Jump to content
Sign in to follow this  
Daniella Ingram

[1835/1836] Getting dirty in detention we gonna do it anyway

Recommended Posts

28 Maart 1836 ergens in een nablijf plek op een tijd ok cool

 

OOC:
Er is geen sex gepland in dit topic maar Daniella praat vast graag over haar ervaring met Hannah dus eh er kan over gepraat worden maybe

 

Van alle redenen dat ze ooit had moeten nablijven was dit wel de meest belachelijke, kom op zeg zelf Lennox had gewoon punten af getrokken en het laten gaan toen ze haar had betrapt met eh… ze wist niet van Charlie van Eva was geweest, maakte verder ook niet uit maakte vooral uit wat hij om dat moment voor haar was geweest. Een dick op het moment dat ze daar toevalig behoefte aan had gehad als je je afvraagt wat hij dan precies was geweest. Het punt was toen had een stuk openbaarder seks gehad met iemand en had ze alleen punten aftrek gegeven, kon ze mee leven want ze gaf toch niet om punten. Maar nee Valentine had zo nodig dramatisch en kinderachtig en jaloers moeten zijn toen hij haar betrapt had en haar een maand laten nablijven. Waarom haar überhaupt trouwens? Vorige keer had hij toch ook alleen de persoon waarmee ze vreemd ging het ziekenhuis in geslagen, waarom kon dat dan niet als het om nablijven ging.

 

Hij stelde zich echt aan.

 

Laten we even vergeten wat er gebeurde vorige keer toen Daniella dacht dat ze Valentine in een theehuis zag met een meisje dat concurrentie was.

 

Maar nablijven dus, ze ging echt niet hele maand komen hoor. Gewoon de eerste dag om het leuk te hebben met Hannah om een Punt te maken dat het haar echt helemaal niks kon schelen en ze het absoluut niet ontzettend irritant vond dat hij nu de positie had dat hij dit soort shit kon uithalen en zij niet meer.

 

Dus toen zag ze Hannah zitten in het lokaal en ze knipoogde even naar het meisje. “Het was het waard hoor”, fluisterde ze giechelend terwijl ze naast haar plaats nam. “En vergeet maar dat hij zei dat je hier een maand moest zitten trouwens, slaat nergens op ik zou het gewoon negeren als ik jou was”, ze wuifde het even met haar hand weg. “Dus hoe is het?””.

 

Want het beste om de ongemakkelijkheid van deze situatie eraf te halen was het gewoon compleet te negeren. Als Hannah net zo weinig schaamte had als haar broer kwam het wel goed toch.

 

OOC:
Met Margaux als je wilt posten pls ask first<3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Als Hannah wat meer op haar broer zou lijken, zou ze totaal niet gespannen zijn hiervoor en dan zou ze, eh, waarschijnlijk over een kwartier pas zijn komen opdagen, maar helaas, helaas was Hannah gewoon Hannah. In dit geval hield dat in dat ze braaf de voltallige maand hier zou zitten, dat ze waarschijnlijk gewoon haar huiswerk zou afmaken hier en ook dat ze enigszins ongemakkelijk opkeek bij Daniella’s intrede en haar een voorzichtig lachje schonk. Het was het waard geweest, ja, maar nu de broeierige sfeer van de dag die hen hiertoe geleid had er niet meer was, had ze geen idee hoe ze met Daniella moest omgaan. Want ja, eh, ze kenden elkaar nauwelijks. Hannah was niet per se verlegen, maar ze kon bezwaarlijk iemand genoemd worden die zich in elke situatie op haar gemak voelde, met heel, heel veel moeite en een hele hoop naïviteit iemand die zonder blikken of blozen verderging met haar leven na iets als, ja, eh, dat. Op het moment zelf had ze er nog geen last van gehad, maar nu… Nu vroeg ze zich voornamelijk af of seks met Daniella Adler wel haar beste idee ooit was geweest.

 

Kijk, als Hannah nu wat meer op Kieran had geleken, had ze laconiek haar schouders opgehaald, doesn’t matter, had sex, maar ze had dus heel wat meer schaamte dan hij en ze had, in tegenstelling tot hem, wél het vermogen spijt te hebben van dingen.

