Jump to content
Hawk Dickson

[1835/1836][15+] All the topics in this forum are MINE

Recommended Posts

Evangeline Lennox stond er om bekend per ongeluk pikante situaties binnen te lopen, maar dit was toch eh, redelijk nieuw. Meestal vroegen die situaties namelijk om meer personen en was ze niet zomaar opeens alleen in een ruimte met een naakt persoon. Hawk was inderdaad vergeten dit kleine detail in zijn verzoek te verwerken. Hij had haar gewoon gevraagd om een portret te schilderen en Eva had hem tevreden aan haar lijstje van Zweinsteinleerlingen met genoeg geld en genoeg ego toegevoegd. Ze hadden een dag afgesproken en dat was het dan. Een hele gewone gang van zaken die er in niets op wees dat Evangeline het gelukkige meisje was om Hawk in volle glorie te aanschouwen.

 

Ze glimlachte even naar Hawk bij binnenkomst, nog steeds nietsvermoedend van de situatie die zich zodadelijk zou ontvouwen. "Ja, wacht ik moet eerst even wat spullen pakken." Maar voor ze nog maar bij de kast stond klonk er een apart geluid van dwarrelende kleren achter haar. Evangeline draaide zich verbaasd om en haar bruine ogen werden groot.

 

"Aaaaah!" gilde ze richting Hawk's garnaal. Want eh ja, ze had heus wel eens een piemel gezien, maar ze waren nog nooit op zo'n flamboyante manier aan haar gepresenteerd. Twee meter bij haar vandaan. Door een jongen die ze amper kende. Dit was toch wel de gekste liefdesverklaring die ze ooit had gehad. "Wa- wat - we doe..."

 

Originele vraag: WAT DOE JE?

Nieuwe vraag: Waar was haar spraak gebleven?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ja, eh, hallo? Dit was eigenlijk best wel onbeleefd, Evangeline. Gefrustreerd fronste Hawk zijn wenkbrauwen, want dit was niet direct de reactie die hij verdiende. Waarom gaf ze hem geen compliment? Of bloosde ze een beetje, dat had hij ook nog wel prima gevonden, want dat betekende tenminste dat ze onder de indruk was. In plaats daarvan staarde ze naar hem alsof ze iets lelijks zag.

 

"Nou, kom op," zei hij, "Ik heb niet de hele dag de tijd. Daarbij is het hier best wel… frisjes." En straks zou hij gaan krimpen. Dat terwijl hij zo groot mogelijk op het schilderij wilde staan, dat wist Evangeline toch ook wel? Hm, misschien moest hij de temperatuur van de kamer wat omhoog brengen…

 

"Als ik het koud krijg, warm jij me dan op?" grijnsde hij naar haar.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Onbeleefd? Als er iemand hier onbeleefd was dan was het Hawk wel. Had zijn moeder hem nooit geleerd dat je nooit zomaar je kleren uit mocht trekken in het openbaar? Of überhaupt op plekken die niet je slaapkamer waren. Dat hij het koud kreeg kon ze zich best wel voorstellen, want de kamertemperatuur in de atelier was er niet echt op gemaakt om mensen zonder kleren warm te houden. Tenzij je je bezighield met andere lichamelijke activiteiten, de kussens hier in de ruimte waren er erg geschikt voor, maar Evangeline was niet bepaald van plan om zich daar aan te wagen. Of welke andere vorm van "opwarmen" dan ook.

 

"Natuurlijk niet!" flapte ze eruit toen ze eindelijk weer haar stem terug gevonden had. Wat dacht hij wel niet? Dat alles maar tot de service behoorde zolang hij haar genoeg betaalde? Eva wist niet zo goed waar ze moest kijken. Aan de ene kant wilde ze Hawk niet aankijken, maar dat was ook zo preuts en daarmee maakte ze niet bepaald indruk. Ze wilde dan misschien geen naaktportretten schilderen, maar Hawk was wel een van haar klanten en het was niet echt handig als hij nu al meteen slechte reclame ging maken op school. Ze was nog maar net begonnen met haar schilderwerk aan de buitenwereld laten zien en ze moest haar reputatie nog opbouwen. Met moeite richtte ze haar blik op zijn gezicht. "Ik snap niet wat je aan het doen bent, kun je alsjeblieft je kleren weer aandoen? Daar krijg je het vanzelf warm van."  

