Jump to content
Heaven Priest

[1836/1837] This is Halloween, everyone please make a scene

Recommended Posts

31 oktober 1836

 

Heavens moeder zat op Zweinstein, haar vader had niet gekund, en dus was Heaven hier met haar jongste broertje en haar zusje om Halloween met ze te gaan vieren op de viering daarvoor. Want ze had echt geen eigen plannen gehad. Echt niet. Er was nu totaal geen feest in Cambridge dat ze nu miste omdat haar ouders geen zin hadden gehad in iemand anders te vragen om hun twee jongste koters naar de Halloweenviering te sleuren en HALLO, wat als ze één of andere deadline had gehad en deze nacht had moeten gebruiken voor die gezellige allnighter in plaats van twee kinderen naar een kinderspooktocht te sleuren? Dat had ze niet gehad, maar Heaven was het er alsnog niet mee eens dat ze dit zo op het laatste moment te horen had gekregen.


Dat viel niet op.

 

Na een hele hoop gezeur van Angel had ze ze dan bij deze officieel op de plek gekregen, enigszins trots op zichzelf – Heaven was koppig, Valor was koppig, maar Angel overtrof zelfs de gefuseerde koppigheid van zij en Valor tezamen, en als zij iets niet wilde, gebeurde het ook niet, oké – en eigenlijk was ze best wel klaar om ze doorheen de minimumtocht te nemen en ze dan weer bij iemand anders te droppen zodat ze het feest waar ze eigenlijk wilde zijn nog kon meepikken, maar de organisatie sloeg nergens op en dus hield ze haar gevolg maar even dicht bij zich, want ew, ga weg, ze ging hier niet weg vooraleer ze iemand had gevonden die te vertrouwen was.

 

En dat was een heel leuk sentiment, maar ze was geen officiële begeleider en dus moest ze haar broertje en zusje gedag zeggen. Nu ja. Moest. Ze was gewoon plots ergens anders en een achterdochtige blik om zich heen zei genoeg over dat simpele feit dat ze hier niet was met Cedar en Angel, enkel met andere mensen die stuk voor stuk te oud waren om voor de spooktocht te zijn, en oh, kijk, ze was hier ook met een monster met wel erg scherpe tanden. Kon ze zien omdat die zo dichtbij was.

 

Oh, kut.

 

Heaven was nooit goed geweest in zelfverdediging, maar ze was wel heel goed in heel luid gillen en dus deed ze dat. Help?

 

OOC: BW Halloween! <3 Er is een spooktocht georganiseerd voor de kinderen, maar door een fout zijn de aanwezige volwassenen naar ergens anders getransporteerd en zijn ze in een gezamenlijke nachtmerrie (niet letterlijk, het is gewoon eng en verschrikkelijk, spooky as hellllll) beland. Er zijn een paar volwassenen achtergebleven bij de kinderen, als begeleiders dan, maar ze hebben geen idee wat er gebeurd is tbh, dus h a l l o w e e n g o a l s

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hij had hier niet willen zijn. Nu had Hiram op zich weinig plekken waar hij echt wilde zijn, misschien ergens alleen in een bibliotheek met tachtig duizend boeken die hij nog nooit eerder gelezen had, of zoiets, maar hij had in ieder geval niet HIER willen zijn. Maar ja, hij was hier wel, want zijn zus had hem gevonden en hem hier naar mee gesleept omdat hij echt eens iets leuks moest doen.

 

Was ze even vergeten dat een jaar geleden hun hele familie om was gekomen? Of dacht ze nou echt dat dit de beste manier was om het hem te laten vergeten? Nou, het werkte dus niet.

 

En het werkte al helemaal niet toen er ineens iets raars gebeurde en er ineens overal monsters waren. 

 

Hij trok snel zijn arm vrij uit Lucretia. "Dank je wel," siste hij naar haar, "dit was een geweldig idee!" En toen pakte hij zijn toverstok er maar bij zodat hij een wapen had en wat monsters met een rode lichtstraal weg kon blazen van het meisje dat zo aan het gillen was.

 

Als het hielp, tenminste... 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hallo, alsof Lucretia ooit kon vergeten wat er was gebeurd. Alsof ze er niet elk moment aan dacht voor ze naar bed ging, als ze wakker werd, als ze naar de lege stoelen in hun eetkamer lag. Ze ademde dit nog meer dan Hiram, maar hij was op een bepaalde manier altijd bezig met zichzelf en nooit met haar. 

 

En soms was dat sterker dan andere momenten. Soms was er iets gevoeligs in de manier waarop hij naar haar keek, een groot verdriet maar ook de belofte dat alles vanzelf weer goed zou komen, en op andere momenten leek hij de rest van de wereld veel liever te hebben en haar niet aan te kunnen kijken. Vandaag was één van die keren. 

 

Het hoorde allemaal bij het rouwproces, begreep Lucretia ook best, dus klaagde ze niet toen hij zijn arm wegtrok uit de hare. Ze klaagde niet toen hij besloot iemand anders te redden. Lucretia was heel goed in niet klagen. Daarbij was ze heler, dus dat betekende dat als er mensen gewond raakten, zij tenminste iets kon betekenen. 

