Jump to content
Valentine Ingram

[1836/1837] Wanneer het goed is voor je toekomst om een misdaad te plegen

Recommended Posts

Vrijdag 16 september 1836 - 's nachts - vlak voor een winkel op de campus

 

Natuurlijk zou Valentine lid worden van De Club. Het was een traditie in zijn familie, zijn vader was lid, zijn grootvader was lid, zijn overgrootvader was lid geweest, et cetera, et cetera. Was je een Ingram, of lid van één van de andere belangrijke tovenaarsfamilies, en was je mannelijk, dan werd je lid van De Club. Dat wist iedereen. Daar kon je moeilijk over doen of niet, maar je werd gewoon lid.

 

Natuurlijk was het niet zo simpel, je kon niet zomaar bij het hoofdgebouw aankloppen en zeggen "Hallo, ik wil lid worden, waar kan ik een cheque heen sturen", want die gelegenheid kregen ze vaak genoeg in de wereld. Nee, voor De Club moesten ze een beetje moeite doen. Voor De Club werden ze uitgedaagd, moesten ze wat bruggen overbruggen (don't ask) en moesten ze even gevaarlijk leven.

 

En vandaag moesten ze met zijn allen inbreken in een winkel zonder betrapt en gearresteerd te worden. En werden ze wel betrapt en gearresteerd, dan moesten ze ontsnappen. Lukte dat allemaal, dan zouden ze trotse leden worden. Lukte het niet, dan eh… ja. Kon je beter niet bespreken.

 

Maar goed, Valentine moest en zou lid worden van de Club, dus hij nam deze taak uiterst serieus. Zelfs met de hoeveelheid vuurwhiskey in zijn maag die hij verplicht had moeten drinken. "Oké, luister," commandeerde hij tegen de rest. "Laten we op zoek gaan naar een achteruitgang en -"

 

Dat was het moment waarop iemand een stoeptegel oppakte en die met een wilde brul door het raam gooide. 

 


 

Open voor (toekomstige) leden van De Club! 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Zach was dan al jaren lid van de Club, er was niets leukers dan met de ontgroening mee gaan en een stel eerstejaars over hun grenzen te trekken. Hij zou graag willen zeggen dat hij zijn eigen ontgroening nog goed kon herinneren, maar dat was niet helemaal waar, want blijkbaar had hij toen zoveel whiskey gedronken dat hij de volgende dag alleen nog maar kon herinneren dat hij een bar in was gestapt. De rest was geschiedenis en wat er ook was gebeurd, hij had het goed gedaan, want de volgende ochtend werd hij wakker met een snee in zijn voorhoofd en het afgehakte hoofd van het standbeeld van een van de oprichters van de Universiteit in de hoek van zijn kamer. Dat was overigens niet het enige wat er mistte van dat standbeeld de volgende dag.

 

"Prachtig als ze zo enthousiast zijn!" riep hij vrolijk, zwaaiend met zijn drankflacon toen één van de potentieele leden een steen door de ruit heen gooide. Niet echt de meest subtiele manier, maar dat waren dan ook niet de dingen waar je bonuspunten voor kreeg hier. Als je het volgens de regels wilde gaan doen, moest je maar saai een tentamen gaan maken. "Wel, wat staan jullie daar nog?" lachte Zach tegen de andere jongens. "Ga eens kijken wat voor interessante dingen ze hebben liggen." Als ze geen leuke dingen hadden hier konden ze altijd nog de winkel ernaast proberen. Zachary was in ieder geval niet van plan om wie dan ook hier met lege handen naar huis te laten gaan.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Natuurlijk wilde Keane lid worden van de Club. Een legendarisch verbond waar alleen invloedrijke mannen lid van konden worden? Tsja, wellicht had hij liever iets gehad met veel vrouwen, maar hij had tegenwoordig een vrouw thuis en dan waren dat soort plaatsen wellicht gevaarlijk om op je wensenlijst te hebben staan. Nee, een Club met mannen was prima, een plek waar hij zijn huis even kon ontvluchten en met een sigaar in zijn hand (dat stond nou eenmaal mannelijk) en met een whisky in de andere stoere verhalen kon vertellen over zijn huwelijksnacht. Daarnaast wist hij dat zijn grootvader lid was geweest van de Club en al was Lord Radnor terughoudend om er al teveel over prijs te geven, had Keane al hier en daar iets van de fantastische verhalen gehoord.

