Jump to content
Agatha Moore

[1835/1836] Nothing says romance like feeding ducks

Recommended Posts

Zondag 6 maart 1836 - 's middags - aan de rand van het meer

 

Jaaa, Raine had het nog steeds niet uitgemaakt. Tot nu toe wist Agatha niet eens dat hij er mogelijk over zat na te denken het uit te maken, dus toen ze voorstelde om eendjes te gaan voeren bij het meer zei hij ja en twijfelde Agatha er niet over dat hij daadwerkelijk tijd wilde besteden met haar. Het was nog een beetje een bizar concept, dat Raine Salisbury, de meest fantastische jongen op Zweinstein, haar vriendje was, maar Agatha begon er na een paar weken al aan te wennen.

 

En het was gewoon geweldig om hand in hand met Raine te kunnen lopen en af en toe te kunnen stoppen om hem te kussen. Geen wonder dat mensen een relatie wilden of zelfs wilden trouwen! Agatha had er nooit over nagedacht dat het zo leuk zou zijn. Ja, in theorie wist ze het, maar het in de praktijk meemaken was natuurlijk heel iets anders.

 

"Ze hebben vast honger," babbelde ze tegen Raine, die vast inderdaad over eendjes wilde praten. "Het is echt een pittige winter, vind je niet?" En dat terwijl de vorige ook al zo erg was geweest! Agatha was blij dat ze niet elke dag met de koets hoefde te reizen naar school, of zelfs had moeten lopen. Dat leek haar echt naar. Haar neef en nicht moesten dat, wist Agatha. "Ik hoop dat de sneeuw snel smelt!"

 

Maar het had ook wel iets romantisch hoor. Zij met zijn tweeën.

 

OOC:
Privé <3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Het was alweer drie weken dat Raine en Agatha een relatie hadden. Goh, de tijd ging eigenlijk best snel. Er was gewoon helemaal geen tijd geweest om het met Agatha uit te maken. Nee, vandaag had hij er ook geen tijd voor, want Agatha en hij hadden een date en je kon het toch moeilijk uitmaken op de date, waarbij zij iets had uitgezocht om te doen. Dan dacht ze vast dat ze iets heel erg stoms had uitgezocht en dat het daarom was.

 

Eigenlijk had Agatha ook iets stompzinnigs uitgezocht. Serieus? Wie ging er nou eendjesvoeren als afspraakje? Raine kon wel honderd dingen bedenken die hij nu liever deed, inclusief in een roeibootje over het meer varen ondanks dat er dan een snijdende wind op hen zou inbeuken. Toch liet Raine hier helemaal niets van merken. De lafaard liep met een glimlach op zijn gezicht hand in hand over het terrein met zijn vriendinnetje. Hij hield ook braaf halt, wanneer zij dat deed en hij gaf haar dan ook gehoorzaam kusjes terug. Hij deed dan ook heus wel zijn best om er iets goeds van te maken, want hij kon Agatha niet als een slechte kusser achterlaten voor haar volgende relatie.

 

"Dat denk ik ook wel. Volgens mij hebben ze door dat je eten bij je hebt", want Raine praatte liever over eendjes, dan dat hij straks allemaal vragen moest beantwoorden over of hij haar wel lief, leuk en mooi genoeg vond. Stel je voor... Hoeveel leugens hij dan zou moeten verkopen. Hij zat nu al behoorlijk aan zijn quota. Zou er eigenlijk een maximaal aantal leugens zijn dat men per dag kon vertellen, voordat je gewoon bezweek aan alle energie die dat kostte? Je moest alles onthouden en overtuigend brengen. Daarmee maakte je een steeds gevaarlijker web voor jezelf met steeds ergere gevolgen.

 

"Ik hoop ook dat het weer snel goed weer wordt, want dan kunnen we weer het meer op met de Zwadderich-boot. Daarop vinden echt de beste feestjes plaats. Vorig jaar hadden we zelfs een barman ingehuurd." En Cadwgan was in het water beland. Heerlijk feestje. Ja, dat was een goed feestje geweest waar hij met Raz...Ooh misschien kon Raine wel proberen om Raspberry en Agatha te koppelen. "Wel eens op een feestje van Zwadderich geweest?"