 

En dus waren ze nu hier. Ze speelde een beetje met een lok haar, en probeerde zich in stilte te vertellen dat, als ze Daniella uit haar kleren kon lullen (oké, zo was het niet helemaal gegaan; het was een kwestie van gelijk oversteken geweest, maar het punt bleef), ze ook een normaal gesprek met haar kon voeren, of ze nu iets gemeen hadden of niet. Kon best, toch? Ze moest alleen maar die vervloekte blos van haar wangen dirigeren en doen alsof ze zich totaal geen vragen stelde bij de gang van zaken.

 

Ze had Kierans schaamteloosheid niet, maar ze had wel een stuk meer acteertalent dan hij.

 

‘Onthoud ik,’ zei ze luchtig. Niet dat ze er iets mee zou doen; ze ging hier gewoon zitten wanneer dat haar opgelegd werd door Dani’s lief. ‘Met mij is alles goed, hoor. Met jou?’ Tot daar het gemakkelijke gedeelte. Ergens wilde ze nu nerveus wegkijken en zich terugtrekken in een hoekje, maar eerlijk gezegd liet haar trots dat niet echt toe. Dat… sloeg nergens op, in feite, maar hey, het zorgde er in elk geval voor dat dit topic niet nu al stopt. Goals. ‘Nablijven is zo saai, vind je niet?’

 

Ja, eh, ze had geen idee waar ze hiermee naartoe wilde eerlijk gezegd, dus ze hoopte maar dat Daniella haar zou redden.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Het kon haar persoonlijk niet zo veel schelen dat het ‘gemakkelijke gedeelte’ gedaan was want dat had toch nooit echt haar interesse gehad. En Hannah was.. interessant. Niet alleen omdat ze seks met het meisje had gehad, want hoewel ze dat best nog wel eens wilde als de situatie zich voordeed was het niet dat ze nu op dit moment perse hun bezigheden moest voortzetten. Want Hannah was gewoon interessant omdat ze samen in een situatie zaten die niet al te gewoontjes was, ze waren samen deel van een goed verhaal en Daniella was graag een goed verhaal, een spannende roddel, een mysterie waar mensen niet precies mee wisten wat ze mee aanmoesten. En nu was Hannah daar onderdeel van en daarom per definitie net iets interessanter dan de mainstream stroom van saaie Zweinsteingangers.

 

En als het gemakkelijke gedeelte weg was kwamen de leuke dingen. “Everything good happens outside of your comfort zone”  zoals de befaamde pintrest  qoute luidde. Een quote die Daniella mocht ze beschikking hebben gehad tot dit medium niet zou pinnen trouwens. Want er gebeurde niks goeds buiten haar comfortzone. Er gebeurde goede dingen als je mensen uit die van hen duwde of ze er langzaam dwingde om eruit te stappen. Daniella had niet zoveel grenzen als mensen over die van haar gingen vloeide er meestal bloed. Dus ja, niet veel goeds dat gebeurde buiten haar comfort zone.

 

Maar het punt was een gesprek was leuker dan smalltalk want het was minder scripted, het was meer kijken waar je uitkwam en daar op anticiperen en met haar impulsieve karakter kwam er altijd wel iets leuks uit. Dus ja, ze was blij dat ze door de zure appel van beleefdheden hadden gebeten. “Vreselijk”, knikte ze en leunde even met een dramatische zucht en gooide haar hoofd wat schuin achterover over haar stoel. “We kunnen het leuker maken natuurlijk want anders hebben we gewoon twee uur van ons leven verspild en dat gun in Valentine niet. Dus zin in een spelletje?

 

Wat dat dan zou zijn bedacht ze later wel. Of Hannah mocht het bedenken als Margaux in de mood is om keuzes te maken. #Subtle

Share this post


Link to post
Share on other sites

Had Hannah zin in een spelletje? Het meest voorzichtige deel van haar wezen keek Daniella nu wantrouwig aan, niet helemaal zeker aan wat voor spelletje ze hier precies moest denken, je wist het nooit met iemand zo impulsief als Daniella Adler immers, maar die voorzichtige kant was niet het enige aan Hannah. Hannah was ook ontzettend trots en immer klaar om zich te bewijzen, om mensen die nog niet eens wat gezegd hadden eraan te doen herinneren dat eventuele negatieve dingen die ze over haar zouden kunnen zeggen onzin waren. Ze wist niet eens waarom ze dat had, waarom ze het zo belangrijk vond dat niemand iets negatiefs over haar kon zeggen – of dat nu dom was of laf of saai of wat dan ook – maar ze had het en dat maakte dan dat Hannah een kleine glimlach tevoorschijn toverde en antwoordde: ‘Ja, dat hij wint, kunnen we natuurlijk niet laten gebeuren.’