 

En dat zijn grootvader lid was geweest betekende ook dat hij avonturen als dit met iets meer gemak accepteerde dan normaal, want de Graaf was vast niet blij geweest als hij erachter kwam dat zijn pasgetrouwde erfgenaam had ingebroken in een winkel die hij evengoed in het geheel had kunnen aanschaffen, mocht hij het echt hebben gewild. Nu, echter… nu brandde de vuurwhiskey in zijn aderen en het moment dat Ingram de groep begon te commanderen, wist hij dat hij iets moest doen om de aandacht te trekken. Oh, en daarnaast had Keane genoeg last van opgekropte gevoelens om een Beuker door een muur te kunnen slaan. Wat hij trouwens eergisteren ook bijna had gedaan.

 

Getrouwd zijn was moeilijk, oke.

 

“Wraaah!” Met een luide en hoorbaar dronken brul gooide hij de stoeptegel door de ruit, die tinkelend aan diggelen viel. Keane stofte zijn handen en zijn mantel af en wierp zowel Ingram als Davidson een bevredigende grijns toe, voordat hij langs de groep liep en zich over de spullen in de etalage boog. “Kijk, een musket!” Hij pakte het grote wapen op en liet het de groep rondgaan. “Dreuzels zijn zulke fascinerende wezens.”

 

Tsja, hij kon het weten – hij was er nagenoeg met een getrouwd.

Edited by Keane Cadwgan

Share this post


Link to post
Share on other sites

Valentine had Keane nooit echt gemogen. Hij had wel eens een poging gedaan, zo rond die tijd dat hij verliefd was op Daniella maar dat nog niet echt durfde toe te geven maar toch om haar mening gaf, het was ingewikkeld, maar er was nooit meer dan wederzijds 'oké, we moeten het maar een beetje met elkaar doen op sommige momenten' ontstaan. Dat was niet erg, de lijst van mensen die Valentine wel mocht bevatten ook maar drie personen.

 

1. Zichzelf
2. Daniella
3. Leander

 

Dus. 

 

In ieder geval, Valentine mocht Keane dus over het algemeen niet zo, maar dat was wel een stuk makkelijker onder controle te houden als de idioot niet dronken was, niet met stoeptegels gooide en NIET WAPENS RICHTTE OP ANDERE MENSEN!

 

"Hey!" siste Valentine en hij greep de loop van de musket vast om die uit Keane's handen te trekken. "Laat los, voordat je iemand zijn hoofd eraf schiet!" Ja, het ding was vast niet geladen en Valentine hoopte maar dat Keane hem ook niet zou gaan laden, maar dat betekende niet dat het niet kon ontploffen. Of dat er iets fout zou gaan met magie, of zoiets, het punt was dat hij het NU uit Keane's handen wilde hebben. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Keane was doorgaans een persoon die redelijk dicht op zijn emoties zat, wat zich er in uitte dat er snel op zijn lange tenen werd getrapt. Dit was natuurlijk voornamelijk waar voor een van Gianna’s andere karakters, al was dat wellicht een apart geval door de enorme voorgeschiedenis die hem niet gemakkelijk vergeven zou worden: al zou hij over zijn eigen eergevoelens heenstappen en durven te uitten dat hij tegen haar opkeek. Maar Felicia Harding was geen Valentine Ingram, en al had hij drie jaar een slaapzaal met de jongen gedeeld – toch had Keane voor het grootste gedeelte van de tijd gedaan alsof Valentine niet bestond. Dat was wederzijds, overigens, en die deal was immer redelijk goed voor beide partijen verlopen. Want zie, Valentine was al een tijdje in een relatie met Dani verwikkeld en als er één ding was waar je bij Adler niet aan moest komen, was het haar liefdesleven. En dus liet Keane dat met rust en hoopte hij daarmee dat ze hem dezelfde gunst zou bewijzen, iets wat voor hem redelijk goed verliep (al waren er wat akkefietjes voor hem verborgen gebleven, zoals die ene keer dat ze Evangeline nagenoeg had vermoord).