Share this post


Link to post
Share on other sites

Goh, het was maar weer duidelijk dat Raine in een heel ander milieu zat dan zij. Hoezo had Zwadderich hun eigen boot waar ze feestjes op vierden? Met een barman erbij? Huffelpuf had toch hele andere feestjes, meer… low-key, waarschijnlijk. Maar Agatha ging er maar vanuit dat het gemiddelde inkomen van Huffelpuf-leerlingen lager lag dan dat van Zwadderich-leerlingen.

 

"Nee, eigenlijk niet," gaf ze toe aan Raine. Maar Agatha was eigenlijk sowieso niet veel naar feestjes geweest op Zweinstein. Af en toe, als haar klasgenoten er één gaf. En natuurlijk de verplichte evenementen. Maar de feestjes van de ouderejaars waar Raine heen geen? Eh, nee, die niet. "Het zijn vast leuke feestjes!" zei ze enthousiast, terwijl ze spijtig haar hand uit die van Raine haalde, want ze moest natuurlijk wel de eendjes voeren.

 

Overigens vond ze dit zelf een prima date. Als Raine iets anders wilde, mocht hij dat vooral zelf verzinnen.

 

"Ben jij wel eens naar een Huffelpuf-feestje geweest?" vroeg ze Raine. "Volgens mij heb je niet veel vrienden in Huffelpuf, toch?" Nee, voor zover ze wist hing Raine vooral rond met andere Zwadderaars.

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Ik neem je wel een keer mee naar een feestje. Daar ben je nu, als mijn plus één, uiteraard ook welkom." Zou Heaven leuk vinden. Hij zou ongetwijfeld uitgelachen worden. Misschien dat hij ook niet daadwerkelijk van plan was om haar uit te nodigen. Nee, ergens hoopte hij dat hij al de moed had gevonden om het uit te maken tegen die tijd. Wist hij veel dat er waarschijnlijk zeer binnenkort een Slytherpuff feestje georganiseerd zou gaan worden - topic volgt zeer binnenkort- . Dus daar zou hij dan hoe dan ook niet onderuit komen.

 

"Ik geloof dat ik helemaal geen vrienden heb in Huffelpuf, behalve jij.." Telde je nog als vrienden als je een relatie had? Hij hoopte het maar van wel, want anders dan had hij nu vast iets kwetsends gezegd. Dat dat nou precies was wat je moest doen, Raine, jij zak patat....dat vergat hij nu weer even voor het gemak, omdat hij Raine was en een lafbek en dit soort dingen allemaal het liefst zo lang mogelijk uitstelde.

 

Terwijl Agatha brood scheurde en naar de eendjes gooide, ging Raine achter het meisje staan en legde hij zijn handen op haar schouders en plantte hij een kus in haar  haren. "Heb je het niet koud?" Ja lief he. De enige reden dat hij achter haar was gaan staan, was zodat ze het niet zou merken dat hij chagrijnig keek.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoera, haar eerste Zwadderich-feestje als vriendin van Raine. Eerlijk gezegd werd Agatha best wel nerveus van die gedachte. Ze vond het fantastisch om een relatie te hebben met Raine, maar tot nu toe was het alleen tussen hen tweeën geweest, er was niemand die zich er mee had bemoeid! (Oh Agatha, wist je maar beter…) De gedachte dat ze aan heel Zwadderich moest tonen dat zij, een derdejaars, de vriendin was van Raine was een beetje… angstaanjagend.

 

Hij zou wel eens gepest met haar kunnen worden en dat wilde ze niemand aandoen.

 

"Leuk!" zei ze toch, want als Raine graag wilde dat ze kwam, ging zij geen nee zeggen! "En dan kun je me een drankspelletje leren!" Wie weet was dat leuk ook. Raine, maak alsjeblieft geen alcoholist van Agatha, bedankt. "Maar ehm… als je liever niet hebt dat ik meega…"

 

Want soms was het echt onmogelijk om voor te stellen dat Raine echt verliefd op haar was. Maar de lieve manier waarop hij achter haar ging staan… dat vertelde haar natuurlijk direct iets heel anders. "Oh nee hoor, het valt wel mee." Ze glimlachte verlegen, ook al kon hij dat toch niet zien. "Met jou zo dicht bij me heb ik het nooit koud."

