Jump to content
Sign in to follow this  
Eleanor Gardiner

[1835/1836] Ella Ella you don't need my umbrella 'cause you're a firebird

Recommended Posts

9 februari 1936

 

Ze had een boek nodig, want ze was bezig met een opstel en ze hadden gedobbeld dat zij deze keer het beste cijfer mocht halen dus dat ging ze doen ook. Ze wilde niet alleen het beste cijfer halen maar ook beter dan Graham de vorige keer dat hij dit vak mocht winnen had gehaald. Het moest het beste werk stuk ooit worden. Zoals elke keer als ze een opdracht gewonnen had het geval was.

 

Alles moest het beste ooit zijn want Ella was een onzekere ambitieuze competitieve perfectionist en dat is echt geen toxic combinatie.

 

 Maar om het beste stuk ooit te schrijven had ze dus een speciaal boek nodig. Een boek dat ze wist dat er was omdat ze als voor onderzoek al de hele catalogus uitgespit had.

Alleen jammer dat die persoon die voor haar stond net dat boek uit de kast pakte.

 

Oh nee! Je kan niet “De complete geschiedenis over steentrollen geschreven met liefde door steentrollen  ”lenen daar is er maar een van en die heb ik nodig”, beet ze hem vinnig toe. Normaal was ze wel vriendelijker maar dit was een noodsituatie.

 

OOC:
Met Gianna maar opzich mogen anderen ook wel chillen
Edited by Eleanor Gardiner

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ja kijk, dit was dus waarom Phoenix zo'n hekel had aan mensen. Want zelfs als je niets anders deed dan je huiswerk zo goed mogelijk maken, kwam er weer iemand langsrennen die ontevreden was met wat hij allemaal deed. Er was dus een heel klein beetje Phoenix dat behoorlijk geërgerd was over de situatie, maar dat stukje was ten grote van de nagel op zijn klein teen en had bij voorbaat dus al verloren.

 

"Oh, ehm," zei hij wanhopig, terwijl hij zijn armen wat steviger om zijn boek sloot. "Ik eh, ik heb hem ook nodig?" Waarom ging zijn stem telkens zo omhoog als hij in paniek was? "Ik heb hem maar een klein tijdje nodig, hoor, en dan wil ik hem je wel komen brengen?" Want hij wist toevallig dat Eleanor in zijn leerjaar en afdeling zat. "Of anders mag je mijn huiswerk wel kopiëren."

Share this post


Link to post
Share on other sites

Kijk hij kwam best aardig over en Ella voelde zich meteen een heel klein beetje schuldig maar met die opties kon ze dus helemaal niks. Want ze had het boek nu nodig want ze had nu de wedstrijd gewonnen. Wie wist hoe de kaarten, of liever gezegd de dobbelstenen, lagen over dat kleine tijdje dat Phoenix het boek nodig had. En overschrijven? Ha! Graham zou haar uitlachen als ze werk van iemand anders inleverde als overwinningswerk. En ze zou het zichzelf ook nooit vergeven want ze wilde dit zelf doen, zodat zij gewonnen had.

Sorry dat kan niet”, ze schudde even haar hoofd en keek hem veronschuldigend aan maar dat was alles wat hij kreeg want ze ging niet van mening veranderen. “ Bedankt voor het meedenken maar ik heb het boek echt nodig”, en ze stak haar hand uit om het bij hem weg te halen. “ Dus geef ?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Zo onderhand begon Phoenix nog meer in paniek te raken. Het was een haast onmogelijke afweging om te maken. Of iemand zou hem voor eeuwig haten en daar had Phoenix zo'n hekel aan dat hij half misselijk werd van het idee, of hij zou een slecht cijfer halen en daar werden zijn ouders dan weer boos over, waar hij ook al half misselijk van werd. Beide opties leverden hem dus een slecht idee op.

 

"Sorry," zei hij, terwijl hij zo standvastig mogelijk probeerde te staan. "Maar ik heb het boek zelf nodig." En dat was het dan, hoopte hij. Hij knikte haar gedag en probeerde langs haar te glippen, met het boek nog stevig tegen hem aangeklemd.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Waarom begreep hij niet hoe belangrijk dit voor haar was? Goed nu was ze ook niet in staat om zich echt in hem in te leven want ten eerste kende ze hem niet echt ten tweede was haar situatie natuurlijk erger of belangrijker dan die van hem. Dus hij moest het gewoon begrijpen en dan kwam het wel goed toch?

 

Maar eigenlijk had ze ook geen zin om hem uit te leggen dat ze dit boek moest hebben omdat ze een eeuwig durende wedstrijd met haar tweelingbroer en een onuitputtelijke drang naar winnen had.

 

Wacht, laten we erom spelen oke? Als je wint zal ik je niet.. zal ik je nooit meer lastig vallen om een boek”, dat was gevaarlijk om te zeggen want straks had hij nog een keer een boek nodig dat zij wilde, zal je net zien. “Maar als ik win wil ik het boek hebben

 

Dit was de enige manier waarop ze wist hoe ze dilemma’s op moest lossen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Wat? Phoenix fronste verward zijn wenkbrauwen naar Eleanor, want hij had daadwerkelijk geen idee waar ze het over had. Hoezo wilde ze ineens met hem spelen? En wat voor spelletje dan? Toverschaak of zoiets? Ongemakkelijk verschoof hij het boek iets tussen zijn armen.

 

"Ehm… ik heb geen zin in een potje toverschaak," zei hij maar. "Ik wil gewoon mijn huiswerk maken. En hoe eerder ik dat kan doen, hoe eerder ik klaar ben, toch? Ik beloof dat jij het boek als volgende krijgt."