Maar daarnaast was er niets waarin hij zichzelf moest bewijzen tegenover Valentine, daar er niets rond de jongen bestond wat hij niet reeds in zijn bezit had - of had gehad. Hij had een adellijke titel, meer geld dan de Ingrams tot zijn beschikking hadden, was Zwerkbalaanvoerder en Hoofdmonitor geweest (en had daarmee boven Valentine gestaan, zelfs in het jaar dat hij Klassenoudste was) en was getrouwd met de dochter van een Hertog. En als het over Dani ging…

 

En dus liet Keane de strenge woorden van zich afglijden, dronken of niet. Hij ging hier niet ruzie maken met een Ingram over een armzalig pistool als hij er zelf wel drie zou kunnen kopen!

 

“Als je zo’n groot ‘geweer’ nodig hebt om te compenseren, mag je ‘m best hebben hoor, Ingram” sneerde Keane. “Ik heb zoiets niet nodig –“ Hij trok het musket wat naar zich toe, zodat Valentine wat dichterbij werden getrokken en vervolgde op een iets zachtere toon. “Als je me niet gelooft moet je dat maar aan onze gemeenschappelijke vriendin vragen.” Hij grijnsde, duwde het musket richting Valentine en liet het volgens los.

 

Duss… Stoeptegels gehad, musketten gehad.. What’s next?

 

OOC: Ha, post 777! (dank aan Gian die me erop wees <3)

 

Edited by Keane Cadwgan

Share this post


Link to post
Share on other sites

Zachary kon het niet laten om even te grinniken om Keane's opmerking over de lengte van het geweer -grapjes over dat soort onderwerpen waren altijd grappig en helemaal als je dronken bent- en trok even nadenkend zijn wenkbrauw op bij zijn volgende opmerking. Nu kende Zach deze jongens nog niet zolang, maar hij had natuurlijk wel enig onderzoek naar zijn aspirant leden gedaan en het leven dat zij de laatste jaren hadden geleid op Zweinstein. Valentine Ingram had hij ook al wel eens eerder ontmoet op het debutantenbal, als die jongen die zo moeilijk deed toen hij met Daniella danste en de hele tijd om hen heen gedanst met dat ene roodharige kind. Ah, Lennox meisjes. Daar had hij haar vast voor betaald. Daar deden ze immers alles voor. Of dat werd toch vaak gezegd. In ieder geval, als hij een beetje goed nadacht over de vriendengroepen die deze kiddo's hadden, dan was het niet zo moeilijk om te raden wie deze gemeenschappelijke vriendin was. Ze was dan ook erg excentriek en als je haar eenmaal een keer had ontmoet, onvergetelijk. 

 

Zach grijnsde en floot. "Je schat Daniella wel erg hoog in als je denkt dat ze alles onthoudt van iedereen met wie ze ooit naar bed is geweest." Oh kijk nou, wat leuk. Ze waren allemaal met Daniella Adler naar bed geweest. Zouden ze een thema van moeten maken, het misschien in de regels van de club moeten zetten als verplichte activiteit om lid te mogen worden. Zou Valentine vast fantastisch vinden, niet dat Zach dat veel uitmaakte, maar hij snapte dan ook niet zoveel van echte gevoelens. Vrouwen waren voor hem alleen maar een object met toevallig een eigen mening. Daniella zou er vast geen probleem mee hebben, al kon ze soms een beetje wispelturig zijn. "Al ligt het misschien een beetje aan het moment. Na een debutantenbal schijnt wel memorabel te zijn," ging hij grijnzend verder. Alsof het niets was wat hij net had gestapte stapte hij rustig langs de jongens de winkel binnen en keek even om zich heen of of hij nog wat leukers zag dan een geweer. 

