knikte naar hem, enigszins uit medeleven want haar hand deed echt zeer, oké, maar dit was ook voor het eerst in haar leven dat ze iemand in zijn gezicht had geslagen en eerlijk gezegd smaakte het naar meer. Ja, haar hand deed nu zeer, maar de macht die ze voor één moment gevoeld had was gewoon verslavend! Ze wilde vaker iemand slaan.

 

"Oh, echt?" vroeg ze enthousiast, en ze draaide zich om. "Wie? Zij daar?" Mooi, Julienne mocht dat kind toch niet. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ho, wacht.

 

Ergens was Wisdom er niet vanuit gegaan dat ze het serieus zou nemen, maar blijkbaar was Julienne Haysward van het geweld en waar dat op zich vast voor de hand lag als ze zorgeloos hem in het gezicht sloeg, schrok hij er nog altijd van toen ze alweer doorwilde naar de volgende. Eh. Was iedereen zo pro-geweld op Zweinstein en was dat hem gewoon niet zo opgevallen of hoe zat dat?

 

‘Wacht, nee, je mag mensen niet zomaar slaan!’ Behalve hem dan of zo, wist hij veel. Hij scheen een neutrale zone te zijn op dat punt. Straffeloos. Zoiets. ‘Wat als er een leraar langskomt?!’

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoezo, ze mocht niemand slaan! Waar sloeg dat nou weer op? Met haar handen in haar zij gericht draaide Julienne zich als een furie weer terug naar Wisdom Donne, want hij had gezegd dat ze iemand anders moest slaan! "Als er een leraar langs komt, zeg ik dat jij verantwoordelijk bent!" zei ze arrogant. "Jij was nou eenmaal degene die met de misstlefoe begon en vervolgens zei jij dat ik iemand anders moest slaan!"

 

Om haar punt beter te laten overkomen stak ze een priemende vinger zijn richting uit. "Dus, jouw schuld." 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Maar.

Maar…

Maar huh?

 

‘Jij hebt mij geslagen!’ HALLO?! ‘Dat is mijn fout toch niet?’ Waarom krijg hij zo plots de schuld… Ja, ja, dat had zijn eerdere adoptiefamilie ook gedaan en toen was hij er al een beetje aan gewend geraakt dat het concept van ademen een offensief was, maar nu had hij niet eens luider dan normaal geademd, dus dat kon het vast niet zijn. Plus, hij had gewoon bevelen zitten opvolgen. Was dat nu ook weer verkeerd? ‘Jouw schuld,’ gooide hij terug. ‘Jij bent gewoon agressief.’

 

Hij voelde zich een klein beetje schuldig voor die zin, maar ze vergaf het hem vast wel.

Share this post


Link to post
Share on other sites

"En waarom zou het dan mijn schuld zijn?" siste Julienne naar Wisdom. Ja, oké, zij had een vuist gebald en die in zijn gezicht gegooid, maar dat was echt zijn eigen schuld geweest, hoor, want hij had gezegd dat het moest. Als hij niet wilde dat het haar schuld was, had hij het niet moeten zeggen en dan had ze hem ook niet geslagen. "Ik ben helemaal niet agressief!"

 

Schreeuwde ze. 

 

"Jij hebt gewoon problemen die je niet onder ogen wilt komen!" 

 

Ja, gooi het lekker terug. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ze was niet agressief. Ja, kijk, hij ook niet, maar zij was hier toch wel echt degene die hem in het gezicht geslagen had. Of had hij het verkeerd gevoeld? Ja, precies wel. Wisdom was in se best een eerlijk persoon en kon er niet zo fantastisch goed tegen als men deed dat dat niet zo was - dat was gewoon zo frustrerend, oké - en dus keek hij haar, wel, uh, gefrustreerd aan. Ik ben echt heel goed in schrijven vandaag, oké.

 

Prikkelbaar? Nee, dat is niet hetzelfde…

 

Ah, onthoud gewoon dat Wisdom dit frustrerende gedoe frustrerend vond en dat het hem frustreerde.

 

Hebben we dat? Mooi.

 

‘Jij bent degene die graag slaat!’ wierp hij terug. ‘Volgens mij heb jij problemen.’ Jaaaa, duh. ‘Moet ik je naar de schoolpsycholoog brengen?’

 

Dat was behulpzaam bedoeld, overigens.

 

Maar op een gefrustreerde toon gezegd. Omdat het hem frustreerde.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Zij? Een probleem?! Nooit, want Julienne was het voorbeeld van een mentaal stabiel persoon die alles op haar rijtje had en nooit een fout maakte. Ha. Oké, niet helemaal dus, maar ze was zeker niet het type dat een schoolpsycholoog nodig had! "Je bent gek!" gooide ze weer terug, in een soort eindeloze tenniswedstrijd, maar Julienne had een idee.

 

Een briljant idee, al zei ze het zelf. Een idee die al haar problemen zou oplossen!

 

Dus sloeg ze Wisdom nog een keer in zijn gezicht en rende er toen snel vandoor. 

 


 

Uitgeschreven <3 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoticons maximum are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×