Jump to content
Maia de Liedekerken

[1835/1836] Adorable + adorable = ?

Recommended Posts

“Echt? Oh.” Maia beet op haar lip. “Uit huis geschopt worden, lijkt me nog veel erger, hoor. Ik had tenminste mijn moeder. En een leraar. En een huisgeest.” Ze haalde haar schouders op. “Mijn vader is een dreuzel en heel belangrijk in de dreuzelwereld. Heksen zijn dan… niet de bedoeling. Ik zou anders mee hebben gemoeten naar feesten en partijen, gepresenteerd moeten worden in de dreuzelwereld. En ik had mijn gave niet onder controle. Dus dan zouden ze het ontdekken. Dan zou mijn familie misschien wel op de brandstapel komen. Of ze zouden alles kwijtraken. Dus ik begrijp het wel… ergens.” Ze was heel onhandig en enkel een last geweest. En ja, ze verdedigde nu haar vader, want wat hij ook deed, of vooral niet deed, hij bleef toch haar vader en ze hoopte dat als ze maar een goede heks werd, dat transmagiërdingetje onder controle kreeg en ze gewoon braaf met Ben zou trouwen en aan alle verwachtingen van haar ouder voldeed, dat haar vader dan ooit van haar zou houden.

“Maar is het echt iets leuks? Een transmagiër zijn?” Maia fronste en dacht na. Zo had ze er nooit echt naar gekeken, maar er waren nu al drie personen die er toch (overwegend) positief op reageerden. Misschien hadden ze wel gelijk. Maar had haar vader dan ongelijk? Had haar moeder ongelijk gehad door in de wensen van haar vader mee te gaan. Ze schudde haar hoofd en wuifde het gesprek een beetje weg. “Maar we hebben het nu veel te veel over mij.” Ze glimlachte echter wel naar Agatha. “Maar ik ben blij dat ik het je heb laten zien.” Agatha was echt een goede en belangrijke vriendin.

“Zullen we een stukje wandelen? Of moet je nog verder met huiswerk? Ik zit je alleen maar af te leiden, he?”

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ja, ergens was het begrijpelijk, maar er waren betere manieren om daar mee om te gaan dan angst te zaaien bij een meisje, leek Agatha. "Het moet wel kunnen, dat je het onder controle kunt houden," knikte Agatha tegen haar. "Misschien met veel oefening?" En op Zweinstein zou niemand het erg vinden als Maia ermee zou oefenen, leek Agatha. Ze was vast niet de enige transformagiër geweest die ooit op Zweinstein was geweest. "Denk je dat je vader er blij mee zal zijn als je het onder controle hebt?" Of was het daar al te laat voor? Dat was altijd zo lastig in te schatten bij andere families... "Maar ik vind het heel leuk, hoor," glimlachte ze bemoedigend.

 

"Ik vind het niet erg om over je te praten, maar als je het zelf vervelend vindt," bood Agatha aan, zodat Maia van gesprek kon wisselen als ze wilde. Naar... huiswerk. Ugh. Agatha wierp een blik op haar boeken en zuchtte even. "Ik moet eigenlijk nog zoveel doen," gaf ze toe, terwijl ze door haar boek bladerde. "Het huiswerk voor Zweinstein heb ik al af, maar de rest..." Ze moest nog een hoofdstuk sommen maken, en dan nog een hoofdstuk geschiedenis leren. En eigenlijk ook grammatica, maar dat kon op zich morgen ook nog. Dan liep ze wel wat achter, maar heel erg was dat niet. Dan moest ze in het weekend maar wat harder doorwerken. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Het was opvallend hoe verschillend mensen reageerden als ze ontdekten dat Maia transmagiër was. Alle Ravenklauwers en Ben waren tot nu toe erg positief geweest. Er waren wat Zwadderaard die het per toeval hadden ontdekt en die vonden het juist dan weer grappig om haar expres aan het schrikken te maken –yes, looking at you Daniel Doulkes-Daveport, al hebben we het nooit uitgeschreven-. Maia haalde haar schouders op. “Ik weet niet of hij dan blij zou zijn.” Misschien zou hij minder ontevreden zijn. “maar ik blijf een heks. Toen hij het van mijn moeder ontdekte was hij ook al niet meer te spreken over haar. En hij hield van haar. Ooit.” Dus hoe moest Maia dan ooit bereiken dat haar vader wel weer gelukkig met haar zou worden. Toch was het idee van véél oefenen wel goed. Dat was tenminste altijd nog beter dan het níet onder controle hebben, maar hoe oefende je zoiets? Dat was een probleem voor later.