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ze snapte niet wat hij aan het doen was? Hawk zuchtte diep. Het was ook niet makkelijk, hoor, om Hawk Dickson te zijn, want de rest van de wereld leek altijd vastberaden om je maar zoveel mogelijk te negeren. Of om gewoon zo dom mogelijk te zijn, dat kon ook nog eens. Zijn familie was natuurlijk heel anders, die waren slimmer.

 

"Ik wil een naaktportret," legde hij uit, op de toon alsof hij het tegen een kleuter had, waar we gezien de context maar heel blij mee moeten zijn dat hij dat niet had. Maar zelfs Hawk zou zoiets niet voorstellen aan een kleuter. Hij heeft standaarden, mensen! Ze zijn ver en erg klein, maar ze bestaan wel! "Dus daarvoor moet ik toch wel naakt zijn!" Duh.

 

"Had ik dat niet opgeschreven dan?" 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Een naaktportret?! Was die jongen wel helemaal goed bij zijn hoofd! Wie wilde er nu een naaktportret? En waar was in godsnaam van plan het te laten? Hopelijk niet in de leerlingenkamer van Huffelpuf. Alle onschuldige jongerejaars zouden meteen getraumatiseerd raken. Alle ouderejaars misschien ook wel trouwens, het waren immers Huffelpuffers. Of zou hij hem thuis ophangen? Boven zijn bed. O god ze had nu al medelijden met het meisje dat ooit met deze jongen zou gaan trouwen. Of uberhaupt een keertje bij hem thuis langs zou komen.

 

De situatie was zo idioot dat het bijna grappig was en hoewel ze zich nog steeds niet echt op haar gemak voelde bij deze naakte jongen voor haar neus, ontsnapte er een klein lachje over haar lippen. "Als je het had opgeschreven, dan had ik geweten dat je een naaktportret wilde," herhaalde ze, een beetje in dezelfde langzame toon. "En dan had ik je verteld dat ik geen naaktportretten schilder."

 

Zo. Dat was vast wel duidelijke taal, toch?

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Irene, ik wil je even bedanken dat je me een fantastisch idee hebt gegeven over naaktportretten in combinatie met Hawk <3

 

Maar nu terug naar de post en Hawk die zich best verontwaardigd begon te voelen. Want niet alleen kreeg hij het idee dat ze hem uitlachte, ze wilde ook geen naaktportret van hem schilderen. "Maar waarom niet?" protesteerde hij en hij zette zijn handen in zijn zij. "Kijk naar me, ik ben het beste model dat je ooit kunt wensen!" En hij spande zijn spieren stevig aan. 

 

Wie wilde hem nou niet schilderen? 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oh nee Gianna, je maakt me nu wel heel nieuwsgierig. Maar graag gedaan. Denk ik. Hoop ik. Ik vrees dat dit niet de goede kant uit gaat.

 

Evangeline slaakte een gefrustreerde zucht en wierp voor een moment haar blik naar de hemel, in de hoop dat God spontaan in zou grijpen en Hawk uit het lokaal zou laten verdwijnen. Waarheen kon haar niet eens meer schelen. Dat was nou iets wat ze erg zou waarderen, maar helaas gebeurde er niks, behalve Hawk die nog even zijn spieren aan begon te spannen. Hoe kon iemand in godsnaam zo vol zijn van zichzelf dat hij hier naakt stond zonder enige schaamte en ook nog eens beweerde dat hij het beste model was dat ze ooit kon wensen? Oh, Hawk was absoluut niet het beste model. Ten eerste, goede modellen luisterden ook gewoon naar de schilder, want die wist tenminste hoe dingen er mooi uit zouden komen te zien. Ten tweede, hoe snel dacht hij dat ze kon schilderen, want die houding ging hij echt niet de hele tijd volhouden. En ten derde, ha! "Hoezo? Zou je het meest indrukwekkende lichaam moeten hebben dat ik ooit heb gezien?" Ja, ze was het een beetje zat dat hij zich zo hooghartig gedroeg.

 

En hé, hij concureerde hier wel met de gespierde borstkassen van Keane Cadwgan en Samuel Everett. En Tristan Johnson, maar die laatste had Evangeline nog nooit gezien in vol ornaat gezien of als kussentje mogen gebruiken, dus daar kon ze niet helemaal over oordelen. Met haar toverstok zwiepte ze zijn mantel van de grond, zijn richting op. "Luister Hawk, ik wil graag een schilderij van je maken, maar niet zo oke."