Share this post


Link to post
Share on other sites

Een beetje gedachteloos aaide Raine het meisje door haar haren. Het was immers prettig om iets te doen te hebben met de handen. "Oh, natuurlijk mag je wel mee. Al ga ik je niet dwingen. Huffelpuf en Zwadderich gaat niet altijd even goed samen." De Hufjes waren toch een beetje de schatjes van de school en Zwadderich was dat ...eh nou niet. Dus de kans dat ze een beetje geplaagd zou worden, was best aanwezig.

 

"Drankspelletjes kan ik je ook gewoon leren hoor. Daar hebben we geen feestje voor nodig." De jongen grijnsde. "Eens kijken of we binnenkort met een groepje ergens een kampvuur kunnen bouwen en dan drankspelletjes doen. Een favoriet is ook altijd wel 'spin the bottle' en 'seven minutes in heaven'" Ghehe, daar had hij toch heel andere associaties mee. "Heb je daar wel eens van gehoord? Of zal ik het uitleggen. Al zijn die spelletjes als stelletje minder gebruikelijk." Iets met willekeurige personen zoenen en dergelijke.

 

Oh help. Ze was zo ontzettend schattig en romantisch. Raine trok haar maar een beetje tegen zich aan. Hij wist anders ook niet wat hij moest doen. "Als je dan maar niet oververhit raakt", zei hij met een lachje. Ongemakkelijk dit. Kuch.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ja, dat wist Agatha ook wel, dat Huffelpuf en Zwadderich een beetje tegenovergestelde afdelingen waren. Mensen dachten altijd dat het Griffoendor en Zwadderich was, maar eerlijk gezegd vond Agatha dat juist helemaal niet zo. Het waren allebei afdelingen die de neiging hadden om dingen te doen zonder er bij na te denken of zonder zich druk te maken om andere mensen. Niet dat Raine zoiets zou doen, Raine was aardig. Maar in Huffelpuf was het toch een beetje het ding dat je eerst nadacht over andere mensen en dan over jezelf.

 

"Het wordt vast wel leuk," zei ze, want met Raine had ze het altijd leuk. "Nee, wat zijn dat voor spelletjes?" vroeg ze nieuwsgierig. Spin the bottle, seven minutes in heaven… dat laatste klonk wel intens en eigenlijk moest Agatha direct denken aan Raine's ex-vriendin. Tja, dat kreeg je ervan als je naam Heaven was, dan bleef je toch altijd in iedereens gedachten. Heaven was nou eenmaal een spectaculaire naam. Heel wat beter dan Agatha Moore.

 

Ja, eh, de dag dat ze bij Raine kon zijn en niet aan Heaven dacht moest nog komen, maar Agatha besloot dat ze wel een manier wist om haar gedachten ergens anders op te krijgen. Omdraaien in zijn armen ging niet zo gemakkelijk, een beetje ongemakkelijk alsof Raine er geen zin in had maar ook geen nee zei, maar uiteindelijk kon ze hem toch even zoenen.

 

"Waarom zijn ze als stelletje minder gebruikelijk?" vroeg ze, nadat ze de kus had verbroken.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Goh, was Agatha werkelijk zo onschuldig? Misschien had Raine haar per ongeluk expres in zijn hoofd iets minder onschuldig gemaakt, dan ze in werkelijkheid was. Zo kon hij immers met iets minder schuldgevoel een minder goed vriendje zijn. Zo kon hij haar de schuld geven van de situatie waar ze inzaten en kon hij het zichzelf toch verantwoorden dat hij briefjes schreef met Elara. De volledige logica daarvan wist hij zelf ook niet helemaal, maar hij kon het niet laten en zolang hij het niet hardop zei, dan kon ook niemand hem tegenspreken (inclusief zichzelf). Dingen leken in je hoofd soms nu eenmaal heel erg logisch of een goed plan, totdat je het opschreef of hardop zei. Dus dat deed hij dan maar niet, hè.

 

Maar hij moest dus spelletjes uit gaan leggen. “Nou ehm, dat doe je niet als stelletje omdat je dan dingen zoals zoenen ook mogelijk met andere mensen doet. Het lijkt een beetje op elkaar, maar je draait dus een flesje en dan worden er twee mensen uitgekozen. Bij het eerste spel moet je alleen een zoen aan elkaar geven en bij het tweede spel wordt je samen zeven minuten in een kast opgesloten en dan kan er dus alles gebeuren. Of niets. Het is in ieder geval spannend. De meeste mensen hebben het dan vooral ongemakkelijk of ze zoenen. Een enkeling eh… doet meer.” Ze zou dan vast wel weten wat hij bedoelde toch? “En hoe meer alcohol op, hoe wilder het kan worden.” Hij fronste. “Had je daar echt nog nooit van gehoord?”