 

“Je andere huiswerk?”, vroeg Maia verbaasd. “Ik heb geen ander huiswerk dan Zweinstein huiswerk. Volg je een extra curriculum?” Dat was natuurlijk altijd mogelijk, maar dat hoorde je niet zoveel buiten de blauwe afdeling.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hm ja, als iemand al boos op je was puur en alleen omdat je een heks was, dan was er niet veel wat je eraan kon doen... of het nou je vader was of niet. "Oh," zei Agatha dus zachtjes, want het hele 'je vader is dus maar stom' kon je niet echt zeggen als je vriendin dat niet wilde horen. En het was dus maar de vraag of ze het wilde horen. "Ik hoop dat hij ooit van mening veranderd," zei ze maar.

 

Oh, oeps, haar eh... andere huiswerk. "Nee," gaf ze toe. "Ik studeer ook om gouvernante te zijn," legde ze uit, met een zucht, terwijl ze even ongemakkelijk met haar boeken over de tafel schoof. "Dat is hoe ik mijn oom en tante terug kan betalen." Maar soms was het allemaal zoveel werk en werd ze er ontmoedigd door. "Maar toen moest ik naar Zweinstein, dus sindsdien loop ik achter." Hoeveel ze haar best ook deed om bij te lopen. "Maar dat komt wel goed, hoor," zei ze snel. 

Edited by Agatha Moore

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Oh, is dat een heel andere opleiding? En die moet je tegelijkertijd doen? Is dat niet heel erg zwaar?", vroeg Maia zowel nieuwsgierig als verbaasd. "Wat voor een dingen leer je dan allemaal?" Want ze had echt geen idee wat je moest kunnen en kennen en weten en doen als gouvernante. Je moest kinderen eten geven en aankleden en leuke dingen mee doen? Maia had natuurlijk nooit een gouvernante gehad, alleen een thuisleraar zo nu en dan en verder haar moeder. Dus ze had er eigenlijk nauwelijks tot geen beeld bij.

 

"Kan ik je nog ergens mee helpen?", bood ze toen met een glimlach aan. "Ik heb tijd. En het is gezellig?" En wat dat betreft was Maia een echte Raaf. Het was altijd interessant als je ergens nieuwe dingen kon leren en dit was helemaal en volledig nieuw. Dus kom maar op, Agatha.

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Nou, ja," zei Agatha, voorzichtig, want op de één of andere manier voelde het verkeerd om er negatief over te praten. "De rest van mijn familie is natuurlijk niet magisch, dus ik moet allerlei dingen leren zoals dreuzelgeschiedenis," (wat ze dan niet mocht verwarren met magische geschiedenis, heel handig), "algebra, Frans... dingen die wij niet zo snel leren." Want zij hadden magie. Soms vond Agatha wel dat de basiskennis wel wat beter mocht, maar goed. "En dat moet ik allemaal geleerd hebben voordat mijn neef en nicht kinderen hebben..." Ze haalde haar schouders op, want het was veel werk, maar ze hoorde hier niet over te klagen. "Eigenlijk is het ook stom dat ik op Zweinstein blijf, want ik leer hier niet echt iets voor mijn toekomst, maar... ik kan er ook niet echt afscheid van nemen," gaf ze toe met een blos op haar gezicht. "Misschien maar na mijn slijmbal-examens." Dat klonk wel eerlijk, toch? Dan had ze vijf hele jaren voor zichzelf gehad.

 

"Oh, zou je me willen helpen?" vroeg ze verbaasd. Niet veel wisten van haar extra werk af, maar de paar die dat wel wisten vonden het vooral maar raar. "Je mag me wel overhoren? Ik heb hier een lijst met vragen waar ik uit mijn hoofd antwoord op moet kunnen geven." 

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Je kan toch je opleiding op Zweinstein wel afmaken, totdat je neef en nicht kinderen hebben? Hoe oud zijn ze? Ik bedoel.. zijn ze al getrouwd dat dat op korte termijn kan gaan gebeuren?" Want dan was Agatha misschien eerder nodig, dan dat haar opleiding was afgelopen. Dan wist je ook weer hoe snel je al die andere dingen bestudeerd moest hebben. "Ik heb tot mijn elfde jaar ook les gehad in dreuzeldingen van een privéleraar," vertelde Maia ondertussen zachtjes. "En ik kom uit Luxemburg. Dus ik spreek ook vloeiend Frans en een beetje Duits." Ze haalde haar schouders op. "Dus ik kan je wel helpen. Als je wilt? Maar het hoeft niet, hoor." Ze wilde zich niet opdringen. 