 

Ze werd hier verdomme niet genoeg voor betaald. Hij kon zijn aanbetaling wel terug hebben, goed?

Share this post


Link to post
Share on other sites

What the fuck?! Die arrogante toon van haar beviel hem helemaal niet en hij staarde haar verontwaardigd aan. Wie dacht ze wel niet dat ze was? "Oh, heb je daar zoveel van gezien, dan?" sneerde hij naar haar, terwijl hij naar de mantel griste en die om hem heen wikkelde. Prima, als ze geen blik op hem wilde vestigen, dan gunde hij het haar ook niet meer! "Slet." 

 

Ja, het meisje dat geen naaktportret van hem wilde schilderen was een slet. Logisch toch? 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Evangeline's gezicht vertrok, toen ze Hawk's houding volledig zag veranderen en zich plotseling realiseerde dat ze een professionele inschattingsfout had gemaakt. Namelijk de fout die zei dat je nooit je klanten moest beledigen. Maar kon je werkelijk nog vriendelijk blijven tegen iemand die je net had uitgemaakt voor slet? Het antwoord kwam zo. 

 

Ze knipperde een aantal keer met haar ogen, terwijl de stem van de jongen nagalmde in haar oren. Het was de eerste keer dat iemand zoiets echt tegen haar zei, hardop, in haar gezicht. Het zou ook zeker niet de laatste zijn, dus misschien was het maar goed dat ze nu had om er aan te wennen. Natuurlijk waren er wel mensen die zoiets zeiden achter je rug om. Eva kende wel het fluisterende geroddel dat hoorde bij het artikel dat ooit was verschenen in de heks en haard dat hen had uitgemaakt voor een familie van golddiggers en ze wist nog wel hoe sommige mensen hadden gekeken toen ze haar relatie met Keane had geopenbaard. Maar niet zo. Dit was anders. En het stak dat iemand zo over haar dacht, zelfs al zou ze helemaal niets moeten geven om de mening van iemand als Hawk Dickson.

 

"Wat gaat jou dat nou aan," riep ze impulsief terug, waarna ze zich realiseerde dat dat niet het goede antwoord was, omdat het nu leek alsof ze vast wel met meer dan een jongen naar bed was geweest. "Ik ben niet degene hier die spontaan zijn kleren uittrekt voor iemands neus." 

 

Sowieso dat hij niet vergeten was om door te geven dat hij een naaktportret wilde, hij had het vast expres gedaan. 

 

En nouja, het antwoord op bovenstaande vraag was dus nee. Nee, je kon niet echt aardig meer zijn tegen iemand die je net zo zwaar had beledigd. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hawk is a misogynistic ass. So sorry.

 


 

Wat ging hem dat aan? Nou, dat was toch logisch? Wat meisje deden met hun lichaamsdelen, vooral degene die er eigenlijk het meeste toe deed, was voor alle mannen belangrijk. Ze hoorden dat soort dingen te weten, want dan konden ze de verrotte meisjes negeren en alleen degenen opzoeken die goed waren en zichzelf niet voor iedereen openstelden. Dus eigenlijk hoorde het publiekelijk nieuws te zijn, dank je wel.

 

"Dan had je moeten zeggen dat je geen naaktportretten wilde schilderen," beet hij naar haar. "Daarbij is er niets mis met naakt zijn, en alles mis met een slet zijn!" 

 

Alleen vrouwen waren sletten, overigens. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Als je ogen niet vastzaten dan waren die van Evangeline nu waarschijnlijk uit haar oogkassen gevallen van verbazing, want wat hij nou weer voor argument inbracht. Zij had hem moeten vertellen dat ze geen naaktportretten wilde schilderen? Was die jongen soms doof of kwam hij misschien van een compleet andere wereld. Het was helemaal niet haar taak om aan iedereen te verkondigen dat ze geen naaktportretten schilderde, als ze dat in de advertentie zette dan kwam er vast niemand meer opdagen, omdat ze dachten dat ze het tegenovergestelde bedoelden of iets dergelijks. Al zou ze vanaf nu eerst van tevoren gesprekjes gaan houden met mensen om na te kijken wat voor ideeën ze over het schilderij hadden, voor het geval er nog iemand bij zat zoals Hawk. Bedankt Mr. Dickson. Aah, waarom had hij nou ook nog zo'n naam. 