 

Sorry, Gianna, voor het verpesten van de onschuld van Agatha.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oh… Ja, natuurlijk vond Raine dat soort spelletjes leuk. Want Raine was volwassen, of tenminste een heel stuk ouder dan dat zij was en ook… anders. Hij was niet zo bezorgd om van alles en nog wat. Andere mensen zoenen leek hem juist alleen maar leuk, misschien, terwijl Agatha… Tja. Agatha wilde niemand anders zoenen. Ze had altijd geleerd dat je dat soort dingen alleen in een huwelijk moest doen en ze was al enorm de regels aan het breken.

 

"Goh," zei ze, een beetje ongemakkelijk, terwijl ze om zich een houding te geven nog maar wat brood naar de eendjes toe gooide. Wat vond Raine van deze date dan? Vast… kinderachtig. Ze wilde haast met haar voeten stampen in frustratie want ze wist het allemaal gewoon niet! En Raine was niet echt duidelijk, hij zei altijd maar dat ze maar moest doen wat goed voelde, maar hoe wist je nou wat goed voelde als je alleen maar de strenge regels kende die anderen je hadden opgelegd?

 

"Nee," zuchtte ze, "ik heb daar nooit van gehoord." Ietwat te gefrustreerd gooide ze met nog een stukje brood, dat tegen het hoofd van een eend terecht kwam, die verontwaardigd terug kwaakte. Sorry hoor. "Voelen mensen zich eenzaam als ze geen relatie hebben?" vroeg ze. "Dat ze dat soort dingen maar gaan doen…"

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Oh dat geeft niet." Verdorie was ze toch onschuldig. Ha, niet! Want ze mishandelde een eend. "Kijk je uit." Helaas kon dat niet echt als voldoende bewijs doorgaan. Ze kon ook gewoon heel slecht zijn in balsport en dingen mikken en dergelijke. Dat was ook niet iets wat je van een meisje verwachtte. Dus helaas. Agatha bleef gedefinieerd als onschuldig.

 

Raine schudde zijn hoofd."Nee, denk niet dat ze eenzaam zijn, maar het is gewoon spannend. Spannend en leuk én als je toch niemand trouw hoeft te zijn, waarom zou je zulk plezier dan laten? Het kan alleen een beetje je reputatie verknoeien als je het met de verkeerde mensen speelt, maar meestal houdt men die informatie wel onder elkaar." Goh, eigenlijk was zoiets wel erg leuk om een keer te organiseren. Alleen ging dat nu even wat lastig met een Agatha in zijn liefdesleven.

 

"Voelde jij je eenzaam toen je nog geen relatie had?" Hij masseerde haar schouders nog een beetje verder en besloot haar ook eens een kus op haar wang te geven. Romantisch toch? Werd ze vast blij van, tenzij ze eigenlijk stiekem weer meer van hem verlangde. Ha, toch niet onschuldig. Raine was er nog niet helemaal over uit wat de uitslag zou zijn als hij de eindbalans had opgemaakt.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Het was een gecompliceerde boel van wat Agatha begreep. Mensen deden het omdat ze het spannend vonden, Raine had het gedaan omdat hij het spannend vond (dat had hij niet hardop gezet, maar dat was een beetje de conclusie die ze had kunnen trekken), en dat betekende… wat? Dat hij dat nog steeds wilde doen? Dat hij meer spanning wilde in zijn relatie met haar? Maar aan de andere kant vertelde hij haar ook steeds dat ze niet te snel moesten gaan. Dat ze het op haar tempo moest doen.

 

Alleen wist Agatha niet wat haar tempo was. En eerlijk gezegd hielp Raine niet echt.

