Jump to content
Sign in to follow this  
Melody Kingsley-Savage

[1835/1836] Never mix business with pleasure

Recommended Posts

Vrijdag 15 januari 1835

Ze deed het eerlijk gezegd best goed op de universiteit en hoewel ze het zelf natuurlijk wel verwacht had, Melody streefde er immers naar om alles zo goed mogelijk te doen, was het wel.. een opluchting. Toen ze als dertienjarige begonnen was met het uitstippelen van een tienjarenplan om een belangrijk persoon te worden in de magische wereld waar niemand, zelfs haar ouders niet, om heen kon had ze namelijk niet meegerekend dat ze tegen de tijd dat ze op de universiteit was al moeder zou zijn. Nu was haar allereeste schets van het tienjarenplan trouwens niet heel erg indrukwekkend want ze mocht dan wel redelijk inteligent zijn voor haar leeftijd ze was nog altijd dertien geweest. Verder dan Allen maar U’s Halen – Studeren - Belangrijke baan”- Opklimmen naar hoogste positie belangrijke baan – Nooit meer genegeerd worden, was het niet gekomen.

 

Nu wist ze echter gelukkig wat meer wat ze wilde. En ja het was wel iets zwaarder met een kind dat ze aan de ene kant het liefst aan de kindermeisjes zou geven omdat ze zich compleet op de toekomst wilde richten maar aan de andere kant vooral aan niemand anders wilde geven omdat alleen zij wist hoe ze haar dochter moest opvoeden. Maar het lukte redelijk. Soms met behulp van wat drankjes die haar wakker hielden maar het lukte redelijk.

 

Wat ze vandaag wilde was een stage. Ze had een stage gevonden waar ze mee mocht lopen met mensen die ministerie mensen begeleidde door rechtszaken heen als ze verdacht werden van iets illegaals. Het was haar eigenlijk wel op het lijf geschreven want hoewel ze rechten was gaan studeren wilde ook stiekem wel minister van Toverkunst worden en bovendien hey als er iemand goed moest zijn in dingen in de doofpot stoppen dan was zij het toch wel als Bowman.

 

Als je eh dat feitje negeerde dat ze met moord in de krant hadden gestaan. Voor het eerst was ze eigenlijk wel blij met haar nieuwe achternaam.

 

Waar ze niet blij mee was was de wachtkamer van solicitanten. Sowieso zaten er redelijk wat en hoewel ze competitief was was ze alleen competitief omdat het moest. Liever had ze gewoon meteen die baan gehad oke dankje. Maar er zat een specifiek persoon  in de wachtkamer die ze dus echt niet wilde zien.

 

Wat doe jij hier?” siste ze terwijl ze haar tas op een vensterbankje zetten en er geïrriteerd tegen aanleunde. “ Moet je niet ..weet ik veel iets anders doen?

 

Want eh ze wist niet zo goed wat Zachary Davidson met zijn leven deed op momenten dat hij niet met haar in bed lag. Maar dat hij deze stage zou doen? Over haar lijk. 

 

OOC:
Prive <3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Laat ik beginnen met een eerlijke confession. Zach was hier niet echt voor de stage. Oh ja, hij was hier om te solliciteren, maar het was meer een formaliteit dan dat hij werkelijk heel graag precies deze stage wilde. Zijn vader de topadvocaat was bevriend met een aantal mensen in dit departement en had de stage zowat onder Zachs neus geschoven. Het was ook best een leuke stage, maar het had te maken met de wet en aangezien Zachary veel te graag zelf de regels een beetje aan zijn laars lapte, was dit niet bepaald het deel van het ministerie waar hij had gedacht ooit te gaan werken. Maar goed, zijn vader had al ongeveer beloofd aan die mensen dat hij langs zou komen, dus kon hij er niet echt meer omheen. Het zou vast een gezellig gesprek worden en dan kon hij daarna weer naar huis. Met een beetje geluk zou hij nog aangenomen worden ook en dan was zijn vader ook weer blij. 

 

Voor nu moest hij nog even wachten en zat Zach rustig de sportpagina van de Ochtendprofeet te lezen tot de stilte in de ruimte werd vestoord door de melodieuze maar felle stem van Melody Kingsley-Savage. Vermaakt hief hij zijn hoofd op en legde de Ochtendprofeet opzij. "Wel verdorie, Melody. Wat een verrassing om jou hier te zien." Glimlachend keek hij toe hoe ze parmantig haar tas neer zetten, op die sexy manier zoals alleen Melody geïrriteerd kon zijn. Hij keek even om zich heen, maar de andere sollicitanten leken nogal in zichzelf verzonken te zijn en niet op hen te letten. "Ik ben hier voor de stage natuurlijk," antwoordde hij luchtig. Was dat niet waarom ze allemaal hier waren? Melody waarschijnlijk ook. Hmm, plotseling leek die stage een stuk interessanter dan eerst. 

