Jump to content
Pumpkins & Parchment RPG
  • Announcements

    • Theodore Whitford

      Nieuwe versie van het board!   09/23/17

      Hoi iedereen! Om te zorgen dat jullie allemaal veilig en probleemloos kunnen posten, is er af en toe een update nodig. We zijn nu overgegaan op versie 4.2, waardoor alles weer voor langere tijd goed zou moeten werken. Gaat er iets mis, laat het even weten! Liefs,   Sander
Maia de Liedekerken

[1835/1836] Adorable + adorable = ?

Recommended Posts

Tja, wie deed nou zoiets? Agatha haalde haar schouders op. "Iemand met een heel slecht gevoel voor humor, denk ik." Olivia Blanchard, die er eerst mee was begonnen om zo een hoger cijfer te kunnen halen voor een vak, maar het later door had gezet gewoon… omdat het leuk was? Eerlijk gezegd wist Agatha het niet, want ze begreep niet dat iemand zo gemeen kon zijn.

 

Nou ja, er waren genoeg gemene mensen op de wereld, dat was dan wel weer zo.

 

"Oh ja, ik ken hem wel een beetje!" Ze waren niet bevriend, Agatha wist niet eens of ze ooit met hem gesproken had, maar ze zaten bij elkaar in de klas. En hij was aardig genoeg, voor zover zij doorhad. "Wel fijn dat jullie vrienden zijn." Het leek haar ook niets om een gemene en strenge man te hebben. "Maar ja, je moet er vast aan wennen… het is heel iets anders om niet te kunnen kiezen, denk ik." Hoewel Agatha natuurlijk op haar eigen manier geen keuze had.

 

"Wanneer gaan jullie trouwen?"

Share this post


Link to post
Share on other sites

Goh, eraan wennen niet te kunnen kiezen? "Ik heb nooit gedacht dat ik een keuze had," zei Maia een beetje verbaasd. Ze had altijd al geweten dat ze uitgehuwelijkt zou gaan worden. Ze wist alleen niet wanneer en aan wie, maar dat had ze dus vorige jaar met kerst ontdekt. "Ik ben van adel," zei Maia zachtjes,"dan mag je niet kiezen met wie je trouwt." In ieder geval niet als je ouders dreuzels waren en je niet de mannelijke erfgenaam was. In hoeverre haar broer een keuze had, wist ze eigenlijk niet. Als ze heel eerlijk was, maakte het haar ook niet zo uit. Ze kende haar broer nauwelijks en hij was nooit echt aardig tegen haar geweest. Dus zijn geluk in de liefde was wel haar minste zorg. Dat was misschien heel onaardig om te denken, maar ze kon er niet echt iets beters van maken. Sorry, toch, stiekem. Ze was niet zo goed in onaardig zijn.

 

"Oh, ehm, ik denk wanneer Ben 17 is? Of klaar met Zweinstein." Het zou in ieder geval nog even duren. Maia glimlachte voorzichtig. "Ze vonden het wel leuk dat we elkaar voor die tijd dan alvast goed zouden leren kennen." Dus dat was in ieder geval meegenomen.

 

"Waarom ga jij nooit trouwen?"

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oh nee, zo had Agatha het niet bedoeld! "Nee, ik bedoelde dat je moest wennen aan dat je nu met Ben verloofd was," probeerde Agatha uit te leggen. Ze had gewoon duidelijker moeten zijn, natuurlijk. "Niet aan dat je moet wennen dat je geen keuze hebt." Want… daar was Maia vast al aan gewend.

 

Oh, was Maia van adel? Onbewust ging Agatha wat rechter zitten. "Dat wist ik niet," gaf ze toe. Ze dacht dat meer mensen het niet wisten, anders hadden ze Maia vast wel anders behandeld. "Maar niet Engelse adel, toch?" Niet dat Agatha er vanuit ging dat het een verschil maakte, voor haar was adel van adel. Andere mensen. Rijker. Met een ander doel in het leven. "Ben is niet van adel, toch? Vind je het gek om met iemand te trouwen die niet van adel is?"

 

Ah, dat duurde nog een paar jaar. Nog heel wat jaren, zelfs. Ben zat in haar jaar en Agatha kon zich echt nog niet voorstellen hoe het was om zevendejaars te zijn. Dat voelde zo oud en volwassen. "Ik moet werken," legde ze uit. "Ik moet mijn oom en tante terugbetalen dat ze al die jaren voor me gezorgd hebben." En dat was de beste manier om het te doen, toch? Het was niet goedkoop om een nichtje op te voeden.

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Oh, dat." Maia knikte. "Ja, dat was zeker heel erg wennen. We waren gewoon goede vrienden en we wilden nog helemaal niet trouwen, maar uiteindelijk bedachten we dat getrouwd zijn met een vriend beter is dan zomaar iemand, want zo gaat hij niet gemeen tegen hem zijn en ga ik niet tegen hem zeuren over vieze onderbroeken, hebben we afgesproken." Maia glimlachte kleintjes. Ja, met Ben zou het wel goed komen, want hij was echt heel lief, en grappig, en leuk. En nee, ze was heus echt helemaal niet verliefd op hem hoor. Ze werd ook helemaal niet nerveus als ze hem zag.