 

Maia pakte de lijst die Agatha had aangewezen en bekeek de vragen die erop stonden. Ze glimlachte bij een aantal dingen die haar bekend voorkwamen. "Van welk vak wil je als eerste een overhoring?", vroeg ze voorzichtig. "En ben je al klaar voor een overhoring? Of wil je eerst nog iets bestuderen?" Want overhoringen zonder dat je had gestudeerd waren zonde van de tijd. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Ja, op zich wel," gaf Agatha toe, want zo oud waren haar neef en nicht helemaal niet, dus dat zou gewoon moeten kunnen, maar wat als ze ineens van mening wisselden? Haar nicht begon die leeftijd al te halen en wat als Agatha na Zweinstein nog steeds zo achterliep? Daarbij ging sinds ze op Zweinstein zat het leerwerk gewoon ook steeds trager, want eerlijk gezegd... vond ze er geen bal aan. Er waren altijd andere, leukere, dingen om te doen en soms was de motivatie ver te zoeken om met iets bezig te gaan dat nog zo ver in de toekomst lag.

 

"Spreek je echt Frans?" vroeg Agatha gretig. "Ik kan het goed lezen, maar ik kan bijna nooit oefenen met de uitspraak." Dat moest ze altijd gokken en ze wist zeker dat haar Engelse accent veel te duidelijk was in het Frans. "Dus misschien... Frans?" 

 

Ik weet alleen zelf niets over Frans, dus hoera!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Helaas kan ik ook geen Frans. Maar Maia wel. Dus we doen net alsof dat allemaal heel goed gaat.

 

Het meisje glimlachte. "Ja, echt. Dat werd het meeste gesproken bij mij thuis. Dat was wel zo gebruikelijke in adellijke huizen. Gelukkig heeft mijn moeder me ook Engel geleerd.Anders was ik vast in de problemen gekomen in mijn eerste jaar hier op Zweinstein." En dat was ze al genoeg, omdat ze helemaal niet had geweten hoe met andere mensen om te gaan en ze de conditie van een Flubberwurm op het droge had gehad. Maar details.

 

De twee meisjes besteedde haast een uur aan het oefenen van de taal. Maia leerde Agatha wat van de uitspraak en wat leuke zinnetjes, corrigeerde wat dingen die in de letterlijke vertaling misschien wel klopten, maar door Fransen nooit daadwerkelijk zo gezegd zou worden. En, uiteindelijk,  giechelend, leerde ze Agatha ook een paar 'stoute woorden', want dat was nu eenmaal leuk. Zeker als je erover fantaseerde dat je zulke woorden dan aan de kinderen van haar neef en nicht zou kunnen leren. Niet dat ze dat ooit echt zouden doen, toch?

 

Maia glimlachte breed naar Agatha. "Ik vind het gezellig." Ze moesten vaker zo huiswerk maken, of extra huiswerk maken. Ze wierp een blik op de klok. "Zin om zo bij elkaar te zitten met het avondeten?"

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ja, het overhoren ging heel goed, Agatha leerde heel veel en nu zullen we het nooit meer over Frans hebben. Dus.

 

"Ja, het is leuk!" glunderde Agatha, want wauw, met zijn tweeën leren was zoveel beter (en makkelijker, als de ander ook Frans sprak, oeps, heb ik het toch weer over Frans) dan in je eentje over de boeken gebogen zitten. Dan waren je grapjes een stuk leuker en had je iemand die dingen uit kon leggen die je niet begreep. Natuurlijk kon dat niet altijd, begreep Agatha ook heus wel, maar af en toe zou best gezellig zijn. "Moeten we eens vaker doen," zei ze dus ook, want Maia vond het ook leuk, toch, dus die conclusie mocht ze wel trekken, toch? 

 

"Oh, ja, leuk!" Het was inderdaad al laat en Agatha begon snel haar spullen te verzamelen. "Nog bedankt dat je me hebt geholpen," zei ze tegen Maia, "Je hebt me echt heel veel geleerd." 

 

En al kletsend liepen de meisjes verder.

 


 

Topic uitgeschreven! 

Share this post


Link to post
Share on other sites

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×