 

Grijzend bij dat idee haalde hij een sigaret uit zijn zak en ging op zoek naar zijn aansteker. "Jij ook neem ik aan? Heb je de beschrijving wel gelezen. Je denkt toch niet dat ze een eerstejaars aan gaan nemen, toch?" Het was best mogelijk. Vorig jaar had hij ook een korte stage gelopen ergens anders in het ministerie. De universiteit moedigde het erg aan om zoveel mogelijk ervaring op te doen voor het einde van je studie en Melody was slim en ambitieus genoeg. Maar Zach wist nu al dat de blik op Melodys gezicht te vermakelijk zou zijn om haar niet een beetje te plagen. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Had ze die stage nog niet graag gewild dan wilde ze het nu nog even een tandje meer. Want als ze hem aan Zach zou verliezen zou dat niet alleen een vreselijke nederlaag zijn maar ook een nederlaag waar ze nog veel te vaak over zou moeten horen. Bovendien verdiende hij dit niet. Hij deed voor zover zij wist bar weinig voor school en alles was hem altijd aangereikt. Nu moet Melody daar eigenlijk niet teveel over zeggen want het was niet alsof ze nou een leven had zonder een hoop privileges, misschien anders of niet zoveel als Zach maar zeker toch een hoop. Maar in haar ogen was het anders, in haar ogen had zij wel altijd overal voor gewerkt en hij niet en daarom had ze hier per definitie meer recht op.

 

Ik denk niet dat er echt een leeftijdsgrens is als mensen die zich gedragen als een kind hier ook mogen solliciteren ”, beet ze hem toe, “ ik bedoel jij kan je nog net iets minder goed gedragen dan de gemiddelde vijftienjarige”. En ze wierp hem nog een woedende blik toe.

 

Ik denk dat je beter nu meteen weg kan gaan want je bent toch niet geschikt en het lijkt me zonde als je iedereens tijd verdoet”, ze viste wat papieren uit haar tas waar nog als voorbereiding op had geschreven wat ze moest zeggen, zie je Zach zij wist wel hoe je dit soort dingen moest doen, en keek hem vooral niet meer aan. “ Ga anders de tijd van een of ander meisje verspillen”, mompelde ze nog geïrriteerd binnensmonds. Want dat had ze nog willen zeggen maar liever niet hardop want dat was dan weer veel te vulgair. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Melody had inderdaad wat minder privileges dan Zach. Nu waren de Bowman's en de Davidsons allebei wel rijk, maar Melody was en bleef een meisje. Daarmee stond ze automatisch onder hem. Niets oneerlijks aan als je het Zachary vroeg. In bed leek ze dat ook niet altijd erg te vinden.

 

Tot zijn grote irritatie kon hij zijn aansteker niet meteen vinden, maar wellicht kwam dat gewoon omdat hij nogal werd afgeleid door de snerende stem van het mooie meisje naast hem. Een vijftienjarige jongen? Hij hoopte toch dat ze niet op alle fronten zo over hem dacht, anders moesten ze eens een hartig woordje gaan praten. "Wat moet dat een teleurstelling voor je zijn geweest toen je van Zweinstein kwam en dacht dat het niveau op de Universiteit hoger zou liggen," knikte hij, zogenaamd ongeïnteresseerd, maar toch duidelijk een beetje beledigd. "Maar mocht je het zo graag willen weten, ik ben praktisch gevraagd om te komen, dus misschien moet je de geschiktheidseisen nog eens nalezen. Ze komen duidelijk niet helemaal overeen." Goed, nu draaide hij het eigenlijk een beetje om. Dat zijn vader dit had geregeld betekende niet dat hij echt was uitgenodigd, maar dat hoefde Melody niet precies te weten. 

 

Zach slaakte een geïrriteerde zucht en wierp een blik op de stap papieren die Melody tevoorschijn had gehaald, voor hij zijn blik even door de zaal liet glijden. In vergelijking met Melody zagen de andere kandidaten eruit als een stel saaie drollen en er was geen enkele vrouwelijke kandidaat wiens jurk net zo strak en mooi zat. Om te laten merken dat hij wel een beetje zijn best deed om haar voorstel te overwegen liet hij zijn blik wat langer op de secretaresse in de hoek hangen, die druk in gesprek was met een man in pak. "Neh," antwoordde hij toen. "Zelfs de secretaresse heeft niet zo'n mooie slanke taille als jij, dus ik denk dat ik het maar bij mijn huidige gesprekspartner houdt." 