 

Moest ze wel voorkomen dat ze zelf niet gewend raakte, want plotseling greep iets, een tentakel of zoiets???, haar vast. Lucretia gilde luid en hoopte toch ondanks alles dat haar broer haar kwam redden. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Er was een tijd dat je te oud werd om nog langs de deuren te mogen voor snoep. Dat was het moment waarop je oud genoeg voor het echte werk, namelijk Halloween op Zweinstein, iets waar Floriana dankzij enkele van haar broers en zussen erg hoge verwachtingen van had - dat ze de verhalen altijd een beetje aandikten omdat Flora dat spannend vond, dat wist ze zelf ook niet ja. Nog één klein jaartje en dan zou ze het met haar eigen ogen kunnen zien en tot die tijd... kon ze zich maar beter voorbereiden, een goede voorbereiding was immers het halve werk. Ze was al eens verdwaald in een spookkasteel, maar de spooktocht van dit jaar zou vast de kers op de taart zijn. 

 

Speciaal voor de gelegenheid had ze zich verkleed als geest. Eigenlijk was dat vooral een idee van haar ouders. Flora had zich liever willen verkleden als vampier, maar dat was zo donker dat haar moeder bang was geweest dat ze hun dochter nooit meer terug zouden vinden aan het einde van de avond. Niet eens zo'n vreemd idee, want Flora was wel eens eerder "per ongeluk" weggelopen, maar onderhand hadden haar ouders daar dus van geleerd. Geesten waren wel opvallend, want geesten waren wit! Oke, technisch gezien waren ze doorschijnend, maar dat was wel erg moeilijk, dus had Flora het op wit gehouden, haar armen en gezicht heel bleek geschminkt, haar blonde haren tijdelijk wit laten toveren en een witte jurk aangetrokken. Haar ouders hoefden zich vanavond geen zorgen te maken dat ze haar kwijt zouden maken, want als je een lichtje op haar scheen was ze bijna fluorescerend. 

 

Dat Floriana wel bang moest zijn om haar ouders kwijt te raken was blijkbaar een heel ander verhaal, maar Flora was veel te opgewonden om iets op te merken. In plaats daarvan stopte ze twee zuurstokken die ze had gekregen tijdens haar eerdere ronde langs de huizen in het dorp, in haar mond en draaide zich lachend om naar de eerste de beste persoon. "Kijk, ik ben een vampiergeest," murmelde ze met volle mond. 

 

Verdwenen volwassenen? Welke verdwenen volwassenen? 

 

 

Edited by Floriana Lennox

Share this post


Link to post
Share on other sites

Elliot was hier omdat Isaac, zijn kleine broertje dat zo graag wilde. Als het aan hem lag, was hij zeker ergens anders heengegaan. Zeker nu hij ook van zijn broertje zich moest verkleden. Isaac had heel veel gezeurd en uiteindelijk had Elliot eraan toegegeven. Daarom stond hij hier in een soort weerwolvenpak, met een redelijk chagrijnig gezicht, want hij wilde hier echt niet zijn. Nou, dat was eigenlijk niet waar, hij wilde gewoon niet in een openbaar evenement zijn in een weerwolvenpak. Hij had veel over voor zijn familie, maar dit ging hem net te ver. Zijn broertje was natuurlijk weer een "weerwolfjager", compleet met geweer en een riem vol eieren, want Isaac was ervan overtuigd dat je weerwolven kon vangen met eieren en Elliot had ook spijt ervan dat hij hem had uitgelachen, want nu werd hij steeds bekogeld met eieren, door zijn broertje en zijn vriendjes. Super irritant natuurlijk, maar je kon er niets aan doen. Dus Elliot stond met een weerwolvenpak die helemaal vies was van eiertroep. Dank je Isaac. En toen rende hij weg, dank je Isaac dat je Elliot alleen achter liet. Hij had er alles voor gegeven dat hij thuis mocht blijven. Op Zweinstein vond hij Halloween geweldig, je was jezelf niet. Hij zorgde er toen ook voor dat hij de beste Halloweenskostuums had, maar na Zweinstein was het adrupt gestopt en vierde hij het zelf nooit meer. Hij ging wel mee met Isaac en Andrea, die wel heel graag wilden en sinds Andrea nu op Zweinstein was, was alleen Isaac nog over die het echt nog vierde.

 

Maar toen waren er opeens monsters, echte monsters, geen chagrijnige studenten in een vies kostuum en er begonnen meteen een paar mensen te gillen. Hij deed meteen de kop van zijn kostuum af. "Isaac?" riep hij, sinds hij hem nergens kon zien. Shit, waar was zijn broertje? "Isaac, waar ben je?" riep hij nog een keer. Tevergeefs. Elliot zocht naar zijn toverstok, die in de mouw van zijn kostuum was. Hij wrong zijn toverstok eruit en hield hem vast. Hij vuurde een spreuk af op een of ander tentakelmonster en snelde naar de vrouw toe. "Gaat het?" vroeg hij snel naar haar. Elliot hoopte dat hij nooit meer Halloween meer hoefde te vieren

 

@Lucretia Churchill

Share this post


Link to post
Share on other sites

Het was niet Hiram die haar kwam redden, bedankt broer, maar hopelijk kwam dat gewoon omdat hij niet genoeg tijd had gehad voordat iemand anders al bezig was en niet... omdat hij niet wilde. Lucretia slaakte een kleine kreet toen de tentakel haar ineens liet vallen. Au, haar enkel! "Ja hoor," hijgde ze, terwijl ze even haar enkel testte. Die was waarschijnlijk gekneusd, wat vervelend was, maar niet erg problematisch. Ze tikte er even op zodat de pijn wat weg zou trekken, maar toverspreuken werkten natuurlijk niet zo goed als drankjes. 

 

"Dank je wel dat je me geholpen hebt," zei ze en eh... stak daarna haar hand naar haar uit. "Sorry," zei ze, "kun je me helpen met overeind te komen? Ik denk dat ik mijn enkel heb verzwikt..." 

 

Lekker handig voor een heler.

 

@Elliot Houghton

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×