 

Maar dat vergaf ze hem zonder twijfels, hoor, want het ging hier wel om Raine Salisbury en Agatha was nou eenmaal stapelverliefd op hem. ”Niet echt,” zei ze. Of nou ja, ze had zich wel eenzaam gevoeld, maar niet op een manier dat Raine had geholpen. Het was… ingewikkeld. Zoals alles ingewikkeld was. ”Maar ik dacht niet dat ik ooit een vriendje zou hebben,” gaf ze toe, terwijl ze iets tegen hem aan leunde.

 

”En helemaal niet zo’n fantastisch vriendje zoals jij bent.”

Share this post


Link to post
Share on other sites

Het is vast nog nooit gezegd, maar Raine had echt een heel zwaar leven. Hij deed echt zijn best om geen leuk vriendje te zijn. Niet dat hij een gemeen vriendje wilde zijn en hij deed echt welzijn best om haar niet te kwetsen, maar hij zou heus niet genomineerd worden voor de 'het-vriendje-van-het-jaar'-award. Anders had hij haar wel meer gezoend, meer cadeautjes gegeven, meer geknuffeld, meer moeite voor haar gedaan, haar meer complimentjes gegeven. Dan had Raine bij Agataha alles gedaan wat hij eigenlijk bij Elara wilde doen. Maar dat wilde hij niet. Hij had  immers geen gevoelens voor het meisje in zijn armen. Nu noemde uitgerekend dát meisje hem een fantastisch vriendje. Auw, Agatha, laat je hem zich nu schuldig voelen? Daar kan die arme jongen toch helemaal niet mee omgaan.

 

Raine keek dus vooral heel erg ongemakkelijk. "Nou, nou, dat valt nou ook wel weer mee." Ja, het was echt heel leuk als een ander je geweldig vond, hoor. Raine had ook een ego en hij kreeg dat ego ook graag gestreeld, maar oh man.. Dat arme kind moest eens weten. Hij ging het binnenkort heus uitmaken hoor, maar dat kon hij nu toch niet doen? Niet nu ze hem net fantastisch noemde.

"Waarom dacht je niet dat je ooit een vriendje zou hebben?", vroeg hij dus maar, want een beetje geïnteresseerd lijken was wel het minste wat hij moest doen om haar niet te kwetsen. Al wist  hij nog steeds niet of ze nou echt onschuldig was of dat ze hem bespeelde. Agatha leunde tegen hem aan en hij verlegde zijn armen wat, extra stevig om haar heen. Oh, en nog een kus op haar kruin. Ook een veilige plek en die kwam tegelijkertijd wel weer lief over. Lekker bezig, Raine.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Gelukkig voor Raine was Agatha veilig opgeborgen in zijn armen en kon ze dus geen enkele blik werpen op zijn gezicht. Als ze die ongelukkige uitdrukking had gezien, had ze hem misschien een paar ongemakkelijke vragen gesteld. Zoals 'ben je wel gelukkig' of 'wil je eigenlijk mijn vriendje wel zijn'. En dan was de vraag natuurlijk of Raine het wel over zijn hart kon verkrijgen om de waarheid te spreken.

 

Ja, hij heeft echt een heel zwaar leven.

 

In plaats daarvan kon ze zich dus enkel op zijn woorden richten. "Oh, ehm…" Ze bloosde ongemakkelijk rood, want over haar familie praten was altijd ongemakkelijk. "Ik…" En daarbij, wilde ze er wel over praten? Want straks vond Raine haar irritant of zwak of gaf hij haar familie juist gelijk. "Gewoon. Ik dacht er niet aan." Zo, handig afgerond.

 

Of zoiets.

 

"Jongens leken me gewoon nooit zo interessant. Tot jij."

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Je bent ook pas veertien." Ja, dan hoefde je toch ook nog helemaal niet aan vriendjes te denken? Ja, Raine, ze is veertien! Let je er wel even op dat je niet al te lomp gaat zijn? Het is Raine en dus een retorische vraag. "Er zijn vast genoeg meisjes van jouw leeftijd, die ook nog überhaupt niet met jongens bezig zijn. Of met relaties." En Agatha dus wel al. Wat dat betekende of over haar zei, liet hij in het midden.

 

En Agatha had dus ook geen interesse, totdat hij in haar leven kwam. Raine kon maar met moeite een grijns van zijn gelaat vegen. Het was gewoon lekker om te horen dat iemand hem zo leuk vond en bewonderde. Het leek namelijk net of Agatha hem een beetje idealiseerde en dat was gewoon moeilijk op te geven. Hij ging heus voor Elara hoor, zijn eigen gevoel lag immers bij haar, maar... Hoe vaak had je nou een fan? "Ik voel me gevleid." En daar was geen woord van gelogen.