 

Hij boog zich wat naar haar toe. "Wat ben je aan het lezen?" Ze vond het vast niet vervelend als hij even meekeek toch?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ugh natuurlijk was hij gevraagd om te komen, zie je het leven was oneerlijk. Incompetente mensen zoals Davidson werden gevraagd en hier was zij, duidelijk veel beter en veel ambiteuzer, die zich zorgen moest maken of ze baan wel kreeg. Nu wilde ze de baan trouwens nog meer want ze gunde hem het echt niet als hij het kreeg als het ook nog praktisch in zijn schoot geworpen was. Die jongen moest echt eens leren dat je voor sommige dingen je best moest doen. Zou vast goed voor hem zijn.

 

Werkelijk? ”, begon ze iets te hard en iets te schel want ze wilde dat de sectaresse het zou horen. Dan wist die ook weer met wat voor eikel ze te maken zou krijgen als ze met Davidson moet werken. “Misschien als ze vragen wat je kan verbeteren aan dit bedrijf of zo’n strikvraag kan je zeggen dat je de talie van de sectaresse niet strak genoeg vind. Want dat is ook echt iets wat belangrijk is”, ze glimlachte even liefjes richting de sektarisme en hoopte dat deze meegekregen had wat ze probeerde te doen. Frustrerend was trouwens dat als ze moest solliciteren bij eikels die mensen zoals Davidson vroegen haar passief agressief gedrag om Zach het een beetje moeilijker te maken nog goed advies kon zijn ook.

 

Zolang hij het deed natuurlijk. Want mannen waren vreselijk onder elkaar.

 

Dat zijn trouwens mijn voorbereidingen op de vragen, en nee je mag niet meekijken”, boos trok ze het papier dichter naar haar gezicht zodat hij niet kon afkijken.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Natuurlijk was dat belangrijk, lieve Melody. Je wilde toch dat je bedrijf er een beetje acceptabel en representatief uitzag, dan moest je geen al te lelijke mensen aannemen. Als hij later zelf een eigen kantoor had wilde hij ook wel een knappe  secretaresse. Niet dat hij deze secretaresse lelijk zou noemen, ze zag er op zich prima uit en dus was ze niet perse een verbeterpunt. Zijn woorden waren niet eens bedoeld als een klacht. "En misschien moet jij leren dat het belangrijk is om dankjewel te zeggen als iemand je een compliment geeft over je figuur," siste hij geïrriteerd terug. Melody had er namelijk ook gewoon voor kunnen kiezen om het op te vatten als een compliment aan zichzelf, zoals het eigenlijk ook was bedoeld, maar blijkbaar dacht ze dat hij enkel in staat was om maar mensen te beledigen. 

 

Eindelijk vonden zijn vingers zijn aansteker, diep verstopt in zijn jaszakje. Triomfantelijk viste hij het ding eruit, om één seconde later alweer zijn wenkbrauw op te trekken van verbazing om Melody's gedrag. ."Oh kom op," zeurde hij lachend, toen ze een zielige kleuter die niet wilde dat haar klasgenootje kon zien dat ze eigenlijk niet goed kon tekenen, haar papieren bij hem wegtrok. "Je hebt er vast ook werk voor twee in gestopt, dan kunnen we er best even samen naar kijken." Slechte grap en Melody leek het ook bepaald niet met hem eens te zijn, want ze trok zo mogelijk de papieren nog wat dichter naar zich toe. Jeetje, kon ze dat nog lezen zo? Zach rolde met zijn ogen en stak eindelijk zijn welverdiende sigaret op. En omdat Melody Kingsley-Savage hem niet de aandacht gaf die hij verdiende, blies hij de rook maar recht in haar gezicht. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Ik moet helemaal niks ", siste ze, en kennelijk moest ze wel iets namelijk bij Davidson uit de buurt blijven voor hij haar vergiftigde. Gefrustreerd wapperde ze wat rook uit haar gezicht terwijl ze probeerde niet te hoesten (gunde ze hem niet) wat dan weer niet lukte. "Leer eens manieren "

Ze had heel veel willen zeggen. Maar gelukkig voor haar imago (Zach wist haar altijd zo kwaad te krijgen dat ze niet haar ice queen imago de hele tijd op kon houden. En het was frustrerend om te beseffen dat zelfs in haar die familie trek zat van niet om kunnen gaan met woede. Wilde ze niet aan toegeven ze was beter dan dat. Moest beter zijn dan dat want wie was ze anders nog?) Punt was ze werd naar binnen geroepen voor Zach die knopjes in moest drukken die hij vooral niet aan mocht zetten en duwde snel haar papier in zijn hand zodat hij afgeleid was. "Hier oefen maar voor volgende keer , deze stage is van mij

Dat was het idee toen ze zelfzekerd binnen liep.

En toen werd hij ook nog geroepen.

????????

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×