 

In principe had Valentine al gewonnen, want ze waren hier allebei, maar eh, details.

 

‘Een spelletje klinkt fantastisch.’ Soort van. Het klonk in ieder geval als iets amusants en als ze haar behoefte om precies te weten waar ze aan toe was, een beetje negeerde, kon dit nog best leuk worden ook. Kijk, enigszins obsessief en controlerend zijn was allemaal heel leuk en zo, maar het hielp je reputatie als “LOOK AT ME I’M FUN TO BE AROUND”-persoon niet meteen vooruit. ‘Heb je een voorkeur voor iets?’ informeerde ze, en omdat ik voor de verandering eens dingen wil gaan bepalen (niet al te veel, hoor, maak je maar geen zorgen), ging ze meteen nadat ze die vraag, meer uit beleefdheid dan uit interesse, had gesteld, verder. ‘Ik wil iets magisch doen...’ Haar ogen dwaalden naar haar toverstok die ze bij de hand nam en met een gemompelde spreuk sommeerde ze één of ander spreukboek dat ze ooit in een tweedehanswinkel had gekocht.

 

‘Hier. Er staat nergens bij wat het is en wat je ermee kan. Gotta wing it.’ Ze glimlachte. ‘Durf je?’

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nee het laatste wat ze wilde was hem laten winnen. Ergens was ze nog steeds kwaad op hoe hij haar gemanipuleerd had, in werkelijkeheid vooral kwaad op zichzelf dat ze dom genoeg was om het te geloven maar Daniella werd nooit boos op zichzelf. Want dat zou een beetje haaks slaan om haar godcomplex en dat waren dingen waar je beter niet mee kon spelen. Dus natuurlijk was het Valentine’s schuld en was ze boos op hem en daarom mocht hij niet haar dag verpesten want dan zou hij winnen. Ofzo.

 

Hannah was het met haar eens, Hannah had een idee, Hannah wilde iet magisch doen. Daniella sprong enthousiast op om op Hannah’s tafel te gaan zitten waar het boek op lag (bedacht ik me nu even voor convenience). “Oh ik druf zeker”, vol interesse bladerde ze door de spreuken heen, ze was oprecht dol op dit soort dingen. Ze had niet verwacht dat Hannah meer was dan een fantastische sekspartner maar eerlijk ze begon het meisje meer en meer te waarderen.

 

We kunnen blind een spreuk uitzoeken en die gewoon proberen! Of dat we allebei iets kiezen voor de ander en dan moet je verplicht die spreuk uitvoeren. Soort van bonding of iets”, opperde zonder haar ogen echt van het boek af te trekken. Hannah was prachtig hoor maar dit was magie.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hannah had een brede interesse, vond alles wel interessant, zolang het maar iets nieuws was om te leren, in die eeuwige drang van haar om meer te weten, meer te krijgen, meer te kunnen zeggen. Specifieke interesses… die had ze wel, maar nooit erg lang. Ze kon op de ene moment iets lezen over één of ander veel te specifiek vakgebied, daar alles over willen weten voor een tijdje en daarna weer verdergaan naar het volgende. Zo zat ze gewoon ineen. En het spreukenboek dat ze had gekocht, was in een opwelling gebeurd, in die aanname dat een boek met alternatieve bezweringen vast wel interessant was. En ze had het idee ervan enkel geopperd omdat ze íéts wilde opperen. Omdat ze, ergens, wilde bewijzen dat ze geen doodsaaie grijze muis was of zo.

Sloeg nergens op. En dat maakte niet uit. Ze wist best dat ze irrationeel trots was, maar ze wist ook dat ze een schot in de roos had geschoten, aan Daniella’s gretige reactie te zien.

