Jump to content
Pumpkins & Parchment RPG
  • Announcements

    • Theodore Whitford

      Nieuwe versie van het board!   09/23/17

      Hoi iedereen! Om te zorgen dat jullie allemaal veilig en probleemloos kunnen posten, is er af en toe een update nodig. We zijn nu overgegaan op versie 4.2, waardoor alles weer voor langere tijd goed zou moeten werken. Gaat er iets mis, laat het even weten! Liefs,   Sander
Sign in to follow this  
Hazel Stern

[1835/1836] Heart strings

Recommended Posts

14 februari 1836

 

Hazel kende Caspian Thwaite niet en als ze wist wat goed voor ze was, dan zou ze ook niet de moeite doen om hem te leren kennen. Dat was in ieder geval wat ze haar hele leven geleerd had. Hij was een jongen. Zij was een meisje. Als ze zich gedroeg als een gehoorzame dochter, dan zou ze niet tegen hem spreken en zeker niet in zo’n situatie. Maar ze was geen gehoorzame dochter. Dat wist zij ook wel. Bovendien had gehoorzaam zijn haar niets gegeven. Alleen eenzaamheid en verveling. En zodra ze een keer niet gehoorzaam was? Ze wilde er niet eens over nadenken.

 

Nee, haar leven was veel beter geworden toen ze niet meer gehoorzaam was. Ze had haar Victory, haar baby. Alle vrouwen in het minidorpje waar ze nu woonde. Alles was uiteindelijk goedgekomen. Victory was gelukkig en gezond en zij ook. Dus als zij wilde praten met een jongen, dan deed ze dat. Ze kon doen wat ze wilde. Als zij met valentijn mee wilde doen, dan was dat haar eigen keuze.

 

Al was het eigenlijk wel heel erg eng. De test had gezegd dat hij haar “soulmate“ was, maar ze wist niets over hem. En hoe wisten ze het zeker? Hoe hadden ze die test gedaan? Magie? Om eerlijk te zijn wist Hazel nog niet genoeg over magie om zeker te weten of zoiets wel of niet kon. Maar als het wel kon... zouden ze dat dan niet doen voor iedereen? Niet iedereen was het eens met gearrangeerde huwelijken en dat soort dingen, maar het zou de druk achter alles weghalen. Toch? Misschien dacht ze hier te veel over na. Het was één date. Gewoon een picknick op het zwerkbalveld. Als het niets was, zou ze niets verliezen.

 

Dus glimlachte ze vriendelijk naar de jongen en boog ze kort. “Hallo.“ Zei ze, een beetje verlegen. “Ik ben Hazel. Hazel Stern. Bent u Caspian Thwaite?“

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nee Caspain kende Hazel niet maar deze hele manier van hoe ze bij elkaar gezet waren gaf hem toch een soort van rust. Want hij was altijd bang dat wat hij deed, wat hij koos, wie hij koos en alles waar hij meer dan een optie voor had in het leven dat hij het niet goed genoeg deed. Of nee, het was niet eens perse faalangst maar het was gewoon angst om niet leuk of stoer of belangrijk genoeg over te komen tegenover de rest van de wereld. En zelfs als hij het zeker wist dat het goed zat, wat niet vaak voorkwam, had hij alsmaar herhalende validatie vanuit verschillende plekken mensen en methoden nodig om zich goed te voelen.  

 

Maar deze date, deze date waar ze volgens een onderzoek kennelijk perfect voor elkaar waren dat gaf hem rust. Tuurlijk waren er nog duizend manieren waarop het niet goed kon zitten maar het was wel in elk geval zo dat Hazel goed voor hem was.

 

Hopelijk was ze ook goed genoeg want als hij van het eeuwige drang om steeds maar iets beters te willen afkwam zou dat wel eens prettig zijn. Het was echt heel zielig voor hem namelijk dat hij zijn geheime vriendinnetje met anderen jongens moest zien flirten omdat hij niet zeker wist of ze goed genoeg was om in het openbaar te daten. Poor him.