 

"Nee, uit Luxemburg." Dus ze was Europese adel, maar adel was adel. Ze hadden land en titels en rijkdom en status et cetera. Het grootste verschil was dat ze een andere taal spraken en dat ze met andere dreuzelmunten betaalden. "Ben niet, inderdaad, maar hij komt uit een oude tovenaarsfamilie en ik geloof niet dat.. Mijn bestaan is geheim gehouden voor alle dreuzels daar. Dus ik zou sowieso nooit met iemand van adel trouwen, denk ik." Maia beet op haar lip. Ze had nu vast teveel gezegd.

 

"Oh. Moet je daarvoor terugbetalen?" Daar had ze nooit zo over nagedacht. Moest dat als mensen, anders dan je ouders, voor je zorgden? "Zijn je ouders..." Daar moest ze misschien helemaal niet naar vragen. Maia beet op haar lip. "Sorry."

Share this post


Link to post
Share on other sites

Maia's bestaan was verborgen gehouden voor alle dreuzels? Agatha fronste verward haar wenkbrauwen, want… waarom? Ze opende even haar mond, in twijfel of ze er naar moest vragen of niet, maar besloot dat dat waarschijnlijk niet zo'n goed idee was. Maia leek het toch naar te vinden dat ze iets hardop had gezegd en Agatha wilde niet doordouwen. "Wat fijn dat het dan Ben is," zei ze maar, een beetje ongemakkelijk.

 

Het andere gespreksonderwerp was overigens niet veel beter, maar daar kon ze tenminste mee uit de voeten. "Ja," knikte ze. "Al een tijd, hoor. Zo'n… tien jaar geleden." Ze kon zich haar ouders eigenlijk nauwelijks herinneren, ze waren ook zo lang geleden weg… "En toen moesten mijn oom en tante voor me zorgen." Maar om te zeggen dat ze daar zoveel zin in hadden gehad was ook weer zoiets.

 

Nee Agatha, dat mocht ze niet denken.

 

"Nou ja, ze hebben wel gelijk, denk ik," ging ze verder. "Ik heb ze alleen maar geld gekost en dat terwijl ze zelf ook twee kinderen hebben." Die nooit wat tekort hadden.

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Oh." Maia wist ook niet zo goed wat ze moest zeggen. "Maar.." Ja, wat moest ze vragen? Ze wilde vragen of haar oom en tante dan niet veel van haar hielden? En hoeveel moest Agatha dan terugbetalen? Ze leek het niet echt leuk te vinden, hoewel werken toch ook weer niet heel vervelend hoefde te zijn? Maia wist het eigenlijk niet. Ze had nog nooit in haar leven gewerkt en ze had ook nooit bedacht of dat iets was wat ze eigenlijk wilde gaan doen. "Vind je werken iets leuks?" Maia wist dat bedienden altijd heel erg hard moesten werken of dat was wat ze altijd had gehoord in ieder geval. "Wat voor werk wil je gaan doen?" Of moest ze gaan doen, maar dat was geen aardige vraag om te stellen.

 

"Ik ga denk ik studeren. Als het van Ben mag." Leren was namelijk leuk en het enige waarvan ze echt wist hoe het moest. En verder? Geen idee. Misschien moest ze daar maar eens over gaan nadenken. Misschien moest ze het er eens over hebben met wederom Ben. Dat was echter wel moeilijk, want dan kwam ook weer ter sprake dat ze toch echt gingen trouwen en dat was.. ongemakkelijk. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ehm… vond Agatha werken iets leuks? Eerlijk gezegd had ze nog nooit gewerkt. Ja, ze had veel gestudeerd, maar dat gold niet echt als werken, toch? Het was gewoon… studeren. "Ik heb nog nooit gewerkt," gaf ze dus ook eerlijk toe. "Maar mijn oom en tante hebben graag dat ik gouvernante word. Voor de kinderen van mijn neef en nicht, als die ze krijgen." Het was daar nog lang geen tijd voor, natuurlijk, want Alice en ikhadhemgisterennogeennaamgegevenwatwashet Jonathan, waren maar een paar jaar ouder dan Agatha.

 

"Oh, dat zou leuk zijn!" zei ze enthousiast, over dat Maia wilde studeren. "Wat zou je willen studeren?" Soms droomde ze ook wel eens over de universiteit, maar dat zou hem nooit worden. Zelfs al zou ze nooit gouvernante worden, dan was de universiteit veel te duur. En zulke goede cijfers dat ze een beurs kon halen, haalde ze niet. Oh, Agatha was best wel slim hoor, maar niet zo slim. "En Ben vindt het vast prima. Jullie zijn vrienden!" Dus behalve als Ben het ineens op zijn heupen kreeg, kon Agatha het zich niet voorstellen dat hij nee tegen Maia zou zeggen. 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


×