Alleen jammer dat ze nu ook nog even moest gaan kiezen wat ze moesten doen, want… Eh. Wist zij veel. ‘Tweede optie?’ zei ze, op een toon die te vragend was om als een beslissing te kunnen klinken. Dat gegeven negeerde ze soort van wel compleet, want ze nam het boek weer over, bladerde er even door en schoof het toen weer terug naar Daniella, het boek opengeslagen op een bepaalde pagina waar Hannah eerlijk gezegd nog nooit langs was gekomen. ‘Alsjeblieft!’

 Geen idee wat het was trouwens. Tja. Het was vast niets gevaarlijks.

En kijk toch, dit is een subtiele manier om Lily dingen te laten beslissen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Margaux we need to talk about this hobby of u of letting me pick things its problematic D<

Daniella vond het niet problematisch, Daniella was dol op kiezen en voor andere mensen kiezen was altijd nog net iets leuker. Want waar het niet meer dan logisch was dat ze de complete regie over haar eigen leven had gaf het toch een soort powerrush om keuzes voor anderen te maken. Met of zonder toestemming dat maakte niet echt uit. Ze wist ook niet wat ze leuker vond, het idee dat mensen gewoon met haar keuzes moesten dealen simpelweg omdat je niet tegen haar op kon of dat mensen vrijwillig hun lot in haar handen legden. Had allemaal z’n charme wel.

 

Uiteindelijk maakte het niet uit. Uiteindelijk was alles goed zolang zij maar de controle, de uiteindelijk beslissing of wat er dan ook aan de top van de machtsstructuur lag, in handen had. Zodra dat niet het geval was raakte haar god complex immers van slag.

 

Ondertussen bladerde ze door het boek kijkend of ze iets vond wat bij Hannah paste, wat ook nog handig was en wat nu gedaan kon worden. Daniella vond zoiets binnen enkele seconden maar haar schrijfster heeft een uur moeten googlen. “Oke volgens dit kan je dus papier beheksen en dan moet je er iets opschrijven en als je het dan verbrand dan komt het uit ofzo. Maar ik denk dat het wel al iets van magisch papier moet zijn dus misschien kunnen we een pagina uit het boek proberen

 

Want pagina’s waar al een spreuk op stond beheksen en dan er iets opschrijven en het dan pas verbranden zou vast goed gaan. Best case scenario was nu al vastgesteld op dat ze voor niks iets in brand zouden steken.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hannah grinnikte. ‘Wat vind je hiervan: jij scheurt een pagina hieruit, doet die spreuk en daarna voer ik dit uit?’ Zonder op antwoord te wachten nam ze het boek weer over tot ze één of andere spreuk tegenkwam (wat vaag gezwam dat enigszins agressief klonk, maar Daniella vond dat vast prima) en bad ze in stilte de boekengod om vergiffenis toen ze de pagina eruit scheurde en naar haar bondgenoot in alternatieve magie schoof. Ergens was het gek hoe snel ze van enigszins verlegen en niet zeker wat ze wel en niet kon doen naar haar gewoonlijke grenzeloze en ergens schaamteloze honger naar kennis en meer, meer, meer, maar ze kon er niet echt mee zitten. Eerlijk gezegd… Hannah bezat een zekere schroom wat haar ziel betrof, maar over haar ambitie de hele godvergeten wereld te kennen en te leren kennen en te begrijpen, nee, ze had het nooit voor elkaar gekregen om er een gemeende verontschuldiging voor te uiten. En dat zou ze ook nooit doen.

Waarom zou ze? In se was dat de kern van wie ze was. En voor alle losse flodders die rond die kern zweefden wilde ze zich heus wel schamen, maar de essentie van je wezen als een gebrek zien ging net iets te ver.

Plus, je kon niet je hoofd fier opgeheven houden als je jezelf er nog van moest overtuigen dat je het überhaupt waard was om die extra ruimte op te nemen in het universum.

‘Nog een plan: we doen die spreuken tegelijkertijd om te zien wat voor effect dat heeft.’ Eh. Geen idee eigenlijk. Ze kon zich niet voorstellen dat alternatieve magie heel erg hield van te moeten vechten voor een plek om hun effect tentoon te stellen, maar hey, dan kon ze er eens officieel achterkomen, toch? Er zat altijd iets goeds aan plotse experimenten. Nam ze dan maar aan.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×