Jump to content
Sign in to follow this  
Evangeline Lennox

[1835/1836] When true love is at stake... who you gonna call, Evangeline Lennox!

Recommended Posts

Ergens in april, kijk Margaux ik ben al net zo goed met datums

 

Een tijdje geleden had Eva al haar moed bij elkaar geschraapt en beneden op het prikbord een briefje opgehangen waarin ze aanbood om tekeningen en schilderijen voor mensen te maken, tegen betaling. De respons daarop was veel groter dan ze oorspronkelijk had verwacht. Blijkbaar bestond Zweinstein uit heel veel leerlingen die zichzelf of hun famiieleden (maar vooral zichzelf) graag vereeuwigd wilden hebben op het doek, iets wat Eva wel goed uitkwam natuurlijk. Ondertussen was ze al zo'n twee maanden druk bezig met allerlei opdrachten en het had haar in een aantal bijzondere situaties gebracht. Erg... bijzondere situaties en aangezien Evangeline eigenlijk geen behoefte had aan nog een keer per ongeluk inbreken in iemands huis of meer Dickshows van Hawk of van wie dan ook, had ze besloten dat het slim was om haar afspraken iets specifieker te maken.

 

Dus toen ze een vaag briefje ontving van Phrixus Iclingas dat hij wel geïnteresseerd was in haar verdiensten en een bijzonder verzoek had, dacht ze wel even twee keer na. Phrixus leek echter in niets op Hawk. Evangeline zat al jaren bij de jongen in de klas en hij had altijd een aardige, slimme indruk bij haar achtergelaten. Ze had zelfs ooit in de vierde klas een keer een werkstuk met hem moeten maken en toen ze per ongeluk bijna de toverdrank had verpest omdat ze was afgeleid had hij de hele situatie gered zonder meteen boos op haar te worden. Dat ze zich een aantal keer in de problemen had gewerkt betekende niet dat het nog een keer ging gebeuren, dat wist Eva heel goed, dus besloot ze maar gewoon eens aan Phrixus te gaan vragen wat zijn bijzondere verzoek precies inhield. Eerlijk gezegd had hij haar wel een beetje erg nieuwsgierig gemaakt en bij Griffoendors won nieuwsgierigheid het meestal wel. Bovendien kon ze altijd nog nee zeggen en was ze vastbesloten de eerstvolgende persoon die ongevraagd zijn kleren uittrok maar meteen in de ballen de trappen. Dat hij het even wist.

 

Ze had eerst gezocht bij de torens in de buurt van de leerlingenkamer van Ravenklauw, maar ze was hem niet tegengekomen en het raadsel van vandaag was weer eens veel te moeilijk om de leerlingenkamer van Ravenklauw binnen te komen. Dus ging ze op zoek bij de tweede plek waar je Ravenklauwers bijna altijd wel kon vinden: de bibliotheek. Waar alle sterotypes maar weer eens werden bevestigd. "He Phrixus," begroette ze de jongen toen ze hem gevonden had ergens met zijn neus in een boek en ze nam plaats op een stoel tegenover hem. "Heb je even tijd?" Ze haalde het briefje uit de zak van haar jurk en zwaaide er even mee. "Ik heb je brief gekregen."

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nee, Phrixus en Hawk leken niet meteen veel op elkaar. Ten eerste had je de voor de hand liggende uiterlijke kenmerken, ten tweede presenteerde Phrixus zich als een juniorintellectueel, klaar om de wereld te veranderen met een aantal vlijmscherpe woorden, en had Hawk vast niet zo ontzettend veel interesse in een dergelijke profilering, en ten derde was Phrixus te preuts om zich vlak voor Evangelines neus te gaan ontkleden. Had hij ook geen behoefte aan trouwens. Want als er al iemand was voor wie hij de behoefte voelde om zich heel dringend van zijn broek te ontdoen omdat het toch wel enigszins te beperkend werd, dat stuk textiel, was dat niet Evangeline, maar Rosemary. Sorry, Rosie. Hij doet zijn broek vast niet uit zonder dat je het verwacht, komt wel goed.

Maar de vergelijking tussen Hawk en Phrixus was niet helemaal gedoemd om te falen. Want ze hadden beiden tegen een meisje, eh, gelogen. Ze hadden in ieder geval allebei informatie achtergehouden.

