Jump to content
Sign in to follow this  
Christina Cavendish-Hayes

[1836/1837] Fool me once, you can't, screw you

Recommended Posts

18 juli 1836

 

Hij was gevonden. Het had een maand geduurd, maar één of andere dreuzel had hem gezien ergens in een kustdorpje in het Westen van Engeland. Wat hij daar deed? Christina had geen idee, buiten heel erg graag laten zien dat hij niet helemaal normaal was en dingen kon die volgens Dreuzels niet bestonden en/of duivels waren. Maar dat was voor het departement van geheimhouding om op te lossen. Zij zou zich bezig houden met hem.

 

Zijn daden waren moeilijk te beschrijven (aka cath hasn't decided what he did yet, she just needed a reason for Christina to sneak out), maar het was duidelijk dat als hij gezien was, ze er ogenblikkelijk iets aan moest doen. Voor hij erachter kwam dat iemand aan de bel had getrokken en hij weer zou verdwijnen. Iets wat misschien al gebeurd was, want van dreuzel naar politie naar schouwers was een lange weg, maar damn it, ze moest dit proberen. Hij kon niet weer door haar vingers glippen. Dat was al veel te vaak gebeurd. Hij leek altijd twee stappen voor te zijn op alles wat ze deed. Hij was een meester in ontsnappen en dat ging niet nog een keer gebeuren, wat dan ook.

 

Er was echter één probleem. Ze zat vast op zomerkamp. Maar niet voor lang. Ze liet een briefje achter voor Alec dat alles oké was, maar dat ze even weg moest en of hij de kinderen kon entertainen. Vervolgens liet ze een gehaast briefje achter voor Tristan waar op stond "VOLG. NIET. OF. ANDERS." en vervolgens rende ze het bos in om een goede plek te vinden om te Verschijnselen. Gelukkig vond ze die snel. Ze keek heel even of er mensen waren meegekomen, Verschijnselde zo snel als ze kon eeen....

 

"Meekomen." Siste Christina tegen Tristan, terwijl ze zijn arm in de houtgreep nam en hem meenam naar het schouwerskantoor. Ja, ha, hij dacht toch niet dat ze zomaar het gevaar in zou Verschijnselen zonder eerst te checken of ze verstekelingen had, toch? Ze was niet dom, Tristan. Ze sleepte hem naar een stoel waar ze hem vastbond met een aantal touwen die ze uit haar toverstok liet komen en vervolgens pakte ze hem stevig beet bij zijn kraag. "Luister, Tristan." Zei ze boos. "Ik werk al een maand aan deze zaak. Jij gaat hem niet verpesten. Je blijft hier zitten tot ik terug kom, is dat duidelijk? Oh en voor ik het vergeet." Ze wees haar toverstok op hem. "Accio Tristans toverstok." De toverstok had wat moeite met door de touwen heen komen, maar uiteindelijk had ze hem in handen en kon ze hem in een la van haar bureau opbergen. "Deniaud!" Riep ze snel. "Let op deze man hier. Zorg ervoor dat hij niet loskomt. Oké?" En vervolgens rende ze het schouwerskantoor uit. Screw you, Tristan.

 


Dit is een topic tussen Tristan Johnson en Louise Deniaud en verder niet Christina! Het is semi-privé, maar als er mensen zijn die schouwers hebben en langs willen komen, be my guest!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Eerlijk Christina had je iets anders verwacht? Een briefje met de tekst dat hij niet mocht volgen lokte juist zijn nieuwsgierigheid. Bovendien zelfs al had ze precies gezegd wat ze ging doen, en zelfs al was het iets saais al papierwerk, de woorden 'volg me niet of anders' waren een uitdaging dus eigenlijk had ze hem praktisch gedwongen haar te volgen door te zeggen dat hij het niet mocht doen.

En het was dus compleet oneerlijk dat ze hem daarvoor afstrafte.

Met een geïrriteerd gezicht keek hij zijn beste vriendin na want dit was niet leuk . Het was niet leuk om hier te moeten blijven terwijl zij op een of andere spamnende missie ging en het was ook niet leuk om vastgebonden te zitten, en niks te kunnen doen, terwijl hij op het fucking schouwers kantoor zat. Toch een van de interessantere plekken van magisch Engeland.

Ga je echt doen wat ze zegt? vroeg hij met gespeelde verbazing aan zijn aangewezen babysitter. " Ik dacht dat schouwers juist types waren die niemand ze liet vertellen wat ze moesten doen . En hij deed even een gefaalde poging op nonchalant zijn schouders op de halen. Nonchalanchie ging lastig als je vastgebonden zat.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Uuuuuugh, serieus? Alsof ze niets beters te doen had dan op een of andere idioot te letten. Hayes had niets gezegd over wat hij had gedaan of waarom er op hem gelet moest worden, dus misschien was het wel belangrijk, maar kon echt niemand anders het doen? Louise stond geirriteerd mompelend op met haar koffie en het pak perkamenten waar ze mee bezig was en gooide vervolgens de perkamenten geergerd op Hayes'  bureau en plofte neer in een stoel. Ze was van plan geweest om niets tegen de man te zeggen, want ze had werk, maar de man had een ander idee. Louise keek chagrijnig naar hem op, terwijl ze haar koffie roerde. "Weet je wat?" Vroeg ze overdreven. "Je hebt gelijk! Waarom heb ik daar nooit eerder aan gedacht! Oh! Oh... Juist. Les 1. Luister al helemaal niet naar mensen die net gearresteerd zijn." Louise glimlachte vriendelijk naar hem. "Naam?"

Share this post


Link to post
Share on other sites

Helaas het werkte niet. Dat was niet eens echt jammer want een uitdaging was leuk. En bovendien hij zou Christina niet echt meer vinden nu, dat wist hij zelf ook wel, het enige probleem was dat hij zat vastgebonden en dus niks kon maar als zijn handen vrij waren dan vond hij het niet eens erg om hier niet weg te kunnen. Het ministerie van Toverkunst was bijster interessant en deze verdieping was misschien nog wel het meest interessant. (Behalve misschien daar waar ze met verboden voorwerpen bezig waren dat was hetzelfde level). En als hij hier straks los zou komen dan kon hij vrij rond gaan lopen (Tristan serieus denk je dat???). Werd de tijd van zijn leven.

 

Nu eerst even zorgen dat dat loskomen nu werkte en daarom moest hij deze vrouw verslaan.

 

Tristan”, hij grijnsde, “en voor de achternaam we kunnen die van jou nemen. Ik ben best modern ” (Dat was een leugen. Als Cheyenne wilde dat hij haar naam had genomen ipv andersom had hij het wel gedaan simpelweg omdat hij de liefde van zijn leven niks ging weigeren. Maar hij zou er dramatisch over gedaan hebben) “Ik bedoel de knots zijn al getied als je begrijpt wat ik bedoel”, hij lachte luid om zijn eigen grap.

 

Nu alleen het ja-woord nog. Het ja woord op de vraag of ze hem even los kon maken k thanx bye.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoticons maximum are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×