 

Vandaag ging het niet op Christabella maar op Hazel. En ze gingen picknicken op het Zwerkbalveld want eten en zwerkbal waren twee van zijn meest geliefde bezigheden, de derde was Christabella in elk leeg lokaal dat ze konden vinden maar dat was niet handig om te gebruiken als thema voor je date, en aangezien ze perfect waren volgens de test vond zij het vast ook wel leuk toch?

 

Toch?

 

Hij glimlachte terug en knikte Caspian Twhaite, maar zeg maar Caspian hoor”, hij bekeek even de picknickmand die hij besteld had en gelukkig zat er drank in. Kon hij altijd nog dronken worden als noodoplossing. Liever niet trouwens want hij wilde gewoon als zichzelf in zijn meest pure staat indruk maken op Hazel want dat betekende dat hij indruk had gemaakt. En dat was belangrijk. “ Wat vind jij van de manier waarop we gekoppeld zijn? Niet echt romantisch he ”, hij grijnsde even zenuwachtig en stopte toen snel een stuk brood in zijn mond. Als hij niks kon zeggen kon hij ook niks verkeerd zeggen.
 

Edited by Caspian Thwaite

Share this post


Link to post
Share on other sites

Caspian. Hij leek vriendelijk genoeg. Maar natuurlijk was het de bedoeling dat hij meer was dan alleen “vriendelijk genoeg.“ Hij was knap, in ieder geval en dat was al iets... goeds? Ugh, ze wist het niet. Misschien. Het was belangrijk, toch? In liefde? Zou dit liefde worden? Ze wou dat het allemaal niet zo ingewikkeld was. Zijn vragen maakte haar ook nerveus. “Oh...“ Zei ze daarom maar vaag. “Ik weet het niet.“ Het was alleen geen nuttig antwoord. Het zei hem niets en het was de bedoeling dat ze iets zei, want er was zoveel de bedoeling. Dit hoorde haar zielsverwant te zijn, of althans, dat was wat er werd verwacht. Als hij dat niet bleek te zijn, moest ze dan mensen teleurstellen? Wat als hij het wel was, maar ze het compleet verpestte? Wilde ze überhaupt wel een zielsverwant? Want ze wist hoe dat ging, in de verhalen. Er was een vonk zodra je iemand in de ogen keek en vervolgens wist je dat je met niemand anders je leven zou willen delen. Maar dat klonk beangstigend. Oh, ze wilde dat. Ooit. Maar niet meteen. Hoe kon je met iemand willen leven als je niets over hem wist?

 

“Ik bedoel, nee, het is misschien niet zo romantisch...“ Zei ze voorzichtig, om toch maar iets meer gezegd te hebben. “Maar als de test klopt, dan... hoeven we ons in ieder geval geen zorgen te maken dat we niet passen, toch?“ Ze glimlachte naar hem. Hazel vroeg zich even af of het een goed idee was om iets te drinken, zodat ze een excuus had om niet te praten. Ze had het gevoel dat ze anders te veel zou praten. Of helemaal niet. “Waarom wilde jij meedoen?“

Share this post


Link to post
Share on other sites

Het was misschien niet aardig maar iets aan hoe nerveus  ze was deed hem wel goed. Niet omdat hij perse wilde dat zij onzeker was maar als zij onzeker was dan.. dan kwam hij er beter uit. Want dan kon hij zorgen dat ze zich beter voelde niet? En dat betekende dat hij iets goeds gedaan had. En hij wist hoe het was om onzeker te zijn en in zijn eigen ervaring greep hij dan alle hulp aan die hij kreeg om zich beter te voelen. Ha! Hij zou zelfs kunnen zeggen dat hij zo onhandig en ongemakkelijk deed om op haar level te blijven en hoewel dat de grootste leugen ooit was als hij er mee wegkwam zou het wel fantastisch zijn. Want dan hoefde hij zich voor een keer geen zorgen te maken over of hij het wel goed deed want wat hij ook deed hij kon niet verliezen.