Kijk, Phrixus had in een eeuwige behoefte om indruk te maken op Rosemary Lovell eruit geflapt dat hij een Artistiek Type™ was (was hij niet) en dat hij kon tekenen (eh) en dat hij de volgende keer dat hij haar zag (hij was heel subtiel in een date losweken, oké) haar zijn schetsblok zou laten zijn (dat hij iets van een dag geleden had gekocht), en toen ze eenmaal uit zijn buurt was, had hij pas beseft dat hij nu een probleem had.

Enter Evangeline Lennox, die op een goed moment had besloten te willen tekenen tegen geld. En goed, hij was verre van de rijkste leerling op Zweinstein, maar oh, man, het was Ware Liefde en zo en dus moest zijn zakgeld er maar aan.

‘Oh, hey, Evangeline,’ zei hij ter begroeting toen ze hem kwam vergezellen in de bibliotheek. ‘Oké, dit is een raar verhaal en zo, maar…’ Even keek hij haar smekend aan, als was het om haar tekentalent alvast voor zich te winnen. ‘Ik heb soort van gezegd tegen degene op wie ik… eh… verliefd ben, zeg maar, dat ik kon tekenen? Je weet wel, meisjes vallen op artistieke types en zo, dus ik dacht, hey, ik kan het maar proberen, maar nu wil ze dus mijn tekeningen zien, maar ik kan helemaal niet tekenen en eh… Ja. Help?’ Hij trok een gezicht. ‘Het was dom om dat te zeggen, hè? Maar ik durf nu niet echt meer terug te krabbelen, want ze zag er zo enthousiast uit toen ik zei dat ik die tekeningen de volgende keer zou meenemen.’

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nu had Evangeline veel verschillende scenario's bedacht voor dit "rare verhaal" dat Phrixus haar zou gaan vertellen. Dat deed ze graag, over dingen fantaseren, vooral als ze niet kon slapen. Alleen had geen enkele versie van haar verhalen bij deze in de buurt gelegen. Zie je wel dat Phrixus helemaal niet was zoals Hawk, want Hawk Dickson zou vast nooit aan haar vertellen dat hij verliefd was op een meisje. Bij het horen van die woorden was Evangeline meteen een en al oor, want al verliep haar eigen liefdesleven niet zo soepel, ze was nog altijd een fan van die verhalen in sprookjesboeken waarbij het wel altijd goed afliep. Nu wist ze natuurlijk niet hoe Phrixus zijn liefdesverhaal ging lopen, maar als ze het een een stukje de goede weg op kon helpen, dan was dat alleen maar heel mooi, toch? 

 

"Oh wat lief," glimlachte ze, zodra hij klaar was met zijn verhaal. "En ja, misschien was dat niet zo handig om te zeggen, maar heel raar is het niet. In het begin van een relatie wil je gewoon heel graag een goede indruk op iemand maken en dan overdrijf je wel eens dingen." Of zou Phrixus zijn tekentalent werkelijk helemaal onbestaand zijn? Meestal hield je het wel bij een leugen die redelijk dichtbij lag, maar wie weet vond hij dit meisje wel zo leuk dat hij er plotseling maar wat uit had geflapt. Hoe dan ook, was dit best wel een interessante opdracht. De meeste leerlingen wilden graag gewoon een portret of tekening van zichzelf, hun huisdier of één van hun familieleden, maar Phrixus wilde heel wat anders. "Dus... nu wil je zelf graag beter leren tekenen?" vroeg ze, want dat deel was niet helemaal duidelijk, maar het leek wel een logische eerste stap, mocht het meisje waar hij verliefd op was ooit meer tekeningen willen zien. 

 

"Ik wil je in ieder geval wel helpen. Wat voor tekeningen heb je gezegd dat je maakte? Meer...tekeningen van de natuur? Of portrettekeningen?" Er was zoveel dat je kon tekenen. Eva hield er altijd van om mensen en natuur een beetje af te wisselen. Mensen tekenen was moeilijker, maar natuur was altijd zo rustgevend. "En wanneer heb je ze ongeveer nodig?" Ook wel handig om te weten. Je werd namelijk geen kunstenaar in één dag. 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×