 

Zou ze eigenlijk met hem naar bed willen? Als ze zo'n fan van hem was? RAINE!

Hmm.

 

"Heb je het niet koud?"

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ja, veertien, dat was nog behoorlijk jong, wist zij ook wel. Haar nicht was al een stuk ouder, maar die had het op jonge leeftijd al over jongens in de buurt. Niet dat Agatha daar ooit met haar over had gesproken, als ze erover nadacht had ze misschien in haar hele leven vijf woorden met haar nicht gewisseld, maar tot ze op Zweinstein was gekomen, was haar nicht zo'n beetje het voorbeeld van een 'normaal meisje'. Nu had ze klasgenoten en andere meisjes in de buurt!

 

Dat maakte het allemaal wel een stukje lastiger, eerlijk gezegd, want geen enkel meisje wat hetzelfde, dus wat voor haar gold, gold weer niet voor iemand anders.

 

"Oh, niet echt." Ze had het een beetje fris, maar het was winter, dus dat was logisch, toch? "Daarbij krijg ik het zo vast wel weer warm, als we terug lopen." Niet dat ze al terug wilde, het was zo sereen en zo mooi buiten. "Wat is jouw favoriete jaargetijde, eigenlijk?" vroeg ze nieuwsgierig, want Agatha wilde alles over Raine weten.

 

Hij was ook zo interessant!

 

En nee, Raine, ze wilde niet met je naar bed.

 

Nog niet, tenminste.

Edited by Agatha Moore

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Gelukkig en anders moet je het zeggen, goed? Dan mag je mijn mantel wel lenen." Oh, nu was hij heel trots op zichzelf, want hij was nu echt heel erg galant. Hij probeerde zich gewoon voor te stellen wat hij zou doen als dit nu Elara in zijn armen was. Hmm. Dan zou hij wel meer doen dan alleen zijn mantel aanbieden. Hoe ze hier nu stonden, was namelijk best wel romantisch en bij zijn Elara -ja, zijn- zou hij haar toch al minstens een keer gezoend. Zou hij dat nu ook bij Agatha moeten doen? Zou ze anders iets vermoeden?

 

"Oh, de herfst, denk ik." Of nee. "Misschien wel de lente. De winter is te koud en duurt lang, maar met herfst en lente is het allemaal wat milder en is de meeste verandering van natuur." En de zomer was het ook niet, want de zomer betekende dat je naar huis moest. Thuis was geen fijne plek. Dus het jaargetijde zelf, ook al was het dan vaak wel lekker warm en zonnig, ook niet. "En van jou?"

 

Raine boog wat meer naar voren en kuste haar opnieuw, dit keer op haar wang en alweer wat dichter bij haar mond. Gewoon doen alsof ze Elara was. Dan deed hij het goed. Behalve dat hij Agatha voor de gek hield en ook Elara op deze manier aan het lijntje hield, details, hij wilde Agatha gewoon niet kwetsen. Dat verdiende ze niet. Zou hij op een later moment weinig last van hebben, maar dat wist hij nu nog niet. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ja, Raine zou daar inderdaad op een later moment geen last van hebben D< Het is wel een omschakeling hoor, van die post naar deze, maar ik kan het!

 

"De zomer," antwoordde ze, zonder problemen, hoewel de zomer inderdaad betekende dat ze weer terug naar huis moest. Maar wist Agatha veel dat Raine daar aan dacht. "Of misschien vooral september, als iedereen aan het oogsten is, alle bladeren weer langzaam bruin worden, maar het nog wel warm kan zijn." Agatha hield van dat soort dagen, en als je de geur van vers gemaaid hooi kon ruiken.

