Jump to content
Sign in to follow this  
Claude Bennett

[1835/1836] Rumour has it

Recommended Posts

donderdagmiddag 3 maart 1836

 

Claude had inmiddels wel door dat er wat roddels door de school gingen over haar en hoewel ze vroeger droomde van de aandacht die een goede roddel haar zou geven wilde ze niets liever dan deze zo snel mogelijk zien verdwijnen. Want ze was niet met Hawk naar bed geweest. Ja ze had met hem geflirt om Chase jaloers te maken maar het draaide nog altijd om Chase. En nu zat ze hier dus mee en het was vreselijk. Dadelijk dachten mensen nog dat ze makkelijk was.

 

 

Dus de laatste dagen liep ze met iets minder gemak door de school bang dat elke fluistering of blik voor haar bedoeld was. Dat was vast niet zo en dit zou waarschijnlijk snel weer overblazen maar het voelde wel zo. Bovendien iedereen die dacht dat ze makkelijk was, iedereen die dacht dat haar sexleven op straat lag was er een teveel. Thanks he Hawk.

 

En toen knoopte Chase, waar ze tegenop knalde toe ze iets sneller dan gewoonlijk (want ongemakkelijk) naar haar les wilde lopen, een gesprek aan. Zenuwachtig klampte ze haar boeken iets sterker vast als een soort geimproviseerd houvast en deed snel een stap achteruit. Sowieso wist ze niet hoe ze zich moest gedragen tegen hem na hun drama en de kus met het debutantenbal waar ze even alles was vergeten van haar primciepes sn standpunten puur omdat ze hem graag had willen terugkussen. En nu met deze roddel verdomme he.

 

Even sloot ze haar ogen alsof ze dan ineens een oplossing of perfecte zin kom vinden.

 

Verder dan "Hey hoe is het" kwam ze niet.

Edited by Claude Ingram

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ja, eh, Chase knoopte inderdaad een gesprek aan, want hal-lo? Claude ging zeiken over dat hij haar zogenaamd aan de kant had gezet na die ene keer dat ze hem toegang had verschaft tot het interessantste van een vrouwenlijf, net alsof dat een opoffering was geweest, en dan nu vertelde Hawk aan iedereen die het horen wilde (en ook aan iedereen die het niet echt wilde weten) dat Claude een tweede gast had gehad, daar ergens beneden. Was het dan zo gek dat hij graag wilde weten hoe het zat? Niet zo raar, toch? Maar God, meisjes… onbegrijpelijke wezens dat ze waren. Nee, Chase, je mag niet met iemand anders praten als je seks met mij hebt gehad, maar ik mag wel even met een ander gaan rollebollen, want ik ben nu even boos en daarom mag ik alles.

 

Waarom deed hij de moeite zelfs nog zijn hersencapaciteit hieraan te verspillen…

 

‘Oh, goed, hoor,’ antwoordde hij met een wegwerpgebaar. ‘Hoe is het met jou? En met Hawk? Daar weet je alles van, hè?’ Hij was niet eens jaloers, niet echt. Als Claude echt met Hawk naar bed wilde gaan, moest ze dat vooral doen; het was meer dat haar reactie op alles tezamen hem irriteerde. Want je kon niet boos worden op hoe hij haar behandeld had postcoïtus (op een normale manier, echt, gewoon zoals vrienden dat deden) en dan wraak gaan nemen door seks te hebben met zijn beste vriend.

 

Goed, dat kon wel. Was niet eens zo gek, in principe. Typische meisjeslogica, maar het was niet de raarste redenering waar hij ooit al van gehoord had. Het was gewoon… ugh. Het sloeg nergens op. Claude moest gewoon stoppen met zo moeilijk doen en doen alsof ze een recht had om dit soort dingen te doen en ja, oké, misschien was hij wel jaloers. Want dit was Claude. En hij wist niet hoe dat een verklaring zou moeten zijn, maar dat was het wel.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oke, het was duidelijk dat de roddel van Hawk ook Chase bereikte had en hoewel ze dat eigenlijk al had geweten deed de reactie haar toch wel opschrikken. Want ze had inderdaad geweten dat hij het wel gehoord moest hebben en het had haar zenuwachtig en ongemakkelijk gemaakt om hem nu te moeten zien simpelweg omdat Hawk al die dingen over haar vertelde, dingen die niet waar waren, niet met hem maar wel met Chase. En daarom was het nog een beetje extra kut geweest dat Chase die dingen gehoord had dan het was bij anderen mensen. Maar hoewel er dus genoeg redenen waren om zich niet op haar gemak te voelen bij hem in de buurt maar het was toch wel erg pijnlijk dat hij het alles ook nog eens geloofde. Want hallo? Zij en Chase waren al veel langer vrienden dan hij en Hawk en waarom geloofde hij het meteen als Hawk iets over haar zei? Hij zou haar toch wel beter moeten kennen.