 

Maar mocht hij nu gewoon alsjeblieft zijn huiswerk maken?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Toverschaak? Natuurlijk niet, wie loste zijn probleem nou op met toverschaak. God ze moest er niet aan denken dat zij en Graham altijd zouden moeten beslissen met schaken want ten eerste zou ze dan veel teveel tijd aan hem besteden en ten tweede was dat niet eerlijk. Want met schaken ging het om talent en goed spelen en het hele idee van dat je dingen op moest lossen met dobbelen was juist dat je het lot liet bepalen want het lot was altijd juist. Anders was het niet gebeurd immers.

 

Ha toverschaak, nee ik heb iets beters”, zei ze ietwat spottend terwijl ze haar dobbelsteen uit de zak van haar gewaad haalde. Had ze altijd bij zich voor het geval dat. Ergens vroeg ze zich af of dit tegen de regels was om iemand anders dan haar broer hier überhaupt weet van te geven maar aan de andere kant ze hadden het nooit echt hardop uitgesproken dus dat kon ze nog wel aan zichzelf goed praten.

 

Hier”, ze stak de dobbelsteen naar hem uit. “Als je Een tot drie gooit mag jij het boek hebben, vier tot zes en hij is van mij”, en afwachtend sloeg ze haar armen over elkaar.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hij begreep er steeds minder van. Hoezo moesten ze er ineens om gaan dobbelen? Hij had het boek als eerste gevonden en dus, volgens de regels van de bibliotheek, had hij er het meeste recht op. En daarbij beviel de manier niet waarop Eleanor gretig naar de dobbelsteen keek. Het maakte hem nerveus.

 

"Ik voel me hier niet prettig bij," zei hij eerlijk. "Ik wil niet…" Hij wierp een blik op de dobbelsteen in zijn hand. "Ik wil hier niet aan mee doen." En met een rechte rug, want zijn vader zei altijd dat dat belangrijk was, probeerde hij de dobbelsteen aan Eleanor terug te geven. "Ik ga nu mijn huiswerk maken. Ik zal proberen snel te zijn."

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ze snapte niet echt waarom hij niet mee wilde doen want dit was de meest eerlijke manier die ze kon bedenken. Ze zou hem zelfs de dobbelsteen laten rollen om te zorgen dat het niet leek alsof ze een bepaalde techniek gebruikt had of wat dan ook. En ze begreep gewoon ook oprecht niet waarom je nee zou zeggen tegen dit, hoe maakten anderen mensen uberhaupt beslissingen als ze zich niet prettig voelden bij het lot

 

Aha”, antwoorde ze koeltjes en ze sloeg haar armen over elkaar.  En toen een heel stuk giftiger,  (want hij had haar spel en in woorden ook een beetje haar manier van leven beledigd oke?). “Maar als je het lot niet laat beslissen hoe weet je dan dat je recht hebt op het boek. Als je tegen het universum ingaat komt ze terugpakken hoor

Ze was ergens al vergeten dat het op een bibliotheek boek ging. Dit was nu een principe kwestie.  

Share this post


Link to post
Share on other sites

Mocht Phoenix in 2017 hebben geleefd was "??????" sowieso al zijn meest geliefde uitdrukking, want Phoenix bevond zich zo'n beetje in een permanente staat van ??????, maar Eleanor Gardiner maakte het wel heel erg. Want ineens begon ze bazelen over het lot. Hij had in zijn leven al heel wat rare mensen ontmoet, want dit bleef nou eenmaal Zweinstein, maar dit was wel… erg.

 

"Het lot bestaat niet," zei hij zo stellig mogelijk. "En ik was gewoon het eerste die het boek te pakken had, dus heb ik er recht op. Het universum gaat heus niet het dak in laten storten enkel en alleen omdat ik een boek wil hebben!" 

 

Hij wierp een blik naar boven die negenennegentig procent zekerheid was en één procent angst. Want je wist het maar nooit echt zeker. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Het lot bestaat wel”, viel ze hem zo snel mogelijk in de reden. Want het boek was nog altijd belangrijk, maar het was even nog belangrijker dat Phoenix niet een cruciaal punt uit haar leven ging ontkennen want anders kreeg ze twijfels waar zelfs zij als twijfel koningin niet mee om zou kunnen gaan. En Het. Lot. Bestond. Gewoon. Klaar.

 

Ik zou het universum niet uitdagen”, siste nu giftig terwijl ze haar armen over elkaar sloeg, “ Als je niet in het lot geloofd hoe verklaar je uberhaupt dat je nu hier bent. Alles heeft een reden en dat komt allemaal terug op het lot dus eh ben je nu je eigen bestaan aan het ontkennen ?

 

 If you can't dazzle them with brilliance, baffle them with bullshit. Right Ella.

 

Nu wil ik dat een keer als topictitel gebruiken. #notetoself.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nou, het dak stortte niet in, dus ha, was dat niet het ultieme bewijs van dat hij gelijk had? Nou, Eleanor Gardiner vond van niet, want ze ging nog steeds door over dat alles een reden had en bla, bla, bla. Nee, hij was niet zijn eigen bestaan aan het ontkennen, hij had geen eens een idee van hoe ze daar op kwam! "Dat… is helemaal niet zo," zei hij verward, het einde van zijn zin zo hoog dat het als een vraag klonk. "Dat ik hier ben komt gewoon omdat mijn ouders een kind wilden hebben!" Ha, Phoenix.

 

Hij zuchtte geërgerd. "Mag ik nu alsjeblieft aan het werk? Ik wil mijn verslag afmaken, dan mag jij het boek hebben." Als ze hem nog niet liet gaan, zou hij het echt opgeven. 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×