 

Hij glimlachte bemoedigend naar haar alsof hij niet stiekem precies dezelfde zorgen had als zij. “Ja het komt vast wel goed. Ik bedoel het is wiskunde wat ze doen niet? Dus dan kan je niet fout zitten”. Hij haalde zijn schouders op bij haar volgende vraag. Misschien iets te hoog, iets te snel iets niet zo nonchalant als hij wilde zijn. Want er waren een heleboel redenen waarom hij meedeed. Omdat hij wilde weten welk meisje perfect voor hem was, omdat hij hoopte dat als hij wist wel meisje perfect voor hem was hij misschien eindelijk een beetje meer door had wie hij was, dat soort dingen. Maar dat was allemaal dramatisch diep emotioneel gezeik en dat was niet stoer

 

Weet niet, leek me wel grappig niet? En jij”, ondertussen besloot hij maar de picknickmand uit te pakken, “Wil je iets eten trouwens? Ik heb maar wat besteld maar het was de duurste dus is vast wel goed”. Want dat is hoe de wereld werkt.

Edited by Caspian Thwaite

Share this post


Link to post
Share on other sites

Misschien had hij gelijk. Hazel snapte niet zo heel veel van wiskunde, maar ze wist dat mensen er hele goede dingen mee konden doen. Misschien dat wiskunde er ook voor kon zorgen dat mensen wisten wie hun zielsverwant was. De vragenlijst had een beetje vreemd geleken. Het leek te bestaan uit een serie keuzes die niet veel met elkaar te maken had. Er was geen achterliggend thema, of in ieder geval, niet dat Hazel kon zien. Maar misschien dat dat alleen maar was zodat mensen niet expres bepaalde antwoorden konden geven. Misschien dat degenen die de...wiskunde toepasten wel wisten hoe alles in elkaar paste. Of misschien was het gewoon magie. Dat kon ook.

 

In ieder geval, blijkbaar was al dit voedsel duur en daarom was het waarschijnlijk wel goed. "Oh." Zei Hazel, een beetje verbaasd. Ze at eigenlijk nooit duur voedsel. Niet dat ze slecht at of te weinig. Ze had genoeg, maar ze wilde er wel altijd voor zorgen dat ze niet al te veel geld uitgaf. Maar het was aardig van hem. En het was maar voor één keer, toch? Als hij dat soort geld kon uitgeven, dan was dat zijn zaak. Hazel snapte het niet. Maar ze hoefde het niet te snappen. Iedereen had andere ervaringen en het was vriendelijk van hem dat hij dit wilde delen met haar. Dat was een goed begin! "Dank je." Zei ze oprecht. "Het ziet er allemaal zo goed uit. Wat is dat?" Ze had nog nooit zoiets gezien. Was het fruit?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Het zag er allemaal goed uit! Zie je hij had de goede keuze gemaakt en stiekem was hij best opgelucht. Hij was er namelijk een beetje vanuit gegaan dat Hazel weinig geld had maar ook weinig verstand van dingen en dan was de duurste optie altijd de beste want arme mensen, en vooral arme meisjes (want meisjes moesten hogerop trouwen toch, dat waren een beetje de regels toch) waren meestal wel lichtelijk onder de indruk van geld. En Caspian had geld maar faalde op verdere vlakken redelijk als het ging om talent, dus stel Hazel had ineens, ondanks haar economische achterstand op hem, heel veel verstand van voedsel had en hem dus kon vertellen of het oprecht goed was en erger nog of er misschien iets beter was geweest dan was hij daar nogal ongelukkig van geworden. En zenuwachtig, heel zenuwachtig.

 

Gaat Caspain nu proberen uit te vinden wat Hazels talenten en sterke punten zijn zodat hij zich daar in kan verdiepen om alsnog meer verstand er van te hebben. Nee hoor want dat is niet nodig als je een man bent want mansplaining werkt beter als je niet weet waar je over praat.

 

Ik heb de helft van deze post getypt om daar over te kunnen salten.

 

Dat is aubergine trouwens, is best lekker”, het was gebakken aubergine trouwens want ik heb eens gehoord dat ongekookte giftig is. “Eh wil je proeven

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

Sign in to follow this  

×