 

En goed ze had inderdaad openlijk met Hawk geflirt. Ze had er zelf over na gedacht om echt te doen wat hij allemaal pretendeerde dat gebeurd was maar dat was het punt niet. Het punt was dat het niet gebeurd was, dat Hawk het recht niet had om te doen alsof het wel zo was en dat Chase het niet moest geloven want hij moest haar boven Hawk kiezen. Dat hoorde toch gewoon zo?

 

Wat hij je ook verteld heeft het is niet waar”, riep ze gefrustreerd uit en toen een stuk zachter en een stuk minder zelfverzekerd, “ je gelooft hem toch niet he? Want het is dus niet waar”

Edited by Claude Ingram

Share this post


Link to post
Share on other sites

Chase trok een sceptische wenkbrauw op en leunde nonchalant tegen de dichtstbijzijnde muur, zo nonchalant als hij maar kon zijn nu. Hij… hij was niet kalm. Kon hij best eerlijk over zijn. Het irriteerde hem mateloos dat Hawk nu tegen iedereen lulde dat Claude en hij hadden gevreeën, of dat nu echt zo was of niet, want ten eerste betekende dat dat Claude nu vrij spel was of zo en dat kon hij niet hebben, en ten tweede leek het nu wat minder… bijzonder dat hij de eerste was geweest. Of zo. Ja, hij wist ook, ergens, dat dat ontzettend hypocriet was, want hij had zelf nooit behoefte gehad aan een serieuze relatie met Claude, maar hallo, het was anders voor de meisjes dan voor de jongens. Dat wist ze best. Was zijn fout noch de hare. Ze had zich… er alleen naar moeten gedragen. Of zo.

 

‘Waarom zou hij erover liegen?’ vroeg hij geërgerd. ‘En ik bedoel, het is niet alsof jij zoiets nooit zou doen of zo, laten we eerlijk zijn.’ Jup, dat was laag, maar hey, het was niet onwaar. Ze had haar benen ook voor hem gespreid, niet dan. ‘Vertel eens, Claude, waarom zou ik jóú precies moeten geloven als je zegt dat je niet met Hawk in de bezemkast bent gedoken?’ Ze snapte ook wel dat dit zijn woord tegen het hare was, waarschijnlijk, en eerlijk gezegd zou hij ook niet meteen weten wie hij nu meer moest geloven.

 

Ergens neigde hij naar Hawk, want Hawk was nog altijd zijn beste vriend – ja, ja, Claude was zijn beste vriendin en zo, maar hallo, met meisjes was dat anders en bovendien had hij seks met haar gehad en dat had hij niet met Hawk, dus, dus, dus andere vorm van onderlinge verstandhouding – en meisjes waren sowieso raar met seks, maar ergens wilde hij heel graag Claude geloven. Want dan was Claude nog altijd alleen maar van hem. En zo had hij dat het liefst.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Waarom moest hij haar geloven? Omdat hij haar beter kende dan wie dan ook en gewoon dus maar haar woord zou moeten aannemen puur om het feit dat ze beide wisten dat ze gewoon niet tegen hem kon liegen. Het was niet dat ze dat moreel nou zo erg vreselijk vond want waarom zou je voor een vervelende waarheid gaan als je ook een mooie leugen kon hebben? Maar Chase.. Chase wist toch wel welke knopjes hij moest indrukken om haar te laten zeggen wat nou het ware pure verhaal was dus meestal probeerde ze het niet eens, hij had het toch wel door. Hij moest haar geloven omdat dat gewoon moest, omdat ze er niet tegen kon dat Chase nu dacht dat wat er tussen hen in dat geschiedenis lokaal had plaatsgevonden  niet speciaal was geweest. Want als het niet speciaal was geweest dan zou dat niet door haar komen maar door hem en zijn hele nonchalante houding tegenvoer alles wat er toen gebeurd was. En het was belangrijk dat dat ook zo bleef.