 

Ik woon op het platteland en ik weet hier echt te weinig van af. En daarbij is het nu ook rotweer </3

 

"De herfst is wel het mooiste, denk ik," zei ze, terwijl ze glimlachte om Raine die een kus op haar wang drukte. Elke keer als hij dat deed, voelde het net alsof haar hart een slag oversloeg en ze kreeg er nooit genoeg van. "Al die bladeren, de kleuren… Maar de winter vind ik niets." Hoewel kerst weer wat gezelligs had… 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Goed. Hij had gevraagd naar wat ze het leukste seizoen vond, maar ze hoefde er nu ook weer niet zo lang op door te gaan. Oh help, wat was dat saai. Alsin écht heel erg saai. Hij wist gewoon bijna niet wat hij erop moest antwoorden. Hij humde dus maar instemmend. Ja, het was lekker warm en de blaadjes kleurden al en ja, de herfst was het mooist en nee, de winter was niets. Juist. Daar was hij het mee eens. En dan? De wereld veranderde niet door het erover te hebben. Hij vond er Agatha niet meer of minder leuk/ aardig/ boeiend door. Hij kon zich niet voorstellen dat het haar gedachten over hem veranderden. 

 

Wat nu? Je hoorde een date met je vriendinnetje vast niet zo snel alweer zat te zijn? Ze konden teruggaan, maar hij wist zeker dat hij dan eigenlijk Agatha teleur zou stellen. Dat was niet de bedoeling, want dan deed hij dit alles helemaal voor niets.

 

Oh, oh, dan zat er maar één ding op. Echt. Hij kon niet anders.

 

Met lichte druk van zijn armen draaide hij het meisje om. Zonder te aarzelen, terwijl hij misschien van zichzelf verwacht had dat hij dat wel zou doen, boog Raine zich voorover en kust hij Agatha ditmaal op de lippen. Dat deed hij eigenlijk niet zo vaak, misschien te weinig?, sinds de liefdesdrank was uitgewerkt, want... Elara. Toch was dit echt een noodgreep hoor, jongens.  Heb medelijden. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

De volgende keer ging ze echt een vriendje vinden die haar interessant vond. 

 

Niet dat Agatha dat op dat moment wist, het enige wat ze wist was dat Raine had gezegd dat hij van haar hield en dat hij zich sindsdien niet echt veel anders gedroeg. Ja, wel wat, maar niet genoeg dat het haar opviel. Het enige wat haar opviel was dat haar hart een slag oversloeg toen hij zich naar haar toe boog, dat hij echt de knapste jongen op de hele wereld was en dat ze altijd een beetje gelukkiger werd als haar lippen de zijne raakten. 

 

Oké, misschien gedroeg hij zich toch wel een beetje anders, want de momenten dat ze echt met elkaar zoenden zoals destijds dat eerste eh… uurtje… waren niet echt meer voorgekomen. Maar misschien had het er gewoon mee te maken dat hij toen zo emotioneel was geweest (als Raine haar gedachten kon lezen was hij nu vast boos geworden) en sindsdien rustig aan wilde doen. En Agatha was niet moedig genoeg om niet rustig aan te doen, eerlijk gezegd. 

 

Maar nu lagen zijn lippen binnen bereik en waren zijn armen om haar heen geslagen, en dus probeerde ze die moed wel vast te pakken. Ze legde haar hand in zijn nek, ging op haar tenen staan zodat het lengteverschil wat minder werd en deed er alles aan om de ervaringen van de eerste dag te kopiëren.

 

Want stiekem was dat toch wel haar beste herinnering aan haar relatie met Raine. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ja, hij zoende haar duidelijk te weinig. Raine had niet verwacht dat Agatha zijn kus zo gretig zou beantwoorden. Zie, wederom, ze was niet zo onschuldig als ze leek. De weegschaal begon toch wel een beetje de kant op door te slaan dat het nu ook weer niet zó erg was wat Raine deed, want het was niet alsof hij haar onschuld aan het verpesten was. Dat kon ze duidelijk ook prima zelf. Niet dat Raine nu zou klagen, want hey: een meisje zoende hem met enthousiasme en haar armen om zijn nek terug. 

 

Goed. Meisje in je armen. Enthousiaste zoen. Stemmetje dat zei dat hij aan Elara moest denken. Stemmetje werd naar achteren geschoven. Schuldgevoel werd ook opgesloten in een kamertje zonder ramen. Gemakzucht en genotsvervulling vierden nu een feestje in zijn brein. En dus kuste Raine verder met Agatha. Hij drukte haar zelfs nog iets meer tegen zich aan en liet een hand naar haar heup glijden. Uiteraard zou hij meteen stoppen als ze iets van ongemak aangaf.. Maar tot die tijd...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×