 

Hij griste een doos van de grond en draaide deze even rond tussen zijn vingers. "Dus, nog andere veroveringen gedaan naast de befaamde miss Adler?" vroeg hij nieuwsgierig aan beide heren - al kon je het bij Daniella amper een verovering noemen, het was eerder dat ze gewoon jouw continent koloniseerde-, terwijl hij de doos opende en er tevreden een aantal sigaren uit haalde, die hij maar meteen uitdeelde. Een goede sigaar kon je beter niet laten wachten. Net zoals de kans om over vrouwen te praten, want dat was altijd een vermakelijk onderwerp. 

 

"Zouden we deze trouwens ook aan kunnen steken met dat musket?" 

 

Als je dronken was begon je pas echt de juiste levensvragen te stellen. 

 

OOC: Post 77, its meant to be! :P 

 

 

 

 

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ja, Keane, het was echt een briljant idee om even op te scheppen over dat je naar bed was geweest met hun gemeenschappelijke vriendin. Welke vriendin was dat? Oh ja, niemand anders dan Daniella Adler. Degene van wie Valentine het meeste hield van de hele wereld en oh ja, het meisje waarover hij enigszins jaloers deed. Een klein beetje maar, vond hij. Ja, dat hij iemand ooit in het ziekenhuis had geslagen omdat hij degene betrapt had tijdens seks met Daniella, was eh... overduidelijk maar een klein beetje jaloezie.

 

Dus dit gesprek BEVIEL HEM VERDOMME NIETS. 

 

"Ha," lachte hij, want hij wist ook wel hoe dit zou gaan. Ze zouden doorhebben dat dit een fragiel punt was en dan eindeloos treiteren tot hij of door zou slaan en dan uit De Club gestoten zou worden (of in Azkaban zou belanden), of eh... ja, dat was eigenlijk het enige wat er zou gebeuren. Dus het beste was om maar net te doen alsof hij niets om Daniella gaf.

 

"Ik weet hoe ik dit ding moet laden," zei hij serieus, "dus als Keane nou die sigaret in zijn mond doet, zal ik erop schieten, oké?" 

 

Dat was stukken beter dan Keane in elkaar slaan met het ding, toch?! 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Keane wierp Zach een ietwat geïrriteerde blik toe, want hey – Dani zou inderdaad de helft van haar scharrels heus wel vergeten zijn, maar hij was een van haar beste vrienden, en ze had enkele jaren geleden zijn leven zuur gemaakt met het feitje dat ze in hun jaar in Frankrijk met elkaar naar bed waren geweest, al berustte die informatie op leugens. Nu, ja, nu was het wel gebeurd… en hij had er heus wel voor gezorgd dat ze hun daadwerkelijke uitje niet snel zou vergeten. Mocht Davidson zijn onderzoek naar hen inderdaad diepgravend genoeg gedaan hebben, zou hij wel beter doen dan die achtergrond te veronachtzamen. En daarbij waren er dingen die je wel over iemand mocht zeggen als je close met ze was, zoals hij (en waar het Dani en Val betrof, als hij het werkelijk moest toegeven), maar een derde niet zomaar mocht uitspreken. Aan de andere kant was Adlers reputatie toch geheel haar eigen probleem, want ze had het er zelf naar gemaakt. Zich verlagen om die te verdedigen was.. nuja, ongepast, nog ongepaster dan dat hij vrienden met haar was, en daarbij wist hij dat ze het niet eens zou waarderen ook. En dus rechtte hij zijn rug, maar nam hij wel de sigaar aan, want hij zag eruit van goede kwaliteit en hij was niet iemand om zo’n sigaar zomaar af te slaan.