 

"Ik ben geen slet," siste ze gekwetst terug. "Jij weet helemaal niks van mij." 

 

Hawk was dan misschien groter en sterker en eh, naakt onder zijn kleren (wacht... dat was iedereen), waardoor ze hem liever niet aan wilde raken, maar gelukkig had Eva ook nog een ander wapen. Het roodharige meisje hief haar toverstok op en richtte hem op Hawk's gezicht. Ze kon hem niet zomaar met dat idee hier weg laten lopen en gezien er geen ridders in de buurt waren om haar eer te verdedigen moest ze het zelf maar doen. "Dat neem je terug, nu onmiddellijk."

 

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hawk snoof. Hij wist meer dan genoeg van Evangeline, dank je wel, hij zou echt niet weten wat hij volgens haar nog meer zou moeten weten. Op zich maakte het ook weinig uit, vond hij, want eens het idee dat een meisje een slet was, altijd het idee, toch? Want als het echt anders was geweest, dan eh... had hij het wel geweten. Of zoiets. 

 

"Oh kom op," lachte hij naar haar, "ga je me echt vervloeken? Doe niet zo dom." Hij snoof en greep zijn kleren van de grond. "Het is al erg genoeg dat je straks in de problemen komt door valse advertenties, laat staan dat je ook nog eens strafwerk moet krijgen omdat je een klant hebt vervloekt! Dus denk even na, Lennox." Hij grijnsde naar haar, tevreden dat hij haar zo in een hoek had gepraat. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Wat was dit nou? Hij... hij... hij lachte haar gewoon uit! 

 

Verdedigend hief ze haar toverstok nog wat verder omhoog, zodat hij nu recht naar het puntje van Hawk's neus wees. Evangeline had nog nooit echt eerder iemand vervloekt, behalve dan in de lessen en daar was het toegestaan. Haar meest gebruikte spreuk daarbuiten was waarschijnlijk accio, omdat ze altijd alles kwijt was. Ze had wel eens verdedigingsspreuken en ontwapeningsspreuken gebruikt, maar dat was anders. Dat deed de ander niet zoveel, vervloekingen wel. Maar he, voor alles een eerste keer hé? Ze had ook nog nooit eerder haar status gebruikt om iets van iemand anders voor elkaar te krijgen en dat was precies wat ze nu ging proberen te doen. 

 

"Oh echt?" antwoordde ze, proberend te doen alsof zijn woorden haar niets deden, terwijl ze diep van binnen wel enige zorgen opriepen. Ze wilde dit niet erger maken dan het al was. Het was niet de bedoeling dat hij hier straks naar buiten ging om te verkondigen dat ze een slet was én om ook nog eens slechte reclame te maken over haar schilderijen en gedrag. Ze dacht even diep na. Goed, hoe zou Keane dit zeggen? Hij was altijd zoveel beter in dit soort dingen.  "De laatste keer dat ik het controleerde was ik de Hoofdmonitor hier, dus de enige die hier risico loopt op strafwerk ben jij voor ongepast gedrag tegen een crewlid." Ha, dat klonk best goed, toch? Hij zou vast trots op haar zijn. 

 

"Nu we het daar toch over hebben, kom je maandag maar bij me melden in het nablijflokaal. Inclusief kleren, alsjeblieft."

 

Nee niet voor speciaal strafwerk Gianna. Hawk is geen Felicia, helaas voor hem. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Pardon? NABLIJVEN?! Ze liet hem nablijven?! Hij, Hawk Dickson? "Oh, kom op!" bulderde hij boos naar haar en hij zette al een dreigende stap naar voren, toen hij nadenkend stil bleef staan. Nablijven. Met haar. Iedereen wist wat koppels deden bij nablijven, dat was echt geen regels schrijven, en Evangeline mocht hem nu dan wel afwijzen, waarschijnlijk om te doen alsof ze maagdelijk en onschuldig was, tijdens dat nablijven zouden ze vast los gaan.

 

"Oké," knipoogde hij naar haar. "Ik zal er zijn, schoonheid." Nablijven was nou eenmaal een veel beter excuus dan naaktportretten schilderen. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×