 

Dat heeft helemaal niks met elkaar te maken ”, piepte ze nogal gekwetst toen hij zei dat ze nou eenmaal een meisje was dat dat soort dingen deed. Want, nou het was niet onwaar. Ze had het inderdaad gedaan maar alleen met hem, had het alleen met hem gewild ook dus vond ze helemaal prima. En tuurlijk was ze er daarna soms best wel zenuwachtig over geweest want eigenlijk kon het niet dat het zomaar gebeurd was. Maar alsnog, alsnog verdiende ze het niet om nou maar gebruikt te mogen worden voor roddels en het mocht geen reden zijn voor mensen om die roddels dan maar te geloven.

 

Toch?

 

Nu moest ze dit fixen, moest ze regelen dat Chase haar geloofde (want hallo ze sprak de waarheid) en ook nog eens zorgen dat hij in dat proces een hekel kreeg aan Hawk als het even kon. Hawk mocht niet tussen haar en Chase komen.

 

Ik denk dat Hawk gewoon nog niemand gehad heeft en het daarom maar verzint. En aangezien jij vast over ons gepraat hebt weet hij vast hoe ik in bed ben en daarom heeft ie dat gekozen want dan hoef je minder te verzinnen”. Het was niet haar intentie om Chase hier van de schuld te geven want ten eerste was het Hawks fout, ten tweede wist ze niet eens of Chase ooit over hen gesproken had en was het slechts een idee dat wel eens in haar was opgekomen,  ten derde was het uiteindelijk nog altijd een impuls om gewoon geen kwaad te zien in wat Chase ook deed. Als hij niets fout deed was het makkelijker om hun situatie te zien zoals ze graag wilde. Maar als ze het gesprek zo kon draaien zodat het niet meer over haar ging dan wilde ze best dat soort subtiele steken onder water geven om het onderwerp van de discussie te veranderen.

Kom op Chase je moet mij geloven. Ik kan best waarheidsdrank nemen als je dat wilt maar je moet het gewoon geloven ”.

Edited by Claude Ingram

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ha, kon nog best dat Hawk niemand had gehad. Of dat geloofde Chase in ieder geval graag, want hoewel hij zijn bro heus wel iemand gunde om zijn fallus in te steken, vond hij het ook wel tof dat hij zijn maagdelijkheid eerder was kwijtgeraakt dan hij. Kwestie van zijn ego. Geen fragiel ego, hoor, er was heel veel voor nodig om zijn ego permanente barsten te geven, maar ertegen beuken hoefde nu ook weer niet zo per se. Hij keek haar geërgerd aan toen ze begon over dat het zijn fout was dat Hawk over haar praatte, want blijkbaar had zijn gepraat over haar hier iets mee te maken of zo (t had in se wel meegevallen; hij had gewoon gedeclareerd dat hij seks had gehad in het geschiedenislokaal om aan te geven dat hij nu een Man™ was en al de rest niet, suck it, Ryder might not give him an A+ but Claude sure as hell did en blablabla) en dat was ook weer zon bullshit. Claude had gewoon niet met Hawk moeten flirten en ook niet met hem naar bed moeten gaan. Zo moeilijk was dat toch allemaal niet?

 

Je kan waarheidsdrank nemen? herhaalde hij verbaasd. Dat… was een wending die hij niet had zien aankomen. Hij was niet tegen, hoor – integendeel zelfs. Claude met waarheidsdrank… ja, eh, daar zou hij best veel uit kunnen halen. En dus glimlachte hij, niet zo zelfgenoegzaam als hij zou willen, maar voorzichtig, zoals hij dacht dat beter zou overkomen nu. Waarom niet? Oh, man, hij had geen enkele reden om dit niet te doen. Na u!

 

En toen ze vertrok, grijnsde hij, in de wetenschap dat dit betekende dat ze hem zo fucking veel vertrouwde dat ze niet eens bij de mogelijke gevolgen stilstond en dat ze het zo belangrijk vond dat hij haar geloofde dat ze zowat alles zou doen. Ha. Score. Hij veegde de grijns weg, echter, toen hij naast haar ging stappen. Die hoefde ze niet te zien.

 

OOC:
Done <3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×