 

“Hmmhh” sprak hij, expres wat vaagjes, want hij had weinig zin om op Davidsons vraag antwoord te geven. Hij was nu getrouwd, en met wat speurwerk in zijn achtergrond was waarschijnlijk al genoeg informatie te vinden. Hij had Eva’s reputatie al verpest, laat staan dat hij er nog een schepje bovenop hoefde te doen in deze kringen.

 

“Ah, fantastisch plan, Ingram” sprak Keane, die een stap opzij deed zodat hij in ieder geval momenteel niet in de loop van het geweer hoefde te kijken – doch blij voor de afleiding van het precaire onderwerp. Valentine met een geweer in handen zag er toch wel een beetje angstaanjagend uit, en wellicht had hij beter moeten weten dan het musket aan de jongen te overhandigen. “Dank voor dat genereuze aanbod, maar ik vrees dat ik het toch af moet slaan.” Hij pakte zijn zilveren aansteker uit zijn zak en stak de sigaar aan, de roodgloeiende punt een klein lichtje in de duisternis van de opengebroken winkel. Keane leunde wat achterover en grijnsde, klaarblijkelijk op zijn gemak. “Maar wellicht is de heer Davidson geïnteresseerd – hij was degene die het voorstelde, niet waar?”

Edited by Keane Cadwgan

Share this post


Link to post
Share on other sites

Was het een slim idee om iemand een sigaar in zijn mond te laten steken en iemand anders erop te laten schieten? Natuurlijk niet. Maar dit waren wel het soort ideeën waar je de beste herinneringen aan overhield, dus speelde Zachary ontspannen met zijn eigen sigaar tussen zijn vingers en wachtte nieuwsgierig op Keane's reactie. Die het aanbod helaas afsloeg. Slim, ergens een beetje spijtig, maar goed het was ergens ook wel zijn taak om deze jongens in leven te houden, want je had helemaal niks aan goede, sociale contacten die het loodje hadden gelegd dus het waarschijnlijk maar beter ook. 

 

Alleen toen waagde hij het wel zomaar om voor te stellen dat Zach het even ging doen. 

 

Zachary trok zijn wenkbrauw op en keek de grijnzende jongen nieuwsgierig aan. Well played, mate. Well played. Hij durfde wel zeg. Maar he, prima, als ze het zo wilden spelen. Ze waren dan wel een stelletje Zwadderaars, maar iemand moest hier het lef tonen. "Oke," antwoordde hij rustig en hij haalde even zijn schouders op voor hij zich van het muurtje afduwde waar hij zonet nog gemakkelijk tegenaan had geleund. "Maar laten we niet op mijn gezicht gaan schieten, ik denk niet dat mijn verloofde het apprecieert als ik over twee maanden zonder neus aan het altaar verschijn." En hij zou het al helemaal niet appreciëren als die kogel ook maar minder dan 10 centimeter bij zijn hoofd in de buurt kwam, want zijn gezicht was toch zeker één van zijn mooiste lichaamsdelen en dat wilde hij graag zo houden. In plaats daarvan hield hij de sigaar tussen zijn vingers en zijn arm een eindje bij hem vandaag. 

 

"Als je mist lig je eruit," grijnsde hij uitdagend naar Valentine. Dat was niet helemaal hoe het werkte. Zach mocht dan voorzitter zijn, maar hij kon echt niet alles in zijn eentje bepalen en zomaar mensen de club uit zetten. Iets zei hem echter dat hij maar beter enige druk op de jongen kon leggen. "Je krijgt drie pogingen." 

 

Kijk, hij was wel aardig, hij gaf die jongen nog een kans.

 

Slecht idee, Zach, slecht idee. 

Edited by Zachary Davidson

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×